ΑΡΙΘΜΟΣ 1467/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Βασίλειο Καπελούζο και Πάνο Πετρόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαϊδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Τ. του Θ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2003/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαΐου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 841/2013.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαϊδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη με αριθμό 180/23.9.2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Ι. Εισάγω στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 του Κ.Π.Δ., την 13/14-5-2013 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Γ. Θ. Τ. κατοίκου ... ( …) κατά της 2003/2013 αποφάσεως του Δ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα: II. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφαση του καταδίκασε κατ' έφεση τον αναιρεσείοντα σε κάθειρξη δεκατεσσάρων ετών για ληστείες κατά συρροή και κατά συναυτουργια τετελεσμένες και σε απόπειρα και επικίνδυνη σωματική βλάβη. Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του Εφετείου Αθηνών στις 14-5-2013. Ο αναιρεσείων με την αίτηση του αυτή ζητά την αναίρεση της αποφάσεως αυτής επειδή όπως αναφέρει "Δεν δικάστηκα ούτε σε πρώτο βαθμό ούτε και κατά της εφέσεώς μου ΔΙΚΑΙΑ. Έχω εμπιστοσύνη στην ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, αλλά στην περίπτωση μου δεν έκρινε δίκαια και στηρίχτηκε σε μια μαρτυρία αναληθής και χωρίς κανένα άλλο στοιχείο με δίκασαν άδικα ως εγκληματική προσωπικότητα ΕΙΜΑΙ ΑΘΩΟΣ". III. Η αίτηση αναιρέσεως είναι παραδεκτή όταν σ' αυτή περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τουλάχιστον ένας από τους προβλεπόμενους λόγους αναιρέσεως (α. 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ). Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με το α. 513 του ίδιου ΚΠΔ (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 1243/2008). Τέλος δεν αποτελεί λόγο αναιρέσεως η επικαλούμενη εσφαλμένη ουσιαστική εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού επειδή η κρίση του δικαστηρίου είναι αναιρετικά ανέλεγκτη (ΑΠ 186/2009, ΑΠ 474/2004, ΑΠ 599/2003, Καρράς Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο 2007 παρ. 893 που υποστηρίζει τα αντίθετα). Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., όπως αντικ. με το άρθρο 2 παρ. 18 του Ν.2408/96, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 401/2006). IV. Επειδή ο αναιρεσείων στην αίτησή του δεν επικαλείται κάποιον από τους προβλεπόμενους στο α. 510 του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, ενώ η από 27/5/13, απλή και αόριστη αίτηση του δεν είναι αυτοτελής αίτηση αναιρέσεως, πρέπει το Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με όσα παραπάνω (III) εκτέθηκαν και τα άρθρα 476 παρ. 513 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο αντ. από το άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ. από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 123827/23-12-2010, 134423/1992 και 58553/2006 Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης, α) να απορρίψει την αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη και να διατάξει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης και β) να επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα σχετικά δικαστικά έξοδα από 220 Ευρώ. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 13/14-5-2013 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Γ. Θ. Τ. κατοίκου ... ( …) κατά της 2003/2013 αποφάσεως του Δ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της αποφάσεως αυτής και Γ) Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα ύψους 220 Ευρώ. 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κατσιρώδης". 
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠοινΔ). Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠοινΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Δεν αποτελούν δε λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων καθόσον στην περίπτωση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος Γ. Τ. του Θ. στο Διευθυντή του Ψυχιατρείου Κρατουμένων Κορυδαλλού, όπου κρατείται, πλήττεται η υπ' αριθ. 2003/2013 απόφαση του Δ' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία αυτός (αναιρεσείων) κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως δέκα τεσσάρων (14) ετών, για ληστεία κατά συναυτουργία τετελεσμένη και κατά συρροή με ληστεία σε απόπειρα και επικίνδυνες σωματικές βλάβες κατά συρροή. Στη συνταχθείσα προς τούτο 13/14.5.2013 έκθεση αναιρέσεως αναφέρονται, σε σχέση με τους λόγους αναιρέσεως, τα εξής: "Δεν δικάστηκα ούτε σε πρώτο βαθμό ούτε και κατά της εφέσεώς μου δίκαια, έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη αλλά στην περίπτωσή μου δεν έκρινε δίκαια και στηρίχθηκε σε μία μαρτυρία αναληθής και χωρίς κανένα άλλο στοιχείο με δίκασαν άδικα ως εγκληματική προσωπικότητα. Είμαι αθώος. Σας ευχαριστώ.". Από το παραπάνω περιεχόμενο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, στην οποία δεν αναφέρεται ούτε επισυνάπτεται κάποιο άλλο έγγραφο, προκύπτει ότι δεν περιέχεται σ' αυτήν κανένας λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ, ούτε διατυπώνεται κάποια αναιρετικώς ελεγχομένη πλημμέλεια της προσβαλλομένης αποφάσεως. Επομένως, πρέπει η αίτηση αυτή να κηρυχθεί απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠοινΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη την με αριθμό 13/14.5.2013 αίτηση του αναιρεσείοντος Γ. Τ. του Θ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 2003/2013 αποφάσεως του Δ' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2013. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 27 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ