Αριθμός 869/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Αναστάσιο Λιανό-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ-Ρούσσου Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ......, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Κανελλόπουλο, για αναίρεση της 59/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με συγκατηγορούμενο τον .......Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Μαρτίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 854/2006.
  
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Ι.- Κατά την έννοια του άρθρου 222 ΠΚ για τη θεμελίωση του εγκλήματος της υπεξαγωγής εγγράφου, που είναι έγκλημα υπαλλακτικώς μικτό με προστατευόμενο αντικείμενο το έγγραφο ως μέσο αποδεικτικό, απαιτούνται: α) έγγραφο δημόσιο ή ιδιωτικό κατά την έννοια του άρθρου 13 εδ. γ' του ΠΚ, προορισμένο ή πρόσφορο έστω και ως δικαστικό τεκμήριο, να αποδείξει γεγονός που έχει έννομη σημασία, β) απόκρυψη, βλάβη ή καταστροφή του εγγράφου, γ) να μην είναι κύριος ή αποκλειστικός κύριος του εγγράφου ο δράστης ή να είναι μεν κύριος αυτού αλλά να έχει υποχρέωση κατά τις διατάξεις του ΑΚ προς παράδοση ή επίδειξη σε άλλον και δ) να ενήργησε ο δράστης προς τον σκοπό της βλάβης τρίτου, δηλαδή του κυρίου ή συγκυρίου του εγγράφου ή αυτού που δικαιούται απλώς στην επίδειξη ή παράδοσή του, αδιάφορα αν επιτεύχθηκε ο σκοπός αυτός, αφού το έγκλημα αυτό είναι απλώς διακινδύνευσης, που αποσκοπεί στην αχρήστευση του εγγράφου ως αποδεικτικού μέσου, χωρίς να προσαπαιτείται και η επίτευξη βλάβης, η οποία μπορεί να είναι είτε περιουσιακή είτε ηθική και να αφορά οποιοδήποτε πρόσωπο. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτείται κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτήν περιέχονται με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη.
 2.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό (που παραδεκτώς συμπληρώνει το πρώτο) της προσβαλλόμενης απόφασης, το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου που δίκασε κατ' έφεση και την εξέδωσε, δέχθηκε για τον αναιρεσείοντα, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά στοιχεία που λεπτομερώς κατ' είδος αναφέρει, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα περιστατικά: "Στο ....... στις αρχές Σεπτεμβρίου του έτους 2000,σε μη εξακριβωθείσα ημερομηνία ,με σκοπό να βλάψει άλλον απέκρυψε έγγραφο του οποίου δεν ήταν κύριος και που άλλος είχε δικαίωμα κατά τις διατάξεις του αστικού δικαίου να ζητήσει την παράδοσή του .Ειδικότερα ο κατηγορούμενος ..... κατείχε το βαθμό του Αστυνόμου Β΄ και υπηρετούσε μέχρι το Σεπτέμβριο του 2000 στο Α.Τ. .... και ακολούθως στο Α.Τ. ....... Αυτός συνδέονταν φιλικά με τον .......που διατηρούσε έκθεση επίπλων στο .......Ο ....... ήταν νόμιμος κομιστής επιταγής 650000 δρχ της Τράπεζας Πίστεως, την οποία είχε εκδώσει ο ....... προς εξόφληση δανείου του. Την επιταγή αυτή ο ........παρέδωσε στον ........ για να την εισπράξει από τον .......,επειδή τον γνώριζε. Ο δεύτερος κατηγορούμενος ........ διατηρούσε στο ....... πρατήριο υγρών καυσίμων, συνδέθηκε φιλικά με τον πρώτο και τον δάνεισε με το ποσό των 2.000.000 δρχ. Επειδή ο ....., δεν μπορούσε να εξοφλήσει το δάνειο παρέδωσε στο ........ την επιταγή των 650.000 δρχ. χωρίς να έχει δικαίωμα....".
 Με βάση τις παραδοχές κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο ένοχο της αξιόποινης πράξεως της υπεξαγωγής εγγράφων και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία.
 3.- Η αιτιολογία, όμως, αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όπως απαιτεί ο νόμος, διότι είναι τυπική και δεν περιέχει πραγματικά περιστατικά και σκέψεις που θεμελιώνουν τα συγκροτούντα την αξιόποινη πράξη στοιχεία και στηρίζουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της υπεξαγωγής εγγράφων (άρθρο 222 ΠΚ). Ειδικότερα, ούτε στο σκεπτικό ούτε στο διατακτικό -όπως από αυτά προκύπτει- καθορίζεται ο σκοπός της βλάβης και το είδος αυτής (περιουσιακή ή ηθική) του μηνυτή, αλλά γίνεται αορίστως δεκτό ότι ο κατηγορούμενος, απέκρυψε το αναφερόμενο έγγραφο "....με σκοπό να βλάψει...." τον μηνυτή. Επομένως, κατά παραδοχή του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως..
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την απόφαση 59/2006 του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου Και 
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Απριλίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ