Αριθμός 936/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 ΣΤ' Ποιν. Τμήμα-ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ   
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση και Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Μαρτίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ........, περί αναιρέσεως του υπ΄ αριθμ. 2129/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.  Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1786.2006.  Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή του, με αριθμό 69/7-2-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 Ι) Το συμβούλιο Εφετών Αθηνών με το υπ΄αριθμ. 2129/2005 βούλευμά του απέρριψε ως αβάσιμη στην ουσία της την υπ΄αριθμ. 167/2005 έφεση του ...........κατά του υπ΄αριθμ. 520/2005 βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών Αθηνών, το οποίο και επικύρωσε. Με το τελευταίο αυτό βούλευμα είτε παραπεμφθεί ο ανωτέρω στο ακροατήριο του ΜΟΔ της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών (από παραδρομή γίνεται μνεία στο άνω βούλευμα του συμβουλίου Εφετών ότι η παραπομπή έγινε ενώπιον του τριμελούς εφετείου (κακουργημάτων) Αθηνών) για να δικαστεί ως υπαίτιος τελέσεως εμπρησμού από πρόθεση, από τον οποίο μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα και κίνδυνος για άνθρωπο -264 α,β, 26, 27 Ποιν.Κ -που τέλεσε στον Ασπρόπυργο Αττικής στις 26-5-2004. Το παραπάνω βούλευμα του συμβουλίου Εφετών Αθηνών επιδόθηκε στον παραπεμπόμενο κατηγορούμενο στις 21-8-2006 (βλ. το από 21-8-2006 αποδεικτικό του Αρχιφύλακα ...........) και κατ΄αυτού άσκησε δια πληρεξουσίου (δυνάμει της από 8-9-2006 εξουσιοδοτήσεώς του, στην οποία το γνήσιο της υπογραφής του βεβαιώνεται από δικηγόρο) στις 11-9-2006 και ημέρα Δευτέρα ενώπιον του γραμματέα του Εφετείου Αθηνών την υπ΄αριθμ. 104/2006 αίτηση αναιρέσεως προβάλλων ως λόγους την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικότερα διότι "δεν αιτιολόγησε ειδικά και με σαφήνεια για ποιο λόγο και βάσει ποίων πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικού υλικού -δεν αναφέρει, ούτε αιτιολογεί τα αποδεικτικά μέσα- θεμελίωσε την άποψη ότι έβαλε με πρόθεση φωτιά σε μη εμπορεύσιμα απορρίμματα και ....για ποιο λόγο τα υλικά αυτά θεωρούνται μη εμπορεύσιμα και επομένως θα είχε κίνητρο να τους βάλει φωτιά "για να τα ξεφορτωθεί, -όπως δέχεται- καθώς και βάσει ποιών αποδείξεων και θεμελιωτικών γεγονότων οδηγήθηκε στο συμπέρασμα αυτό. Δέχεται ότι (ο αναιρεσείων) ασκεί εν τοις πράγμασι τη διοίκηση της εταιρείας "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕΒΕ", εταιρεία δηλαδή που από την επωνυμία της και μόνο φανερώνει τη λειτουργία της, ήτοι την ανακύκλωση υλικών..... όλο το υλικό δεν αναφέρει την ύπαρξη σκουπιδιών στο χώρο της επιχείρησης. Επίσης περιέχει ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του ότι την πυρκαϊα έθεσε ανταγωνιστής του και δη ο ......... τη στιγμή που δέχεται ότι ο τελευταίος είχε οικονομικής φύσης διαφορές με αυτόν..... δεν προσδιορίζει για ποιό λόγο και βάσει ποιών αποδείξεων και πραγματικών περιστατικών συνδέει την πυρκαϊα με πυρκαγιές που έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη επιχείρηση το 2001, ήτοι 3 χρόνια πριν και εξάγει συμπεράσματα από αυτές στην στιγμή που δεν υφίσταται μεταξύ τους κανένας αιτιώδης σύνδεσμος". Ενόψει των ανωτέρω και των άρθρων 462, 463, 465, 473, 474, 477, 478, 482, 484 παρ. 1 Κ.Π.Δ. και 264 εδ. β,γ, 18, 19 Π.Κ. η υπό κρίση αναίρεση έχει ασκηθεί τυπικά ως δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί. 
ΙΙ) Επειδή κατά, τη διάταξη του άρθρου 264 Ποιν.Κ., με την οποία ο νομοθέτης σκοπεί να προστατεύσει το κοινωνικό σύνολο (ΑΠ 597/98), τιμωρείται όποιος με πρόθεση προξενεί πυρκαγιά αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα ή κίνδυνος για άνθρωπο. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος αυτού (εμπρησμού) είναι η πρόκληση κοινού κινδύνου ή κίνδυνος ανθρώπου (βλ. ΑΠ 882/2002). Πιο συγκεκριμένα απαιτείται α) πρόκληση πυρκαγιάς με οποιονδήποτε τρόπο, η οποία θεωρείται ότι υπάρχει όταν εκραγεί πυρ οπωσδήποτε σημαντικό και όχι συνηθισμένης εκτάσεως με τάση εξαπλώσεως και χωρίς να μπορεί εύκολα να κατασβεσθεί (βλ. ΑΠ 1825/2003, ΑΠ 1549/2000, ΑΠ 276/95, ΑΠ 846/98, Μπουρόπουλο Ερμ. ΠΚ τόμ. β σελ. 397). β) δυνατότητα -"αν από την πράξη μπορεί"- να προκύψει κίνδυνος σε ευρύτερο και απροσδιόριστο κύκλο έννομων αγαθών (=κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα) ή κίνδυνος για άνθρωπο (βλ. ΑΠ 1825/2003, ΑΠ 559/2000, ΑΠ 699/89 πρβλ ΑΠ 1205/2000, ΑΠ 1381/2001 κ.ά.). Κίνδυνος ανθρώπου υπάρχει όταν δημιουργείται πιθανότητα προσβολής της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας έστω και ενός μη κατά πρόσωπον προσδιορισμένου ανθρώπου (ΑΠ 1825/2003, ΑΠ 1172/93, Μπουρόπουλος ο.π. σελ. 398). Το πότε συμβαίνει τούτο (δηλ. η άνω δυνατότητα, πρόκλησης κινδύνου) διαγιγνώσκεται επί τη βάσει αντικειμενικών μεν κριτηρίων αλλά από τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περίπτωσης (πρβλ. ΑΠ 233/79, ΑΠ 1229/95 κ.α.), τα οποία πρέπει να καθορίζονται- αναφέρονται στο προσβαλλόμενο βούλευμα. γ) Δόλος, που συνίσταται στην θέληση να προξενήσει πυρκαγιά και στη γνώση ότι απ αυτή μπορεί να προκληθεί ο άνω κίνδυνος, αρκούντος όμως και του ενδεχομένου τοιούτου (ΑΠ 1825/2003, ΑΠ 1549/2000, ΑΠ 276/95 κ.ά.). Δεν απαιτείται να γίνεται καθορισμός ειδικά των κινδυνευσάντων πραγμάτων ή ανθρώπων (βλ. ΑΠ 125/66, ΑΠ 1172/93, ΑΠ 46/61 κ.ά.), τούτο προκύπτει από την περιγραφή των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης περίπτωσης. Εξ΄άλλου η αιτία -κίνητρο από την οποία ωρμήθει ο δράστης δεν είναι στοιχείο του εγκλήματος. Επειδή ο ΄Αρειος Πάγος δεν είναι τρίτου βαθμού ουσιαστικής δικαιοδοσίας δικαστήριο αλλά ακυρωτικό τοιούτο και γι΄αυτό ελέγχει μόνο τη νομική ορθότητα του προσβαλλομένου βουλεύματος (ή απόφασης) και με βάση τους προβαλλομένους λόγους αναίρεσης, μη δυνάμενος να εισέλθει στην εκτίμηση και διαπίστωση των πορισμάτων της ανάκρισης, τουτέστι, πραγματικών περιστατικών περί των οποίων κρίνει κυριαρχικώς το συμβούλιο (βλ. Μπουρόπουλο Ερμ. Κ.Ποιν.Δ. τομ. β σελ 95, ΑΠ 990/80, ΑΠ 88/82 κ.ά.). Ο ΄Αρειος Πάγος ελέγχει τα εκτιθέμενα στα πρακτικά και στην απόφαση αναφερόμενα (βλ. ΑΠ 580/79) και τα οποία θεωρεί ως γενόμενα. Γι΄αυτό και λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά που δεν γίνονται δεκτά από το προσβαλλόμενο βούλευμα είναι απαράδεκτος γιατί στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση (βλ. και ΑΠ 1349/2002, ΑΠ 2231/2002 Ζησιάδη, Ποινική Δικονομία Γ (1977) σελ. 289 κ.α.). ΄Ετσι και λόγος αναίρεσης που αναφέρεται σε εκτίμηση πραγματικών περιστατικών, σε εσφαλμένη εκτίμηση αποδεικτικών μέσων είναι απαράδεκτος (βλ. ΑΠ 1918/2001, ΑΠ 1999/2002, ΑΠ 956/2003, ΑΠ 859/2001, ΑΠ 1880/2005, ΑΠ 2405/2003, ΑΠ 111/2004, ΑΠ 1449/2000, ΑΠ 635/2001 κ.ά.). Δεν δύναται ο ΄Αρειος Πάγος να ελέγξει αν το συμβούλιο εκτίμησε ορθά ή όχι τα πράγματα, αν εκ της ανακρίσεως προέκυψαν και άλλα πραγματικά περιστατικά τα οποία δεν δέχθηκε (βλ. ΑΠ 86/82, ΑΠ 85/82, ΑΠ 1663/84 κ.ά.) κλπ. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα αρκεί η μνεία του είδους τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) και δεν απαιτείται ειδική αναφορά καθενός από αυτά και τι συνήγαγε από το καθένα (βλ. ΑΠ 67/2006, ΑΠ 2170/2003, ΑΠ 111/2004, ΑΠ 86/2004, ΑΠ 1753/2002 κ.ά.) -πράγμα και που πρακτικά δεν είναι δυνατό- ούτε απαιτείται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους (βλ. ΑΠ 1/2005 ολ, ΑΠ 159/2003, ΑΠ 1128/2002 κ.ά.) - πράγμα που όντως γίνεται πρακτικά για να βγει το αποτέλεσμα. ΄Όταν δε εξαίρονται ορισμένα ή ορισμένο από τα αναφερόμενα κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα αποδεικτικά μέσα, ούτε απαιτείται να αιτιολογείται γιατί δεν εξαίρονται και τα άλλα (βλ. ΑΠ 570/2006 κ.ά.). ΄Ετσι το παραπεμπτικό βούλευμα έχει την απαιτουμένη από το άρθρο 93 § 3 Συντ. και 139 Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όταν εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και για το οποίο παραπέμφθηκε στο ακροατήριο του αρμοδίου δικαστηρίου, τα αποδεικτικά μέσα (αποδείξεις) από τα οποία προέκυψαν τα άνω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά και τους συλλογισμούς-σκέψεις με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη και ότι προέκυψαν αποχρώσες (επαρκείς) ενδείξεις ενοχής για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο (βλ. ΑΠ 1459/2004, ΑΠ 861/2004, ΑΠ 234/2003, ΑΠ 272/2002, ΑΠ 570/2006, ΑΠ 2413/2005, ΑΠ 93/2006, ΑΠ 1269/2006 κ.ά.), όταν τουτέστιν καθίσταται δυνατόν να ελεγχθεί πόθεν και πως ήχθη ο δικαστής στο εξαχθέν συμπέρασμα. Βέβαια ελέγχει ο ΄Αρειος Πάγος αν τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά, και όπως αυτά εκτίθενται, αντίκεινται στους κανόνες της κοινής λογικής, διότι άλλως το εξαχθέν συμπέρασμα θα εμφανίζεται να είναι προϊόν αυθαίρετης-εσφαλμένης κρίσης, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει δεκτόν. ΄Άλλο δηλαδή ελεύθερη εκτίμηση των αποδείξεων και άλλο αυθαίρετη εκτίμηση των αποδείξεων. 
ΙΙΙ) Επειδή το προσβαλλόμενο βούλευμα τόσο με δικές του σκέψεις όσο και με συμπληρωματική υιοθέτηση της πρότασης του παρ΄αυτώ εισαγγελέα δέχθηκε, μετά από εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων και ειδικώτερα: "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων, σε συνδυασμό με όλα τα έγγραφα που προσκομίστηκαν και την απολογία του κατηγορουμένου προέκυψαν συμπληρωματικά με όσα αναφέρονται στην εισαγγελική πρόταση τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος διατηρεί υπό την άμεση εποπτεία του επιχείρηση συλλογής απορριμμάτων και διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕΒΕ,, στην οποία φέρεται τυπικά ως νόμιμη εκπρόσωπος η ηλικίας 80 ετών μητέρα του ........, ουσιαστικά όμως αυτός ασκεί όλες τις πράξεις διοίκησης και διαχείρισης. Για τις ανάγκες της επιχείρησης του έχει μισθώσει έναν υπαίθριο χώρο έκτασης 15 στρεμμάτων περίπου στη θέση ...... για την εναπόθεση των απορριμμάτων και τον εν συνεχεία διαχωρισμό των εμπορεύσιμων ανακυκλώσιμων υλικών. Η ίδια ως άνω επιχείρηση σε προγενέστερο χρόνο λειτουργούσε με την επωνυμία "......" πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος, ενώ στο όνομα της συζύγου του κατηγορουμένου ...... λειτουργούσε σε μικρή απόσταση στην ίδια περιοχή, με το αυτό αντικείμενο εργασιών, η επιχείρηση με την επωνυμία ....... Στις επιχειρήσεις αυτές, σύμφωνα με το 3405/20/9/2001 επείγον εμπιστευτικό έγγραφο του Διοικητή του ανακριτικού τμήματος της πυροσβεστικής υπηρεσίας Ελευσίνας προς τον Εισαγγελέα Ποινικής δίωξης Αθηνών, εκδηλώνοντο συχνά πυρκαγιές με τις οποίες καίγοντο τα ,συγκεντρωμένα κατά εκατοντάδες τόνους απορρίμματα .uivtu (παλαιά λάστιχα αυτοκινήτων, ξύλα, πλαστικό, υπολείμματα ελαιοχρωμάτων κ.τ.λ.) με αποτέλεσμα τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντος και την ρύπανση ολόκληρου του Θριάσιου Πεδίου από μαύρους πνιγηρούς και τοξικούς καπνούς με απρόβλεπτες συνέπειες για την υγεία των πυροσβεστών, των κατοίκων και των εργαζομένων στην περιοχή, καθώς και της ευρύτερης περιοχής Αθηνών Πειραιώς, ανάλογα με την ένταση και φορά των ανέμων. Σύμφωνα πάντα με το ίδιο έγγραφο, οι πυρκαγιές εκδηλώνονται όταν οι χώροι κατακλύζονται από απορρίμματα ο όγκος των οποίων δυσχεραίνει τις δραστηριότητες των εταιρειών, η δε πυροσβεστική υπηρεσία επεμβαίνει κάθε φορά με μεγάλη δύναμη οχημάτων και ανδρών (20 πυρ/κά οχήματα και 60 άνδρες) καταναλώνοντας εκατοντάδες κυβικά νερού για τον υποβιβασμό της θερμοκρασίας και της διάλυσης των πυκνών μαύρων καπνών που δημιουργούντο και κάλυπταν την περιοχή καθώς και για τη μη επέκταση των πυρκαγιών, με αποτέλεσμα να εκτίθεται σε κίνδυνο η περιοχή της Δυτικής Αττικής. Χαρακτηριστικό είναι ότι, κατά το ανωτέρω έγγραφο, δεν υπήρχε μία αλλά πολλές εστίες σε όλη την έκταση των απορριμμάτων, φαινόμενο αδικαιολόγητο και ιδίως κατά τους χειμερινούς μήνες. Τις πυρκαγιές αυτές αφορούν 15 δικογραφίες που συγκρότησε η εν λόγω υπηρεσία μέχρι την ημερομηνία της σύνταξης του εγγράφου αυτού. Συγκεκριμένα αφορούν πυρκαγιές που συνέβησαν στις 14/4/1995, 21/8/1997, 27/12/1998, 28/2/1999, 22/5/1999, 31/5/1999, 30/8/1999, 18/9/2000, 24/8/2000, 20/6/2001, 23/7/2001, 6/3/2000, 20/7/2001, 24/8/2001 και 11/9/2001. Το ανωτέρω έγγραφο αναφέρει τέλος, ότι θεωρεί τον κατηγορούμενο, ο οποίος δεν παρουσιάζετο ποτέ μέχρι τη λήξη του αυτοφώρου ως σειριακό εμπρηστή. Στις 26-5-2004 και περί ώρα 20.20 περίπου αυτός (κατηγορούμενος), θέλοντας να απαλλαγεί από τα μη εμπορεύσιμα άχρηστα υλικά (παλιόχορτα, λάδια, παλιά λάστιχα αυτοκινήτων, πλαστικά κ.λ.π.) ο όγκος των οποίων δυσχέρανε τις δραστηριότητες της επιχείρησης και προκειμένου ν' αποφύγει τη δαπάνη της μεταφοράς τους στη χωματερή, η οποία σύμφωνα με τις σχετικές καταστάσεις τελών απόρριψης στη χωματερή Άνω Λιοσίων ανήρχετο σε 37.000 ευρώ περίπου ανά τρίμηνο, διαχώρισε αυτό από τα εμπορεύσιμα- εκμεταλλεύσιμα υλικά (χαρτιά, ξύλο, σίδηρο, αλουμίνιο), τοποθετώντας ανάμεσα τους μεταλλικά κοντέινερς για να προστατέψει τα τελευταία και πυρπόλησε τα απορρίμματα. Ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι από την πυρκαγιά μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα, αφενός μεν γιατί δεν ήταν δυνατόν να ελεχθεί η έκταση όλων των ως άνω πυρκαγιών που είχαν εκδηλωθεί στις επιχειρήσεις συμφερόντων του αφετέρου δε γιατί^ επιχείρηση του, σύμφωνα με την από 26-5-2004 έκθεση αυτοψίας, παρότι είχαν εκδηλωθεί τόσες πολλές πυρκαγιές σ'αυτήν στερείτο μέσων και μέτρων πυρασφαλείας, ενώ στη γύρω περιοχή υπάρχουν βιομηχανίες, βιοτεχνίες, αποθήκες και δασικές εκτάσεις. Πράγματι, η κατάσβεση της πυρκαγιάς από την πυροσβεστική, που έφθασε αμέσως, ήταν, ιδιαίτερα δυσχερής, αν ληφθεί υπόψη ότι ολοκληρώθηκε μόλις την 1.30 της επομένης ημέρας. Επιπλέον ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, καθόσον στη μεν επιχείρηση του απασχολείτο από ώρα 20.00 ως φύλακας ο ............, υπηκοότητας ....., και στο παρακείμενο εργοτάξιο μπετόν στο οποίο μπορούσε να επεκταθεί η φωτιά, ένα άτομο αγνώστων στοιχείων ως φύλακας επίσης. Εξάλλου, με δεδομένο ότι, σύμφωνα με την από 25/5/2004 έκθεση αυτοψίας που πραγματοποιήθηκε, κατόπιν καταγγελίας του μάρτυρος ......., για το οποίο θα γίνει λόγος παρακάτω, από τους υπαλλήλους του τμήματος προστασίας περιβάλλοντος της Δ/νσης Πολεοδομίας και περιβάλλοντος της νομαρχίας Δυτικής Αττικής στην εν λόγω επιχείρηση του κατηγορούμενου όπου εκδηλώθηκε η πυρκαγιά κατά τα ως άνω την προηγουμένη του εμπρησμού διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν τρεις μεταλλικές δεξαμενές, οι δύο από τις οποίες περιείχαν πετρέλαιο, σύμφωνα δε με την από 28-5-2004 κατάθεση του ως άνω μάρτυρος (.........) ενώπιον της ανακρίτριας και στο παρακείμενο εργοτάξιο μπετόν υπήρχαν δύο δεξαμενές με πετρέλαιο και φιάλες οξυγόνου, ήταν άμεσος ο κίνδυνος να προκληθεί ισχυρή έκρηξη και ραγδαία εξάπλωση της πυρκαγιάς, προκαλώντας προφανή κίνδυνο σε αόριστο αριθμό ανθρώπων που κατοικούν ή εργάζονται στην περιοχή ή επιβαίνουν στα οχήματα που κινούνται στην περιφερειακή Λεωφόρο Αιγάλεω με την οποία γειτνιάζει. Ακόμη κι αν είναι αληθινός ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι η κατοικημένη περιοχή απέχει 3 χλμ. περίπου από την επιχείρηση του δεν αίρεται ο κίνδυνος καθόσον η έκταση που μεσολαβεί δεν είναι ζώνη πυρασφαλείας ώστε να εμποδίσει την πορεία της φωτιάς, αλλά περιοχή με βιοτεχνίες, βιομηχανίες και δασικές εκτάσεις, όπως προαναφέρθηκε. Ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι την πυρκαγιά προκάλεσε ο ως άνω μάρτυρας κατηγορίας ........... από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν επιβεβαιώνεται ούτε καν από τους δύο μάρτυρες υπεράσπισης του οι οποίοι ουδέν ανέφεραν για τον ως άνω μάρτυρα. Ο κατηγορούμενος είχε οικονομικής φύσης διαφορές με τον μάρτυρα αυτό, που ξεκίνησαν έξι μόνον μήνες πριν την εκδήλωση της πυρκαγιάς, ενώ προγενέστερα συνεργάζονταν. Μόνο όμως στο γεγονός αυτό ενόψει και των ως άνω γεγονότων που προέκυψαν για την προκείμενη υπόθεση δεν θεμελιώνεται ο ισχυρισμός αυτός όταν μάλιστα λόγω της πυρκαγιάς αυτής οφελήθηκε ο κατηγορούμενος κατά το ποσό που θα κατέβαλε για την ρίψη των απορριμμάτων που κάηκαν στη χωματερή των Άνω Λιοσίων". Με αυτά που δέχθηκε το άνω προσβαλλόμενο βούλευμα όντως περιέχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία αφού αναφέρει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο παραπέμφθηκε ο αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά αυτά περιστατικά και τους συλλογισμούς με τους οποίους έκρινε υπήγαγε τα άνω πραγματικά περιστατικά στην ουσιαστική διάταξη του άρθρου 264 περ. α, β ΠΚ και την ύπαρξη των αποχρωσών ενδείξεων ενοχής αυτού, ο δε λόγος αναίρεσης αναφέρεται σε εκτίμηση πραγματικών περιστατικών και αποδείξεων που δεν ελέγχεται αναιρετικά. Με άλλες λέξεις αναφέρεται (ο άνω λόγος) σε φερόμενες, κατά τον αναιρεσείοντα, ελλείψεις που έρχονται σε αντίθεση με αυτά που δέχεται το προσβαλλόμενο βούλευμα. Επίσης το προσβαλλόμενο βούλευμα απορρίπτει με ειδική αιτιολογία το υπερασπιστικό επιχείρημα του αναιρεσείοντος, αν και αόριστα υποβληθέν, ότι "τη πράξη τέλεσε ο .........". Επίσης το προβαλλόμενο περί συνδέσεως της υπό κρίση πράξης "με πυρκαϊές που έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη επιχείρηση το 2001", το προσβαλλόμενο βούλευμα δεν το συνδέει με την τέλεση από τον αναιρεσείοντα και αυτών αλλά με την δυνατότητα δημιουργίας κινδύνου (κοινού και σε άνθρωπο) από την έλλειψη μέσων και μέτρων πυρασφάλειας. ΄Ετσι ο λόγος αυτός στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση. Πρέπει επομένως να απορριφθεί η υπό κρίση αναίρεση. 
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνω όπως απορριφθεί η υπ΄αριθμ. 104/2006 αίτηση αναίρεσης του ......... κατά του υπ΄αριθμ. 2129/2005 βουλεύματος του συμβουλίου Εφετών Αθηνών, να επιβληθούν δε τα έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος.
 Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 2006 .
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου 
Αθανάσιος Κονταξής 
Αφού άκουσε 
τον παραπάνω Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση έπειτα αποχώρησε.   
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τη διάταξη του άρθρου 264 ΠΚ "όποιος με πρόθεση προξενεί πυρκαγιά τιμωρείται: α)με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών, αν από την πράξη, μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα β)με κάθειρξη, αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο....".  Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος του εμπρησμού από πρόθεση, απαιτείται α)πρόκληση πυρκαγιάς με οποιονδήποτε τρόπο, η οποία θεωρείται ότι υπάρχει όταν εκραγεί πυρ οπωσδήποτε σημαντικό και όχι συνηθισμένης έκτασης, με τάση εξάπλωσης και χωρίς να μπορεί εύκολα να κατασβεσθεί και β)δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος σε ευρύτερο και απροσδιόριστο κύκλο εννόμων αγαθών ή σε άνθρωπο. Κίνδυνος δε ανθρώπου υπάρχει όταν δημιουργείται πιθανότητα προσβολής της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας, έστω και ενός μη κατά πρόσωπο προσδιορισμένου ανθρώπου. Υποκειμενικά απαιτείται δόλος, συνιστάμενος στη θέληση να προξενηθεί πυρκαγιά και στη γνώση ότι απ΄ αυτή, μπορεί να προκληθεί κίνδυνος σε ξένα πράγματα ή σε άνθρωπο, αρκεί δε και ενδεχόμενος δόλος. Εξάλλου το παραπεμπτικό βούλευμα έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 Συντ. και 139 Κ.Ποιν.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όταν εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και για το οποίο παραπέμφθηκε στο ακροατήριο του αρμοδίου δικαστηρίου, τα αποδεικτικά μέσα (αποδείξεις), από τα οποία προέκυψαν τα άνω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά, τους συλλογισμούς - σκέψεις, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη και ότι προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις ενοχής του κατηγορουμένου στο συγκεκριμένο έγκλημα, για την παραπομπή αυτού στο ακροατήριο.  Για την αιτιολόγηση της τέλεσης του εγκλήματος δεν απαιτείται ιδιαίτερη αιτιολογία για το υποκειμενικό στοιχείο του δόλου, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την ύπαρξή του ή αν πρόκειται για ενδεχόμενο δόλο. Διότι ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση του δράστη να πραγματώσει τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και επομένως εξυπακούεται ότι υπάρχει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών.  Στην προκειμένη περίπτωση, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το προσβαλλόμενο 2129/2005 βούλευμά του, με δικές του σκέψεις και με συμπληρωματική αναφορά στην πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών στην οποία επίσης γίνεται συμπληρωματική αναφορά στις σκέψεις του 520/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, δέχθηκε ότι από του κατά το είδος τους μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα από τις καταθέσεις των μαρτύρων, σε συνδυασμό με όλα τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν και την απολογία του κατηγορουμένου, προέκυψαν τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος διατηρεί υπό την άμεση εποπτεία του επιχείρηση συλλογής απορριμμάτων και διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕΒΕ,, στην οποία φέρεται τυπικά ως νόμιμη εκπρόσωπος η ηλικίας 80 ετών μητέρα του ..........., ουσιαστικά όμως αυτός ασκεί όλες τις πράξεις διοίκησης και διαχείρισης. Για τις ανάγκες της επιχείρησής του έχει μισθώσει έναν υπαίθριο χώρο έκτασης 15 στρεμμάτων περίπου, στη θέση ......... για την εναπόθεση των απορριμμάτων και τον εν συνεχεία διαχωρισμό των εμπορεύσιμων ανακυκλώσιμων υλικών. Η ίδια ως άνω επιχείρηση σε προγενέστερο χρόνο λειτουργούσε με την επωνυμία ........ πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος, ενώ στο όνομα της συζύγου του κατηγορουμένου ........... λειτουργούσε σε μικρή απόσταση στην ίδια περιοχή, με το αυτό αντικείμενο εργασιών, η επιχείρηση με την επωνυμία .......... Στις επιχειρήσεις αυτές, σύμφωνα με το 3405/20/9/2001 επείγον εμπιστευτικό έγγραφο του Διοικητή του ανακριτικού τμήματος της πυροσβεστικής υπηρεσίας Ελευσίνας προς τον Εισαγγελέα Ποινικής δίωξης Αθηνών, εκδηλώνοντο συχνά πυρκαγιές με τις οποίες εκαίγοντο τα , συγκεντρωμένα κατά εκατοντάδες τόνους απορρίμματα (παλαιά λάστιχα αυτοκινήτων, ξύλα, πλαστικό, υπολείμματα ελαιοχρωμάτων κ.τ.λ.) με αποτέλεσμα τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντος και την ρύπανση ολόκληρου του Θριάσιου Πεδίου από μαύρους πνιγηρούς και τοξικούς καπνούς με απρόβλεπτες συνέπειες για την υγεία των πυροσβεστών, των κατοίκων και των εργαζομένων στην περιοχή, καθώς και της ευρύτερης περιοχής Αθηνών Πειραιώς, ανάλογα με την ένταση και φορά των ανέμων. Σύμφωνα πάντα με το ίδιο έγγραφο, οι πυρκαγιές εκδηλώνονται όταν οι χώροι κατακλύζονται από απορρίμματα, ο όγκος των οποίων δυσχεραίνει τις δραστηριότητες των εταιρειών, η δε πυροσβεστική υπηρεσία επεμβαίνει κάθε φορά με μεγάλη δύναμη οχημάτων και ανδρών (20 πυροσβεστικά οχήματα και 60 άνδρες) καταναλώνοντας εκατοντάδες κυβικά νερού για τον υποβιβασμό της θερμοκρασίας και της διάλυσης των πυκνών μαύρων καπνών που εδημιουργούντο και κάλυπταν την περιοχή καθώς και για τη μη επέκταση των πυρκαγιών, με αποτέλεσμα να εκτίθεται σε κίνδυνο η περιοχή της Δυτικής Αττικής. Χαρακτηριστικό είναι ότι, κατά το ανωτέρω έγγραφο, δεν υπήρχε μία αλλά πολλές εστίες σε όλη την έκταση των απορριμμάτων, φαινόμενο αδικαιολόγητο και ιδίως κατά τους χειμερινούς μήνες. Τις πυρκαγιές αυτές αφορούν 15 δικογραφίες που συγκρότησε η εν λόγω υπηρεσία μέχρι την ημερομηνία της σύνταξης του εγγράφου αυτού. Συγκεκριμένα αφορούν πυρκαγιές που συνέβησαν στις 14/4/1995, 21/8/1997, 27/12/1998, 28/2/1999, 22/5/1999, 31/5/1999, 30/8/1999, 18/9/2000, 24/8/2000, 20/6/2001, 23/7/2001, 6/3/2000, 20/7/2001, 24/8/2001 και 11/9/2001. Το ανωτέρω έγγραφο αναφέρει, τέλος, ότι θεωρεί τον κατηγορούμενο, ο οποίος δεν παρουσιάζετο ποτέ μέχρι τη λήξη του αυτοφώρου ως σειριακό εμπρηστή. Στις 26-5-2004 και περί ώρα 20.20 περίπου αυτός (κατηγορούμενος), θέλοντας να απαλλαγεί από τα μη εμπορεύσιμα άχρηστα υλικά (παλιόχορτα, λάδια, παλιά λάστιχα αυτοκινήτων, πλαστικά κ.λ.π.), ο όγκος των οποίων εδυσχέραινε τις δραστηριότητες της επιχείρησης και προκειμένου ν' αποφύγει τη δαπάνη της μεταφοράς τους στη χωματερή, η οποία, σύμφωνα με τις σχετικές καταστάσεις τελών απόρριψης στη χωματερή Άνω Λιοσίων, ανήρχετο σε 37.000 ευρώ περίπου ανά τρίμηνο, διαχώρισε αυτό από τα εμπορεύσιμα- εκμεταλλεύσιμα υλικά (χαρτιά, ξύλο, σίδηρο, αλουμίνιο), τοποθετώντας ανάμεσα τους μεταλλικά κοντέινερς για να προστατέψει τα τελευταία και πυρπόλησε τα απορρίμματα. Ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι από την πυρκαγιά μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα, αφενός μεν, γιατί δεν ήταν δυνατόν να ελεγχθεί η έκταση όλων των ως άνω πυρκαγιών που είχαν εκδηλωθεί στις επιχειρήσεις συμφερόντων του, αφετέρου δε, γιατί η επιχείρησή του, σύμφωνα με την από 26-5-2004 έκθεση αυτοψίας, παρότι είχαν εκδηλωθεί τόσες πολλές πυρκαγιές σ'αυτήν, εστερείτο μέσων και μέτρων πυρασφαλείας, ενώ στη γύρω περιοχή υπάρχουν βιομηχανίες, βιοτεχνίες, αποθήκες και δασικές εκτάσεις. Πράγματι, η κατάσβεση της πυρκαγιάς από την Πυροσβεστική, που έφθασε αμέσως, ήταν, ιδιαίτερα δυσχερής, αν ληφθεί υπόψη ότι ολοκληρώθηκε μόλις την 1.30 της επομένης ημέρας. Επιπλέον ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, καθόσον στη μεν επιχείρηση του απασχολείτο από ώρα 20.00 ως φύλακας ο ........., υπηκοότητας ....., και στο παρακείμενο εργοτάξιο μπετόν, στο οποίο μπορούσε να επεκταθεί η φωτιά, ένα άτομο αγνώστων στοιχείων ως φύλακας επίσης.
 Εξάλλου, με δεδομένο ότι, σύμφωνα με την από 25/5/2004 έκθεση αυτοψίας που πραγματοποιήθηκε, κατόπιν καταγγελίας του μάρτυρος ........., για το οποίο θα γίνει λόγος παρακάτω, από τους υπαλλήλους του τμήματος προστασίας περιβάλλοντος της Δ/νσης Πολεοδομίας και περιβάλλοντος της νομαρχίας Δυτικής Αττικής, στην εν λόγω επιχείρηση του κατηγορούμενου όπου εκδηλώθηκε η πυρκαγιά, κατά τα ως άνω, την προηγουμένη του εμπρησμού, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν τρεις μεταλλικές δεξαμενές, οι δύο από τις οποίες περιείχαν πετρέλαιο, σύμφωνα δε με την από 28-5-2004 κατάθεση του ως άνω μάρτυρος (.........) ενώπιον της ανακρίτριας και στο παρακείμενο εργοτάξιο μπετόν υπήρχαν δύο δεξαμενές με πετρέλαιο και φιάλες οξυγόνου, ήταν άμεσος ο κίνδυνος να προκληθεί ισχυρή έκρηξη και ραγδαία εξάπλωση της πυρκαγιάς, προκαλώντας προφανή κίνδυνο σε αόριστο αριθμό ανθρώπων που κατοικούν ή εργάζονται στην περιοχή ή επιβαίνουν στα οχήματα που κινούνται στην περιφερειακή Λεωφόρο Αιγάλεω με την οποία γειτνιάζει. Ακόμη κι αν είναι αληθινός ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου, ότι η κατοικημένη περιοχή απέχει 3 χλμ. περίπου από την επιχείρησή του, δεν αίρεται ο κίνδυνος, καθόσον η έκταση που μεσολαβεί δεν είναι ζώνη πυρασφαλείας ώστε να εμποδίσει την πορεία της φωτιάς, αλλά περιοχή με βιοτεχνίες, βιομηχανίες και δασικές εκτάσεις, όπως προαναφέρθηκε. Ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου, ότι την πυρκαγιά προκάλεσε ο ως άνω μάρτυρας κατηγορίας ..........., από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν επιβεβαιώνεται, ούτε καν από τους δύο μάρτυρες υπεράσπισής του, οι οποίοι ουδέν ανέφεραν για τον ως άνω μάρτυρα. Ο κατηγορούμενος είχε οικονομικής φύσης διαφορές με τον μάρτυρα αυτό, που ξεκίνησαν έξι μόνον μήνες πριν την εκδήλωση της πυρκαγιάς, ενώ προγενέστερα συνεργάζονταν. Μόνο όμως στο γεγονός αυτό, ενόψει και των ως άνω γεγονότων που προέκυψαν για την προκείμενη υπόθεση, δεν θεμελιώνεται ο ισχυρισμός αυτός, όταν μάλιστα, λόγω της πυρκαγιάς αυτής, οφελήθηκε ο κατηγορούμενος κατά το ποσό που θα κατέβαλλε για την ρίψη των απορριμμάτων που κάηκαν στη χωματερή των Άνω Λιοσίων".
 Με βάση τα παραπάνω το Συμβούλιο Εφετών έκρινε ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής του κατηγορουμένου, που μπορούν να στηρίξουν δημόσια εναντίον του κατηγορία για την αξιόποινη πράξη του εμπρησμού από πρόθεση, από τον οποίο μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και, απορρίπτοντας κατ΄ ουσία την έφεση του κατηγορουμένου, επικύρωσε το εκκαλούμενο 520/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, που παρέπεμψε τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο στο ακροατήριο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, που θα ορισθεί αρμοδίως, για να δικασθεί για την παραπάνω αξιόποινη πράξη.  Με αυτά που δέχθηκε ως άνω το Συμβούλιο Εφετών, διέλαβε στο προσβαλλόμενο βούλευμα την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ΄ αυτό με πληρότητα, σαφήνεια, και χωρίς λογικά κενά ή αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση και θεμελιώνουν αντικειμενικά και υποκειμενικά τις πράξεις, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί και επιχειρήματα, με βάση τους οποίους υπήγαγε τη συμπεριφορά αυτή στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του άρθρου 264 περίπτωση α΄ και β΄ ΠΚ, τις οποίες ορθά και αιτιολογημένα εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.  Ειδικότερα, στον ισχυρισμό του κατηγορουμένου-αναιρεσείοντος, ότι την αξιόποινη πράξη του εμπρησμού τέλεσε ο ανταγωνιστής του ..........., αν και παρά ταύτα, αιτιολόγησε την απόρριψή του, δεν είχε υποχρέωση το Συμβούλιο να απαντήσει και μάλιστα να διαλάβει ειδική αιτιολογία για την μη αποδοχή του, αφού αυτός είναι αρνητικός της κατηγορίας ισχυρισμός ούτε είχε υποχρέωση να αξιολογήσει κάθε αποδεικτικό μέσο χωριστά για να καταλήξει στην παραπάνω κρίση του, αφού αρκούσε η αναφορά στο σκεπτικό του ότι έλαβε υπόψη του όλα τα στην αρχή του (σκεπτικού) αναφερόμενα κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα, ενώ δεν απαιτείτο ιδιαίτερη αιτιολόγηση του δόλου του αναιρεσείοντος, κατά τα προεκτεθέντα στην νομική σκέψη. Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο από το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ΄ ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, που υποστηρίζει τα αντίθετα, ενώ οι λοιπές, υπό την επίκληση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αιτιάσεις, αναφερόμενες στην εκτίμηση και αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, είναι απαράδεκτες, διότι, με αυτές, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Συμβουλίου. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ  
Απορρίπτει την υπ΄ αριθμ. 104, από 11 Σεπτεμβρίου 2006, αίτηση του ......., για αναίρεση του υπ΄ αριθμ. 2129/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2007. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 2007 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ              Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ