ΑΡΙΘΜΟΣ 451/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ   

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.  
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 23 Ιανουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ...., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 2928/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς.
 Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1687/2006.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη με αριθμό 549/5-12-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 Εισάγω κατ' άρθρο 485 § 1 Κ.Π.Δ. την υπ'αρ.17/11-9-2006 αίτηση αναίρεσης του ...., κατοίκου ..., δυνάμει της από 11-9-2006 εξουσιοδότησής του προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φραγκίσκο Βαρθαλίτη, κατά της υπ'αριθ. ΒΤ 2928/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά και εκθέτω τα εξής : Α) Με την ως άνω απόφαση καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων κατ' έφεση σε φυλάκιση 7 μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως, και χρηματική ποινή 880 ευρώ για παράβαση του άρθρ.1 §1 του Α.Ν. 86/67. Κατά της απόφασης αυτής, που δημοσιεύθηκε στις 1-4-2005 και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 19-9-2005 (βλ. σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση), ασκήθηκε η υπό κρίση αναίρεση, για την οποία συντάχθηκε η υπ'αριθ.17/2006 έκθεση. Β) Κατόπιν τούτου, η εν λόγω αναίρεση εισάγεται στο κατ' άρθρ. 485§1 Κ.Π.Δ. δικαστήριό σας σε συμβούλιο, προκειμένου ν' αποφανθεί τούτο περί του απαραδέκτου αυτής ως εκπροθέσμως ασκηθείσης, διότι από του χρόνου καταχωρήσεως της ανωτέρω απόφασης στο κατά νόμον τηρούμενο ειδικό βιβλίο (19-9-2005) και της επιδόσεως αυτής, την 17-4-2006 στον αναιρεσείοντα και την 14-11-2005 στον ως άνω αντίκλητο δικηγόρο του (βλ. σχετικά αποδεικτικά επίδοσης), - καθόσον ο αναιρεσείων δικάσθηκε ερήμην (απών) κατ' έφεση - μέχρι του χρόνου ασκήσεως της υπό κρίση αναίρεσης, την 11-9-2006, παρήλθε η κατά νόμον (άρθρ.473 Κ.Π.Δ.) οριζόμενη προς τούτο (δεκαήμερη) προθεσμία, περί δε της τοιαύτης εκπρόθεσμης ασκήσεώς της δεν μνημονεύεται στη σχετική έκθεση κανένας συγκεκριμένος λόγος, που θα μπορούσε ενδεχομένως να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της άσκησής της. Γ) Οι επικαλούμενοι στην αναίρεση λόγοι ότι η υπό κρίση αίτηση είναι εμπρόθεσμη, δεδομένου ότι ο αναιρεσείων έλαβε γνώση της απόφασης προ 5νθημέρου, όταν ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία, καθώς και ότι η επίδοση της απόφασης χωρίς να αναγράφεται ο όροφος και ο αριθμός του διαμερίσματος που θυροκολλήθηκε αυτή, είναι αβάσιμοι. Αντιθέτως, δεν αναφέρεται στην εν λόγω αίτηση κανένας λόγος ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου αιτίου, που να την καθιστά παραδεκτή. Δ) Κατ' άρθρ. 476 §1 Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Ε) Κατ' ακολουθία των ανωτέρω εκτεθέντων, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, ασκηθείσα εκπρόθεσμα, χωρίς να δικαιολογείται το εκπρόθεσμο εκ λόγων ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου αιτίου, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Για τους παραπάνω λόγους Προτείνω: 1) Ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αρ.17/11-9-2006 αίτηση αναίρεσης του ..., κατοίκου ...., δυνάμει της από 11-9-2006 εξουσιοδότησής του προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φραγκίσκο Βαρθαλίτη, κατά της υπ'αριθ. ΒΤ 2928/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά. και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος.
 Αθήνα, 27 Νοεμβρίου 2006 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης 
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,   
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
  Ι.- Από το συνδυασμό των άρθρων 462, 473 παρ. 1 και 3 και 507 παρ. 1 εδ. α΄ ΚΠΔ προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠΔ και είναι δέκα ημέρες από την επίδοσή της, εφ΄ όσον ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευσή της, αλλά γνωστής στην ημεδαπή διαμονής. Εξάλλου, σύμφωνα με τη γενική αρχή του δικαίου κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί τα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, συνεπώς και της αναιρέσεως, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, όπως συνάγεται από τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 παρ. 2 ΚΠΔ, εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο, οφείλει να αναφέρει στη δήλωση ασκήσεώς του το λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, από τα οποία παρεμποδίστηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση αυτού, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά τους, γιατί διαφορετικά, σύμφωνα και με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 476 ΚΠΔ το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο.  
ΙΙ.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, με την προσβαλλόμενη 2928/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, που δίκασε ως εφετείο, η οποία εκδόθηκε απόντος του κατηγορουμένου, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε φυλάκιση επτά (7) μηνών και χρηματική ποινη΄880 ευρώ για παράβαση του ΑΝ 86/1967. Η προσβαλλόμενη απόφαση, καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο βιβλίο καθαρογραφής αποφάσεως του άρθρου 473 παρ. 3 του ΚΠΔ στις 19/9/2005. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα υπάρχοντα στη δικογραφία αποδεικτικά επιδόσεως του υπηρετούντος στο Α.Τ. Πειραιώς αστυφύλακα .... και του υπηρετούντος στο Α.Τ. Καλλιθέας Αρχιφύλακα ...., η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε, αντίστοιχα, στις 17/4/2006 με θυροκόλληση στην κατοικία του ήδη αναιρεσείοντος .... σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 155 ΚΠΔ, και στις 14/11/2005 με θυροκόλληση στο γραφείο του αντικλήτου δικηγόρου του. Ο αναιρεσείων όμως άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως εκπρόθεσμα και συγκεκριμένα στις 11/9/2006 δια του ειδικού του πληρεξουσίου και αντιπροσώπου του δικηγόρου Φραγκίσκου Βαρθαλίτη, ενώπιον του αρμόδιου Γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς, για την οποία συντάχθηκε η 17/2006 σχετική έκθεση. Στην έκθεση αυτή αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε μετά την οριζόμενη, κατά τα προεκτεθέντα, δεκαήμερη προθεσμία αναιρέσεως, δεν αναφέρονται πραγματικά περιστατικά τα οποία να συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της ούτε γίνεται επίκληση αποδεικτικών μέσων από τα οποία να αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά. Αναφέρεται μόνο στην πιο πάνω έκθεση ότι η κρινόμενη αναίρεση "πρέπει να θεωρηθεί ως εμπρόθεσμη, δεδομένου ότι της απόφασης αυτής έλαβε γνώση προ πενθημέρου όταν ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία". Περαιτέρω στην ίδια έκθεση αναφέρονται και τα εξής. "Άλλωστε η επίδοση της απόφασης χωρίς να αναγράφεται ο όροφος και ο αριθμός του διαμερίσματος που δήθεν θυροκολλήθηκε αυτή καθιστά ταύτην ακυρωτέα". Ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος. Από την επισκόπηση του πιο πάνω από 11/4/2006 αποδεικτικού επιδόσεως της προσβαλλόμενης απόφασης στον αναιρεσείοντα προκύπτει ότι η επίδοση αυτής έγινε νομίμως με θυροκόλληση στην διεύθυνση της κατοικίας του, χωρίς να απαιτείται για το νομότυπο αυτής και η μνεία του ορόφου της πολυκατοικίας και του αριθμού του διαμερίσματος. Επομένως η αίτηση αυτή είναι, ως εκπρόθεσμη, απαράδεκτη. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλλου σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα) και τη μη εμφάνισή του, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την 17/11-9-2006, αίτηση αναιρέσεως του ....., κατοίκου ...κατά της 2928/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου 2007. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ        Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ