Αριθμός 346/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη και Μαρία Χασιρτζόγλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 17 Μαΐου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" (Ε.Μ.Π.), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου Αττικής και παραστάθηκε δια της Επιστήμης-Ειρήνης Μουστακάτου, πληρεξουσίας Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία κατέθεσε προτάσεις 
Των αναιρεσίβλητων: 1. Β. Τ. του Ν., 2. Ι. Μ. του Ι., 3. Μ. Λ. του Ε., 4. Σ. Τ. του Δ., 5. Ά. Α., 6. Ε. Μ. του Κ., 7. Α. Κ. του Σ., 8. Ρ. Χ., 9. Ε. Μ. του Κ., 10. Ε. Κ. του Χ., 11. Μ. Χ., 12. Σ. Σ., 13. Ε. Π. του Λ., 14. Ι. Κ., 15. Γ. Π. του Δ., 16. Α. Λ., 17. Σ. Μ. του Κ., 18. Γ. Α. του Α., 19. Μ. Κ., 20. Ε. Κ. του Ε., 21. Π. Γ. του Ι., 22. Φ. Ε. του Α. και 23. Π. Α., κατοίκων απάντων εκ της υπηρεσίας τους ….., ... από τους οποίους οι με α/α 2η,3η,5η,9η, 18η,19η,20η και 22η δεν παραστάθηκαν, οι λοιποί παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Ευαγγελίας Χαραλάμπους, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-12-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 731/2008 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 4969/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητά το αναιρεσείον με την από 1-11-2010 αίτησή του και τους από 12-4-2022 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαρία Χασιρτζόγλου. 
Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 1.11.2010 και με αριθμό κατάθεσης στο Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών 179/2.11.2010 αίτηση αναίρεσης κατά της 6066/2020 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε αντιμωλία των διαδίκων κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα πριν παρέλθει η προθεσμία των τριάντα ημερών από την επίδοση της απόφασης (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ.1 ΚΠολΔ- βλ. την από 12.10.2010 επισημείωση του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Α. Ζ. στο αντίγραφο της απόφασης που επιδόθηκε στο αναιρεσείον, σε συνδυασμό με την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης- γι αυτό και είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί για το παραδεκτό και την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Παραδεκτοί είναι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης που ασκήθηκαν με κατάθεση ιδιαίτερου δικογράφου και επίδοση αυτού στους αναιρεσιβλήτους μέσα στην προθεσμία των τριάντα πλήρων ημερών πριν από τη δικάσιμο που ορίστηκε για την αναίρεση, στις 14.4.2022, όπως ορίζεται στη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ (βλ. την 149/14.4.2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών Ά. Κ. στην αντίκλητο των αναιρεσιβλήτων). Επομένως πρέπει να συνεκδικαστούν, σύμφωνα με το άρθρο 246 ΚΠολΔ το οποίο εφαρμόζεται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση (άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ), και να ερευνηθούν για το παραδεκτό και την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων τους, ερήμην των απολειπομένων δεύτερης, τρίτης, πέμπτης, ένατης, εικοστής και εικοστής δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες δεν εμφανίστηκαν αν και κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για τη δικάσιμο της 17ης.5.2022 (βλ. την προμνησθείσα καθώς και την 11914/3.3.2022 έκθεση της ίδιας δικαστικής επιμελήτριας για την επίδοση της αίτησης και των προσθέτων λόγων στην αντίκλητο των αναιρεσιβλήτων).
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, ως και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά αποφάσεων ειρηνοδικείων, αναίρεση συγχωρείται μόνο για τους αναφερόμενους περιοριστικώς στη διάταξη αυτή λόγους, μεταξύ των οποίων και ο με αριθμ. 1, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση και στην περίπτωση κατά την οποία παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, συνίσταται δε η παραβίαση στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα, που υπάρχει, στην πρώτη περίπτωση όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή και στη δεύτερη περίπτωση όταν εφαρμόζεται ή δεν εφαρμόζεται, κατά περίπτωση, κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αν και δεν υπάρχουν ή υπάρχουν αντίστοιχα οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, σύμφωνα με όσα ανέλεγκτα δέχτηκε το δικαστήριο της ουσίας. Αντιθέτως, το ως άνω άρθρο δεν περιέχει διάταξη αντίστοιχη με εκείνη του άρθρου 559 αριθ. 16. Έτσι, στους αναιρετικούς λόγους των διατάξεων του άρθρου 560 ΚΠολΔ, δεν περιλαμβάνεται ο λόγος ότι το δικαστήριο, κατά παράβαση του νόμου, δέχτηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο (ΑΠ 399/2006, 301/2012, 558/2022). Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 31.12.2007 αγωγή τους, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, επικαλούμενοι ότι συνδέονται με το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ζήτησαν την επιδίκαση σε αυτούς του επιδόματος ηλεκτρονικού υπολογιστή για το χρονικό διάστημα από 1.1.2006 έως και 31.12.2007, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3205/2003. Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη 4969/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία, αφού εξαφάνισε την 731/2008 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών που είχε απορρίψει την αγωγή ως μη νόμιμη, δέχθηκε την αγωγή κατά την επικουρική της βάση και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει σε ένα έκαστον των εναγόντων τα αναφερόμενα στην εν λόγω απόφαση ποσά, δεχόμενο την ύπαρξη δεδικασμένου από την 6400/2008 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου). Με το μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, το αναιρεσείον εκθέτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 8 παρ. 11 ν. 2470/1997, όσο και την ομοίου περιεχομένου διάταξη του άρθρου 8 παρ. 8 ν. 3205/2003, διότι αμφότερες δεν προσκρούουν στην θεσπιζόμενη από το άρθρο 4 του Συντάγματος αρχή της ισότητας, ώστε να επιβάλλεται η αναλογική εφαρμογή τους, ενώ με τον πρόσθετο λόγο αναίρεσης εκθέτει ότι εσφαλμένα η αναιρεσιβαλλομένη εφήρμοσε και τη διάταξη του άρθρου 904 ΑΚ και δέχθηκε ότι το αναιρεσείον κατέστη αδικαιολόγητα πλουσιότερο από την παροχή της εργασίας των αναιρεσιβλήτων, ενώ εάν ερμήνευε ορθά τις διατάξεις θα δεχόταν ότι το επίδικο επίδομα χορηγείται υπό τις αυστηρές προϋποθέσεις του άρθρου 8 παρ. 8 ν. 3205/2003 και επομένως δεν συντρέχει περίπτωση αδικαιολόγητου πλουτισμού αυτού, καθώς και ότι δεν συντρέχει περίπτωση δεδικασμένου, εξ αιτίας της αλλαγής του νομοθετικού καθεστώτος και της νομολογιακής αντιμετώπισής του. Κατά το μέρος που οι αναιρετικοί λόγοι στηρίζονται στον αριθμό 1 του άρθρου 560 είναι απαράδεκτοι ως αλυσιτελείς, καθόσον, όπως προκύπτει ευθέως από τις παραδοχές της, η κρίση της αναιρεσιβαλλομένης ότι οι αναιρεσίβλητοι δικαιούνται το επίδικο επίδομα εδράζεται στο απορρέον από προγενέστερη και τελεσίδικη απόφαση του ίδιου δικαστηρίου δεδικασμένο, εξ αιτίας του οποίου δέχθηκε ότι έχουν εφαρμογή οι επίμαχες διατάξεις και κατέληξε σε αποδοχή της αγωγής, ενώ κατά το μέρος που οι ίδιοι λόγοι εδράζονται σε παραβίαση του δεδικασμένου είναι μη νόμιμοι. Ειδικότερα στην αναιρεσιβαλλομένη, η οποία εφήρμοσε την αυτή διάταξη του άρθρου 8 παρ. 8 ν. 3205/2003, όπως και η προηγούμενη 6400/2008 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, διατυπώνεται η παραδοχή ότι "οι ενάγοντες δικαιούνται (όπως έχει κριθεί με δύναμη δεδικασμένου από την υπ' αριθμ. 6400/2008 τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου τούτου) να λάβουν το εν λόγω επίδομα πληροφορικής για όσο χρονικό διάστημα εκτέλεσαν τα καθήκοντα της ειδικότητας του χειριστή ηλεκτρονικού υπολογιστή, το οποίο αποτελεί τη μηνιαία μη νόμιμη ωφέλεια του εναγομένου σε βάρος τους". Το δεδικασμένο αυτό, το οποίο καλύπτει ολόκληρο το δικανικό συλλογισμό, όπως αποτυπώνεται στην απόφαση ως ενιαίο όλο, δηλαδή τη νομική αιτία (μείζονα πρόταση), την ιστορική αιτία (ελάσσονα πρόταση) και το δικαίωμα (συμπέρασμα) για το ζήτημα που κρίθηκε και κωλύει τη νέα έρευνα για το αντίστοιχο δικαίωμα, στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, ενώ για την παραδοχή της ότι υφίσταται δεδικασμένο δεν προβλέπεται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως ήδη αναφέρθηκε. Επομένως, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παριστάμενων αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 22 παρ. 1 και 3 Ν. 3693/1957, 52 αριθ. 18 ΕισΝΚΠολΔ, 5 παρ. 12 Ν. 1738/1987 και 2 της Κοινής Απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης 134423/1992 (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993) και των άρθρων 4 παρ.2 και 20 παρ.1 του Ν. 4831/2021, επειδή το αναιρεσείον εκπροσωπήθηκε από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1.11.2010 αίτηση και τους από 12.4.2022 και πρόσθετους λόγους για αναίρεση της 4969/2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και 
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300)ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2022.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Μαρτίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ