Αριθμός 1030/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Αιμιλία Λίτινα, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Βασίλειο Λυκούδη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης: ......., που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 8959/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαρίσης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή της αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1815/2006. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 3/4-1-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 29 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησιν αναιρέσεως της κατηγορουμένης..........., κατά της υπ' αριθμ. 8959/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαρίσης, δια της οποίας κατεδικάσθη δι' έκδοσιν ακαλύπτου επιταγής κατ' εξακολούθησιν, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθειαν και επεβλήθη εις αυτήν ποινή φυλακίσεως 2 ετών, η οποία μετετράπη εις χρηματικήν ποινήν προς 4,40 ευρώ ημερησίως και χρηματική ποινή 4000 ευρώ και εκθέτομεν τα εξής: Κατά την διάταξιν του άρθρου 504 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικώς άλλως, αίτησις αναιρέσεως επιτρέπεται μόνον κατά της αποφάσεως της απαγγελθείσης ανεκκλήτως και κατά της επί εφέσει εκδοθείσης αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, εάν δια των τοιούτων αποφάσεων το δικαστήριον απεφάνθη τελειωτικώς επί της κατηγορίας ή εάν έπαυσεν οριστικώς ή εκήρυξεν απαράδεκτον την ποινικήν δίωξιν. Εκ της διατάξεως αυτής προκύπτει, ότι δεν επιτρέπεται αίτησις αναιρέσεως κατά εκκλήτου αποφάσεως, έστω και εάν η ασκηθείσα κατ' αυτής έφεσις απερρίφθη ως ανυποστήρικτος (Α.Π. 715/2006, 225/2006 Ποιν Δικ 2006 σελ. 1103 και 824 αντιστ. κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 8959/2004 απόφασις του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών είναι έκκλητος. Συνεπώς δεν επιτρέπεται κατ' αυτής αίτησις αναιρέσεως, έστω και εάν η ασκηθείσα κατ' αυτής έφεσις απερρίφθη ως ανυποστήρικτος. Εν όψει τούτου καθίσταται σαφές, ότι η ανωτέρω αίτησις αναιρέσεως τυγχάνει απαράδεκτος. Επειδή κατόπιν αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή η αναιρεσείουσα εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 29 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησις αναιρέσεως της κατηγορουμένης .........., κατά της υπ' αριθμ. 8959/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαρίσης. ΙΙ. Να καταδικασθή η αναιρεσείουσα εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. Αθήνα 12 Δεκεμβρίου 2006 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος της αναιρεσείουσας. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 504 παρ. 1 ΚΠΔ, "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι δεν επιτρέπεται αίτηση αναίρεσης κατά εκκλητής, κατά την έκδοσή της, αποφάσεως, έστω και αν, η κατ' αυτής ασκηθείσα έφεση απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 489 παρ. 1 εδ. β΄ του ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 45 Ν. 3160/2003, εκείνος που καταδικάστηκε έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης του μονομελούς πλημμελειοδικείου, αν με αυτήν καταδικάστηκε σε φυλάκιση πάνω από εξήντα ημέρες ή σε χρηματική ποινή πάνω από χίλια ευρώ, ενώ, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εναντίον απόφασης, για την οποία δεν προβλέπεται, κηρύσσεται τούτο απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της υπ' αριθ. 8959/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάστηκε για έκδοση ακάλυπτης επιταγής κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική ποινή, προς 4,40 ευρώ ημερησίως και χρηματική ποινή 4.000 ευρώ, κατά της οποίας η αναιρεσείουσα ήσκησε έφεση, η οποία απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη και επομένως, κατά εκκλητής, κατά την έκδοσή της, απόφασης και, ως εκ τούτου, κατά απόφασης, μη υποκειμένης στο ένδικο μέσο της αναίρεσης. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 29 Σεπτεμβρίου 2006 αίτηση της ...........για αναίρεση της υπ' αριθ. 8959/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ. Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2007. Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαΐου 2007. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ