Αριθμός 199/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά - Εισηγήτρια και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του την 1η και 8η Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου M. (όν.) A. (επ.) του V. και της L., υπηκόου ... Ρουμανίας, κρατουμένου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής και προσωρινά κρατούμενου στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο χωρίς συνήγορο υπερασπίσεως, κατά της υπ' αριθμ. 27/2012 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. 
Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με την υπ' αριθμ. 27/2012 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό 256 και ημερομηνία 25-10-2012 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν και ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θράκης και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1188/2012.
Προκειμένης συζητήσεως 
Αφού άκουσε τον αυτοπροσώπως παραστάντα εκκαλούντα - εκζητούμενο, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεσή του και να μην εκδοθεί στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί ως αβάσιμη η προκείμενη έφεση, 
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 451 παρ.1 του ΚΠΔ, κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε είκοσι τέσσερεις ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση στον γραμματέα Εφετών, στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Ο Άρειος Πάγος σε Συμβούλιο αποφαίνεται μέσα σε οκτώ ημέρες, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 448 και 450. Αυτός για τον οποίο ζητείται η έκδοση κλητεύεται αυτοπροσώπως ή μέσω αντικλήτου του είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από τη συζήτηση με τη φροντίδα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Επομένως, η υπό κρίση με αριθμό 256/25/10/2012 έφεση κατά της 27/24/10/2012 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με την οποία αυτό γνωμοδότησε, 1) υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος- εκζητουμένου A. M. του V., Ρουμάνου υπηκόου, στο Κράτος της Τουρκίας που ζήτησε την έκδοσή του, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής πέντε (5) ετών, τριών (3) μηνών και μιας (1) ημέρας και χρηματική ποινή 50.820 Τουρκικών λιρών, από τη συνολική ποινή κάθειρξης των δώδεκα (12) ετών και έντεκα (11) μηνών, που του είχε επιβληθεί με την 2001/335 ΕSAS 2011/504/17/8/2011 απόφασης του ΚΓ (23ου) Πλημμελειοδικείου Ιζμύρ (Σμύρνης) Τουρκίας, που κατέστη αμετάκλητη με την 2012/2182/23/2/2012 απόφαση του ΙΑ' Ποινικού Γραφείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Τουρκίας, και 2) υπέρ της αναβολής της εκδόσεως του εκζητουμένου στην Τουρκία έως ότου εκτιθεί η ποινή που του επιβλήθηκε με την 824/16/9/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας ή απολυθεί από τις φυλακές, έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως. Συνεπώς, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί στην ουσία της (άρθρο 451 παρ. 1 του ΚΠΔ). 
Από τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των προβαλλόμενων λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει μόνον για εκείνα τα μέρη της πρωτόδικης απόφασης, στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως ενώπιον του κατά το άρθρο 451 παρ.1 του ΚΠΔ αρμοδίου τμήματος του Αρείου Πάγου, εναντίον της περί εκδόσεως αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών.
Εν προκειμένω, από την εκτίμηση του περιεχομένου της κρινόμενης έφεσης συνάγεται ότι ο εκζητούμενος - εκκαλών προσβάλει την προδιαληφθείσα 27/2012 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, 1) γιατί αναιτιολόγητα, κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου (άρθρα 436 επ. του ΚΠΔ) και του άρθρου 3 παρ. 2 της από 13/12/1957 Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στην Τουρκία, ενώ συνέτρεχε κώλυμα εκδόσεώς του, που αναφέρεται στην παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσβολή της αξιοπρέπειάς του στα καταστήματα κράτησής του στην Τουρκία, λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, ως Χριστιανού Ορθοδόξου, και 2) διότι η επίδικη αίτηση εκδόσεώς του είναι άκυρη, καθώς δεν διευκρινίζει ποιος ο τυχόν βαθμός συμμετοχής του ως εκζητούμενου στο τελεσθέν έγκλημα, ούτε λοιπές περιστάσεις από τις οποίες να προκύπτει ότι πράγματι τελέστηκε από αυτόν το έγκλημα για το οποίο καταδικάστηκε στην Τουρκία με την ποινή της κάθειρξης των δώδεκα (12) ετών και έντεκα (11) μηνών, για χρήση πλαστής κάρτας με όφελος 19.840 λιρών Τουρκίας. Συνεπώς η έφεση αυτή θα εξεταστεί, ως προς το βάσιμο μόνον των ως άνω προβαλλόμενων λόγων.
Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (437-456 του ΚΠΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Η από 13/12/1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο Παρίσι και κυρώθηκε από την Ελλάδα την 6/5/1961 με το ν. 4165/1961, στην οποία έχει προσχωρήσει και η Τουρκία, από την κύρωσή της διέπει πλέον το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των πιο πάνω Κρατών, εφαρμόζονται όμως και οι ανωτέρω διατάξεις του ΚΠΔ, εφόσον δεν αντίκεινται σ' αυτήν. Κατά το άρθρο 2 παρ.1 της Συμβάσεως η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του Κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του Κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας στο έδαφος ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ οσάκις έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος Κράτους η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών κατ' ελάχιστο. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 3 παρ. 2 της Συμβάσεως αυτής δεν χωρεί έκδοση, αν το καλούμενο προς έκδοση Μέρος έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι η αίτηση εκδόσεως, που αιτιολογείται για κάποια παράβαση του Κοινού Δικαίου, έχει υποβληθεί με το σκοπό διώξεως ή τιμωρίας ατόμου για τα φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτικά ή εθνικά του φρονήματα ή ότι η θέση του εν λόγω ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί από τον ένα ή τον άλλο από τους λόγους αυτούς. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 436 του ΚΠΔ και 12 της από 13/12/1957 Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως, προκύπτει ότι στην περίπτωση που κατά την οποία ζητείται η έκδοση αλλοδαπού προσώπου για έκτιση ποινής που επιβλήθηκε με δικαστική απόφαση του αιτούντος Κράτους διαρκείας τουλάχιστον τεσσάρων (4) μηνών, δεν συγχωρείται το Συμβούλιο Εφετών, που επιλαμβάνεται της σχετικής αίτησης, να προβεί στην έρευνα περί υπάρξεως ή όχι στοιχείων ενοχής του εκζητούμενου, ως προς την αποδιδόμενη σ' αυτόν κατηγορία, διότι οι παραπάνω διατάξεις δεν διαλαμβάνουν, μεταξύ των δικαιολογητικών, που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση εκδόσεως, αυτών, που αποδεικνύουν την ενοχή του εκζητουμένου. Κατόπιν αυτών, ο δεύτερος λόγος εφέσεως με τον οποίο, κατ' εκτίμησή του, προβάλλεται ότι η πράξη για την οποία καταδικάστηκε ο εκκαλών-εκζητούμενος είναι ουσιαστικώς αβάσιμη και σφαλερά το πρωτοβάθμιο Συμβούλιο Εφετών εκτίμησε τα υπάρχοντα στη δικογραφία στοιχεία, προεχόντως στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, γιατί το Συμβούλιο αυτό δεν ερεύνησε, ούτε ήταν επιτρεπτό να ερευνήσει, την ουσία της αποδιδομένης στον εκζητούμενο κατηγορίας και συνεπώς ο συναφής λόγος εφέσεως πρέπει να απορριφθεί.
Περαιτέρω, στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα ευρισκόμενα στην δικογραφία έγγραφα, και κυρίως από την υπεύθυνη δήλωση του πατέρα του εκκαλούντος ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ρουμανίας (Buzau) Monica Tudorancea από τα οποία τα αλλοδαπά προσκομίζονται σε επίσημη μετάφραση, καθώς και από τις εξηγήσεις που έδωσε πρωτοβαθμίως ο εκκαλών, προέκυψαν τα εξής: Ο εκκαλών, Ρουμάνος υπήκοος, καταδικάστηκε με την προαναφερθείσα αμετάκλητη απόφαση του Δικαστηρίου της Τουρκίας, σε ποινή κάθειρξης 12 ετών και 11 μηνών. Αυτός κρατείτο στις Τουρκικές φυλακές προς έκτιση της ποινής του, μέχρι που απέδρασε, ενώ είχε υπόλοιπο προς έκτιση 5 έτη, 3 μήνες και 1 ημέρα. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά την διάρκεια της κράτησής του υπέστη κακομεταχείριση (σωματικές βλάβες, ταπεινωτική και εξευτελιστική μεταχείριση)) τόσο από τους Τούρκους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, όσο και από τους Μουσουλμάνους συγκρατούμενούς του, εξ αιτίας των θρησκευτικών πεποιθήσεών του (τυγχάνει Χριστιανός Ορθόδοξος). Αν εκδοθεί στην Τουρκία προς έκτιση του υπόλοιπου της ποινής του, υπάρχει κίνδυνος για την σωματική του ακεραιότητα, ήτοι να υποστεί εκ νέου απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και ταπεινώσεις, εξ αιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Δηλαδή υφίσταται κίνδυνος επιδεινώσεως της θέσεώς του εξ αιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο που δέχθηκε τα αντίθετα, ότι δηλαδή δεν υπήρχε κώλυμα εκδόσεως του εκκαλούντος και γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στην Τουρκία για την έκτιση του υπολοίπου της ποινής του, εσφαλμένα τις σχετικές διατάξεις περί εκδόσεως του ΚΠΔ και της ανωτέρω Διεθνούς Συμβάσεως ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και από ουσιαστική άποψη ο πρώτος λόγος εφέσεως, και να εξαφανιστεί το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά την σχετική περί εκδόσεως του εκκαλούντος διάταξή του.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Δέχεται την από 25/10/2012 έφεση του A. M. του V., Ρουμάνου υπηκόου, κατά της 27/2012 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.
Εξαφανίζει την 27/2012 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θράκης κατά τη διάταξή της περί εκδόσεως του εκζητούμενου στην Τουρκία.
Αρνείται την εκτέλεση της αίτησης έκδοσης του εκκαλούντος εκζητούμενου A. M. του V., Ρουμάνου υπηκόου (κατόπιν του 1057/9/4173-234087/10 (ΜΕΤ) 17/9/2012 τηλεομοιοτυπικού σήματος του Τμήματος Διεθνών Οργανισμών / INTERPOL Ελλάδος και της Α-5841/9/2012 "ερυθράς αγγελίας" Διεθνών Αναζητήσεων της INTERPOL Τουρκίας).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ