Αριθμός 1945/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝΤΕR HAUS AE", που εδρεύει στη …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μίστρα.
Των αναιρεσιβλήτων:1. Ν. Σ. του Ι. και 2 Υ. συζ. Ν. Σ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Καραμπάτσα.
H ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9 Ιουνίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 141/2005 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 496/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28 Αυγούστου 2009 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 6 Σεπτεμβρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 346 Α. Κ. σαφώς συνάγεται ότι ο οφειλέτης χρηματικής οφειλής οφείλει νομίμους τόκους αφότου του επιδόθηκε η αγωγή για το ληξιπρόθεσμο του χρέος ακόμη και αν δεν είναι υπερήμερος. Περαιτέρω, με την παραδοχή της ένστασης του αγοραστή (στη δίκη επί αγωγής του πωλητή για καταβολή τιμήματος) για μείωση του τιμήματος από τη διάταξη του αρθ. 540 ΠΚ επέρχεται μερική μόνο απόσβεση των υποχρεώσεων του εναγομένου αγοραστή (κατά το μέρος της μείωσης), χωρίς να ανατρέπεται η σύμβαση στο σύνολό της, και παραμένουν κατά τα λοιπά αναλλοίωτα τα παρεπόμενα δικαιώματα του πωλητή, όπως και εκείνα των δικονομικών κενών επί του τελικά επιδικασθέντος υπολοίπου τιμήματος. Εξετέρου κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173 και 200 του ΑΚ). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. ΑΠ 7/2006 και Ολ.ΑΠ 4/2005). Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο αφού δέχθηκε τον σχετικό ισχυρισμό των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων για μείωση του τιμήματος έκρινε ότι το υπόλοιπο τίμημα από την αναφερόμενη στην απόφαση πώληση ανέρχεται στο ποσό των 7.353,57 ευρώ για το οποίο όμως δεν οφείλονται νόμιμοι τόκοι υπερημερίας ενόψει του ότι οι εναγόμενοι λόγω της ύπαρξης των ελαττωμάτων δεν κατέστησαν υπερήμεροι καθόσον η καθυστέρηση πληρωμής οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν υπέχουν ευθύνη (άρθρο 342 Α.Κ.). Με βάση τις παραδοχές αυτές δέχθηκε την έφεση των εναγομένων, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε υποχρεώσει τους εναγομένους να καταβάλλουν στην ενάγουσα ως υπόλοιπο τιμήματος το ποσό των 11.353,57 ευρώ νομιμοτόκως από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και αφού κράτησε και δίκασε την υπόθεση υποχρέωσε τους εναγομένους να καταβάλλουν στην ενάγουσα ως υπόλοιπο τιμήματος το ποσό των 7.353,57 ευρώ. Έτσι που έκρινε το Εφετείο και κατά το μέρος που ενδιαφέρει εδώ παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 346 ΑΚ δια της μη εφαρμογής της καίτοι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της (χρηματική οφειλή, επίδοση καταψηφιστικής αγωγής, ληξιπρόθεσμο χρέος) αλλά και εκείνες των άρθ. 342 και 540 ΑΚ τις οποίες εσφαλμένα εφάρμοσε καθόσον αφορά το έντοκο του επιδικασθέντος υπολοίπου τιμήματος.
Συνεπώς και οι τρείς σχετικοί λόγοι της αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ο οποίος και μόνο προσήκει όχι δε και από τον αριθ. 19 που αναφέρεται στο αναιρετήριο είναι βάσιμοι. Κατ'ακολουθίαν πρέπει ν'αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ., αφού είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές πλην εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Εξάλλου οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 183 και 176 Κ.Πολ.Δ.) 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ.αριθ. 496/2008 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουας τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ