Αριθμός 982/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία …, που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μουγκοπέτρο.
Της αναιρεσίβλητης: Μ. Γ. του Β., κατοίκου ... η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Λιούμα. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 21-6-2007 και 30-6-2007 αγωγές της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1700/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6419/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-2-2012 αίτησή της. 
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 20-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει την δικανική του πεποίθηση περί της αλήθειας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα (αλλά και μόνον εκείνα), τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Εξάλλου, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, κατά την οποία επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, δεν αρκεί η προσκομιδή εγγράφου, αλλά πρέπει να γίνεται και σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου αυτού με τις προτάσεις του διαδίκου που το προσκόμισε. Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει, είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είτε με αναφορά, διά των προτάσεων αυτών, σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζητήσεως, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ. Η τελευταία αυτή διάταξη αναφέρεται βέβαια στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου. Δεν είναι, συνεπώς, νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση αποδεικτικού εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, με ενσωμάτωση των προτάσεων προηγούμενων συζητήσεων, στις οποίες (προτάσεις) γίνεται επίκληση των εγγράφων, στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης. Δεν πρόκειται, όμως, για ενσωμάτωση, όταν στο κείμενο των προτάσεων της δευτεροβάθμιας δίκης περιέχονται, έστω και αυτούσιες, οι προτάσεις προηγούμενης συζητήσεως, καλυπτόμενες από την υπογραφή του πληρεξουσίου δικηγόρου στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης, διότι, με τον τρόπο αυτό, οι προηγούμενες προτάσεις και οι τελευταίες (ενώπιον δηλαδή του Εφετείου) κατέστησαν ενιαίες (ΑΠ 476/2011).
Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται κατά της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως η από τον αριθμ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και συγκεκριμένα, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα παρακάτω έγγραφα, τα οποία νόμιμα επικαλέσθηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα στην ενώπιον του (Εφετείου) δίκη, ήτοι την από 26-3-2007 έγγραφη καταγγελία της συμβάσεως εργασίας της αναιρεσίβλητης, την εξώδικη απάντηση (στην έγγραφη καταγγελία) της τελευταίας, την αναγγελία προσλήψεως αυτής, τις υπ' αριθμ. 1472, 1473 και 1474/2008 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων της αναιρεσείουσας ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών και τις 596 σελίδες ημερήσιου δελτίου παρουσίας, από όπου προκύπτει η ημερήσια και εβδομαδιαία απασχόληση της αναιρεσίβλητης στην επιχείρησή της αναιρεσείουσας. Από την επισκόπηση, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, του δικογράφου των ενώπιον του Εφετείου προτάσεων της εναγομένης, ήδη αναιρεσείουσας, προκύπτει ότι στο κείμενο των προτάσεών της αυτών η αναιρεσείουσα περιέλαβε αυτούσιο και το κείμενο των προτάσεων που κατέθεσε στη πρωτοβάθμια δίκη, το οποίο και καλύπτεται από την υπογραφή του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κώστα Μουγκοπέτρου επί των προτάσεων ενώπιον του Εφετείου, στις οποίες διαλαμβάνεται και η αναφορά ότι: "Επειδή προσάγω και επικαλούμαι αντίγραφο των προτάσεών μου, τις οποίες κατέθεσα ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατά την συζήτηση των δύο αγωγών της αντιδίκου, ομού με όλα τα σχετικά έγγραφα, τα οποία είχα προσκομίσει κατά την πρωτοβάθμια δίκη και τα οποία επαναπροσκομίζω στο σύνολό τους ενώπιον Σας, με επανεπίκλησή τους". Έτσι, οι πρωτοδίκως κατατεθείσες προτάσεις της αναιρεσείουσας αποτελούν ενιαίο κείμενο με τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις της και ως εκ τούτου παραδεκτώς επικαλείται με τις προτάσεις αυτές τα αποδεικτικά μέσα, που είχε προσκομίσει η αναιρεσείουσα και πρωτοδίκως, τα οποία εκτίθενται αναλυτικά, μεταξύ δε αυτών είναι και τα προαναφερόμενα έγγραφα, τα οποία το Εφετείο, μετά ταύτα, παρά το νόμο δεν έλαβε πράγματι υπόψη του, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του.
Συνεπώς το Δικαστήριο της ουσίας με το να μη λάβει υπόψη του τα έγγραφα αυτά υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι' αυτό ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και δεδομένου ότι παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκασή της, στο ίδιο Εφετείο (Αθηνών), το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 65 του Ν. 4139/2013. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, που ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 6419/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. 
Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκασή της, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως την υπόθεση. Και 
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Μαΐου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ