ΑΡΙΘΜΟΣ 1290/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Δημάδη, σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 66/2013 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου),- Βιολέττα Κυτέα, Δήμητρα Μπουρνάκα,-Εισηγήτρια, Μαρία Βασιλάκη (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Νικόλαου Κωνσταντόπουλου) και Χρυσούλα Παρασκευά, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων 1. Α. Θ. του Α., κατοίκου ... και 2. Λ. Α. του Χ. , κάτοικο ... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Δημακόπουλο, περί αναιρέσεως της 714/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. 
Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες -κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Ιανουαρίου 2013 κοινή αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 163/13.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε α) να γίνει δεκτή εν μέρει η προκειμένη αίτηση αναίρεσης ως προς τον πρώτο λόγο για απόλυτη ακυρότητα, β) να απορριφθεί ως προς τους λοιπούς λόγους αναιρέσεως, γ) να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για τις πράξεις της ψευδούς βεβαιώσεως που φέρονται ότι τελέστηκαν στις 29-7-2004 και 20-12-2004, λόγω παραγραφής και δ) να παραπεμφθεί η υπόθεση ως προς τον αναιρεσείοντα Λ. Α. και ως προς τις λοιπές πράξεις της κατ'εξακολούθηση ψευδούς βεβαιώσεως η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την υπ'αριθμ. 714/2012 απόφασή του καταδίκασε τους αναιρεσείοντες Λ. Α. και Α. Θ. σε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών και έξι (6) μηνών, αντίστοιχα, για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση τον πρώτο και της ψευδούς βεβαίωσης τη δεύτερη. Κατά της αποφάσεως αυτής, άσκησαν οι αναιρεσείοντες νομοτύπως και εμπροθέσμως την κρινόμενη από 21-1-2013 κοινή δήλωση (αίτηση)αναιρέσεως, η οποία πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της. Κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ "υπάλληλος που στα καθήκοντα του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη ορισμένων δημοσίων εγγράφων, αν σε τέτοιο έγγραφο βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαιώσεως (διανοητικής πλαστογραφίας), το οποίο είναι γνήσιο ιδιαίτερο έγκλημα, απαιτείται, αντικειμενικώς : α) ο δράστης (αυτουργός) να είναι υπάλληλος κατά την έννοια των άρθρων 13 εδ. α' και 263Α ΠΚ, αρμόδιος καθ' ύλην και κατά τόπον για τη σύνταξη ή την έκδοση του εγγράφου και να ενεργεί μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί, β) έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου 13 εδ. γ' ΠΚ και δη δημόσιο κατά το άρθρο 438 ΚΠολΔ, κατά την έννοια του οποίου πρέπει να προορίζεται για εξωτερική κυκλοφορία προς πλήρη απόδειξη έναντι πάντων κάθε γεγονότος που βεβαιώνεται σ' αυτό και γ) βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδών περιστατικών, τα οποία in abstacto (γενικώς και αφηρημένως) μπορούν να έχουν έννομες συνέπειες, πράγμα το οποίο συμβαίνει, όταν το έγγραφο έχει τη νομική δυνατότητα να αποδεικνύει τη γένεση, ύπαρξη, διατήρηση, αλλοίωση ή απώλεια ενός δικαιώματος ή έννομης σχέσης ή κατάστασης, δημόσιας ή ιδιωτικής φύσεως, ανεξαρτήτως αν οι ίδιες έννομες συνέπειες θα μπορούσαν να επέλθουν με τη βεβαίωση στο έγγραφο της πραγματικής καταστάσεως, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος συνίσταται στη γνώση του δράστη, έστω και με την έννοια του ενδεχόμενου δόλου (της αμφιβολίας), ότι ενεργεί υπό την ιδιότητα του υπαλλήλου εντός της καθ'ύλην και κατά τόπον αρμοδιότητάς του και ότι τα βεβαιούμενα γεγονότα είναι ψευδή και στη θέληση ή αποδοχή αυτού, να βεβαιώσει τα ψευδή περιστατικά, που μπορούν να έχουν έννομες συνέπειες. Εξάλλου, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 επ. ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει το από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στην οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η αιτιολογία αυτή μπορεί να συμπληρώνεται από το διατακτικό της αποφάσεως, με το οποίο το σκεπτικό αποτελεί ενιαίο όλο. Μόνη δε η αποδοχή από το δικαστήριο της ουσίας στο σκεπτικό της αποφάσεως ύστερα από εκτίμηση των αποδείξεων, ως αιτιολογίας, έστω και κατ'αντιγραφή, του διατακτικού της αποφάσεως, δεν συνιστά άνευ ετέρου, έλλειψη αιτιολογίας, εφόσον το διατακτικό είναι λεπτομερές, σαφές και πλήρες ως προς τα περιστατικά της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος. Ως προς αποδεικτικά μέσα ειδικότερα, αρκεί ο προσδιορισμός τους κατ'είδος, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, Πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ'αριθμ. 714/2012 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς δέχθηκε, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ'είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων τα ακόλουθα: "Επειδή, από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας, που εξετάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία των κατηγορουμένων και την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι: Κατόπιν αιτήσεως της εταιρείας " …" εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 102/19-2-2004 οικοδομική άδεια της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Πειραιώς, με την οποία επετράπη σ'αυτήν η ανέγερση εξαώροφης οικοδομής επί της οδού ... αριθμ. .. στον …Στα υποβληθέντα και εγκριθέντα από την Πολεοδομία ξυλότυπα σχέδια της άνω αδείας είχε προβλεφθεί αντισεισμικός αρμός μεταξύ της νεοανεγειρόμενης οικοδομής και των τριών εν επαφή ευρισκόμενων όμορων ιδιοκτησιών, μεταξύ των οποίων και της παλαιάς τριώροφης οικοδομής των Ν. Π. και Α. Τ. επί της οδού ... αριθμ. …, πλην όμως ο αρμός αυτός δεν υλοποιήθηκε κατά την κατασκευή, καθόλο το ύψος του μεσοτοίχου, αλλά από τη στέψη αυτού και άνω. 'Ετσι, μετά από αστική αίτηση- καταγγελία της εκ των ανωτέρω Α. Τ. , αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι ετύγχαναν, ο μεν πρώτος, ως Αρχιτέκτων Μηχανικός, Τεχνικός του Τμήματος Ελέγχου-Κατασκευών της Διευθύνσεως Πολεοδομίας Πειραιώς, η δε δεύτερη Προϊσταμένη του ιδίου Τμήματος και ως εκ τούτου ήσαν υπάλληλοι κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 13α του ΠΚ, αφού διενήργησαν αυτοψία στην ως άνω οικοδομή κατά μήνα Ιούλιο του έτους 2004, συνέταξαν από κοινού το υπ'αριθμ. 4697/1261/29-7-2004 έγγραφο της ανωτέρω υπηρεσίας με το εξής περιεχόμενο: " Μετά από αυτοψία που διενήργησε η Υπηρεσία μιας, κατόπιν αιτήσεώς σας, σας γνωρίζουμε ότι διαπιστώθηκε ότι στην νεοανεγειρόμενη οικοδομή επί της οδού …έχει αφεθεί αντισεισμικός αρμός". Η βεβαίωση αυτή στο εν λόγω έγγραφο ήταν ψευδής και οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια, καθόσον στα εγκεκριμένα σχέδια της υπ'αριθμ. 102/2004 οικοδομικής αδείας υπήρχε, όπως προαναφέρθηκε, η πρόβλεψη σεισμικού αρμού σε όλους τους ορόφους της νέας οικοδομής, ο οποίος όμως δεν υλοποιήθηκε καθ'όλο το ύψος αυτής, αλλά από τη στέψη του μεσοτοίχου και άνω. Ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι εν προκειμένω υφίσταται φέρουσα μεσοτοιχεία και ως εκ τούτου νομίμως κατασκευάσθηκε σεισμικός αρμός μετά τη στέψη του μεσοτοίχου, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ.3 (3.σδ) του Κτιριοδομικού Κανονισμού, η κατασκευή του καθ'όλο το ύψος του μεσοτοίχου (αρμός πλήρους διαχωρισμού) είναι προαιρετική. Ο ισχυρισμός τους, όμως, αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, καθόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση για την κατασκευή σεισμικού αρμού καθ'όλο το ύψος του μεσοτοίχου υπήρχε πρόβλεψη στην εγκριθείσα 102/2004 οικοδομική άδεια (αναθεωρήθηκε με την 57/2005), ενώ ο επικαλούμενος προαιρετικός χαρακτήρας αυτού εφαρμόζεται, αφού βεβαιωθεί και εξασφαλισθεί η έλλειψη οποιασδήποτε επικινδυνότητας για την όμορη οικοδομή, γεγονός που δεν βεβαιώνεται εν προκειμένω. Με την προεκτεθείσα ενέργειά τους οι κατηγορούμενοι και κοινοποιώντας το ανωτέρω έγγραφο στην Α. Τ. προσπάθησαν να αποκλείσουν από εκείνη τη δυνατότητα να αντιδράσει άμεσα με σκοπό την συμμόρφωση των κυρίων της νέας οικοδομής με τους όρους της οικοδομικής αδείας τους, προκειμένου να προστατεύσει την δική της ιδιοκτησία. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος Λ. Α. , στον …, στις 20-12-2004, 17-5-2005 και 23-6-2005, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ενεργώντας υπό την προεκτεθείσα ιδιότητά του, ήτοι εκείνη του υπαλλήλου του Τμήματος κατασκευών της Διευθύνσεως της Πολεοδομίας Πειραιώς Α) συνέταξε την υπ'αριθμ. 114/2004 έκθεση αυτοψίας, στην οποία βεβαίωνε ψευδώς ότι κατόπιν αυτοψίας στην νεοανεγειρόμενη οικοδομή, διαπίστωσε την ύπαρξη τεσσάρων μόνον αυθαιρέτων κατασκευών, ήτοι μίας στο δώμα διαστάσεων 2 Χ 1,5 μέτρων, μίας στον 6ο όροφο, διαστάσεων 2,30 Χ 4,10 μέτρων, μίας στο υπόγειο διαστάσεων 2 Χ 3,2 + 3,5 Χ 0,5 μέτρων και μίας ακόμα στον ημιώροφο, διαστάσεων 4,8 Χ 1,5 μέτρων, ενώ, γνώριζε ότι πέραν αυτών των αυθαιρέτων κατασκευών υπήρχαν και άλλες, ήτοι, δεν είχε αφεθεί ο προβλεπόμενος από τα εγκεκριμένα σχέδια της οικοδομής σεισμικός αρμός των δέκα (10) εκατοστών μέχρι το ύψος της στέψης των μεσοτοίχων των γειτονικών κτιρίων, είχε κατασκευασθεί τοίχος στον τελευταίο όροφο της οικοδομής σε επαφή με το γειτονικό όριο επί της οδού ... αρ. …ιδιοκτησίας, επί της δοκού του δαπέδου του τελευταίου ορόφου, που βρίσκεται επί του κοινού ορίου με την οικοδομή της οδού ... αρ. …, είχαν κατασκευασθεί δυο (2) ενδιάμεσα υποστυλώματα μη προβλεπόμενα στον αντίστοιχο ξυλότυπο, είχε συμπληρωθεί το διάκενο μεταξύ του μεσοτοίχου και του προβόλου, που υπήρχε σε απόσταση 0,65 μέτρων από τη στέψη μεσοτοίχου, με μπατική τοιχοποιία εδραζόμενη επί του μεσοτοίχου αυτού, Β)συνέταξε την υπ' αριθμ. 39/2005 συμπληρωματική της ανωτέρω έκθεση αυτοψίας για την ίδια οικοδομή, στην οποία βεβαίωνε ψευδώς ότι κατόπιν νέας, αυτοψίας του στην οικοδομή αυτή, διαπίστωσε την ύπαρξη και μίας ακόμη αυθαίρετης κατασκευής, ήτοι της κατασκευής τοίχου στον Ε' όροφο της οικοδομής και στον κοινό όριο της με την επί της οδού ... αρ …ιδιοκτησίας μετά στοιχείων φέροντος οργανισμού, ενώ γνώριζε ότι πέραν αυτών των αυθαιρέτων κατασκευών υπήρχαν και άλλες, ήτοι: δεν είχε αφεθεί ο προβλεπόμενος από τα εγκεκριμένα σχέδια της οικοδομής σεισμικός αρμός των δέκα (10) εκατοστών μέχρι το ύψος της στέψης των μεσοτοίχων των γειτονικών κτιρίων, επί της δοκού του δαπέδου του τελευταίου ορόφου, που βρίσκεται επί του κοινού ορίου με την οικοδομή της οδού ... αρ. …, είχαν κατασκευασθεί δύο (2) ενδιάμεσα υποστυλώματα μη προβλεπόμενα στον αντίστοιχο ξυλότυπο, είχε συμπληρωθεί το διάκενο μεταξύ του μεσοτοίχου και του προβόλου, που υπήρχε σε απόσταση 0,65 μέτρων από την στέψη του μεσοτοίχου, με μπατική τοιχοποιία εδραζόμενη επί του μεσοτοίχου αυτού και Γ)συνέταξε τη με αριθμό 46/2005 συμπληρωματική των ανωτέρω εκθέσεων αυτοψίας για την ίδια οικοδομή, στην οποία βεβαίωνε ψευδώς ότι κατόπιν νέας αυτοψίας του στην οικοδομή αυτή, διαπίστωσε την ύπαρξη και μίας ακόμη αυθαίρετης κατασκευής, ήτοι, μίας λιθόκτιστης κατασκευής στη στάθμη - 2,40 μέτρων, διαστάσεων 1,1 Χ 3,7 μέτρων, ενώ γνώριζε ότι πέραν αυτών των αυθαιρέτων κατασκευών υπήρχαν και άλλες, ήτοι : επί της δοκού του δαπέδου του τελευταίου ορόφου, που βρίσκεται επί του κοινού ορίου με την οικοδομή της οδού ... αρ. …, είχαν κατασκευασθεί δύο (2) ενδιάμεσα υποστυλώματα μη προβλεπόμενα' στον αντίστοιχο ξυλότυπο και είχε συμπληρωθεί το διάκενο μεταξύ του μεσοτοίχου και του προβόλου, που υπήρχε σε απόσταση 0,65 μέτρων από τη στέψη του μεσοτοίχου, με μπατική τοιχοποιία εδραζόμενη επί του μεσοτοίχου αυτού. Με τις ενέργειες του αυτές απήλλασσε τους ιδιοκτήτες της οικοδομής από την υποχρέωση κατεδάφισης των μη καταγεγραμμένων αυθαιρέτων κατασκευών και την καταβολή των σχετικών προστίμων ανέγερσης και διατήρησης τους. Ενόψει των προεκτεθέντων, οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι της αποδιδόμενης σ'αυτούς πράξεως της ψευδούς βεβαιώσεως (ο πρώτος εξ αυτών κατ'εξακολούθηση), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, το Δικαστήριο δέχεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, έως το χρόνο τελέσεως των πράξεων, έζησαν έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά ζωή και κατά συνέπεια πρέπει να αναγνωρισθεί σε αυτούς η εκ του άρθρου 84 παρ.2α ΠΚ ελαφρυντική περίσταση, όπως στο διατακτικό".
Ακολούθως το δικάσαν δικαστήριο κήρυξε ενόχους τους κατηγορουμένους Α) τον Λ. Α. του ότι: 1)Στις 29-7-2004 από κοινού με την δεύτερη ανωτέρω κατηγορουμένη, (ενώ ήταν υπάλληλοι, στους οποίους είχε ανατεθεί η άσκηση δημοτικής υπηρεσίας και στα καθήκοντά τους αναγόταν η έκδοση δημοσίων εγγράφων, βεβαίωσαν σε τέτοιο έγγραφο με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες, ενεργούντες από κοινού. Συγκεκριμένα, ενώ ήταν υπάλληλοι του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Πειραιά (η δε Α. Θ. και προϊσταμένη του τμήματος αυτού), μετά από συναπόφαση, συνέταξαν το με αριθμό πρωτ. 4697/1261/29-7-2004 έγγραφο της ανωτέρω υπηρεσίας, στο οποίο βεβαίωναν ψευδώς, κατόπιν αυτοψίας μάλιστα, ότι κατά την ανέγερση της (εξαώροφης) οικοδομής επί της οδού ... αρ. …, στον .., από τον Μ. Π. και την εταιρεία με την επωνυμία " …", δίπλα στην τριώροφη παλαιά οικοδομή της Α. και της Ν. Τ. , είχε αφεθεί ο προβλεπόμενος αντισεισμικός αρμός, ενώ γνώριζαν αφενός ότι στα εγκεκριμένα σχέδια της με αριθμό 102/2004 οικοδομικής αδείας της νέας οικοδομής προβλεπόταν σεισμικός αρμός δέκα (10) εκατοστών μεταξύ αυτής και των όμορων κατοικιών, σε όλους τους ορόφους της και εφετέρου, ότι κατά την ανέγερση της δεν είχε τηρηθεί ο αρμός καθ' όλο το ύψος των γειτονικών κτιρίων. Με την ενέργεια τους αυτή και κοινοποιώντας το ανωτέρω έγγραφο στην Α. Τ. προσπάθησαν να αποκλείσουν από εκείνη τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης, προς το σκοπό συμμόρφωσης των κυρίων της νέας οικοδομής με τους όρους της οικοδομικής τους άδειας και (προς το σκοπό) προστασίας της δικής της ιδιοκτησίας.
2)Στον …στις 20-12-2004, την 17-5-2005 και την 23-6-2005 με περισσότερες πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ενώ ήταν υπάλληλος, στον οποίο είχε ανατεθεί η άσκηση δημοτικής υπηρεσίας και στα καθήκοντα του αναγόταν η έκδοση δημοσίων εγγράφων, βεβαίωσε σε τέτοιο έγγραφο με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες. Συγκεκριμένα, ενώ ήταν υπάλληλος του Τμήματος Κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Πειραιά, Α)συνέταξε τη με αριθμό 114/2004 έκθεση αυτοψίας, στην οποία βεβαίωνε ψευδώς ότι κατόπιν αυτοψίας του στην ανεγειρόμενη εξαώροφη οικοδομή από το Μ. Π. και την εταιρεία με την επωνυμία " …", επί της οδού ... αρ. …, στον .., διαπίστωσε την ύπαρξη τεσσάρων μόνο αυθαιρέτων κατασκευών, ήτοι, μίας στο δώμα, διαστάσεων 2 Χ 1,5 μέτρων, μίας στον έκτο όροφο, διαστάσεων 2,30 Χ 4,10 μέτρων, μίας στο υπόγειο διαστάσεων 2 Χ 3,2 + 3,5 Χ 0,5 μέτρων και μίας ακόμα στον ημιώροφο, διαστάσεων 4,8 Χ 1,5 μέτρων, ενώ γνώριζε ότι πέραν αυτών των αυθαιρέτων κατασκευών υπήρχαν και άλλες, ήτοι 1) δεν είχε αφεθεί ο προβλεπόμενος από τα εγκεκριμένα σχέδια της οικοδομής σεισμικός αρμός των δέκα (10) εκατοστών μέχρι το ύψος της στέψης των μεσοτοίχων των γειτονικών κτιρίων 2) είχε κατασκευασθεί τοίχος στον τελευταίο όροφο της οικοδομής σε επαφή με το γειτονικό όριο επί της οδού ... αρ. …ιδιοκτησίας, επί της δοκού του δαπέδου του τελευταίου ορόφου, που βρίσκεται επί του κοινού ορίου με την οικοδομή της οδού ... αρ. ..., είχαν κατασκευασθεί δύο (2) ενδιάμεσα υποστυλώματα μη προβλεπόμενα στον αντίστοιχο ξυλότυπο, είχε συμπληρωθεί το διάκενο μεταξύ του μεσοτοίχου και του προβόλου, που υπήρχε σε απόσταση 0,65 μέτρων από τη στέψη μεσοτοίχου, με μπατική τοιχοποιία εδραζόμενη επί του μεσοτοίχου αυτού, Β)συνέταξε την υπ' αριθμ. 39/2005 συμπληρωματική της ανωτέρω έκθεση αυτοψίας για την ίδια οικοδομή, στην οποία βεβαίωνε ψευδώς ότι κατόπιν νέας, αυτοψίας του στην οικοδομή αυτή, διαπίστωσε την ύπαρξη και μίας ακόμη αυθαίρετης κατασκευής, ήτοι της κατασκευής τοίχου και στον Κοινό όριο της με την επί της οδού ... αρ. …ιδιοκτησίας μετά στοιχείων φέροντος οργανισμού, ενώ γνώριζε ότι πέραν αυτών των αυθαιρέτων κατασκευών υπήρχαν και άλλες, ήτοι : δεν είχε αφεθεί ο προβλεπόμενος από τα εγκεκριμένα σχέδια της οικοδομής σεισμικός αρμός των δέκα (10) εκατοστών μέχρι το ύψος της στέψης των μεσοτοίχων των γειτονικών κτιρίων, επί της δοκού του δαπέδου του τελευταίου ορόφου, που βρίσκεται επί του κοινού ορίου με την οικοδομή της οδού ... αρ. …, είχαν κατασκευασθεί δύο (2) ενδιάμεσα υποστυλώματα μη προβλεπόμενα στον αντίστοιχο ξυλότυπο, είχε συμπληρωθεί το διάκενο μεταξύ του μεσοτοίχου του προβόλου, που υπήρχε σε απόσταση 0,65 μέτρων από την στέψη του μεσοτοίχου, με μπατική τοιχοποιία εδραζόμενη επί του μεσοτοίχου αυτού και Γ)συνέταξε τη με αριθμό 46/2005 συμπληρωματική των ανωτέρω εκθέσεων αυτοψίας για την ίδια οικοδομή, στην οποία βεβαίωνε ψευδώς ότι κατόπιν νέας αυτοψίας του στην οικοδομή αυτή, διαπίστωσε την ύπαρξη και μίας ακόμη αυθαίρετης κατασκευής, ήτοι, μίας λιθόκτιστης κατασκευής στη στάθμη - 2,40 μέτρων, διαστάσεων 1,1 Χ 3,7 μέτρων, ενώ γνώριζε ότι πέραν αυτών των αυθαιρέτων κατασκευών υπήρχαν και άλλες, ήτοι : επί της δοκού του δαπέδου του τελευταίου ορόφου, που βρίσκεται επί του κοινού ορίου με την οικοδομή της οδού ... αρ. .., είχαν κατασκευασθεί δύο (2) ενδιάμεσα υποστυλώματα μη προβλεπόμενα στον αντίστοιχο ξυλότυπο και είχε συμπληρωθεί το διάκενο μεταξύ του μεσοτοίχου και του προβόλου, που υπήρχε σε απόσταση 0,65 μέτρων από τη στέψη του μεσοτοίχου, με μπατική τοιχοποιία εδραζόμενη επί του μεσοτοίχου αυτού. Με τις ενέργειες του αυτές απήλλασσε τους ιδιοκτήτες της οικοδομής από την υποχρέωση κατεδάφισης των μη καταγεγραμμένων αυθαιρέτων κατασκευών και την καταβολή των σχετικών προστίμων ανέγερσης και διατήρησης τους. Και Β) την Α. Θ. του ότι: Στις 29-7-2004, ενώ ήταν υπάλληλος, στην οποία είχε ανατεθεί η άσκηση δημοτικής υπηρεσίας και στα καθήκοντα της αναγόταν η έκδοση δημοσίων εγγράφων, βεβαίωσε σε τέτοιο έγγραφο με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες, ενεργώντας από κοινού με τον πρώτο ανωτέρω κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα, ενώ η εν λόγω κατηγορουμένη και ο πρώτος ήταν υπάλληλοι του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Πειραιά (η δε Α. Θ. και προϊσταμένη του τμήματος αυτού), μετά από συναπόφαση, συνέταξαν το με αριθμό πρωτ. 4697/1261/29-7-2004 έγγραφο της ανωτέρω υπηρεσίας, στό οποίο βεβαίωναν ψευδώς, κατόπιν αυτοψίας μάλιστα, ότι κατά την ανέγερση της (εξαώροφης) οικοδομής επί της οδού ... αρ. …, στον …, από τον Μ. Π. και την εταιρεία με την επωνυμία " …", δίπλα στην τριώροφη παλαιά οικοδομή της Α. και της Ν. Τ. , είχε αφεθεί ο προβλεπόμενος αντισεισμικός αρμός, ενώ γνώριζαν αφενός ότι στα εγκεκριμένα σχέδια της με αριθμό 102/2004 οικοδομικής αδείας της νέας οικοδομής προβλεπόταν σεισμικός αρμός δέκα (10) εκατοστών μεταξύ αυτής και των όμορων κατοικιών, σε όλους τους ορόφους της και εφετέρου, ότι κατά την ανέγερση της δεν είχε τηρηθεί ο αρμός καθ' όλο το ύψος των γειτονικών κτιρίων. Με την ενέργεια τους αυτή και κοινοποιώντας το ανωτέρω έγγραφο στην Α. Τ. προσπάθησαν να αποκλείσουν από εκείνη τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης, προς το σκοπό συμμόρφωσης των κυρίων της νέας οικοδομής με τους όρους της οικοδομικής τους άδειας και (προς το σκοπό) προστασίας της δικής της ιδιοκτησίας.
Με αυτά που δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του, την κατά τα ανωτέρω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινη πράξεως, για την οποία καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης, και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 98 και 242 παρ.1 του ΠΚ, τις οποίες ορθά εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση νομίμου βάσεως. Οι ειδικότερες αντίθετες αιτιάσεις των αναιρεσειόντων είναι αβάσιμες, αφού στο αιτιολογικό της προσβαλλομένης αποφάσεως 1) δεν διαλαμβάνονται μόνον τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου αλλά και πραγματικά περιστατικά καθώς και σκέψεις, οι οποίες οδηγούν το δικαστήριο στην κρίση του περί της ενοχής των αναιρεσειόντων, 2) αναφέρονται πραγματικά περιστατικά από τα οποία προκύπτει η γνώση των αναιρεσειόντων περί της υπάρξεως και άλλων αυθαιρέτων κατασκευών στην οικοδομή, πέραν εκείνων που περιελήφθησαν στην βεβαίωση, αφού κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι αναιρεσείοντες διενήργησαν αυτοψία στην οικοδομή και ως εκ τούτου είχαν ιδίαν αντίληψη περί των υπαρχουσών σ'αυτήν αυθαιρέτων κατασκευών και συνεπώς εν γνώσει βεβαίωσαν ψευδώς στη συνταγείσα έκθεση την ύπαρξη μόνον μερικών εξ αυτών και παρέλειψαν την ύπαρξη των λοιπών. 3) Σαφώς προκύπτει από το σκεπτικό και το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως η υπαλληλική αρμοδιότητα των αναιρεσειόντων, αφού αναφέρεται ότι υπηρετούσαν ως υπάλληλοι στο αρμόδιο τμήμα για τον έλεγχο κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Πειραιά (η δε αναιρεσείουσα Α. Θ. ως Προϊσταμένη του Τμήματος αυτού) και προέβησαν στη σύνταξη εκθέσεως αυτοψίας για αυθαίρετες κατασκευές σε οικοδομή επί της οδού ... στον …δηλαδή, προέβησαν σε εργασία για την οποία ήταν αρμόδιοι καθ'ύλην και κατά τόπον. Δεν ήταν δε αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας ως προς το στοιχείο αυτό να μνημονεύεται στην απόφαση συγκεκριμένη διάταξη ή απόφαση του Διευθυντή της Πολεοδομίας από την οποία να προκύπτει σ'αυτούς η ανάθεση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ ΚΠΔ λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίον αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Ο τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίον οι ανιαρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση, ότι η προσβαλλομένη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις του κτιριοδομικού κανονισμού και ειδικότερα τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.3 περ.6 αυτού, το οποίο ορίζει ότι "στην περίπτωση της φέρουσας τοιχοποιίας, εφαρμόζεται ο σεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού μόνον μετά τη στέψη του μεσοτοίχου" και ότι "καθόλο το μήκος του μεσοτοίχου η κατασκευή του σεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού είναι προαιρετική" στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση, ότι η ψευδής βεβαίωση προκύπτει από την εφαρμογή του κτιριοδομικού κανονισμού, ενώ από την προσβαλλομένη απόφαση αποδεικνύεται, ότι η ψευδής βεβαίωση προκύπτει από την εφαρμογή της οικοδομικής άδειας, η οποία προέβλεπε σεισμικό αρμό καθόλο το ύψος των δύο οικοδομών. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.ε τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 358,364 παρ.2 και 369 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας, ως αποδεικτού στοιχείου, εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, συνιστά απόλυτη ακυρότητα και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α ΚΠΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ.1 περίπτωση δ του ιδίου κώδικα, λόγο αναιρέσεως, διότι έτσι, παραβιάζεται η άσκηση του κατά το άρθρο 358 του ιδίου κώδικα, δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό μέσο. Στα πρακτικά της δημόσιας συζήτησης που συντάσσονται, δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται σε ποιο αποδεικτικό θέμα αφορά το έγγραφο, ούτε να καταχωρίζεται το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε. Αρκεί να αναφέρονται στα πρακτικά, τα στοιχεία που προσδιορίζουν την ταυτότητά του, σε τρόπο που μπορεί να διαγνωσθεί ότι αναγνώσθηκε όλο το περιεχόμενό του και ο κατηγορούμενος γνωρίζοντας πλήρως την ταυτότητά του, να έχει κάθε ευχέρεια να ασκήσει τα από το άρθρο 358 ΚΠΔ πιο πάνω δικαιώματά του, δεδομένου μάλιστα ότι, εφόσον συντελείται η ανάγνωση των εγγράφων αυτών, παρέχεται η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις που είναι σχετικές με το περιεχόμενό του, αφού η δυνατότητα αυτή λογικώς δεν εξαρτάται μόνο από τον τρόπο με τον οποίον αναφέρονται στα πρακτικά τα αναγνωσθέντα έγγραφα. Εφόσον δε τα έγγραφα αυτά προσκομίσθηκαν από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, δεν τίθεται ως προς αυτόν, ζήτημα προσδιορισμού ταυτότητας, προκειμένου να ασκήσει τα δικαιώματά του, δεδομένου ότι αυτός, ως επικαλούμενος και προσκομίζων αυτά, γνωρίζει το περιεχόμενό τους και μπορεί, έτσι, να προβαίνει, κατ'άρθρο 358 ΚΠΔ σε δηλώσεις και εξηγήσεις, αναφορικά με τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία. Εξάλλου δεν δημιουργείται καμμία αμφιβολία, ως προς τον ταυτότητα των εγγράφων όταν από τα πρακτικά της δίκης δεν προκύπτει ότι αναγνώστηκαν άλλα έγγραφα με συγκεκριμένο προσδιορισμό. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης αποφάσεως, αναγνώσθηκαν, μεταξύ άλλων, στο ακροατήριο και τα ακόλουθα έγγραφα: " με αριθμό 29 φωτοαντίγραφα των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με αριθμό 30 φωτοαντίγραφα αποφάσεων από τη Δομική πληροφορική". Με την αναφορά αυτή των εν λόγω εγγράφων επαρκώς προσδιορίζεται η ταυτότητά τους και δεν ήταν αναγκαία η ειδικότερη μνεία πρόσθετων στοιχείων προσδιορισμού τους, όπως το περιεχόμενο και ο αριθμός τους. Εξάλλου, εφόσον τα ανωτέρω έγγραφα αναγνώσθηκαν παρασχέθηκε η δυνατότητα στους κατηγορουμένους να προβούν στις κατά το άρθρο 358 ΚΠΔ δηλώσεις και εξηγήσεις εν όψει του ότι η δυνατότητά τους αυτή δεν εξαρτάται από τον τρόπο που αναφέρονται τα έγγραφα αυτά. Ανεξαρτήτως, όμως, των ανωτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της πρωτοβαθμίου δίκης, τα οποία ανεγνώσθησαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, τα ανωτέρω έγγραφα, τα οποία ανεγνώσθησαν και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, τα προσκόμισαν οι κατηγορούμενοι και επομένως γνώριζαν το περιεχόμενό τους.
Συνεπώς, ο από τα άρθρα 171 αρ.1 στοιχ.δ και 510 παρ.1 στοιχ.Α του ΚΠΔ σχετικός προβαλλόμενος για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Μετά από αυτά, και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 5832 παρ.1 ΚΠοινΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 21 Ιανουαρίου 2013 κοινή αίτηση (δήλωση) των Λ. Α. του Χ. , κατοίκου ... και Α. Θ. του Α., κατοίκου ... , για αναίρεση της υπ'αριθμ. 714/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα ευρώ (250) τον καθένα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 31 Οκτωβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ