Αριθμός 702/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Xαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Δήμητρα Λεοντάρη - Μπουρνάκα και Χρυσούλα Παρασκευά, Αρεοπαγίτες. 
Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 και 26 Απριλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών που αφορά τον εκζητουμένο (όνομα) B. A. (επώνυμο) C. Τ. H. και της Z., γεν.στην Κωνσταντινούπολη Τουρκίας το 1977, κάτοικος ... ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τους πληρεξουσίους δικηγόρους του, Μαρία Παπαμηνά, Ιωάννα-Μαρία Τζεφερέκου και Ελένη Σπαθάνα, κατά της υπ'αριθμ. 9/26-3-2013 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πατρών.
Το Συμβούλιο Εφετών Πατρών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως του ανωτέρω στο Κράτος της Τουρκίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο Εισαγγελέας Εφετών Πατρών άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 2/27-3-2013 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως Άλκηστης Γιαννακοπούλου του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Πατρών και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 438/2013 . Προκειμένης συζητήσεως 
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τους πληρεξούσιους δικηγόρους του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η από 27 Μαρτίου 2013 και με αριθμό 2 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών, κατά της υπ'αριθμ.9/26-3-2013 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πατρών.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 451 παρ. 1 του ΚΠΔ, κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και τον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση στον γραμματέα Εφετών. Ο Άρειος Πάγος σε Συμβούλιο αποφαίνεται μέσα σε οκτώ ημέρες, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 448 και 450 του ΚΠΔ.
Επομένως, η κρινόμενη υπ' αριθμ. 2/27/3/2013 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών κατά της 9/26/3/2013 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πατρών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε, για τους διαλαμβανόμενους σ' αυτή λόγους, ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στις δικαστικές αρχές της Τουρκίας ο εκζητούμενος C. B.-, A. Τ. H. και της Z., Τούρκος υπήκοος , προκειμένου να δικαστεί για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση "ΚΙΝΗΜΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΣΠΙΝΘΗΡΑ" (DHK) και για το φόνο στις 10/5/1999 του M. A. H. H., ιδρυτή της τρομοκρατικής οργάνωσης "ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ", σύμφωνα με τα άρθρα 36 και 146(1) του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, πράξεις που είναι αξιόποινες και στην Ελλάδα (άρθρα 94 παρ. 1, 187 παρ. 1, 187 παρ. Α και 299 παρ. 1 του ΠΚ), έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως.
Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (437-456 του ΚΠΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Η από 13/12/1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο Παρίσι, κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6/5/1961 με το νόμο 4165/1961, στην οποία έχει προσχωρήσει και η Τουρκία από 7/1/1960, από την κύρωση της διέπει πλέον το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των πιο πάνω Κρατών, εφαρμόζονται όμως και οι ανωτέρω διατάξεις του ΚΠΔ, εφόσον δεν αντίκεινται σ' αυτήν.
Κατά το άρθρο 5 παρ. 1 του ΠΔ 114/2010 , με το οποίο καθορίζονται οι διαδικασίες αναγνώρισης σε αλλοδαπούς και ανιθαγενείς του καθεστώτος του πρόσφυγα ή δικαιούχου επικουρικής προστασίας "οι αιτούντες άσυλο επιτρέπεται να παραμένουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης της αίτησης και δεν απομακρύνονται με οποιοδήποτε τρόπο. Περαιτέρω, κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου "η προηγούμενη παράγραφος δεν εφαρμόζεται : α) στις περιπτώσει όπου οι αρχές παραδίδουν ή εκδίδουν τον ενδιαφερόμενο είτε σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3251/2004 (Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης), είτε σε Τρίτη χώρα ή σε διεθνή ποινικά δικαστήρια με βάση διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η σύλληψη ή η έκδοση δεν πρέπει να οδηγεί σε επαναπροώθηση του ενδιαφερόμενου που είναι αντίθετη με το άρθρο 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης. Κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεως του, εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος".
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αρχές της Τουρκίας με το υπ' αριθμ. 2012/61 αίτημα του Κακουργιοδικείου Ινσταμπούλ Τουρκίας και τα συνημμένα σε αυτά επίσημα δικαιολογητικά, συνοδευόμενα από επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, που διαβιβάστηκαν με το 20177 ΦΕΑ 1443/21/3/2013 έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελλάδος, ζητούν την έκδοση στην Τουρκία του Τούρκου υπηκόου C. B. A. του H. και της Z., που γεννήθηκε το 1977 στην Κων/πολη Τουρκίας και κατοικεί στην …Ο εκζητούμενος διώκεται δυνάμει του υπ' αριθμ. 1999/281 ESAS- 2005 MUT εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε την 29/3/2005 από το 12° Ανώτερο Ποινικό Δικαστήριο της Κων/πολης Τουρκίας, προκειμένου να δικαστεί για συμμετοχή στην ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Σπινθήρας (DHK) και για τον φόνο του M. A. H. H., τον ιδρυτή της τρομοκρατικής οργάνωσης Ερυθρός Στρατός, στις 12/5/1999.
Το αρμόδιο καθ' ύλη και κατά τόπο Συμβούλιο Εφετών Πατρών, το οποίο επελήφθη της αιτήσεως εκδόσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 436 επ. του ΚΠΔ, με την υπ' αριθμ. 9/26/3/2013 απόφαση του απέρριψε την αίτηση και γνωμοδότησε ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στις δικαστικές αρχές της Τουρκίας ο εκζητούμενος για τρείς λόγους: 1) διότι δεν είναι επιτρεπτή η έκδοση του προτού εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεως ασύλου που είχε υποβάλλει, εφόσον επικαλείτο φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος (Τουρκία), 2) διότι η αιτούμενη έκδοση κωλύεται από τον υφιστάμενο κίνδυνο επιδείνωσης της θέσης του εξ αίτιας των πολιτικών του φρονημάτων, και 3) διότι παραβιάστηκε η αρχή της ειδικότητας, δηλαδή υπήρχε κίνδυνος να διωχθεί και για άλλα αδικήματα. Στην προκειμένη περίπτωση από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό με τις ένορκες καταθέσεις των ενώπιον του δικαστηρίου τούτου εξετασθέντων μαρτύρων, τα όσα εξέθεσε ο παραστάς εκζητούμενος πρωτοδίκως και ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσαν προφορικά στο ακροατήριο και με το από 22/4/2013 υπόμνημα τους οι παραστάντες συνήγοροι του εκζητούμενου, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο εκζητούμενος, Τούρκος υπήκοος, εγκατέλειψε την Τουρκία και εισήλθε στην Ελλάδα λάθρα, μέσω του ποταμού Έβρου, την 14/1/2002 και υπέβαλε αίτηση για άσυλο στις αστυνομικές αρχές Αλεξανδρούπολης την 15/1/2002. Η αίτηση του αυτή απορρίφθηκε και γι' αυτό άσκησε προσφυγή ενώπιον της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Ασύλου του άρθρου 3 παρ. 5 του ΠΔ 61/1999, η οποία συνήλθε την 29/1/2003 και γνωμοδότησε υπέρ της αναγνώρισης του ως πρόσφυγα κατά την έννοια του άρθρου 1 της Σύμβασης της Γενεύης και της παροχής ασύλου σ' αυτόν, πλην όμως μέχρι σήμερα δεν έχει υπογραφεί η σχετική απόφαση από τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Συνελήφθη στην Πάτρα με την 7/13/2/2013 εντολή προσωρινής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Πάτρας και του επιβλήθηκε ο περιοριστικός όρος της εμφάνισης στο AT της κατοικίας του, κατόπιν εκδόσεως εις βάρος του προαναφερθέντος εντάλματος συλλήψεως των δικαστικών αρχών της Τουρκίας, με βάση το οποίο ζητείται η έκδοση του στο κράτος αυτό για να δικαστεί για τις πράξεις που προαναφέρθηκαν. Ο εκζητούμενος ισχυρίζεται ότι στην Τουρκία δραστηριοποιείτο πολιτικά, ενεργά και δημόσια από το 1994, που ήταν φοιτητής στην Κων/πολη, και εξέφραζε δημοσίως τις αριστερές και φιλοκουρδικές ιδέες του, αγωνιζόμενος για την ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη του Κουρδικού και Τουρκικού λαού. Λόγω της πολιτικής του αυτής δραστηριότητας συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές εξι φορές κατά το διάστημα από 1994-1999 κατά τα μικρά διαστήματα της κράτησης του υφίστατο βασανιστήρια. Το 2000 συνελήφθη και πάλι από τις Τουρκικές Αρχές, κρατήθηκε σε απομόνωση και βασανίστηκε (δέσιμο σε σταυρό, ηλεκτροσόκ, σε διάφορα σημεία του σώματος του, ξυλοδαρμούς). Ότι ασκήθηκε σε βάρος του ποινική δίωξη από την Εισαγγελία του Δικαστηρίου της Κρατικής Ασφάλειας για τα προαναφερθέντα αδικήματα. Κατά τη διάρκεια της προφυλάκισης του και λόγω των βασανιστηρίων που υφίστατο άρχισε απεργία πείνας που διήρκεσε 171 ημέρες, αποφυλακίστηκε δε προσωρινά για έξι μήνες, λόγω του ότι διαγνώστηκε ότι ήταν ετοιμοθάνατος και έπασχε από το σύνδρομο Wernicke-Korsakoff (σύνδρομο ψυχιατρικής-νευρολογικής φύσεως), και έτσι διέφυγε από την Τουρκία και ήρθε στην Ελλάδα, όπου και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Ο εκζητούμενος και ενώπιον του Αρείου Πάγου ισχυρίστηκε ότι είναι πολιτικός πρόσφυγας και έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο, διότι στην Τουρκία κινδυνεύει η ζωή του, η ελευθερία του και η σωματική του ακεραιότητα, φοβάται δε ότι διατρέχει κίνδυνο να υποβληθεί σε βασανιστήρια, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και ταπεινώσεις, λόγω των αριστερών και φιλοκουρδικών πεποιθήσεων του και της δράσης του υπέρ της ελευθερίας, ισότητας και δικαιοσύνης του Κουρδικού και Τουρκικού λαού. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, λαμβανομένου δε υπόψη ότι ο εκζητούμενος ισχυρίζεται ότι έχει τις προϋποθέσεις να αναγνωριστεί πολιτικός πρόσφυγας, ενώ ήδη εκκρεμεί η έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ως άνω αιτήσεως του για την χορήγηση ή μη πολιτικού ασύλου, καθίσταται πρόδηλο ότι, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη μείζονα νομική' σκέψη ως άνω, δεν είναι επιτρεπτή η έκδοση του εκζητούμενου, προτού εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεως του αυτής, εν όψει της προαναφερθείσας διάταξης του άρθρου 5 παρ. 2 του ΠΔ114/2010, σύμφωνα με την οποία μόνη η επίκληση από τον εκζητούμενο του φόβου δίωξης του, προφανώς για αδικήματα που συνέχονται με τις πολιτικές του αρχές και την πολιτική του δραστηριότητα, που ανέπτυξε υπέρ της ελευθερίας στην Τουρκία, δεν επιτρέπουν την απομάκρυνση του, προτού ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία για τη χορήγηση ή μη του ασύλου που ζήτησε.
Το Συμβούλιο Εφετών Πατρών με την προσβαλλόμενη απόφαση του γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως του εκζητούμενου στην Τουρκία και με την αιτιολογία ότι εκκρεμεί αίτησή του για την χορήγηση πολιτικού ασύλου και την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα. Η κρίση αυτή του Συμβουλίου στηρίζει πλήρως το διατακτικό της απόφασης του για τη μη έκδοση του αφού και μόνη η ύπαρξη εκκρεμούσης αιτήσεως παροχής πολιτικού ασύλου, αλλά και μόνη, η επίκληση του φόβου δίωξης εμποδίζουν την έκδοσή του. Επομένως οι λόγοι εφέσεως του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών κατά τους οποίους το Συμβούλιο Εφετών Πατρών εσφαλμένα εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά και γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως, δεχθέν ότι ο εκζητούμενος θα διωχθεί στη χώρα του για σκοπούς πολιτικούς και συγκεκριμένα για τα πολιτικά του φρονήματα και την αντίθεση του προς το ισχύον καθεστώς στην Τουρκία και ότι παράλληλα υπάρχει κίνδυνος να επιδεινωθεί η θέση του με το να διωχθεί για πράξεις διαφορετικές από αυτές που ζητείται η έκδοση του, αλυσιτελώς προβάλλονται και πρέπει να απορριφθούν. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη έφεση, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθμ. 2/27/3/2013 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Πατρών κατά της υπ' αριθμ. 9/26/3/2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Πατρών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως στο Κράτος της Τουρκίας του C. B.- A. του H. και της Z., που γεννήθηκε το 1977 στην Κων/πολη.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Απριλίου 2013. 
Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Απριλίου 20132010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ