Αριθμός 1354/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Α. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Καλαμίτση, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Χ. Σ. του Γ., 2. Γ. Σ. του Χ. και 3. Α. Σ. του Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Φεβρουαρίου 2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 173/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 473/2010 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29 Σεπτεμβρίου 2010 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Ιωάννης Σίδερης, ανέγνωσε την από 28 Σεπτεμβρίου 2011 έκθεση του κωλυομένου να συμμετέχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη, λόγω συνταξιοδοτήσεως, Δημητρίου Τίγγα, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου, πέμπτου και τρίτου, τέταρτου κατά το οικείο μέρος τους από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔικ λόγων αναίρεσης και μόνον ως προς το κεφάλαιο της προσβαλλομένης απόφασης που έκανε κατά ένα μέρος δεκτή την αγωγή των αναιρεσιβλήτων, την απόρριψη δε των λοιπών λόγων αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. 
Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. ..., ... και .../3.12.2013, εκθέσεις επιδόσεως του δικ. επιμελητού του Πρωτοδικείου ..., ..., ακριβές αντίγραφο της από 4.7.2012 κλήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της προεπιδοθείσας αιτήσεως αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους αναιρεσιβλήτους, για την σημερινή δικάσιμο. Οι τελευταίοι όμως δεν εμφανίσθηκαν κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες. 
ΙΙ). Κατά το άρθρο 57 του ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, ενώ αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται, κατά δε το άρθρο 59 του ΑΚ και στην περίπτωση του άρθρου 57 του ΑΚ, το δικαστήριο με την απόφαση του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί. Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Τέτοιο προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι και η τιμή και η υπόληψη κάθε ανθρώπου. Κατά το άρθρο 914 του ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, κατά το άρθρο 920 του ΑΚ, όποιος, γνωρίζοντας ή υπαίτια αγνοώντας, υποστηρίζει ή διαδίδει αναληθείς ειδήσεις που εκθέτουν σε κίνδυνο την πίστη, το επάγγελμα ή το μέλλον άλλου, έχει την υποχρέωση να τον αποζημιώσει, ενώ κατά το άρθρο 932 του ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Επίσης, σύμφωνα με τη διάταξη 361 § 1 του ΠΚ "όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης (άρθρα 362 και 363), προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται ...", με τη διάταξη του άρθρου 362 του ίδιου Κώδικα "όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του τιμωρείται", και με τη διάταξη του άρθρου 363 αυτού ως άνω Κώδικα, "αν στην περίπτωση του άρθρου 362, το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται". Ειδικότερα, από τις αμέσως ανωτέρω διατάξεις των άρθρων 362 και 363 του ΠΚ προκύπτει, ότι για την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως απαιτείται α) ισχυρισμός ή διάδοση γεγονότος ενώπιον τρίτου σε βάρος ορισμένου προσώπου, β) το γεγονός να είναι δυνατόν να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου αυτού προσώπου, και γ) να είναι ψευδές και ο υπαίτιος να γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές. Ως ισχυρισμός θεωρείται η ανακοίνωση προερχόμενη ή εξ ιδίας πεποιθήσεως ή γνώμης ή εκ μεταδόσεως από τρίτο πρόσωπο. Αντίθετα, διάδοση υφίσταται, όταν λαμβάνει χώρα μετάδοση της από άλλον γενομένης ανακοινώσεως. Ο ισχυρισμός ή η διάδοση επιβάλλεται να γίνεται ενώπιον τρίτου. Αυτό το οποίο αξιολογείται είναι το γεγονός, δηλαδή οποιοδήποτε συμβάν του εξωτερικού κόσμου, αναγόμενο στο παρόν ή παρελθόν, υποπίπτον στις αισθήσεις και δυνάμενο να αποδειχθεί, αντίκειται δε προς την ηθική και ευπρέπεια. Αντικείμενο προσβολής είναι η τιμή και η υπόληψη του φυσικού προσώπου. Ο νόμος θεωρεί ως προστατευόμενο αγαθό την τιμή ή την υπόληψη του προσώπου, το οποίο είναι μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας και κινείται στα πλαίσια της συναλλακτικής ευθύτητας. Η τιμή του προσώπου θεμελιώνεται επί της ηθικής αξίας, η οποία πηγή έχει την ατομικότητα και εκδηλώνεται με πράξεις ή παραλείψεις. Δεν αποκλείεται στην έννοια του γεγονότος να υπαχθούν η έκφραση γνώμης ή αξιολογικής κρίσεως ακόμη δε και χαρακτηρισμός οσάκις αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνον όταν συνδέονται και σχετίζονται με το γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικώς να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική του βαρύτητα, άλλως μπορεί να αποτελούν εξύβριση κατά τη διάταξη του άρθρου 361 του ΠΚ. Εξάλλου, κατά το άρθρο 367 παρ. 1 περ. α'- δ' του Π.Κ το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 και 362 του ίδιου ΠΚ πράξεων αίρεται, μεταξύ άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νομικών καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματα ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις (περ. γ' και δ'). Η τελευταία αυτή διάταξη 367, με εκείνη του άρθρου 30, του Π.Κ., για την ενότητα της έννομης τάξης εφαρμόζεται αναλογικά και στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου, όπως αυτός οριοθετείται από τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 57-59 του ΑΚ. Επομένως, αιρουμένου του άδικου χαρακτήρα των προαναφερθεισών αξιόποινων πράξεων (με την επιφύλαξη εφαρμογής, επί αντένστασης προβλητέας από τον ενάγοντα, της διάταξης του άρθρου 367 παρ. 2 του Π.Κ), αποκλείεται και το στοιχείο του παρανόμου της επιζήμιας συμπεριφοράς ως όρου της αντίστοιχης αδικοπραξίας του αστικού δικαίου (Α.Π. 44/2010, Α.Π. 56/2009, Α.Π. 1339/2008). Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, ο λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή τους, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 30/1997, 28/1997). Τέλος κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, περαιτέρω, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων. Πράγμα συνεπώς, υπό την έννοια αυτή, αποτελεί και ο λόγος της έφεσης που περιέχει παράπονο κατά της κρίσης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ισχυρισμός του εκκαλούντος ή έγινε δεκτός ισχυρισμός του εφεσιβλήτου. Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγο αυτός αν ο ισχυρισμός που δεν λήφθηκε υπόψη είναι μη νόμιμος και συνεπώς δε θεωρείται ουσιώδης, αφού δεν ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 2/1989). Επίσης δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 11/1996, 12/1991). 
Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, τα ακόλουθα: "Ο πρώτος ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος), ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του ιατρού στην πόλη του ..., είναι από τους κυρίους μετόχους της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ Α.Ε.". Ο δεύτερος ενάγων, (ήδη β' αναιρεσίβλητος) είναι υιός του πρώτου, ασκεί επίσης το επάγγελμα του ιατρού στην πόλη του ... και είναι μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της ως άνω εταιρείας. Ο τρίτος ενάγων, (ήδη γ' αναιρεσίβλητος) υιός επίσης του πρώτου, είναι μέτοχος της εταιρείας και ιδιοκτήτης και εκδότης της εφημερίδας με τον τίτλο "Πολιτεία Αιτωλών και Ακαρνάνων", που κυκλοφορεί στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ο εναγόμενος ασκεί επίσης το επάγγελμα του ιατρού στην πόλη του ... και είναι από τους κυρίους μετόχους της ανωτέρω ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Γενική Κλινική Ιπποκράτειο". Στο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας που κυκλοφορεί το Αγρίνιο με τον τίτλο ΕΒΔΟΜΑΔΑ στις 18-12-2007, δημοσιεύτηκε το ακόλουθο ανυπόγραφο και χωρίς τίτλο κείμενο, σχετικά με τη βράβευση της ανωτέρω εφημερίδας ιδιοκτησίας του τρίτου ενάγοντος, το οποίο έχει το ακόλουθο περιεχόμενο: "Πρόσφατα "βραβεύτηκε" σε εκδήλωση της Γενικής Γραμματείας Τύπου παρά του κ. ... (πρώην δημοσιογράφου!!!) και μετά την συμμετοχή της σε σχετικό διαγωνισμό, στον οποίο έλαβαν μέρος είκοσι !!! (20) από τις περίπου 400 εβδομαδιαίες επαρχιακές εφημερίδες, η τοπική Πολιτεία του γνωστού μεγαλογιατρού του ... Χ. Σ.. Το βραβείο " ήταν κάποια χιλιάρικα σε ευρώ !!!. Την σκοπιμότητα του διαγωνισμού την αφήνουμε ασχολίαστη !!!. Αλλά το έντυπο του κ. Σ., την χρηματοδότηση του, αλλά και το τι κρύβεται πίσω απ' αυτό ΟΧΙ. Περισσότερα και αποκαλυπτικότερα στο προσεχές αλλά και κοντινό μέλλον !!!. Και θα έχουμε πολλά να πούμε και φυσικά να γράψουμε !!! ΟΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ ΤΕΛΟΣ. Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους ! Έτσι δεν είναι και έτσι δεν λένε στο χωριό σου και στην πόλη μας, κύριε Χ. (Μ. για τους φίλους του, Χ. για τους φίλους ποντίους !) Σ.;" Το παραπάνω κείμενο, δεν έφερε υπογραφή συντάκτη, γράφτηκε όμως από τον ιδιοκτήτη, εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας ΕΒΔΟΜΑΔΑ. Από το περιεχόμενο του ανωτέρω δημοσιεύματος προκύπτει ότι αυτό περιέχει εκφράσεις και αξιολογικές κρίσεις για τον πρώτο ενάγοντα, αλλά και για την εφημερίδα της ιδιοκτησίας του τρίτου ενάγοντος, που υποκρύπτουν συμβάντα, προσβλητικές για τα πρόσωπα των τελευταίων και πρόθεση του δευτέρου εναγομένου ήταν να βλάψει την τιμή και την υπόληψη αυτών ως ατόμων και επαγγελματιών. Ειδικότερα αναφερόμενο στην βράβευση της ως άνω εφημερίδας ΠΟΛΙΤΕΙΑ, αφήνει σαφείς υπαινιγμούς για την αντικειμενικότητα αυτής, θέτοντας σε εισαγωγικά τις λέξεις βραβεύτηκε και βραβείο, κάνοντας επίσης αναφορά σε δυσαναλογία μεταξύ των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό εντύπων και του αριθμού αυτών που κυκλοφορούν, όπως επίσης και στην χρηματοδότηση της ως άνω εφημερίδας, κάνοντας αόριστα αναφορά σε επιδοτήσεις. Περαιτέρω χρησιμοποιεί για τον πρώτο ενάγοντα απαξιωτικά την προαναφερόμενη παροιμία "τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους", ενώ απαξιωτικά και καταφρονητικά αναφέρεται στα υποκοριστικά του. Στη συνέχεια στο αμέσως επόμενο φύλλο στις 24-12-2007 της ίδιας εφημερίδας "ΕΒΔΟΜΑΔΑ", στη σελίδα 7, υπό τον πηχυαίο τίτλο "Προσπάθεια φίμωσης του Γ. Α. από την εφημερίδα Πολιτεία", σε παραπομπή από την πρώτη σελίδα - εξώφυλλο δημοσιεύτηκαν δύο επιστολές του εναγομένου και συγκεκριμένα μια επιστολή του, που απευθυνόταν στην παραπάνω εφημερίδα (Πολιτεία), καθώς και αντίγραφο της από 3-12-2007 επιστολής του προς τον διευθυντή της ως άνω εφημερίδας. Το περιεχόμενο των επιστολών αυτών ήταν το ακόλουθο: "Προς την εφημερίδα "ΕΒΔΟΜΑΔΑ" Κύριε Διευθυντά Με λύπη μου αναγκάζομαι να σας καταστήσω κοινωνό επιστολής, την οποία απηύθυνα στον κ. Γ. Ρ., Διευθυντή της εφημερίδας "ΠΟΛΙΤΕΙΑ". Και τούτο, διότι ενώ του ζήτησα να δημοσιεύσει την εν λόγω επιστολή μου σε απάντηση δημοσιεύματος του, ο κ. Ρ. έκρινε σκόπιμο όχι μόνο να μην την δημοσιεύσει, αλλά και να μου στείλει τη συνημμένη επιστολή του, ισχυριζόμενος ότι η δική μου επιστολή θίγει την τιμή και την υπόληψη συμπολιτών μου, ενώ είναι σαφές ότι ο κ. Ρ. ουδέν άλλο επιθυμεί πέρα της προστασίας της ιδιοκτησίας της εφημερίδας, την οποία διευθύνει. Με τιμή Γ. Α. Ιατρός Παθολόγος, ..." και "Κύριε Διευθυντά, Πληροφορήθηκα ότι στην εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΕΙΑ", η ευθύνη έκδοσης της οποίας σας έχει ανατεθεί από την οικογένεια Σ. και δη στη στήλη παρα-Πολιτειακή του φύλλου της Τρίτης 20-11-2007, σελ. 4, έχει καταχωρηθεί δημοσίευμα, με το οποίο ενημερώνετε τους αναγνώστες σας ότι το προς δημιουργία "Κέντρο Αποκατάστασης Αποθεραπείας Τ. Σ. ΑΕ" βαίνει προς υλοποίηση, καθώς επιτάσσουν οι ανάγκες για την παροχή ευρύτερων και εξειδικευμένων ιατρικών υπηρεσιών στην περιοχή μας. Ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή μη αναγκών που επιτάσσουν την υλοποίηση ενός τέτοιου έργου, εντύπωση προκαλεί η απορία και δυστυχία, την οποία εκφράζετε, επειδή, όπως ισχυρίζεσθε, υπάρχουν κάποιοι μίζεροι που αρνούνται τη δημιουργία αυτού του υπό κατασκευή επιδοτούμενου έργου πνοής και τους οποίους, όπως κρίνετε σεις, ίσως δε και κάποιοι ομονούντες με εσάς, θα ξεπεράσουν οι εξελίξεις. Το εν λόγω δημοσίευμα προκαλεί εντύπωση όχι επειδή, κατά τις πληροφορίες σας, υπάρχουν μίζεροι που αρνούνται το συγκεκριμένο έργο, αλλά επειδή όλως περιέργως είδε το φως της δημοσιότητας σε μια περίεργη χρονική συγκυρία, ήτοι με την έναρξη μιας αντιδικίας, η οποία ευρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης μεταξύ αφενός της από πολλών ετών λειτουργούσης "ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" και εμού προσωπικώς, αφετέρου της "ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ Τ. Σ." και της ιδρύτριας αυτής οικογένειας Σ.. Δεν μπορώ, λοιπόν, παρά να συμπεράνω αναποδράστως ότι το δημοσίευμα σας είναι απολύτως υπαγορευμένο σε μια προσπάθεια της οικογένειας Σ. να πλήξει εμένα προσωπικώς, επειδή αρνήθηκα να κλείσω τα μάτια στις άνομες ενέργειες της. Γνωρίζετε πως είμαι Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ως άνω κλινικής, αλλά και βασικός μέτοχος της, ενώ μέτοχοι της νεοσύστατης εταιρίας που έχει αναλάβει την υλοποίηση ενός, καθ' υμάς, έργου πνοής είναι ο επίσης βασικός μέτοχος της κλινικής Χ. Σ. και οι γιοί του Γ. και Α.. Δεν έχει δε διαφύγει ασφαλώς της προσοχής σας το γεγονός ότι ο Α. Σ., είναι ιδρυτής και εκδότης της εφημερίδος που διευθύνετε. Σας πληροφορώ, λοιπόν, για να μην αποπροσανατολίσετε τον λαό του ... και της ευρύτερης περιοχής, ότι τόσον ως ένας των πολιτικών εκπροσώπων του λαού της Αιτωλοακαρνανίας όσο και ως βασικός μέτοχος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕ "ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ", έχω δικαίωμα και υποχρέωση να υπεραμύνομαι α) του ΔΗΜΟΣΙΟΥ συμφέροντος πρωτίστως, β) του εταιρικού συμφέροντος δευτερευόντως και γ) στοιχειωδώς του ιδίου εμού συμφέροντος εκ τρίτου. Έτσι, εάν δεν το γνωρίζετε, σας γνωστοποιώ ότι η ανακύψασα αντιδικία αποτελεί προϊόν ιδιοκτησιακής αντίληψης και καταχρηστικής ασκήσεως εξουσίας από πλευράς της οικογένειας Σ., εξ ου και έχω προσφύγει στη μόνη αρμοδία να επιλύσει το πρόβλημα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Επειδή δε η εντιμότης, η ηθική και το δίκαιον παραμένουν αναλλοίωτες διαχρονικές αρχές μη επηρεαζόμενες από τις εξελίξεις, είναι αυτονόητον ότι δεν μπορούν να ξεπεραστούν από οποιεσδήποτε εξελίξεις. Επί τη βάσει των ανωτέρω θα κληθείτε συντόμως να λογοδοτήσετε στη Δικαιοσύνη τόσο για τα γραφόμενά σας, αλλά και για την από μέρους σας κατάχρηση της 4ης εξουσίας, αν λάβει κανείς υπόψη ότι τρεις υπάλληλοι σας Δημοσιογράφοι αμείβονταν επί ικανό διάστημα από την κλινική "ΑΕ Ιπποκράτειον ίδρυμα" για να προσφέρουν υπηρεσίες στην εφημερίδα σας. Θα λογοδοτήσετε δε, τόσον εσείς όσο και η οικογένεια Σ. και για τον πρόσθετο λόγο ότι παρά πάσαν έννοια ηθικής, δικαίου και νομιμότητας, τολμάτε να αποκαλείτε μίζερους όσους προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για να επιλύσουν διαφορές και δεν καταφεύγουν σε υποβολιμαία δημοσιεύματα εν είδει απειλητικών προειδοποιητικών βολών για να πτοήσουν τους αντιδίκους των, αντί να προσέλθουν και να εκθέσουν τα επιχειρήματα τους στη Δικαιοσύνη, αναμένοντας την κρίση της. Προ πάντων όταν αυτοί οι ίδιοι οι υποβολείς των δημοσιευμάτων σας γνωρίζουν, αλλά και σεις προσωπικώς γνωρίζετε, ότι και τα εν Αθήνας γραφεία της εφημερίδας σας χρηματοδοτούνται από την "ΑΕ Ιπποκράτειο Ίδρυμα", αφού αυτή επωμίζεται όλα τα έξοδα λειτουργίας των εν λόγω γραφείων (μίσθωμα, κοινόχρηστα, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ). Και αυτό το στοιχείο καταδεικνύει την ιδιοκτησιακού τύπου συμπεριφορά, στην οποία έχει αρχίσει να επιδίδεται για δεύτερη φορά η οικογένεια Σ., σε σχέση με την ως άνω κλινική, αφού συνέστησε ανταγωνιστική αυτής εταιρία, η οποία "συνέλαβε" το μακράς πνοής, όπως το αποκαλείται, έργο. Διερωτώμαι, λοιπόν, κατόπιν όλων αυτών, ποιους άραγε θα ξεπεράσουν οι εξελίξεις. Τους δικαιοπραγούντας και νομοταγείς ή τους αδικοπραγούντας και παρανομούντες; Εν κατακλείδι: αντί να ασχολείστε με αυτό το όζον θέμα, καλλίτερον είναι να αποκαταστήσετε την αλήθεια και να αποφύγετε στο μέλλον την ροπή προς την δουλική αποδοχή υπαγορευμένων κειμένων. Προς αποκατάσταση της αλήθειας και για την πλήρη ενημέρωση των αναγνωστών σας, παρακαλώ να καταχωρήσετε την επιστολή μου αυτή στο αμέσως επόμενο φύλλο της εφημερίδος σας, στην ίδια στήλη και με την ίδια γραμματοσειρά. Φρονώ ότι έχετε προς τούτο υποχρέωση. Σε αντίθετη περίπτωση θα διανείμω την επιστολή μου αυτή στον υπόλοιπο τοπικό Τύπο, παραλλήλως με την προσφυγή μου στη Δικαιοσύνη. Αγρίνιο, 03 Δεκεμβρίου 2007, Γ. Α., Ιατρός Παθολόγος, ...". Η παραπάνω επιστολή του εναγομένου, στάλθηκε αρχικά προς δημοσίευση στην εφημερίδα "Πολιτεία", ιδιοκτησίας του τρίτου ενάγοντος, με αφορμή δημοσίευμα της ανωτέρω εφημερίδας στις 20-11-2007, σχετικά με την λειτουργία ιδιωτικού κέντρου αποθεραπείας το οποίο ανέφερε ότι "Ειλημμένη είναι η απόφαση και προς υλοποίηση βαίνει η δημιουργία του Κέντρου Αποκατάστασης Αποθεραπείας Τ. Σ. ΑΕ. Τη λειτουργία του κέντρου επιτάσσουν οι ανάγκες για την παροχή ευρύτερων και εξειδικευμένων ιατρικών υπηρεσιών στην περιοχή μας. Την αναμένουν όμως και οι κάτοικοι και οι φορείς του Παναιτωλίου του Δήμου Θεσιέων όπου θα ανεγερθεί το κέντρο. Και όπως δυστυχώς συμβαίνει όταν προωθούνται έργα πνοής, υπάρχουν κάποιοι που το αντιμετωπίζουν μίζερα και αρνητικά ... Αυτούς όμως θα τους ξεπεράσουν οι εξελίξεις ...". Ο πρώτος εναγόμενος θεώρησε ότι το ανωτέρω δημοσίευμα τον αφορά προσωπικά και ότι αυτό σχετίζεται με την αντιδικία που ξεκίνησε μεταξύ αυτού (πρώτου εναγομένου) και της οικογένειας Σ. και ειδικότερα των εναγόντων και η οποία (αντιδικία) αφορούσε την οικονομική διαχείριση της ανωτέρω ανώνυμης εταιρίας (ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ - ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ Α.Ε.), στην οποία, όπως προαναφέρθηκε τόσο ο πρώτος ενάγων όσο και ο πρώτος εναγόμενος είναι οι κύριοι μέτοχοι και οι οποίοι μαζί με τους δεύτερο και τρίτο των εναγόντων κατέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό μετοχών. Όμως το περιεχόμενο της παραπάνω επιστολής του εναγομένου, περιέχει αξιολογικές κρίσεις αλλά και γεγονότα για τους ενάγοντες, τα οποία βλάπτουν την τιμή και την υπόληψη των τελευταίων και τα οποία είναι ψευδή, ενώ ο πρώτος εναγόμενος τελούσε εν γνώσει του ψεύδους αυτού. Ειδικότερα εμφανίζει τους ενάγοντες να υπαγορεύουν κείμενα σε δημοσιογράφους με σκοπό να πλήξουν τον πρώτο εναγόμενο, ο οποίος κατά τους ισχυρισμούς του, δεν ενέδωσε στις έκνομες ενέργειες αυτών. Ισχυρίζεται επίσης ο πρώτος εναγόμενος με την παραπάνω επιστολή ότι τρεις δημοσιογράφοι της εφημερίδας που εκδίδει ο τρίτος ενάγων, μισθοδοτούνται από την ανωτέρω ανώνυμη εταιρία (ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ), ενώ τα έξοδα λειτουργίας των γραφείων της ως άνω εφημερίδας, που βρίσκονται στην Αθήνα, χρηματοδοτούνται από την ίδια εταιρία. Όλα όμως τα παραπάνω είναι ψευδή, αφού κανένας από τους αναγραφόμενους στο φύλλο της ανωτέρω εφημερίδας ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ως συντάκτης αυτής δεν μισθοδοτείται από την παραπάνω κλινική. Και είναι βέβαια γεγονός ότι από την υπ' αρ. 74/08/23-5-2008 βεβαίωση του ΙΚΑ, προκύπτει ότι ο ασκών καθήκοντα δημοσιογράφου για τρία συνεχόμενα έτη στην παραπάνω εφημερίδα, Ι. Σ., ήταν ασφαλισμένος στην ανώνυμη εταιρία (ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ), μόνο για χρονικό διάστημα δύο (2) μηνών, τούτο όμως συνέβη, επειδή ο ανωτέρω είχε παράλληλα και άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες και δεν επιθυμούσε να έχει αποκλειστική συνεργασία με την εφημερίδα αυτή και το διάστημα αυτό δημοσίευε άρθρα στην εφημερίδα, ως έκτακτος συνεργάτης. Επειδή όμως απαιτούνταν μερικά ένσημα για την εξασφάλιση του επιδόματος ανεργίας, προέβη στην ως άνω σύναψη εργασίας με την εν λόγω κλινική, γεγονός που ήταν γνωστό στον εναγόμενο, αφού ο ίδιος, όντας πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος αυτής, το χρονικό αυτό διάστημα, υπέγραψε τόσο την σχετική από 17-11-2006 γνωστοποίηση όρων ατομικής σύμβασης εργασίας, όσο και την από 16-1-2007 καταγγελία της σύμβασης αυτής. Αποδείχτηκε επίσης ότι πράγματι η ως άνω εφημερίδα Πολιτεία, χρησιμοποίησε για το χρονικό διάστημα από το μήνα Φεβρουάριο του 2007 έως και τον Ιούνιο του ιδίου έτους, ένα γραφείο, της ιδιοκτησίας της παραπάνω ανώνυμης εταιρίας, που βρίσκεται στην Αθήνα, για την χρήση αυτή όμως, κατέβαλε ως μίσθωμα το ποσό των 512,82 ευρώ, όπως προκύπτει από την από 31-12-2007 απόδειξη είσπραξης ενοικίου της ανωτέρω γενικής Κλινικής, ενώ ο τρίτος ενάγων κατέβαλε τα τέλη για την χρήση της τηλεφωνικής συσκευής, που χρησιμοποιούνταν κατά τη λειτουργία της εφημερίδας στα παραπάνω γραφεία". Ενόψει αυτών των περιστατικών το Εφετείο απέρριψε τον με τις προτάσεις του αναιρεσείοντος στο Πρωτοδικείο και με λόγο έφεσης του προβληθέντα κατ' ένσταση ισχυρισμό του από το άρθρο 367 παρ.1 του ΠΚ, ότι προέβη στη δημοσιοποίηση των ως άνω απόψεων του, από δικαιολογημένο ενδιαφέρον ενημέρωσης της κοινής γνώμης, εξαιτίας των από την εταιρική σχέση του με τους αναιρεσιβλήτους διενέξεων και των καταγγελιών του για παράνομες πράξεις των τελευταίων, αφού δέχθηκε (το Εφετείο) ότι αφενός μεν όσα ισχυρίσθηκε ο αναιρεσείων ήταν ψευδή και τελούσε εν γνώσει της αναλήθειάς τους, συγκροτουμένου έτσι ποινικού αδικήματος συκοφαντικής δυσφημήσεως, το οποίο απέκλειε την προβολή της από το άρθρο 367 παρ.1 ΠΚ ενστάσεως, αφετέρου δε ότι υπήρχε σκοπός εξυβρίσεως των αναιρεσιβλήτων, κατά τη βάσιμη από το άρθρο 367 παρ.2 ΠΚ αντένσταση τούτων και τέλος ότι τα αναγραφόμενα στο από 20-11-2007 δημοσίευμα της εφημερίδας του τρίτου αναιρεσιβλήτου "Πολιτεία" δεν ανεφέροντο στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος - εναγομένου. Όπως γίνεται φανερό από τις ως άνω παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως το Εφετείο δέχθηκε την ένδικη αγωγή, απορρίπτοντας τους περί αντιθέτους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, που αποτελούσαν και λόγους εφέσεως, περί του ότι η επί των εγγράφων πρόσληψης και απόλυσης του Ι. Σ. υπογραφή είχε τεθεί με μηχανικό μέσο εν αγνοία του και ότι η από 31.12.2007 απόδειξη καταβολής ενοικίου για το γραφείο των Αθηνών συντάχθηκε εκ των υστέρων και ως εκ τούτου το μίσθωμα καταβλήθηκε από την κλινική των διαδίκων, όπως προέκυπτε και από την από 5.3.2008 απόδειξη, δια της παραδοχής ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τους συγκροτούν. Δεν παρείδε συνεπώς τους λόγους της εφέσεως του αναιρεσείοντος δια των οποίων αυτοί, επαναφέροντες πρωτοδίκως υποβληθέντας ισχυρισμούς, ζητούσαν την εξαφάνιση της πρωτοβάθμιας απόφασης και την απόρριψη της αγωγής, δια της αποδοχής των ως άνω ισχυρισμών. Υπό τα δεδομένα αυτά οι διαλαμβανόμενοι λόγοι αναιρέσεως στους τρίτο και τέταρτο λόγους της αιτήσεως, από τον αριθ. 8, με τους οποίους βάλλεται η απόφαση του Εφετείου για μη λήψη του υπό μορφή παραπόνου κατά της πρωτοβάθμιας αποφάσεως ως άνω λόγων της εφέσεως που είχε ασκηθεί από τους αναιρεσείοντες, είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι. Περαιτέρω το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, εξαιτίας ελλείψεως αιτιολογίας ή ελαττώματος σ' αυτήν, αφού εξέθεσε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, το από τις αποδείξεις πόρισμα, στο οποίο κατέληξε, και τα πραγματικά γεγονότα, που εκείνο δέχθηκε, τα οποία ήταν αναγκαία για την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 57, 59, 299, 914, 920, 922, 932 του ΑΚ και 30, 361, 362, 363 και 367 του Π.Κ, τις οποίες σωστά ερμήνευσε και όσα αντιθέτως υποστηρίζονται με τους δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο λόγους αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., για ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες τόσο ως προς την απόρριψη την αντιθέτου αγωγής του αναιρεσείοντος, ελλείψει ενδείξεων συσχετισμού του από 20-11-2007 δημοσιεύματος, της εφημερίδας του τρίτου αναιρεσιβλήτου "Πολιτεία" με το πρόσωπο του αναιρεσείοντος, όσο και την αποδοχή της αγωγής των αναιρεσειόντων, ως προς την υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος για την προσβολή της προσωπικότητας των αναιρεσιβλήτων, ως και ως και προς την απόρριψη του ισχυρισμού των αναιρεσειόντων περί της άρσεως, άλλως, του αδίκου χαρακτήρα των πράξεών του κατά το άρθρο 367 παρ.1 του Π.Κ., πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα. Ειδικότερα η προσβαλλομένη απόφαση περιέχει σαφείς και επαρκείς παραδοχές σχετικά με τα διαλαμβανόμενα στα ως άνω δημοσιεύματα και επιστολές γεγονότα, με τα οποία προσβλήθηκε η προσωπικότητα των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων, την υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος και τις περιστάσεις, από τις οποίες προκύπτει σκοπός συκοφαντικής δυσφημήσεώς, ως και ως προς το ότι τα ως άνω περιστατικά ήταν ψευδή και ο αναιρεσείων τα διέδωσε, κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς, εν γνώσει της αναληθείας τους. Ουδεμία δε αντιφατικότητα υφίσταται μεταξύ της κυρίας ως άνω αιτιολογίας και της επικουρικής, με την οποία απορρίφθηκε ορθώς η εκ του άρθρου 367 παρ.1 Π.Κ. ένσταση των αναιρεσειόντων, άλλωστε η αντιφατικότητα κυρίας και επικουρικής αιτιολογίας δεν καθιδρύει, σε κάθε περίπτωση, τον εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., λόγο αναιρέσεως. Ούτε βεβαίως είναι ανεπαρκής ή αντιφατική η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, σχετικά με το ψευδές του ισχυρισμού περί χρηματοδοτήσεως των ευρισκομένων στην Αθήνα γραφείων της εφημερίδας των αναιρεσιβλήτων από την εταιρεία των διαδίκων "Ιπποκράτειο Ίδρυμα", ως εκ του ότι η από 31.12.2007 απόδειξη είσπραξης ενοικίου, η οποία συνεκτιμήθηκε μετά των λοιπών αποδεικτικών μέσων, είναι μεταγενέστερη του χρόνου κατά τον οποίο τελέσθηκε, κατά τις παραδοχές του Εφετείου, η από τον αναιρεσείοντα προσβολή της προσωπικότητας των αναιρεσιβλήτων (24.12.2007), αλλά ούτε είναι περαιτέρω ανεπαρκής ή αντιφατική η αιτιολογία της αναιρεσίβλητης, σχετικά με τον ψευδή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί της απασχολήσεως τριών υπαλλήλων της ως άνω κλινικής των διαδίκων στην εφημερίδα των αναιρεσιβλήτων και της καταβολής της αμοιβής τους από την κλινική ΑΕ Ιπποκράτειο Ίδρυμα, αφού το Εφετείο δέχεται σαφώς ότι ουδείς εκ των τριών ως άνω δημοσιογράφων εμισθοδοτείτο από την πιο πάνω κλινική, γεγονός το οποίο γνώριζε ο αναιρεσείων, δοθέντος ότι ο ίδιος, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ως άνω ανώνυμης εταιρείας, είχε υπογράψει τόσο την οικεία γνωστοποίηση όρων σύμβασης εργασίας, όσο και την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του εκ των τριών ως άνω δημοσιογράφων Ι. Σ., ο οποίος ήταν ασφαλισμένος στην ανώνυμη εταιρεία Ιπποκράτειο Ίδρυμα, για χρονικό διάστημα δύο μηνών, προκειμένου να συμπληρώσει τα αναγκαία ένσημα για την εξασφάλιση του επιδόματος ανεργίας. Κατά τα λοιπά δε και υπό την επίκληση πλημμέλειας από τους αριθ. 1 και 19 του αρθρ. 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες πλήττουν την ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών από το δικαστήριο της ουσίας (αρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ).
ΙΙΙ). Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δικ. αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει η παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 του Κ.Πολ.Δικ. συνάγεται ότι, για να είναι ορισμένος ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται: α) ποιες είναι οι αποδείξεις που προσκομίσθηκαν και δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν προσκομίσθηκαν και λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός, του οποίου το βάσιμο ή αβάσιμο αντιστοίχως θα αποδεικνυόταν από τα μη ληφθέντα υπόψη αποδεικτικά μέσα ή αποδείχθηκε από τα χωρίς επίκληση και προσκομιδή τους ληφθέντα υπόψη αποδεικτικά μέσα και ο οποίος πρέπει να είναι ουσιώδης, δηλαδή να έχει επίδραση στο διατακτικό και γ) στην περίπτωση της μη λήψης υπόψη του αποδεικτικού μέσου, ότι ο αναιρεσείων ή ο αντίδικος του επικαλέσθηκε και προσκόμισε τούτο κατά τη συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (ΑΠ 106/2001, 1533/1995). Εάν στο δικόγραφο της αναιρέσεως δεν αναφέρονται όλα τα ανωτέρω στοιχεία, ο λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος (ΑΠ 811/1998, 33/1987). Εξάλλου για το ορισμένο του εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔικ λόγου αναιρέσεως κατά τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1, 577 παρ.4 και 578 του Κ.Πολ.Δικ., στο αναιρετήριο να αναφέρονται: α) ποια ήταν τα "πράγματα", δηλαδή οι αυτοτελείς και θεμελιωτικοί ή καταλυτικοί ή διακωλυτικοί ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος ισχυρισμοί που συγκροτούσαν την ιστορική βάση αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ή λόγου εφέσεως ή αντεφέσεως και τους οποίους το δικαστήριο έλαβε υπόψη ενώ δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη παρά το ότι είχαν προταθεί από τον αναιρεσείοντα, β) τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί προτάθηκαν παραδεκτά από τον αναιρεσείοντα στο Εφετείο και ήταν νόμιμοι ή συντρέχει μια από τις περιπτώσεις του άρθρου 562 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ. (ΟλΑΠ 43/1990) και γ) τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί θα ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή το σφάλμα από τη μη λήψη υπόψη των ισχυρισμών. 
Στην κρινόμενη υπόθεση με τον πρώτο, από το άρθρο 559 αρ. 8 και 11 του Κ.Πολ.Δικ. λόγο αναίρεσης, προβάλλονται οι αιτιάσεις ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία οι αναιρεσίβλητοι δεν επικαλέσθηκαν με τις έγγραφες προτάσεις τους στο Εφετείο, αλλά με απλή ενσωμάτωση σ' αυτές των πρωτόδικων προτάσεων τους (κατά παράβαση του άρθρου 240 του Κ.Πολ.Δικ.) με συνέπεια "να αντλήσει επιχειρήματα και ισχυρισμούς εξ αυτών ..., χωρίς να προσδιορίζονται τα αποδεικτικά αυτά μέσα και έγγραφα, κατά την ταυτότητά τους. Επομένως, εφόσον δεν προσδιορίζονται τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία έλαβε υπόψη του το Εφετείο χωρίς να γίνει νόμιμη επίκληση και προσκομιδή τους, όπως και οι ουσιώδεις για την έκβαση της δίκης πραγματικοί ισχυρισμοί, που λήφθηκαν υπόψη χωρίς να προταθούν νομίμως από τους αναιρεσιβλήτους ή οι οποίοι θα αποδεικνύονταν με τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, ο ως άνω από το άρθρο 559 αρ. 8 και 11 του Κ.Πολ.Δικ. πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος, κατά το μέρος δε που από την επίκληση του λόγου αυτού αναιρέσεως πλήσσεται η εκτίμηση από το Εφετείο πραγματικών γεγονότων, είναι απαράδεκτος (άρθρο 261 παρ.1 Κ.Πολ.Δικ.). Εξάλλου ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος που με αυτόν αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθμό 11 β του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια της λήψεως υπόψη αποδεικτικών μέσων που δεν προσκομίσθηκαν νομίμως με σαφή και ορισμένη επίκληση και συγκεκριμένα της υπ' αριθ. .../2008 ενόρκου βεβαιώσεως του δημοσιογράφου Ι. Σ., είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθ' όσον, και όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των προτάσεων που υπέβαλαν ενώπιον του Εφετείου οι αναιρεσίβλητοι, οι τελευταίοι επεκαλέσθησαν σαφώς και ορισμένως την προσαχθείσα απ' αυτούς ως άνω και υπ' αριθ. .../2008 ένορκη βεβαίωση, με ειδική αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις, οι οποίες είχαν ενσωματωθεί στις προτάσεις που υποβλήθηκαν στο Εφετείο, και σαφή προσδιορισμό των εγγράφων αυτών με την αρίθμηση από 1 έως 15, στα οποία περιελαμβάνετο και η ως άνω ένορκη βεβαίωση υπό την αρίθμηση 24. 
IV). Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ. Εξ' άλλου, δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφαση του ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση και ποία για έμμεση απόδειξη ή να καθορίσει τη βαρύτητα που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή τη σχέση και επιρροή του στα αποδεικτέα θέματα. 
Στην προκείμενη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, κατά το αντίστοιχο μέρος του, προβάλλεται η από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Συγκεκριμένα o αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την από 5.2.2008 απόδειξη περί εισπράξεως ενοικίων εκ μέρους της κλινικής για μίσθωση των γραφείων της εφημερίδας στην Αθήνα που προσκομίσθηκε, μετ' επίκληση, προς απόκρουση των αγωγικών ισχυρισμών των αναιρεσιβλήτων. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι από την επισκόπηση του όλου περιερχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης, όπου μάλιστα υπάρχει η ρητή διαβεβαίωση σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος και το παραπάνω έγγραφο που διαλαμβάνεται στον κρινόμενο λόγο της αναίρεσης, ουδεμία δε υποχρέωση είχε να καθορίσει την βαρύτητα που αποδόθηκε σ' αυτά ή και την επιρροή τους στα αποδεικτέα θέματα. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως εξ' ολοκλήρου. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 29.9.2010 αίτηση αναίρεσης του Γ. Α., για αναίρεση της 473/2010 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, την 1η Απριλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ