ΑΡΙΘΜΟΣ 256/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη, Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 23 Ιανουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 846/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείου Σερρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1542/2006. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη με αριθμό 553/6.12.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω την υπ΄αρ. 6/11-9-2006 αίτηση αναίρεσης του .... , κατοίκου ...., κατά της υπ΄αρ. 846/2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών και εκθέτω τα εξής: Α) Με την ανωτέρω απόφαση απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του κατηγορουμένου κατά της υπ΄αρ. 1059/2001 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Συντικής, με την οποία είχε καταδικασθεί σε φυλάκιση 2 ετών, ανασταλείσα για 3 χρόνια και χρηματική ποινή 1.500.000 δρχ. Κατά της απόφασης αυτής, που δημοσιεύθηκε στις 20-3-2003 και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 20-5-2003, ασκήθηκε αναίρεση την 11-9-2006 με δήλωση του καταδικασθέντος στον Γραμματέα του Πρωτοδικείου Σερρών, για την οποία συντάχθηκε η ως άνω έκθεση. Β) Η υπό κρίση αίτηση εισάγεται στο κατ΄ά. 485 παρ. 1 ΚΠΔ δικαστήριό σας σε συμβούλιο, προκειμένου ν΄αποφανθεί τούτο περί του απαραδέκτου αυτής ως εκπροθέσμως ασκηθείσης, διότι από του χρόνου καταχωρήσεως της ανωτέρω αποφάσεως στο κατά νόμον τηρούμενο ειδικό βιβλίο (20-5-2003), από του οποίου αρχίζει η προθεσμία για την άσκηση του παρόντος ενδίκου μέσου μέχρι του χρόνου ασκήσεως αυτού (11-9-2006) παρήλθε η κατά νόμον (ά. 473 ΚΠΔ) οριζόμενη προς τούτο (10ήμερη) προθεσμία, παρότι και ο χρόνος επίδοσης της ως άνω ερήμην απόφασης έλαβε χώρα την 10-5-2003 (βλ. σχετ. αποδεικτικό επίδοσης), περί δε της τοιαύτης εκπρόθεσμης ασκήσεως τούτου (και μάλιστα μετά πάροδο 3 και πλέον ετών) ουδείς συγκεκριμένος λόγος, δυνάμενος ενδεχομένως να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο ασκήσεως αυτού στη σχετική συνταγείσα έκθεση αναφέρεται. Κατ΄ακολουθία, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι κατ΄ά. 476 παρ. 1 και 513 ΚΠΔ απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη και πρέπει να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα. ΓΙ΄ ΑΥΤΟ Π ρ ο τ ε ί ν ω: 1) Ν΄απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ΄αρ. 6/11-9-2006 αίτηση αναίρεσης του ..... , κατά της υπ΄αρ. 846/2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος. Αθήνα, 15-11-2006 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, στο οποίο ρητώς παραπέμπει το άρθρο 507 του ίδιου Κώδικα, η 10ήμερη προθεσμίας αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση, καταχωρίζεται καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, και εάν ο δικαιούμενος ήταν απών απαιτείται επιπλέον για την έναρξη της προθεσμίας να γίνει και επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στον έχοντα γνωστή διαμονή δικαιούμενο. Εξ άλλου, σύμφωνα με την γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, συνεπώς, και της αναίρεσης, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά, στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, όπως προκύπτει από τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 παρ. 2 ΚΠΔ εκείνος, ο οποίος ασκεί το ένδικο μέσο, οφείλει να επικαλεσθεί στη δήλωσή του τον λόγο, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή, τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, από τα οποία παρεμποδίσθηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση τούτου, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, που αποδεικνύουν την βασιμότητά τους, γιατί, διαφορετικά, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Στην κρινόμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη 846/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών δημοσιεύθηκε με απόντα τον αναιρεσείοντα και καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών στις 20/5/2003 όπως αποδεικνύεται από τη από 14/9/2006 βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα, επιδόθηκε δε στον αναιρεσείοντα στη 10/5/2003, όπως αυτό αποδεικνύεται από το με την ίδια ημερομηνία αποδεικτικά επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ..... Ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με δήλωση του ενώπιον του Γραμματέα του ως άνω Δικαστηρίου, στις 11/9/2006, ήτοι μετά την εκπνοή της δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώριση της απόφασης καθαρογραμμένης, στο ειδικό βιβλίο, και αφού είχε προηγηθεί η επίδοση σε αυτόν αντιγράφου αυτής, μέσα στην οποία όφειλε, κατά τα ανωτέρω, να την ασκήσει, δεν επικαλείται δε σε αυτή (αίτηση αναίρεσης) ότι εμποδίστηκε ν' ασκήσει αυτήν εμπρόθεσμα από ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα. Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 11 Σεπτεμβρίου 2006 αίτηση του ...., για αναίρεση της 846/2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2007. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ