ΑΡΙΘΜΟΣ 577/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαρτίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων, 1. F. Z. του E. και 2. S. Z. του D., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αριστέα-Φανουρία Σωτηροπούλου, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 30293/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Ιουλίου 2012 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 899/2012.
Αφού άκουσε 
Την πληρεξούσια δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να διαβιβασθεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, η υπ' αριθμ. 32263/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, προκειμένου να την αρχειοθετήσει με πράξη του, παραγράφοντας υπό όρο τις ποινές κατά των αναιρεσειόντων, κατ' άρθρο 2 του Ν.4043/2012.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις του άρθρου 94 παρ. 1 ΠΚ προκύπτει, ότι οι ποινές που συρρέουν και προσμετρώνται σε μία συνολική ποινή, διατηρούν την αυτοτέλειά τους και μετά τον καθορισμό της συνολικής κοινής και δεν απορροφώνται από αυτή. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 παρ.1 εδ.α' του Ν. 4043/ 2012 ποινές διάρκειας μέχρι έξι μηνών που έχουν επιβληθεί με αποφάσεις, οι οποίες έχουν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, εφόσον οι αποφάσεις δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και οι ποινές αυτές δεν έχουν εκτιθεί με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, παραγράφονται και δεν εκτελούνται, υπό τον όρο ότι ο καταδικασθείς δεν θα τελέσει μέσα σε δύο έτη από τη δημοσίευση του νόμου αυτού νέα από δόλο αξιόποινη πράξη, για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών. Κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου οι μη εκτελεσθείσες κατά την παράγραφο 1 αποφάσεις τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημόσιου κατηγόρου. Η ισχύς των διατάξεων του ανώτερο νόμου, σύμφωνα με το όρθρο 8 αυτού, αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η οποία έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2012. Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται και για τις χρηματικές ποινές, παρά το ότι δεν γίνεται ρητή μνεία σ' αυτές, διότι, αν η νομοθετική βούληση ήταν να παραμένουν οι χρηματικές ποινές, θα γινόταν ρητή μνεία για την τύχη τους και δεν θα προβλεπόταν γενικά η αρχειοθέτηση των αποφάσεων. Επίσης, από το συνδυασμό των διατάξεων του παραπάνω άρθρου 94 παρ.1 ΠΚ και του άρθρου 114 του αυτού Κώδικα προκύπτει ότι, επί συρρεόντων εγκλημάτων, ως ποινή διάρκειας μέχρι έξι μήνες, η οποία παραγράφεται κατά τα ανωτέρω, νοείται όχι η συνολική ποινή, αλλά καθεμία από τις εκεί επιμέρους ποινές, οι οποίες προσμετρήθηκαν στη συνολική ποινή. Εξ' άλλου, από τη διάταξη του άρθρου 2 παρ.1 ΠΚ, που ορίζει ότι, αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, προκύπτει ότι καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, ενώ είναι πρόδηλο ότι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο είναι και ο νόμος που θεσπίζει παραγραφή των ποινών και πρόκειται για ουσιαστικού ποινικού δικαίου διάταξη. Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 114 του ΠΚ, σε συνδυασμό και προς τις διατάξεις των άρθρων 511 εδ.γ' και 518 παρ.1 ΚΠοινΔ, συνάγεται ότι, αν κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης και εμφανιστεί εκείνος που την άσκησε, ο Άρειος Πάγος εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης.
Στη προκείμενη περίπτωση, οι ήδη δυο αναιρεσείοντες καταδικάσθηκαν, σε πρώτο βαθμό, με τη με αριθμό 32263/ 2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για παράβαση α] του άρθρου 17 παρ.1, 8 Ν. 1337/1983, β] των άρθρων 1, 3, 17 Β.Δ. 748/1966 και επιβλήθηκαν, σε κάθε ένα εξ' αυτών, ποινή φυλακίσεως 6 μηνών και χρηματική ποινή 1500 Ευρώ για τη πρώτη πράξη, ποινή φυλακίσεως 3 μηνών για τη δεύτερη πράξη και συνολική ποινή φυλακίσεως 7 μηνών, με αναστολή. Κατά της αποφάσεως αυτής οι ως άνω άσκησαν εφέσεις, που εκδικάσθηκαν στις 25-5-2012. Συγκεκριμένα, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με τη με αριθμό 30293/2012 [προσβαλλόμενη] απόφαση, κήρυξε ενόχους τους εκκαλούντες και τους επέβαλε τις πρωτόδικες ποινές. Σύμφωνα όμως με τα προεκτεθέντα, εφόσον η πρωτόδικη απόφαση [που αφορούσε συρρέουσες ποινές μέχρι 6 μηνών, οι οποίες αν και προσμετρήθηκαν σε συνολική - για τον κάθε ένα - ποινή 7 μηνών, διατηρούσαν την αυτοτέλειά τους] είχε εκδοθεί προ της ενάρξεως ισχύος του Ν. 4043/2012 [2009] και δεν είχαν καταστεί αμετάκλητες οι μη εκτιθείσες ως άνω ποινές, έπρεπε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο να εφαρμόσει τον [επιεικέστερο για τους κατηγορούμενους] Ν. 4043/2012 και να παραπέμψει την υπόθεση στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, ο οποίος στη συνέχεια θα έθετε τη πρωτόδικη απόφαση στο αρχείο, παραγράφοντας υφ' όρο τις προαναφερθείσες ποινές.
Συνεπώς, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο υπέπεσε στη αναιρετική πλημμέλεια της υπερβάσεως εξουσίας και ως εκ τούτου πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος κατ' ουσία, ο προβαλλόμενος στην ένδικη αίτηση αναιρέσεως σχετικός λόγος [άρθρο 510 παρ.1 στοιχείο Η' Κ.Ποιν.Δ.], να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη με αριθμό 30293/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και, στη συνέχεια, να διαβιβασθεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών η με αριθμό 32263/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, προκειμένου αυτός να την θέσει στο αρχείο. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την με αριθμό 30293/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Διατάσσει να διαβιβασθεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών η με αριθμό 32263/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για τις δικές του κατά νόμον ενέργειες.
Κρίθηκε αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Απριλίου 2013. 
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ