Αριθμός 1185/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Μαζαράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα και κωλύματος του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτη), Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ευγενία Προγάκη, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. συζ. Γ. Κ., το γένος Γ. Χ., κατοίκου ..., 2) Ν. Κ. του Γ., κατοίκου ... και 3) Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν. 
Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Τ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Τσίχλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/11/2010 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ρεθύμνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2011 του ιδίου Δικαστηρίου και 86/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνου. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3/2/2012 αίτησή τους. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη ανέγνωσε την από 29/4/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ.1, 2 και 3 ΚΠολΔικ, προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος μ ε τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ' Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (ΑΠ 181/2013, ΑΠ 495/2013). 
Στην προκειμένη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά εγγραφής της σ' αυτό, δεν παραστάθηκαν οι αναιρεσείοντες, ούτε κατέθεσαν δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ.1 ΚΠολΔικ ότι δεν θα παραστούν, ενόψει δε του ότι αυτοί είναι οι επισπεύδοντες, όπως τούτο προκύπτει από τη σχετική από 19-4-2012 σημείωση του διενεργήσαντος την επίδοση δικαστικού επιμελητή Αθηνών ... επί του προσκομιζομένου από τον παριστάμενο αναιρεσίβλητο αντιγράφου της αναιρέσεως, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρ. 576 παρ.1 ΚΠολΔικ.).
Επειδή κατά το άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔικ, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και κατά την παρ.2 του ίδιου άρθρου, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 842/2013, ΑΠ 490/2013). Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 699 ΑΚ αποφάσεις που δέχονται ή απορρίπτουν αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων δεν προσβάλλονται με κανένα ένδικο μέσο, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, κατά δε την παρ.3 του άρθρου 734 του ίδιου κώδικα, κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου του δικάζει ασφαλιστικά μέτρα σε κάθε είδους υποθέσεις νομής ή κατοχής (αρθρ. 733), επιτρέπεται έφεση σε δέκα ημέρες από την επίδοσή της. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, κατ' εξαίρεση της γενικής αρχής της απαγορεύσεως κάθε ενδίκου μέσου κατά των αποφάσεων που δέχονται ή απορρίπτουν αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων, κατά των αποφάσεων του Ειρηνοδικείου που εκδίδονται επί υποθέσεων ασφαλιστικών μέτρων νομής ή κατοχής επιτρέπεται η άσκηση μόνο εφέσεως, όχι όμως και αναιρέσεως (ΑΠ 97/2010, ΑΠ 1821/2009). Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 86/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης, που εκδίκασε ως Εφετείο, κατά της εκδοθείσας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων νομής, υπ' αριθμ. 2/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ρεθύμνης, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτη, κατ' αποδοχή οικείου αιτήματος του αναιρεσίβλητου, αλλά και αυτεπαγγέλτως, ενώ σε κάθε περίπτωση η αναίρεση κατά της συμπροσβαλλομένης πρωτόδικης απόφασης είναι απαράδεκτη και για τον πρόσθετο λόγο, ότι αυτή, ως ενσωματωθείσα στην Εφετειακή,(αφού η κατ' αυτής έφεση απορρίφθηκε κατ' ουσίαν) δεν υπόκειται αυτοτελώς σε αναίρεση (Ολ.ΑΠ 40/1996, ΑΠ 568/2013, ΑΠ 883/2012). Ενόψει των προεκτεθέντων η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες λόγω της ήττας τους, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρ. 176, 180 παρ.1 και 183 ΚΠολΔικ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 3.2.2012 αίτηση των Γ. συζ. Γ. Κ., το γένος Γ. Χ., Ν. Κ. του Γ. και Ε. Κ. του Γ. κατά του Σ. Τ. του Β., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 86/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης που δίκασε ως Εφετείο και της συμπροσβαλλομένης υπ' αριθμ. 2/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ρεθύμνης.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ