Αριθμός 882/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Κατσιάνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ασημίνα Υφαντή, Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο, Γεώργιο Παπαγεωργίου - Εισηγητή και Κορνηλία Πανούτσου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Μαρτίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Μ. Σ. του Ι., συζύγου Θ. Χ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κυριάκο Σαμπάνη και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Σ. του Ι., 2) Α. - Ι. Σ., κατοίκων ... οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αρετή Μαργαρίτη και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31/10/2014 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. 
Εκδόθηκε η 3435/2017 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23/6/2021 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 553 παρ.1 περ. β του ΚΠολΔ που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και που περατώνουν οριστικά όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή και ότι αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 309 εδ. α', 321 και 495 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί στο σύνολό της τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου (αίτησης αναίρεσης) στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (ΟλΑΠ 17/2013, Ολ. ΑΠ 5/2001, ΑΠ 841/2019, ΑΠ 1194/2017, ΑΠ 254/2010, AΠ 2213/2009, ΑΠ 709/2007, ΑΠ 319/2012, ΑΠ 153/2015). Περαιτέρω, η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλομένης με αναίρεση απόφασης, γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. (ΑΠ 221/2020, ΑΠ 617/2020 ΑΠ 1613/2018, ΑΠ 1325/2018, ΑΠ 746/2017, ΑΠ 1466/2010, ΑΠ 1216/2010). Επομένως, εάν έχει ασκηθεί το ένδικο μέσο της έφεσης από τον αντίδικο του αναιρεσείοντος κατά της οριστικής απόφασης πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, δεν είναι επιτρεπτή η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' αυτής, καθότι η τελευταία δεν έχει καταστεί τελεσίδικη, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 περ. β του ΚΠολΔ. (βλ. ΑΠ 594/2017, ΑΠ 1089/2009). Στη προκειμένη περίπτωση, από τα νόμιμα προσκομιζόμενα έγγραφα (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 31.10.2014 αγωγή η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα ζήτησε να υποχρεωθεί η Α. χήρα Ι. Σ., στη θέση της οποίας υπεισήλθε η Α. - Ι. Σ. , ως μοναδική εκ διαθήκης κληρονόμος, και η Α. Σ., εναγόμενες και ήδη αναιρεσίβλητες να της καταβάλουν τα αναφερόμενα στην αγωγή ποσά. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 3435/23.6.2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών με την οποία έγινε κατά ένα μέρος αυτή δεκτή. Η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο αλλά αντίθετα, αναφέρει στο έγγραφο της αναίρεσης ότι δεν έχει επιδώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και ότι οι αναιρεσίβλητες κατέθεσαν στις 10.6.2019 και όχι όπως εσφαλμένα αναγράφεται στις 29.5.2019, την με αριθ. καταθ. ΓΑΚ 46405/2019 και ΕΑΚ 1954/2019 έφεση κατά της αναιρεσιβαλόμενης (3435/2017) απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η οποία με επιμέλεια της προσδιορίστηκε προς εκδίκαση στις 20.1.2023. Με βάση τα ανωτέρω, η προκειμένη αναίρεση η οποία κατατέθηκε στις 23.6.2021 είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, ερευνομένου του λόγου τούτου αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 577 παρ. 1και 2 Κ.Πολ.Δ) καθόσον κατά το χρόνο της άσκησής της δεν είχε καταστεί τελεσίδικη η προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα έχει ασκηθεί παραδεκτή έφεση. Στο πλαίσιο ελέγχου του παραδεκτού της ως άνω αναιρέσεως το παραδεκτό της εκκρεμούς εφέσεως ελέγχεται παρεπιπτόντως από τον Άρειο Πάγο μόνον αναφορικά με την εμπρόθεσμη άσκηση της έφεσης και την κατάθεση αυτής ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου. Τη συνδρομή των υπολοίπων διαδικαστικών προϋποθέσεων, (όπως είναι η συνδρομή του εννόμου συμφέροντος, το ορισμένο του δικογράφου κ.λ.π.) νομιμοποιείται να εξετάσει μόνον το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η συζήτηση του ενδίκου μέσου (πρβλ Ολ. Α. Π. 15/2001, ΑΠ 1194/2017 Α.Π. 685/2010). Τέλος, πρέπει η αναιρεσείουσα να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα των παραστάντων αναιρεσιβλήτων (άρθρο 176 και 183 ΚΠολΔ), οι οποίες έχουν καταθέσει προτάσεις, και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 23.6.2021 ένδικη αίτηση αναιρέσεως της Μ. Σ. κατά της Α. Σ. και της Α. -Ι. Σ. κατά της υπ' αριθ. 3435/2017 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών. 
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου. 
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει συνολικά σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Ιουνίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Ιουνίου 2023.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ