Αριθμός 1384/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2013 με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μποροδήμου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ι. Τ. του Ν., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κυπριώτη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 513/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Χ. Μ. του Ε..
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαρτίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 405/2013.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 372 παρ. 1 του ΠΚ "Όποιος αφαιρεί ξένο (ολικά ή εν μέρει) κινητό πράγμα από την κατοχή άλλου με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν το αντικείμενο της κλοπής είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών", κατά δετό άρθρο 374 περ. ε' του ίδιου Κώδικα." Η κλοπή τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 ετών αν η πράξη τελέστηκε από πρόσωπο που διαπράττει κλοπές ή ληστείες κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή αν η συνολική αξία των αντικειμένων της κλοπής υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ". Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 13 εδ. στ' του ΠΚ, που προστέθηκε στο άρθρο αυτό με το άρθρο 1 παρ, 1 του Ν. 2408/1996, κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της πράξεως, προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη συνδρομή της επιβαρυντικής περιστάσεως της τελέσεως του συγκεκριμένου εγκλήματος κατ' επάγγελμα απαιτείται αντικειμενικά μεν επανειλημμένη τέλεση αυτού, χωρίς απαραιτήτως να έχει προηγηθεί και καταδίκη του δράστη, υποκειμενικά δε σκοπός του δράστη να πορισθεί εισόδημα από την επανειλημμένη τέλεσή του. Επίσης, κατ' επάγγελμα τέλεση συντρέχει και όταν η αξιόποινη πράξη τελείται για πρώτη φορά, όχι όμως ευκαιριακά, αλλά βάσει σχεδίου, δηλαδή, όταν από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης και την οργανωμένη ετοιμότητα του με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος. Εξάλλου, κατά το άρθρο 45 του ΠΚ "αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη", καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός της πράξης". Με τον όρο "από κοινού", νοείται αντικειμενικό σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξεως και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ότι ο κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ίδιου εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξεως μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετόχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές. Για τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο της πληρότητας της αιτιολογίας κατά την εφαρμογή του άρθρου 45 ΠΚ πρέπει ν' αναφέρονται στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο δράστης συμμετέσχε στην τέλεση του εγκλήματος ως συναυτουργός. Δεν απαιτείται η εξειδίκευση των ενεργειών κάθε δράστη (Ολ. ΑΠ 50/90).Τέλος, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως ,όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 513/2012 αποφάσεως του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Ο κατηγορούμενος Τ. Ι. του Ν. και της Μ. που ασχολείτο με την εμπορία παλαιών σιδήρων (σκραπ) ενεργώντας μαζί με άλλα άτομα ήτοι τους Ρουμάνους υπηκόους M. D. M. του N., M. N. του V., M. V. του N. και τον V. I. B. του I., καθώς και C. I. M. του G. (σύζυγο του M. D. M.) κατά τα χρονικά διαστήματα που αναφέρονται στο διατακτικό ενεργώντας από κοινού και με κοινό δόλο ενώθηκαν για τη διάπραξη κλοπών αυτοκινήτων και με περισσότερες πράξεις που συνιστούν κατ' εξακολούθηση τέλεση της αυτής αξιοποίνου πράξεως προήλθε μετά από συναπόφαση μαζί με τους ως άνω συναυτουργούς του και με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παρανόμως στην αφαίρεση από την κατοχή άλλων του ... ΔΧ φορτηγού αυτοκινήτου μάρκας MERCEDES, με βοηθητικό ανυψωτικό μηχάνημα (παπαγαλάκι) ιδιοκτησίας του Χ. Κ. του Ε., που ήταν σταθμευμένο στην περιοχή Περιστερίου και την κλοπή του οποίου είχε δηλώσει στο Α/Τ Περιστερίου την 18/1/2008, του ... ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου μάρκας MERCEDES με βοηθητικό ανυψωτικό μηχάνημα (παπαγαλάκι) ιδιοκτησίας της εταιρείας "ΩΡΙΩΝ Α.Τ.Ε. στην οποία αντιπρόεδρος του Δ.Σ. ήταν ο Γ. Μ. του Σ. από την περιοχή Βριλησσίων Αττικής, όπου ήταν σταθμευμένο και την κλοπή του οποίου είχε δηλώσει την 5.1.2008 στο Α/Τ Βριλησσίων και το υπό στοιχεία ... ΔΧ φορτηγό αυτοκίνητο μάρκας VOLVO ιδιοκτησίας του Μ. Λ. του Δ., που ήταν σταθμευμένο στο Αιγάλεω Αττικής (στην οδό Ατταλείας και Κηφισού), και η κλοπή του οποίου είχε δηλωθεί στο Α/Τ Αιγάλεω την 16.1.2008. Επίσης ο ως άνω κατηγορούμενος προήλθε από κοινού με τους συναυτουργούς του που προαναφέρθηκαν, στην αφαίρεση για να το ιδιοποιηθούν παρανόμως του υπ' αριθμό πλαισίου ... και με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο ιδιοκτησίας Σ. Τ., μάρκας TOYOTA, το οποίο ήταν σταθμευμένο στην περιοχή Μοσχάτου στην οδό Θεσσαλονίκης και η κλοπή του οποίου είχε δηλωθεί την 26.01.2007 στο Α/Τ Μοσχάτου και επιπλέον αφαίρεσαν για να το ιδιοποιηθούν παρανόμως και το υπό στοιχεία ... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο μάρκας NISSAN, ιδιοκτησίας Μ. Σ. του Β., το οποίο βρέθηκε μετά από έρευνα που έγινε από αστυνομικούς του Α/Τ Ασπροπύργου σε μάντρα εμπορίας παλαιών μετάλλων που διατηρούσε ο πρώτος κατηγορούμενος στο Πέραμα Αττικής στην οδό … αριθ. … τα λοιπά ως άνω αναφερόμενα κλεμμένα ΙΧ φορτηγά αυτοκίνητα βρέθηκαν σε αποθήκη στον Ασπρόπυργο στη θέση "…" ιδιοκτησίας Π. Δ. την οποία είχε μισθώσει ο δεύτερος κατηγορούμενος Μ. Χ. και στο χώρο της οποίας αποκρύπτονταν τέτοια κρυμμένα αυτοκίνητα, τα οποία κόβονταν και διαχωρίζονταν και διοχετεύονταν ακολούθως ως μεταχειρισμένα ανταλλακτικά και ως παλαιά μέταλλα (σκραπ) σε παρόμοιες επιχειρήσεις εμπορίας στην Ελλάδα και αλλού. Από τους αστυνομικούς του Τ.Α. Ασπροπύργου κατά την έρευνα που έγινε στη μισθωμένη από τον κατηγορούμενο Μ. Χ. ως άνω αποθήκη βρέθηκε διαλυμένο το ... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο NISSAN του Μ. Σ. ενώ από το ... φορτηγό αυτοκίνητο MERCEDES είχαν αφαιρεθεί διάφορα εξαρτήματα εργαλεία και είχαν καταστραφεί άλλα. Από την επανειλημμένη τέλεση της κλοπής τέτοιων ΙΧ φορτηγών αυτοκινήτων με σκοπό την παράνομη ιδιοποίηση των οχημάτων αυτών και τον πορισμό εισοδήματος από την διάθεση ανταλλακτικών και μεταλλικών μερών αυτών προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος Ι. Τ. και οι λοιποί συναυτουργοί δράστες τέλεσαν κατ' επάγγελμα την πιο πάνω αξιόποινη πράξη. Ο κατηγορούμενος Μ. Χ. με το να δεχθεί όπως προέκυψε από τις αναφερόμενες αποδείξεις να μισθώσει τον χώρο στον οποίο γινόταν η απόκρυψη των κλεμμένων αυτοκινήτων κατόπιν συνεννοήσεώς του με τον συγκατηγορούμενό του Ι. Τ. και η διάλυση στη συνέχεια και ο διαχωρισμός των σε ανταλλακτικά και μεταλλικά μέρη συνέβαλε στη διάπραξη της κλοπής των παραπάνω αυτοκινήτων και πριν και κατά την τέλεση των επιμέρους κυρίων πράξεων αφού διευκόλυνε την πραγματοποίησή των και γνώριζαν οι δράστες ότι δεν διέτρεχαν κίνδυνο με την απόκρυψή των στο χώρο της μισθωμένης από τον κατηγορούμενο Χ. Μ. να τελέσουν και στη συνέχεια και άλλες παρόμοιες παράνομες πράξεις με σκοπό να γίνει ιδιοποίηση των ΙΧ φορτηγών αυτοκινήτων που αφαιρούνταν από την κατοχή τρίτων. Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει να κηρυχθούν ένοχος ο πρώτος κατηγορούμενος διακεκριμένων κλοπών κατ' εξακολούθηση με την επιβαρυντική περίπτωση της κατ' επάγγελμα τελέσεως από κοινού με άλλους και ακόμη ένοχος απλής συνεργείας στην ως άνω πράξη διακεκριμένης κλοπής κατ' εξακολούθηση κατ' επάγγελμα από κοινού τελεσθείσης ο δεύτερος κατηγορούμενος Μ. Χ. κατ' επιτρεπτό ορθότερο χαρακτηρισμό της μορφής συμμετοχής του σ' αυτή την πράξη. Από το σύνολο των αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη μεταξύ των οποίων και ο εξετασθείς ως μάρτυρας αστυνομικός Θ. Τ. προκύπτει ότι η συνεργασία του κατηγορούμενου με τους αλλοδαπούς συναυτουργούς του στην τέλεση της ως άνω αξιοποίνου πράξεως σε σχέση με τα ΙΧ φορτηγά αυτοκίνητα που ήταν αντικείμενο των κλοπών και μεταφέρονταν στην αποθήκη που είχε ενοικιάσει στην περιοχή Ασπροπύργου ο Μ. για να γίνονται ανταλλακτικά και μεταλλικά μέρη και να διατίθενται περαιτέρω μέσω της μάνδρας παλαιού σιδήρου που είχε ο πρώτος κατηγορούμενος στο … σε τρίτους και δεν δημιουργείται ακυρότητα από το ότι λαμβάνονται υπόψη και όσα στα πρακτικά της δίκης στον πρώτο βαθμό που αναγνώσθηκαν ανέφερε απολογούμενος αλλά και κατά την απολογία του στο ακροατήριο στην προκείμενη κατ' έφεση δίκη ανέφερε ο κατηγορούμενος Χ. Μ. ενώ δεν αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο ούτε λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο καταθέσεις κατά την προδικασία ή απολογίες κατά την κύρια ανάκριση των αλλοδαπών συναυτουργών του πρώτου κατηγορουμένου. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος Ι. Τ. που ήταν και ο ιθύνων νους στην οργάνωση και εκτέλεση της κλοπής των προαναφερθέντων ΙΧ φορτηγών αυτοκινήτων, δεν επικαλείται ότι έχει λευκό ποινικό μητρώο προδήλως, διότι στο παρελθόν είχε απασχολήσει τα δικαστήρια για άλλες πράξεις του και έτσι δεν έζησε έως το χρόνο τελέσεως της αποδιδόμενης σε αυτόν αξιοποίνου πράξεως έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή για την συνδρομή δε του ελαφρυντικού από το άρθρο 84 παρ. 2 εδάφ. α' ΠΚ, την αναγνώριση του οποίου ζήτησε δια του συνηγόρου που τον εκπροσώπησε αυτός, απαιτείται θετική συμπεριφορά σε όλες τις ανωτέρω μορφές συμπεριφοράς κατά το διάστημα πριν από την τέλεση της αξιοποίνου πράξεως για την οποία κρίνεται στην προκειμένη υπόθεση ένοχος και τέτοια συμπεριφορά δεν διαπιστώνεται από την έως το κρίσιμο διάστημα εν γένει ζωή του, δεν αποτελούν δε τέτοια θετική συμπεριφορά ούτε η επικαλούμενη μέχρι τότε που συνελήφθη ο πρώτος κατηγορούμενος για την πράξη αυτή επαγγελματική του δραστηριότητα ως ξυλουργού ούτε το ότι πάσχει η σύζυγός του και ο ίδιος από νόσημα που αναφέρει. Εξάλλου από το ότι από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αντικαταστάθηκε η από 28-1-2008 προσωρινή κράτηση του ως άνω πρώτου κατηγορούμενου με περιοριστικούς όρους από 28-7-2008 και έπειτα δεν αποδεικνύεται ότι αυτός συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα, διότι δεν εκτίθενται ούτε αποδείχθηκαν πραγματικά περιστατικά που να προσδιορίζουν τον τρόπο της καθόλου προσωπικής, οικογενειακής και κοινωνικής διαγωγής του και να είναι δηλωτικά ηθικής και ψυχικής μεταστροφής του και ότι έχει συνειδητοποιήσει αυτός τις συνέπειες της αξιοποίνου πράξεώς του, η δε αποχή αυτού από επιλήψιμη συμπεριφορά όσο ήταν στη φυλακή δεν ήταν προϊόν ελεύθερης βουλήσεώς του αλλά συνέπεια εξαναγκασμού συμμόρφωσής του προς τους κανόνες συμπεριφοράς των κρατουμένων στη φυλακή και μετά την προσωρινή απόλυσή του η συμπεριφορά του χωρίς να τελέσει άλλη αξιόποινη πράξη υπό καθεστώς υποδικίας δεν υποδηλώνει αλλαγή τρόπου ζωής με την επίδειξη αξιόλογης κοινωνικής, προσωπικής και επαγγελματικής ζωής που να τη διαφοροποιούν σε σχέση με το παρελθόν και να εντάσσουν αυτήν την συμπεριφορά στην έννοια αυτής που απαιτεί το άρθρο 84 παρ. 2ε Π.Κ. για την αναγνώριση του ελαφρυντικού της καλής μετά την πράξη συμπεριφοράς για σχετικά μεγάλο διάστημα, το οποίο επίσης ζητήθηκε να αναγνωρισθεί υπέρ του ως άνω κατηγορούμενου από τον συνήγορο που τον εκπροσώπησε.
Επομένως, πρέπει να απορριφθούν οι πιο πάνω αυτοτελείς ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από τον πρώτο κατηγορούμενο τόσο σε σχέση με το ότι μόνον στα όσα κατά την προδικασία ανέφεραν οι συγκατηγορούμενοί του αλλοδαποί προς επίρριψη των ευθυνών για την τέλεση της αξιοποίνου πράξεως στον ίδιο στηρίζεται η εμπλοκή του στις κλοπές των ως άνω ΙΧ φορτηγών αυτοκινήτων και ότι αυτές οι μαρτυρίες και απολογίες των ανωτέρω συγκατηγορουμένων του δεν αρκούν για την καταδίκη του, όσο και σε ό,τι αφορά την αναγνώριση υπέρ του ιδίου κατηγορούμενου των ελαφρυντικών του προτέρου εντίμου βίου και της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη για την οποία κρίθηκε ένοχος.
Ακολούθως, το Δικαστήριο κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο, του ότι:
Στους κατωτέρω αναφερόμενους τόπους και χρόνους με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος από κοινού με τους D.-M. M., N. M., V. M. και C.-I. M. και με τον ανήλικο συναυτουργό τους B. V.-I., αφού ενώθηκαν μεταξύ τους για τη διάπραξη κλοπών, αφαίρεσαν ξένα ολικά κινητά πράγματα από την κατοχή άλλου με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα, τυγχάνουν δε πρόσωπα που διαπράττουν κλοπές κατά επάγγελμα και συγκεκριμένα:
Ι. Την 18-1-08 και περί ώρα 1.00 από κοινού και ύστερα από συναπόφαση, αφαίρεσαν το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΦ αυτ/το μάρκας MERCEDES, χρώματος λευκό με βοηθητικό ανυψωτικό μηχάνημα - παπαγαλάκι - ιδιοκτησίας Χ. Κ., το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Τσαλαβούτα και Φιλικών στο Περιστέρι Αττικής με σκοπό την παράνομη ιδιοποίησή του.
II. Κατά το χρονικό διάστημα από 16.00 ώρα της 4-1-08 έως 3.30 ώρα της 5-1-08 από κοινού με τους D.-M. M., N. M., V. M. και C.-I. M. και ύστερα από συναπόφαση, αφαίρεσαν το με αρ. κυκλοφορίας ... ΓΧΦ αυτ/το, μάρκας ΜERCEDES, χρώματος λευκό με το βοηθητικό ανυψωτικό μηχάνημα- παπαγαλάκι-ιδιοκτησίας "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕ" το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Μακεδονίας στα Βριλήσσια Αττικής με σκοπό την παράνομη ιδιοποίησή του.
III. Κατά το χρονικό διάστημα από 14.30 ώρα της 15-1-08 έως 17.30 ώρα της 16-1-08 από κοινού με τους D.-M. M., N. M., V. M. και C.-I. M. και ύστερα από συναπόφαση, αφαίρεσαν το με αρ. κυκλοφορίας ... ΔΧΦ αυτ/το, μάρκας VOLVO, χρώματος μπλε- βυσσινί ιδιοκτησίας του Λ. Μ. το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Αττάλειας και Κηφισού στο Αιγάλεω Αττικής με σκοπό την παράνομη ιδιοποίησή του.
IV. Την 25/26-1-07 από κοινού με τους D.-M. M., N. M., V. M. και C.-I. M. και ύστερα από συναπόφαση, αφαίρεσαν το με αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ, μάρκας ΤΟΥΟΤΑ, ιδιοκτησίας Σ. Τ. το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Θεσσαλονίκης 41 στο Μοσχάτο Αττικής με σκοπό την παράνομη ιδιοποίησή του.
V. Κατά το χρονικό διάστημα από 20-12-07 μέχρι 17-1-08 αφαίρεσαν το με αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτ/το, μάρκας ΝISSAN, ιδιοκτησίας του Σ. Μ. το οποίο ήταν σταθμευμένο στην συμβολή των οδών Δωδεκανήσου και Ιπποκράτους στην περιοχή του Περάματος Αττικής με σκοπό την παράνομη ιδιοποίησή του.
Τις ανωτέρω δε πράξεις διαπράττει κατ' επάγγελμα γιατί από την επανειλημμένη τέλεση των πράξεων αυτών προκύπτει σκοπός τους για πορισμό εισοδήματος.
Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικό αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 13 εδ. στ', 26 παρ. Ια, 27 παρ. 1, 42 παρ.1, 45,83, 84 παρ.2 α, 98, 372 παρ.1 και 374 περ. ε' του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα και απολογία δευτέρου των κατηγορουμένων), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε, κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα απ' αυτά. Περαιτέρω, αναφέρονται στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως τα πραγματικά περιστατικά, βάσει των οποίων δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας ότι ο αναιρεσείων κατηγορούμενος συμμετέσχεν στην τέλεση του άνω εγκλήματος ως συναυτουργός και δη ότι συνέπραξε στην εκτέλεση της πιο πάνω αξιόποινης πράξεως των διακεκριμένων κλοπών κατ' εξακολούθηση και ήθελε την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεώς της γνωρίζοντας ότι οι συμμέτοχοί του [αλλοδαποί] έπρατταν με δόλο τελέσεως του ιδίου εγκλήματος, ενώ δεν απαιτείτο εν προκειμένω και η εξειδίκευση των ενεργειών του κάθε δράστη. Επίσης, ως προς τη συνδρομή στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου της επιβαρυντικής περιστάσεως της κατ' επάγγελμα τελέσεως της άνω πράξεως της κλοπής κατ' εξακολούθηση, το Πενταμελές Εφετείο με πλήρη αιτιολογία στήριξε την κρίση του, τόσο στην επανειλημμένη τέλεση της πράξεως αυτής, που συντρέχει και επί διαπράξεως του εγκλήματος, κατ' εξακολούθηση, όσο και στην προαναφερθείσα υποδομή που είχε διαμορφώσει αυτός με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της εν λόγω πράξεως, από τις οποίες προκύπτει ο σκοπός του για πορισμό εισοδήματος, απορριπτόμενης της ειδικότερης αιτιάσεως του αναιρεσείοντος περί αναιτιολόγητης απορρίψεως του προβληθέντος ισχυρισμού του, περί μετατροπής της ως άνω πράξεως του σε πλημμεληματική.
Η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, με την έννοια που προαναφέρθηκε, πρέπει να υπάρχει όχι μόνον ως προς την κατηγορία, αλλά να εκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορο του αυτοτελείς ισχυρισμούς. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός, η απόρριψη του οποίου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα, είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπο του ελαφρυντικής περιστάσεως από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή της οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής. Όταν δε, συντρέχουν περισσότερες τέτοιες ελαφρυντικές περιστάσεις, ναι μεν η μείωση της ποινής γίνεται μία φορά, το δικαστήριο, όμως, κατά την επιμέτρηση της, λαμβάνει υπόψη του, μέσα στα όρια της ελαττωμένης ποινής, και το γεγονός της συνδρομής των περισσοτέρων ελαφρυντικών περιστάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 85 ΠΚ. Προϋποτίθεται, όμως, η προβολή των αυτοτελών ισχυρισμών κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, καθώς και η προφορική τους ανάπτυξη, δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμον για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγούν στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα. Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει επί των ισχυρισμών αυτών, συνεπώς δε ούτε και να αιτιολογήσει ειδικώς την απόρριψη τους. Ως ελαφρυντική περίσταση, κατά το άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, θεωρείται και (υπό το στοιχείο ε') "το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του". Για τη περίσταση αυτή πρέπει η συμπεριφορά αυτή να εκτείνεται σε μεγάλο διάστημα και υπό καθεστώς ελευθερίας του υπαιτίου, διότι τότε μόνον η επιλογή του αντανακλά στη γνήσια ψυχική του στάση και παρέχει αυθεντική μαρτυρία για την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του, σε αντίθεση με τον ευρισκόμενο στη φυλακή, ο οποίος υπόκειται σε ιδιαίτερο καθεστώς, δηλαδή στερήσεως της προσωπικής του ελευθερίας και υπακοής σε συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς ,επί πειθαρχικής ποινής και συνεπώς η συμπεριφορά του δεν είναι η ελεύθερη στην κοινωνία, στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ο αναιρεσείων, διά του συνηγόρου του, προέβαλε εγγράφως και προφορικά αυτοτελείς ισχυρισμούς περί συνδρομής στο πρόσωπο του [μεταξύ των άλλων και]της ελαφρυντικής περιστάσεως της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη του (άρθρο 84 παρ.2 εδ. ε' ΠΚ), επικαλέσθηκε δε για τη θεμελίωσή του τα εξής: "όσο κρατείτο [ο κατηγορούμενος] στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού έχει επιδείξει, καθ' όλη την διάρκεια της κρατήσεως του, άριστη διαγωγή και υπακοή, παρά τις δυσμενείς συνθήκες διαβιώσεως με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος κάθε άνθρωπος, επιδεικνύοντας πλήρη υπακοή και συμμόρφωση στους σωφρονιστικούς κανόνες, Επί πλέον, μετά την ευδοκίμηση της αιτήσεως αντικαταστάσεως, η άριστη συμπεριφορά του αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα της εκ μέρους του συνειδητοποιήσεως του γεγονότος ότι θέλει να συνεχίσει να διάγει ένα καθ' όλα έντιμο βίο, δουλεύοντας σκληρά για την οικογένειά του". Παρά το γεγονός ότι το ως άνω αίτημα δεν υποβλήθηκε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, το δικαστήριο [που, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, δεν όφειλε να απαντήσει] εκ περισσού, απέρριψε αιτιολογημένα αυτό, ως εξής: "η αποχή του από επιλήψιμη συμπεριφορά όσο βρισκόταν στη φυλακή δεν ήταν προϊόν ελεύθερης βουλήσεως, αλλά συνέπεια εξαναγκασμού συμμορφώσεως του στους κανόνες συμπεριφοράς των κρατουμένων, μετά δε την προσωρινή απόλυση του, η συμπεριφορά του, χωρίς να τελέσει άλλη αξιόποινη πράξη δεν υποδηλώνει αλλαγή τρόπου ζωής, με την επίδειξη αξιόλογης κοινωνικής, προσωπικής και επαγγελματικής ζωής που να την διαφοροποιούν σε σχέση με το παρελθόν και να εντάσσουν την συμπεριφορά αυτή στην έννοια αυτής, όπως απαιτεί το άρθρο 84 παρ.2ε Π.Κ." Με βάση τις σκέψεις που προηγήθηκαν, ο μοναδικός λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ., με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 14-3-2013 αίτηση του Ι. Τ. του Ν., για αναίρεση της με αριθ.513/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ