Αριθμός 47/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ε' Ποινικό Τμήμα-ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Κιτρίδη και Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στυλιανού Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 3 Νοεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., περί αναιρέσεως του με αριθμό 990/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Mε πολιτικώς ενάγουσες τις: α) Ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, β) Ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "METROLIFE A.E.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και γ) Ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στη Νέα Σμύρνη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα.
 Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Ιουνίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1192/2006.  Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στυλιανός Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία μαζί με τη με αριθμό 331/07.7.2006 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "1-Εισάγω ενώπιόν σας, κατά το άρθρο 485 παρ.1 ΚΠΔ την 73/17-6-05 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά του 990/05 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, το οποίο έκανε δεκτές τις εφέσεις των πολιτικώς εναγουσών ανωνύμων εταιριών υπό τις επωνυμίες METROLIFE, ΕΘΝΙΚΗ και ΑΓΡΟΤΙΚΗ κατά του 2114/04 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμ/κών Αθηνών, το οποίο είχε αποφανεί να μη γίνει κατηγορία εναντίον του για απόπειρα ιδιαίτερα διακεκριμένης απάτης, [άρθρο 386 παρ. 1β, 3 ΠΚ], μεταρρύθμισε το πρωτόδικο βούλευμα και τον παραπέμπει για το κακούργημα τούτο ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, και εκθέτω σχετικά τα ακόλουθα. 
2- Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, στον οποίο ο νόμος του δίνει το σχετικό δικαίωμα, αφού το βούλευμα τον παραπέμπει για κακούργημα, με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του εκδόντος αυτό Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, μέσα στη δεκαήμερη προθεσμία από την επίδοσή του, που έγινε με παράδοση στα χέρια της σύνοικης συζύγου του ..... [βλ. οικείο επιδοτήρια έκθεση του δικ. επιμελητή .....]. Η έκθεση συντάχθηκε από το γραμματέα με την τήρηση των διατυπώσεως που ορίζονται από τα άρθρα 150 και 474 ΚΠΔ και περιέχει τους λόγους για τούς οποίους ασκείται, οι οποίοι συνίστανται στην έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και της απόλυτης ακυρότητας, [άρθρα 139 και 484 παρ. 1 περ. α και δ ΚΠΔ].
Συνεπώς, είναι νομότυπη, εμπρόθεσμη και δικαιωματικά ασκηθείσα, οπότε πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί ως προς τη βασιμότητά της. 3-Ο λόγος της έλλειψης αιτιολογίας. Α-Νομικές διατάξεις. α-Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως του παραπεμπτικού βουλεύματος, κατά το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ανάκριση ή προανάκριση, τα οποία θεμελιώνουν την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής του κατηγορουμένου για το έγκλημα, για το οποίο ασκήθηκε εναντίον του ποινική δίωξη, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων το δικαστικό συμβούλιο έκρινε ότι από τα περιστατικά αυτά προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις ικανές να στηρίξουν την κατηγορία. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό του βουλεύματος, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά απ' αυτά. [Α.Π. 19/01 ΟΛΟΜ-ΠΔΙΚ. 01/1225, ΠΧΡ. 02/402, ΠΛΟΓ. 01/1693], β-Κατά τη διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 του Π.Κ. όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι στοιχεία του εγκλήματος της απάτης είναι: α) Σκοπός του δράστη να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, ανεξαρτήτως της πραγμάτωσης ή μή του οφέλους αυτού, β) Η εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή η αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων από την οποία ως παραγωγό αιτία παραπλανήθηκε κάποιος. και γ) βλάβη ξένης περιουσίας που τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις παραπλανητικές ενέργειες και παραλείψεις του δράστη. γ- Η διάταξη της παρ.3 του ανωτέρω άρθρου αντικαταστάθηκε αρχικά μεν από το άρθρο 1 παρ. 11 του ν. 2408/1996, που καθόριζε ότι επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, αν ο υπαίτιος διαπράττει απάτες κατ΄ επάγγελμα ή κατά συνήθεια, ακολούθως δε από το άρθρο 14 παρ. 4 του ν. 22721/1999, που ορίζει ότι επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών α)αν ο υπαίτιος διαπράττει απάτες κατ΄ επάγγελμα ή κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνει το ποσό των πέντε εκατομμυρίων δραχμών ή β) αν το περιουσιακό όφελος ή η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνουν το ποσό των είκοσι πέντε εκατομμυρίων δραχμών. Κατά την κρατούσα στη θεωρία [Άγγ. Κωνσταντινίδης. Απάτη σε δίκη ΠΧΡ. ΛΗ/557, Σπινέλλης Ποιν. Δ. Ειδ. Μέρος 1985 σελ. 94, Δασκαλάκης Π. ΧΡ. ΚΑ/624, Χριστ. Χριστοφορίδης επ. Αντ. Α.Π. Π. Χρ. μβ/102, CONTRA Κ.Ανδρουλάκης, στη διατριβή Είναι νοητή απάτη επί δικαστηρίω; Π. ΧΡ. Κ/561, ΚΑ/716.] και στη νομολογία άποψη [Α.Π. 31/59 Π.ΧΡ. Θ212,με σύμφ. αγόρ. Β. Σακελλαρίου, Α.Π. 1227/79, Ολομ. ΠΧΡ. σύμφωνη πρότ. Λ.Παπακαρυά,Λ/283, Συμβ. Εφ. Θεσ. 174/73,σύμφ. πρότ. Αντεισ. Κ. Σταμάτη Π. ΧΡ. ΚΓ/747, Α.Π.652/92 ΠΧΡ. ΜΒ/647, Χρ. Μυλωνόπουλος Ποιν. Δίκ. 2001 σελ. 480], στοιχειοθετείται απάτη επί δικαστηρίου οσάκις ο διάδικος σε πολιτική δίκη όχι μόνο προβάλλει ψευδή πραγματικό ισχυρισμό, αλλά ταυτόχρονα προσάγει προς υποστήριξή του και απατηλά αποδεικτικά μέσα, με τα οποία παραπλανά το δικαστήριο και εκδίδει δυσμενή για την περιουσία του αντιδίκου του δικαστική απόφαση. Θεωρείται ότι η απάτη επί δικαστηρίου είναι τετελεσμένη μεν όταν το δικαστήριο παραπλανώμενο από το διάδικο με την προβολή και την προσαγωγή απ' αυτόν των απατηλών αποδεικτικών του μέσων εκδίδει οριστική απόφαση, δυσμενή για τον αντίδικό του, σε απόπειρα δε όταν το δικαστήριο δεν πείθεται απ' αυτόν και απορρίπτει τον ψευδή ισχυρισμό του. [Α.Π. 869/95 ΠΧΡ. ΜΕ/1422, Α.Π. 1612/95 ΠΧΡ. ΜΣΤ/1027, Α.Π. 1533/95 ΠΧΡ. ΜΣΤ/875. Α.Π. 1496/83 ΠΧΡ. ΛΔ/488, Α.Π. 1123/91 ΠΧΡ. ΜΒ/53], ή όταν το δικαστήριο δεν εξέδωσε απόφαση [Α.Π. 636/98 ΠΧΡ. ΜΘ/130, Χρ. Μυλωνόπουλος Ποιν. Δίκ. 2001 σελ.518]. 
δ-Κατά το άρθρο 98 του Π.Κ, αν περισσότερες από μία πράξεις του ιδίου προσώπου που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, το δικαστήριο μπορεί αντί να εφαρμόσει τη διάταξη του άρθρου 94 παρ. 1 να επιβάλλει μία και μόνο ποινή. Για την επιμέτρηση της το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το όλο περιεχόμενο των μερικότερων πράξεων. Στη διάταξη αυτή με το άρθρο 14 παρ. 1 του ν. 2721/3-6-1999 προστέθηκε και δεύτερη παράγραφος, που ορίζει ότι η αξία του αντικειμένου της πράξεως και η περιουσιακή βλάβη ή το περιουσιακό όφελος που προκύπτουν από την κατ΄ εξακολούθηση τέλεση του εγκλήματος λαμβάνονται συνολικά υπόψη αν ο δράστης απέβλεψε με τις μερικότερες πράξεις του στο αποτέλεσμα αυτό. Στις περιπτώσεις αυτές ο ποινικός χαρακτήρας της πράξεως προσδιορίζεται με βάση τη συνολική αξία του αντικειμένου και τη συνολική περιουσιακή βλάβη ή το συνολικό περιουσιακό όφελος, που ανάλογα με το έγκλημα επήλθε ή σκοπήθηκε. -Παραδοχές και σκέψεις του βουλεύματοςΣτην προκείμενη περίπτωση, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με το προσβαλλόμενο βούλευμα, όπως συνάγεται από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ότι από την αξιολόγηση των αναφερομένων σ' αυτό κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, [καταθέσεων μαρτύρων, εγγράφων και απολογίας] προέκυψαν τα εξής ουσιώδη περιστατικά: Ο κατηγορούμενος στην Αθήνα με περισσότερες από μία πράξεις στις 13-6 και στις 18-7-2000 με σκοπό να περιποιήσει στον εαυτό του παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας των ανωνύμων ασφαλιστικών εταιριών υπό τις επωνυμίες ΕΘΝΙΚΗ, METROLIFE και ΑΓΡΟΤΙΚΗ, εισπράττοντας απ' αυτές το ασφάλισμα που απέρρεε από τις ασφαλιστικές συμβάσεις που είχε συνάψει μαζί τους, παρέστησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών το ψευδές γεγονός ότι επήλθε ο ασφαλιστικός κίνδυνος για τον οποίο είχε ασφαλισθεί και δη ότι στην Αθήνα στις 23-3-97 έπεσε θύμα τροχαίου ατυχήματος γιατί κτυπήθηκε από δίκυκλη μοτοσικλέτα, η οποία οδηγούμενη από άγνωστο άτομο κινούταν επί της οδού Θηβών στο Αιγάλεω Αττικής, με αποτέλεσμα να καταστεί ανίκανος προς εργασία κατά ποσοστό 99%,και ζήτησε απ' αυτό να του επιδικασθούν για το λόγο τούτο διάφορα χρηματικά ποσά, ενώ αληθινό ήταν ότι δεν συνέβη σ' αυτόν τροχαίο ατύχημα κατά το χρόνο εκείνο και δεν είχε επέλθει σ' αυτόν η ασφαλιστική περίπτωση που να θεμελιώνει υπέρ αυτού δικαίωμα λήψεως των ζητούμενων ασφαλιστικών αποζημιώσεων. Ειδικότερα, έγειρε τις αγωγές: α) στις 13-6-00, 1) την 656995/5363/00 αγωγή εναντίον της ανώνυμης εταιρίας υπό την επωνυμία Η ΕΘΝΙΚΗ, με την οποία ζητούσε να του επιδικασθεί το χρηματικό ποσό των 50.500.000 δρχ. 2) την 65728/5369/00 αγωγή εναντίον της ασφαλιστικής εταιρίας υπό την επωνυμία ΕΘΝΙΚΗ, με την οποία ζητούσε να του επιδικασθεί το χρηματικό ποσό των 35.000.000 δρχ, και 3) την 65711/5367/00 αγωγή εναντίον της ίδιας ανώνυμης εταιρίας ΕΘΝΙΚΗ, με την οποία ζητούσε να του επιδικασθεί το χρηματικό ποσό των 12.960.000 δρχ. και β) στις 18-7-00 1) την 79267/6544/00 αγωγή εναντίον της ασφαλιστικής εταιρίας υπό την επωνυμία METROLIFE, με την οποία ζητούσε να του επιδικασθεί το χρηματικό ποσό των 86.600.000 δρχ., και 2) την 79263/6543/00 αγωγή εναντίον της ασφαλιστικής εταιρίας υπό την επωνυμία ΑΓΡΟΤΙΚΗ, με την οποία ζητούσε να του επιδικασθεί το χρηματικό ποσό των 65.096.000 δρχ. Ήτοι, ζητούσε να του επιδικασθούν συνολικά σε βάρος της εταιρίας ΕΘΝΙΚΗ το χρηματικό ποσό των 98.460.00 δρχ., σε βάρος της εταιρίας METROLIFE το χρηματικό ποσό των 86.600.000 δρχ. και σε βάρος της εταιρίας ΑΓΡΟΤΙΚΗ το χρηματικό ποσό των 65.096.000 δρχ. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του αυτών, και δη ότι έπεσε θύμα τροχαίου ατυχήματος και ότι υπέστη ζημία καλυπτόμενη από τις ασφαλιστικές συμβάσεις, προσκόμισε ενώπιον του δικαστηρίου και επικαλέσθηκε σ' αυτό τα εξής ψευδή κατά περιεχόμενο αποδεικτικά στοιχεία: 1) την από 2-4-97 ένορκη βεβαίωση του ίδιου ως μάρτυρα, 2) την από 2-4-97 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Χ, 3) έγγραφα που αποδεικνύουν την εισαγωγή του προς νοσηλεία σε διάφορα Νοσοκομεία των Αθηνών και 4) την από 23-2-00 απόφαση της δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του ΙΚΑ Αμαρουσίου, που τον εμφανίζει ότι πάσχει από επιληψίες και αιμορραγίες. Πλην όμως δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει τις πράξεις του και να ζημιώσει τις περιουσίες των ανωτέρω παθουσών εταιριών, γιατί οι εναγόμενες εταιρίες προσκόμισαν στοιχεία που ανέτρεπαν τους ισχυρισμούς του με αποτέλεσμα αυτός να ματαιώσει την περαιτέρω προώθηση της εκδίκασης των αγωγών του. Από τα περιστατικά αυτά έκρινε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών ότι πληρούται η ποινική υπόσταση του εγκλήματος της απόπειρας της ιδιαίτερα διακεκριμένης απάτης, κατ' εξακολούθηση, σε βάρος των ανωτέρω παθουσών ανώνυμων εταιριών και με δράστη τον κατηγορούμενο, καθόσον τούτος με περισσότερες από μία πράξεις και με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας των ανωτέρω ανώνυμων εταιριών επιχείρησε πράξεις που περιέχουν την αρχή τελέσεως του εγκλήματος τούτου, και δη ότι παρέστησε εν γνώσει ψευδείς παραστάσεις σαν αληθινές ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την έγερση των ανωτέρω αγωγών του και με την προσκόμιση ψευδών κατά περιεχόμενων εγγράφων και ότι επιχείρησε να παραπλανήσει το δικαστήριο να εκδώσει υπέρ αυτού καταψηφιστικές αποφάσεις για διάφορα χρηματικά ποσά, με τα οποία θα ζήμιωνε την περιουσία των εναγομένων-παθουσών εταιριών με αντίστοιχο περιουσιακού αυτού όφελος. Πλην όμως οι πράξεις του δεν ολοκληρώθηκαν όχι από εσωτερικά εμπόδια, αλλ' από εξωτερικά, γιατί οι εναγόμενες εταιρίες κατόρθωσαν να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία που ανέτρεπαν τους ισχυρισμούς του ότι έπεσε θύμα τροχαίου ατυχήματος και έτσι εξαναγκάσθηκε να μην προωθήσει περαιτέρω την εκδίκασή τους. Περαιτέρω, το Συμβούλιο Εφετών δέχθηκε ότι α) ο κατηγορούμενος διέπραξε την απόπειρα απάτης αφενός μεν κατ' επάγγελμα, καθόσον από την επανειλημμένη τέλεση της απάτης προκύπτει σκοπός του προς πορισμό εισοδήματος, αφετέρου δε και κατά συνήθεια, καθόσον από την επανειλημμένη τέλεση της απάτης προκύπτει ροπή του προς διάπραξη αυτής ως στοιχείο της προσωπικότητάς του, και β) ότι τα ανωτέρω χρηματικά ποσά, με τα οποία θα ζήμιωνε την περιουσία των παθουσών ανώνυμων εταιριών, δηλ. των 98.460.000 δρχ., σε βάρος της πρώτης εταιρίας ΕΘΝΙΚΗ, των 86.600.000 δρχ σε βάρος της δεύτερης εταιρίας METROLIFE, και των 65.037,42 δρχ., σε βάρος της τρίτης εταιρίας ΑΓΡΟΤΙΚΗ, ήσαν ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και υπερβαίνουν τόσο το ποσό των 5.0000.000 δρχ., όσο και το ποσό των 25.000.000 δρχ. Στη συνέχεια, έκρινε ότι προέκυψαν αποχρώσες ενδείξεις για την τέλεση υπό του κατηγορουμένου της ιδιαίτερα διακεκριμένης απόπειρας απάτης, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 42 παρ.1,94 παρ.1,98, 386 παρ.1β και 3 ΠΚ, και ότι εσφαλμένα το εκκαλούμενο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμ/κών Αθηνών αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία εναντίον του, μεταρρύθμισε το πρωτόδικο βούλευμα και τον παρέπεμψε, κατά τα άρθρα 309 παρ.1 και 313 ΚΠΔ, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, για να δικασθεί ως υπαίτος της τελέσεως της. Γ)-Κριτική αξιολόγηση. 
Με αυτά που δέχτηκε το Συμβούλιο Εφετών με το αναιρεσειβαλλόμενο βούλευμά του, διέλαβε, την, κατά την ανωτέρω έννοια, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς καμιά αντίφαση τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της απόπειρας απάτης, και, επιπλέον, την τέλεση αυτής κατά κατ' εξακολούθηση, καθώς και τη συνδρομή των επιβαρυντικών περιστάσεων του ότι η προξενηθείσα ζημιά των παθουσών εταιριών από την καθεμιά μερικότερη πράξη είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και ότι αυτός διαπράττει απάτες κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, καθώς και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 42 παρ. 1, 94 παρ. 1, 98 και 386 παρ. 1β, 3 ΠΚ, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν την παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. 4-Ο λόγος της απόλυτης ακυρότητας. 
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 171 παρ. 1 περ. δ΄ και 309 παρ. 2 Κ.Π.Δ., συνάγεται ότι απόλυτη ακυρότητα, από την οποία ιδρύεται λόγος αναιρέσεως του βουλεύματος, σύμφωνα με το άρθρο 484 παρ. 1 περ. α΄ Κ.Π.Δ, επέρχεται και όταν το Δικαστικό Συμβούλιο 1) παραλείψει αδικαιολογήτως να διατάξει την εμφάνιση ενώπιόν του του ζητήσαντος αυτήν κατηγορουμένου, για να παράσχει σ΄ αυτό διασαφήσεις, σχετικώς με το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ή 2) όταν διατάξει την εμφάνιση ενός από τους διαδίκους, παραλείψει να καλέσει και να ακούσει συγχρόνως και τους υπόλοιπους. 
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, και δη από την επισημείωση του προέδρου και του γραμματέα πάνω στην εισαγγελική πρόταση και από τη σχετική αναγραφή στο προσβαλλόμενο βούλευμα, που επιτρεπτά επισκοπούνται για τη βεβαίωση του προτεινόμενου λόγου ακυρότητας, το Συμβούλιο Εφετών έκρινε ότι η έφεση της ανώνυμης εταιρίας υπό την επωνυμία METROLIFE στρεφόταν κατά του 2114/04 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμ/κών Αθηνών, πέρα της κατηγορίας για την απόπειρα απάτης, την οποία κατά το μέρος τούτο την έκανε τυπικά δεκτή, και για τα κεφάλαια της κατηγορίας για ψευδή καταμήνυση και ψευδορκία μάρτυρα, κατηγορίες που είχαν απαγγελθεί στον ανωτέρω κατηγορούμενο και στον Χ, αντίστοιχα, την οποία έφεση την έκρινε κατά το μέρος τούτο απαράδεκτη, για το λόγο ότι δεν δικαιούταν η παθούσα εταιρία ως πολιτικώς ενάγουσα να εκκαλέσει το πρωτόδικο βούλευμα, διότι επρόκειτο για πλημμελήματα. Σύμφωνα με την άποψή του αυτή διέταξε το γραμματέα να ειδοποιήσει τον εκπρόσωπο της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας για να παραστεί ενώπιόν του και να εκθέσει τις απόψεις του μόνον όσον αφορά το κεφάλαιο τούτο, του απαραδέκτου της έφεσης, όπως ορίζει το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ. Πράγματι, στην συνεδρίαση αυτού της 22-3-05 προσήλθε ο δικαστικός πληρεξούσιος δικηγόρος της ανωτέρω εφεσείουσας ανώνυμης εταιρίας και ανέπτυξε ενώπιόν του τις απόψεις του, μόνον όσον αφορά το θέμα του απαραδέκτου της έφεσης.
Συνεπώς, δεν συντρέχει λόγος απόλυτης ακυρότητας του βουλεύματος, συνιστάμενος στο ότι το συμβούλιο ενώ κάλεσε τον ένα από τους διαδίκους [τον πολιτικώς ενάγοντα] να προσέλθει ενώπιόν του και να του εκθέσει τις απόψεις του, παρέλειψε στη συνέχεια να καλέσει και τον κατηγορούμενο να πράξει το ίδιο, εφόσον η πρόσκληση του δικαστικού πληρεξουσίου της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας αφορούσε άλλο κεφάλαιο της κατηγορίας και όχι το κεφάλαιο της ιδιαίτερα διακεκριμένης απόπειρας απάτης, για την κατηγορία της οποίας παραπέμπεται ο κατηγορούμενος στο αρμόδιο δικαστήριο. 4- Κατ' ακολουθία, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο πρέπει να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου, διότι οι προβαλλόμενοι λόγοι είναι αβάσιμοι, και να καταδικάσει αυτόν στα δικαστικά έξοδα των 210 €. 
ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩ: Α-Να απορριφθεί η 73/17-6-05 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά του 990/05 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, Και, Β-Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των 210 €. 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής".   
Αφού άκουσε τον παραπάνω Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην ως άνω έγγραφη εισαγγελική πρόταση κι έπειτα αποχώρησε.
ΣΚΕΦθΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά το άρθρο 386 παρ. 1 του Π.Κ. το έγκλημα της απάτης συντελείται, δια της επελεύσεως βλάβης σε ξένη περιουσία, με την, προς τον σκοπό επιτεύξεως παρανόμου περιουσιακού οφέλους, εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, εφόσον αυτή υπήρξε η παραγωγός αιτία της παραπλανήσεως του απατηθέντος, ο οποίος μπορεί να είναι πρόσωπο διάφορο από τον υποστάντα την βλάβη. Λόγω δε της μη αναγκαίας ταυτίσεως του απατηθέντος και του υποστάντος την βλάβη, η απάτη μπορεί να διαπραχθεί και δια παραπλανήσεως του δικαστού, που δικάζει σε πολιτική δίκη, όταν υποβάλλεται σ΄ αυτόν ψευδής ισχυρισμός, υποστηριζόμενος δια της εν γνώσει προσαγωγής και επικλήσεως πλαστών ή νοθευμένων εγγράφων, αλλά και γνήσιων με ανακριβές κατ΄ ουσίαν περιεχόμενον. Τετελεσμένη είναι η απάτη επί δικαστηρίου, όταν με τους ψευδείς ισχυρισμούς και με την επίκληση και προσαγωγή πλαστών ή ψευδών αποδεικτικών στοιχείων εκδίδεται από το πολιτικό δικαστήριο οριστική απόφαση υπέρ των απόψεων του δράστη της απάτης σε βάρος του αντιδίκου του. Σε περίπτωση που υποβάλλονται μεν στο δικαστήριο ψευδείς ισχυρισμοί του προσφεύγοντος σ΄ αυτό με αγωγή κ.λ.π. χωρίς όμως συνάμα να προσκομίζονται με επίκληση, προς απόδειξη αυτών, εν επιγνώσει, και πλαστά ή νοθευμένα έγγραφα και εν γένει ψευδή αποδεικτικά στοιχεία, τότε δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της απάτης επί δικαστηρίου, ούτε σε μορφή απόπειρας, εφόσον η μόνη προβολή αναληθούς ισχυρισμού σε αγωγή κ.λ.π. δεν συνιστά, κατά την έννοιαν του άρθρου 42 παρ. 1 του Π.Κ., πράξη περιέχουσα αρχή εκτελέσεως.  Εξ άλλου εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 εδ. ε΄ Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα περιστατικά που δέχθηκε στην ποινική διάταξη που εφάρμοσε, καθώς και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή, δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα περιστατικά εκείνα που προέκυψαν και είναι απαραίτητα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης ποινικής διατάξεως ή ακόμη στην απόφαση υπάρχει έλλειψη κάποιου από τα κατά νόμο αναγκαία περιστατικά ή αντίφαση μεταξύ των ή με το διατακτικό κατά τέτοιο τρόπο που να καθίσταται ανέφικτος από τον Άρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή μη υπαγωγής αυτών στο νόμο και να στερείται έτσι η απόφαση νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το προσβαλλόμενο βούλευμα ο αναιρεσείων παραπέμφθηκε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για να δικασθεί ως υπαίτιος του ότι: Στην Αθήνα στις 13.6.2000 και 18.7.2000, ενεργώντας με πρόθεση, με περισσότερες από μία πράξεις πραγμάτωσε περισσότερες φορές το έγκλημα της απόπειρας απάτης επί δικαστηρίου, και ειδικότερα, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το έγκλημα της απάτης ενώπιον δικαστηρίου, επιχείρησε πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, η δε πράξη του αυτή (απάτη επί δικαστηρίου) δεν ολοκληρώθηκε από λόγους ανεξαρτήτους της βούλησής του. Ειδικότερα με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, επιχείρησε να βλάψει ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, το δε περιουσιακό όφελος και η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 73.000 ευρώ (25.000.000 δραχμών).  Ειδικότερα κατά τον παραπάνω τόπο: α) στις 13.6.2000, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας της πολιτικώς ενάγουσας ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ Η ΕΘΝΙΚΗ", κατέθεσε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών τις εξής αγωγές: 1) τη με αριθμό κατάθεσης 65695/5363/2000 αγωγή κατά της πολιτικώς ενάγουσας "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", με την οποία ζητά να υποχρεωθεί αυτή να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 50.500.000 δραχμών, για εβδομαδιαία παροχή, λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας, για εφάπαξ παροχή, λόγω μόνιμης ολικής ανικανότητας, για ετήσια παροχή λόγω μόνιμης ολικής ανικανότητας, για νοσοκομειακό επίδομα και για μετανοσοκομειακό επίδομα. Η αγωγή αυτή ορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 28.3.2001 και μετά από νόμιμη αναβολή για τη δικάσιμο της 6.3.2002, κατά την οποία η συζήτηση της αγωγής ματαιώθηκε. Ήδη δε επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 5.3.2003 (αριθμ. έκθ. κατ.δικ.831/2003) κλήση του κατηγορουμένου, η συζήτησή της έχει ορισθεί για τη δικάσιμο της 5.5.2004, 2) της με αριθμό κατάθεσης 65728/5369/2000 αγωγή κατά της πολιτικώς ενάγουσας "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α", με την οποία ζητά να υποχρεωθεί η ως άνω ασφαλιστική εταιρεία να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 35.000.000 δραχμών, για παροχή λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας και για εφάπαξ παροχή λόγω μόνιμης μερικής ανικανότητας. Η αγωγή αυτή ορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 28.3.2001, και μετά από νόμιμη αναβολή για τη δικάσιμο της 6.3.2002, κατά την οποία η συζήτηση της αγωγής ματαιώθηκε. Ήδη δε επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 5.3.2003 κλήση του κατηγορουμένου, η συζήτηση της οποίας έχει ορισθεί για τη δικάσιμο της 5.5.2004 και 3) τη με αριθμό κατάθεσης 65711/5367/2000 αγωγή κατά της πολιτικώς ενάγουσας "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α", με την οποία ζητά να υποχρεωθεί η ως άνω ασφαλιστικής εταιρεία να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 12.960.000 δραχμών, για παροχή λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας και για εφάπαξ παροχή λόγω διαρκούς μερικής ανικανότητας. Η αγωγή αυτή ορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 28.3.2001 και μετά από νόμιμη αναβολή για τη δικάσιμο της 6.3.2002, κατά την οποία η συζήτηση της αγωγής ματαιώθηκε. Ήδη δε επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 5.3.2003 (αριθμ. εκθ. κατ. δικ. 834/2003) κλήση του κατηγορουμένου, η συζήτηση της οποίας έχει ορισθεί για τη δικάσιμο της 5.5.2004, β) στις 18.7.2000, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας της πολιτικώς ενάγουσας ανώνυμης εταιρείας γενικών ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΜΕΤROLIFE Α.Ε.Ε.Γ.Α", κατέθεσε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών τη με αριθμό κατάθεσης 79267/6544/2000 αγωγή κατά της πολιτικώς ενάγουσας "ΜΕΤROLIFE Α.Ε.Ε.Γ.Α", με την οποία ζητά να υποχρεωθεί η ως άνω ασφαλιστική εταιρεία να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 86.600.000 δραχμών, για παροχή, λόγω διαρκούς ολικής ανικανότητας και λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας. Η αγωγή αυτή ορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 2.5.2001 και μετά από νόμιμη αναβολή για τη δικάσιμο της 6.3.2002, κατά την οποία δεν εκφωνήθηκε. Ήδη δε επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 19.12.2003 (αριθμ. έκθ.κατ.δικ. 3948/2003) κλήση του κατηγορουμένου, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 16.3.2005 και γ) στις 18.7.2000, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας της πολιτικώς ενάγουσας ανώνυμης ελληνικής εταιρείας γενικών ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", κατέθεσε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τη με αριθμό κατάθεσης 79263/6543/2000 αγωγή κατά της πολιτικώς ενάγουσας "ΑΓΡΟΤΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", με την οποία ζητά να υποχρεωθεί η ως άνω ασφαλιστική εταιρεία να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 65.096.000 δραχμών, για παροχή λόγω διαρκούς ολικής ανικανότητας και λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας. Η αγωγή αυτή ορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 2.5.2001 και μετά από νόμιμη αναβολή για τη δικάσιμο της 6.3.2002, κατά την οποία δεν εκφωνήθηκε. Ήδη δε επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 19.12.2003 (αριθμ.έκθ.κατ.δικ.3947/2003) κλήση του κατηγο-ρουμένου, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 16.3.2005. Και στις πέντε αυτές αγωγέ ο κατηγορούμενος ..... ισχυρίζεται ψευδώς ότι επήλθε το περιστατικό (ασφαλιστική περίπτωση), που προβλέπεται στα υπ΄αριθμ. ..., ..., ... και ... ασφαλιστήρια συμβόλαια προσωπικών ατυχημάτων και στο υπ΄αριθμ. ... ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής που είχε καταρτίσει με τις παραπάνω πολιτικώς ενάγουσες ασφαλιστικές εταιρείες και με την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΑΣΤΗΡ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", η οποία συγχωνεύθηκε με απορρόφηση από την "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", η οποία συνεπεία τούτου τη διαδέχθηκε ως οιονεί καθολικός διάδοχος, σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της, μεταξύ των οποίων και αυτά που απορρέουν από τα ανωτέρω ασφαλιστήρια συμβόλαια, από το οποίο (περιστατικό) συμφωνήθηκε να εξαρτάται η υποχρέωση των εναγουσών ασφαλιστικών εταιρειών να καταβάλλουν τις αιτούμενες παροχές (ασφαλίσματα) και συγκεκριμένα ότι: την 23η Μαρτίου, ημέρα Κυριακή και ώρα 21.10΄περίπου, βρισκόταν με το συνεργάτη του Χ, στο Αιγάλεω Αττικής και στη Λεωφόρο Θηβών, επί της οποίας βάδιζαν στο δεξιό μέρος του οδοστρώματος πλησίον του πεζοδρομίου με κατεύθυνση προς Πειραιά. Ξαφνικά, φθάνοντας στο ύψος του αριθμού 273, δίκυκλη μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού, αγνώστου αριθμού κυκλοφορίας οδηγούμενη από άγνωστο οδηγό με κατεύθυνση ομόρροπη προς τη δική τους, προκειμένου να προσπεράσει ένα προπορευόμενο αυτής αυτοκίνητο παρανόμως από δεξιά, ξέφυγε της πορείας της και επέπεσε με σφοδρότητα πάνω του. Συνεπεία της σφοδρής πρόσκρουσης εκτινάχθηκε σε απόσταση πλέον των 10 μέτρων προς το πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Θηβών, στο οποίο προσέκρουσε με το κεφάλι, με αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό του, την ακατάπαυστη αιμορραγία από τη μύτη και τα αυτιά του και την παντελή απώλεια των αισθήσεών του. Συνεπεία του άνω ατυχήματος υπέστη, όπως αργότερα διαπιστώθηκε, βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, τραυματική υπαραχνοειδή αιμορραγία, θλάσεις εγκεφάλου, δεξιά ωτορραγία, βλάβη αυχένος και θλάση ασφύος, η οποία του προκάλεσε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη που είχε ως συνέπεια επανειλημμένες κρίσεις απώλειας συνειδήσεως, επανειλημμένες επιληπτικές κρίσεις, μόνιμη και επίμονη κεφαλαλγία και αδυναμία μετακίνησης χωρίς υποστήριξη και συνοδεία, εξαιτίας των οποίων υπέστη μόνιμη ολική ανικανότητα, άλλως μόνιμη μερική ανικανότητα κατά ποσοστό 99%. Προς απόδειξη δε του εν λόγω καταλυτικού ισχυρισμού του, εν γνώσει επικαλείται με τις ως άνω αγωγές του, τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία: α) την από 2.4.1997 έκθεση ένορκης εξέτασης μάρτυρα του ιδίου, ενώπιον του Ανθυπαστυνόμου ..... του Αστυνομικού Τμήματος Αιγάλεω, β) την από 2.4.1997 έκθεση ένορκης εξέτασης του μάρτυρα Χ, φίλου και συνεργάτη του, ενώπιον του Ανθυπαστυνόμου ..... του Αστυνομικού Τμήματος Αιγάλεω, γ) την κατ΄ επανάληψη εισαγωγή και παραμονή αυτού προς νοσηλεία σε διάφορα Νοσοκομεία της Αττικής, κατά το χρονικό διάστημα από 16.4.1997 μέχρι 22.11.1999, με τον αναληθή ισχυρισμό ότι αυτή (εισαγωγή και νοσηλεία) οφείλεται σε επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του, εξαιτίας του δήθεν ως άνω τραυματισμού του από το δήθεν ατύχημα της 23.3.1997 και δ) την από 23.2.2000 απόφαση της δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του ΙΚΑ Αμαρουσίου, η οποία αποφάνθηκε ότι ο κατηγορούμενος εμφανίζει κρίσεις επιληψίας μετατραυματικής αιτιολογίας μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση το 1997, υπαραχνοειδή αιμορραγία, πλημμελώς ελεγχόμενες παρά την αντιεπιληπτική αγωγή και γνωμάτευσε ότι συνεπεία της εν λόγω κατάστασης της υγείας του, το ποσοστό της αναπηρίας του ανέρχεται σε ποσοστό 67%, η οποία, όμως, είναι αναληθής κατά το περιεχόμενο, αφού, κατ΄ αυτήν, η ως άνω κατάσταση της υγείας του κατηγορουμένου και η εντεύθεν αναπηρία του, οφείλεται στο ατύχημα της 23.3.1997, ενώ τούτο δεν αληθεύει, αφού οι επιληπτικές κρίσεις από τις οποίες πάσχει ο κατηγορούμενος οφείλονται σε άλλη αιτία και όχι στο συγκεκριμένο ατύχημα το οποίο ουδέποτε συνέβη. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος γνώριζε ότι δεν είχε συμβεί το τροχαίο ατύχημα της 23.3.1997 και ότι δεν είχε τραυματιστεί σ΄ αυτό, όπως ψευδώς ισχυρίζεται στις παραπάνω ασκηθείσες αγωγές του, επικαλέστηκε τα ανωτέρω αναληθή κατά το περιεχόμενο αποδεικτικά στοιχεία, καθώς και την παραπάνω ψευδή κατάθεση του μάρτυρα Χ, με σκοπό όπως παραπλανήσει με τα αποδεικτικά αυτά μέσα το παραπάνω Δικαστήριο και επιτύχει την υπέρ αυτού έκδοση ευνοϊκών αποφάσεων επί των ασκηθεισών αγωγών του και να περιποιήσει έτσι στον εαυτό του παράνομο περιουσιακό όφελος, ίσο με τα παραπάνω αιτούμενα με τις πέντε αγωγές χρηματικά ποσά και συγκεκριμένα 50.500.000, 35.000.000, 12.960.000, 86.600.000, 65.096.000 δραχμές αντίστοιχα, με ισόποση βλάβη της περιουσίας των πολιτικώς εναγουσών ασφαλιστικών εταιρειών, ήτοι της "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α." κατά το συνολικό ποσό των 98.460.000 (50.500.000 + 35.000.000 + 12.960.000) δραχμών ή των διακοσίων ογδόντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων πενήντα ευρώ και ογδόντα τεσσάρων λεπτών (288.950,84) της "METROLIFE Α.Ε.Ε.Γ.Α", κατά το ποσό των 86.600.000 δραχμών ή των διακοσίων πενήντα τεσσάρων χιλιάδων εκατόν σαράντα πέντε ευρώ και είκοσι επτά λεπτών (254.145,27) και της "ΑΓΡΟΤΙΚΗ Α.Ε.Ε.ΕΓ.Α.", κατά το ποσό των 65.096.000 δραχμών ή των εκατόν ενενήντα μία χιλιάδων τριάντα επτά ευρώ και σαράντα δύο λεπτών (191.037,42). Όμως δεν επήλθε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, διότι οι ως άνω ασφαλιστικές εταιρείες έχοντας ερευνήσει εν τω μεταξύ τις αναφερόμενες συνθήκες του τραυματισμού από ατύχημα, όπως τις είχε δηλώσει ο ασφαλισμένος κατηγορούμενος και μη πεισθείσες για την αλήθεια της δήλωσης της επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης, αρνήθηκαν την καταβολή των αιτουμένων ποσών (ασφαλισμάτων) και συγχρόνως η "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.ΕΓ.Α.", υπέβαλε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών την από 1.6.2000 (κατατεθείσα στις 26.6.2000) μηνυτήρια αναφορά, δυνάμει της οποίας ασκήθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου ποινική δίωξη. Στο σκεπτικό και στο διατακτικό του προσβαλλομένου βουλεύματος, δεν αναφέρεται το γεγονός της προσκομιδής, από τον αναιρεσείοντα στο ως άνω Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών (τακτική διαδικασία) προς απόδειξη των αναφερομένων στις ανωτέρω αγωγές ισχυρισμών του, εν γνώσει πλαστών ή νοθευμένων εγγράφων και εν γένει ψευδών αποδεικτικών στοιχείων. Με αυτά όμως τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Συμβούλιο Εφετών, ενόψει αυτών που έχουν προεκτεθεί, δεν διαρθρούται αντικειμενικά το έγκλημα της απάτης επί δικαστηρίου και μάλιστα ούτε και σε απόπειρα, κατά την εφαρμοσθείσα διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 του Π.Κ., αφού λείπει το στοιχείο της παραπλανήσεως του δικαστού με την προσκομιδή και επίκληση πλαστών ή ψευδών αποδεικτικών μέσων, υποστηρικτικών των ψευδών αγωγικών ισχυρισμών, μόνη δε υποβολή αναληθούς ισχυρισμού με αγωγή κ.λ.π. δεν συνιστά πράξη περιέχουσα αρχή εκτελέσεως της απάτης κατά την έννοια του άρθρου 42 παρ. 1 του Π.Κ. Επομένως το Συμβούλιο Εφετών, με το να υπαγάγει στην έννοια του εγκλήματος, της απόπειρας απάτης επί δικαστηρίου τα εις το σκεπτικό και συμπληρωματικώς εις το διατακτικό αυτού αναφερόμενα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε δεν εφάρμοσε σωστά τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 386 παρ. 1 και 42 παρ. 1 του Π.Κ., τις οποίες έτσι ευθέως παραβίασε. Κατά παραδοχή επομένως του πρώτου λόγου αναιρέσεως, κατ΄ εκτίμηση αυτού, περί εσφαλμένης εφαρμογής των ως άνω ποινικών διατάξεων ως βασίμου, ο οποίος εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως (άρθρ. 484 παρ. 1β και παρ. 2 του ιδίου άρθρου), πρέπει να αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα εν μέρει, ήτοι μόνον κατά την παραπεμπτική του διάταξη.  Επειδή, μετά από αυτά και σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 518, 309 παρ. 1α και 310 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 485 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στην προκειμένη περίπτωση πρέπει το δικαστήριο τούτο, σε συμβούλιο, να αποφανθεί ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία κατά του αναιρεσείοντος.  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί το υπ΄αριθμ. 990/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών εν μέρει, ήτοι μόνον κατά την παραπεμπτική του διάταξη.
 Αποφαίνεται να μη γίνει κατηγορία κατά του αναιρεσείοντος ..... για το ότι στην Αθήνα, στις 13.6.2000 και 18.7.2000, ενεργώντας με πρόθεση, με περισσότερες από μία πράξεις, πραγμάτωσε περισσότερες φορές το έγκλημα της απόπειρας απάτης επί δικαστηρίου, και ειδικότερα, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το έγκλημα της απάτης ενώπιον δικαστηρίου, επιχείρησε πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, η δε πράξη του αυτή (απάτη επί δικαστηρίου) δεν ολοκληρώθηκε από λόγους ανεξάρτητους της βούλησής του. Ειδικότερα με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, επιχείρησε να βλάψη ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, το δε περιουσιακό όφελος και η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 73.000 ευρώ (25.000.000 δρχ.) κατά τα εις το σκεπτικό της παρούσης ειδικότερον εκτιθέμενα δια της ασκήσεως των αναφερομένων εις αυτό αγωγών.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ