Αριθμός 1310/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 19 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των εκκαλούντων-εναγομένων-καθ' ων η κλήση: 1) Λ. Φ. του Ι., 2) Ι. Φ. του Λ. και της Ν., 3) Π. Φ. του Λ. και της Ν., κατοίκων του Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω ..., πρώην ... και ήδη ... του Νομού ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχήλ Καραγιάννη και κατέθεσαν προτάσεις.
Του εφεσίβλητου-ενάγοντος-καλούντος: Α. Ι. του Κ., κατοίκου Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω ... του Δήμου πρώην ... και ήδη ... του Νομού ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φοίβο Στρουγγάρη, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-11-2005 αγωγή του εφεσίβλητου-ενάγοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 75/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 916/2012 του Αρείου Πάγου, κατόπιν ασκήσεως της από 9-7-2008 αιτήσεως αναιρέσεως με τους από 1-10-2010 προσθέτους λόγους, η οποία αναίρεσε την απόφαση και παρέπεμψε προς νέα κρίση την υπόθεση στο Ειρηνοδικείο ..., ενώπιον του οποίου ασκήθηκε από τον εφεσίβλητο-ενάγοντα και νέα από 25-9-2013 παρεμπίπτουσα-συμπληρωματική αγωγή. Οι ανωτέρω αγωγές συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2015 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 112/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., που δίκασε ως εφετείο. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι εκκαλούντες-εναγόμενοι, με την από 30-11-2017 αίτησή τους. 
Εκδόθηκε η 111/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και κράτησε την υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση σε νέα συζήτηση, ύστερα από επίσπευση του επιμελέστερου από τους διαδίκους. Ήδη η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 15-7-2021 κλήση του εφεσίβλητου-ενάγοντος, για την οποία ορίστηκε δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των εκκαλούντων-εναγομένων, ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νόμιμα φέρεται ενώπιον του Τμήματος τούτου για νέα συζήτηση η ένδικη υπόθεση, μετά από δεύτερη αναίρεση, με την από 07.2021 κλήση του αναιρεσιβλήτου - εκκαλούντος - ενάγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 581§1 του Κ.Πολ.Δ., μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 111/2020 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία αναιρέθηκε η υπ' αριθμ. 112/2017 απόφαση του, ως εφετείου, δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου ... και κρατήθηκε η υπόθεση για ουσιαστική εκδίκαση από το Δικαστήριο τούτο. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 570§2, 579§1, 580§3, όπως το τελευταίο εδάφιο της §3 προστέθηκε με το άρθρο 12§4 του ν. 4045/2012, και 581§2 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, ότι η απόφαση αναιρείται κατά το μέτρο παραδοχής της αναιρέσεως, δηλαδή κατά τα κεφάλαια (αιτήσεις παροχής έννομης προστασίας), στα οποία αφορά ο δεκτός γενόμενος λόγος αναιρέσεως, καθώς και εκείνα που συνάπτονται αρρήκτως προς τα αναιρεθέντα. Η έκταση της αναιρέσεως προκύπτει από το συγκεκριμένο περιεχόμενο της αναιρετικής αποφάσεως, κατισχύει δε κάθε αντίθετης γενικής διατυπώσεως αυτής.
Συνεπώς, κατά τη νέα εκδίκαση της υποθέσεως, οι διάδικοι επανέρχονται στη θέση που ήσαν πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση και η υπόθεση επανεξετάζεται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την απόφαση αυτή, αφού κατατεθούν προτάσεις, σύμφωνα με όσα ορίζονται από το άρθρο 237 του Κ.Πολ.Δ. και αφού παρασχεθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να προβάλουν νέους ισχυρισμούς και νέα αποδεικτικά μέσα για την ουσιαστική εκδίκαση της υποθέσεως σύμφωνα με τις ισχύουσες για τα δικαστήρια της ουσίας διατάξεις (Α.Π. 72/2022, Α.Π. 28/2020, Α.Π. 1105/2019). Εάν δε η εφετειακή απόφαση δεν αναιρέθηκε κατά τη διάταξή της, με την οποία έγινε τυπικά δεκτή η έφεση, αλλ' απορρίφθηκε κατ' ουσίαν, σημείο εκκινήσεως της διαδικασίας ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής είναι η, μετά την κατά τύπους παραδοχή της εφέσεως, εξέταση αυτής (εφέσεως) κατ' ουσίαν. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσίβλητος άσκησε κατά των αναιρεσιβλήτων την απευθυνθείσα στο Ειρηνοδικείο ... από 21.11.2005 αγωγή του, με την οποία εξέθετε ότι απέκτησε παραγώγως την κυριότητα του περιγραφομένου στην αγωγή ακινήτου. Ότι οι αναιρεσείοντες αμφισβητούν το ως άνω δικαίωμά του επί δύο εδαφικών τμημάτων του ακινήτου του, μάλιστα δε ο πρώτος εξ αυτών έχει προβεί στην κατάληψη αυτών. Ζήτησε δε να γίνει δεκτή η αγωγή του, να αναγνωρισθεί το δικαίωμα κυριότητάς του επί των επίδικων εδαφικών τμημάτων και να διαταχθεί η απόδοση σ' αυτόν της νομής τους. Το Ειρηνοδικείο ..., με την υπ' αριθμ. 75/2006 οριστική απόφασή του, αφού εκτίμησε την αγωγή ως αναγνωριστική κυριότητας και διαταράξεως νομής, δέχθηκε αυτή. Κατά της ως άνω κρινάσης αποφάσεως, οι αναιρεσείοντες ήσκησαν την απευθυνόμενη στο Πολυμελές Πρωτοδικείο ... από 08.12.2006 έφεσή τους με την οποία ζήτησαν, αφού γίνει αυτή δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να διακρατηθεί η υπόθεση από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, να αναδικασθεί η αγωγή και να απορριφθεί. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο ..., με την υπ' αριθμ. 36/2008 οριστική (τελεσίδικη) απόφασή του, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη. Κατά της αποφάσεως αυτής οι αναιρεσείοντες ήσκησαν την από 09.07.2008 αίτησή τους, μετά των από 01.10.2010 προσθέτων λόγων αυτής, με την οποία ζήτησαν την αναίρεσή της. Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου δέχθηκε την ως άνω αίτηση, μετά των προσθέτων λόγων της, και ανήρεσε, με την υπ' αριθμ. 916/2012 απόφασή του, την προσβληθείσα απόφαση και παρέπεμψε προς εκδίκαση την υπόθεση στο Ειρηνοδικείο .... Ακολούθως, η υπόθεση επανήλθε με την από 21.01.2013 κλήση των αναιρεσειόντων ενώπιον του Ειρηνοδικείου ... και η αγωγή εκδικάσθηκε από αυτό κατά τη δικάσιμο της 14.11.2014. Μετά της αγωγής συνεκδικάστηε η από 25.09.2013 παρεμπίπτουσα (συμπληρωματική) αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά των αναιρεσειόντων. Το Ειρηνοδικείο ..., με την υπ' αριθμ. 15/2015 οριστική απόφασή του, δέχθηκε τις συνεκδικασθείσες αγωγές κατά το αναγνωριστικό του δικαιώματος κυριότητας αίτημα. Κατά της αποφάσεως αυτής, οι αναιρεσείοντες ήσκησαν την από 14.04.2015 έφεσή τους την οποία απηύθηναν στο Μονομελές Πρωτοδικείο ..., με την οποία ζήτησαν, αφού γίνει αυτή δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να διακρατηθεί η υπόθεση από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, να αναδικασθεί η αγωγή και να απορριφθεί. Το Μονομελές Πρωτοδικείο ..., με την υπ' αριθμ. 112/2017 οριστική (τελεσίδικη) απόφασή του, δέχθηκε κατά τύπους την ως άνω έφεση, αλλ'απέρριψε αυτή κατ' ουσίαν. Κατά της αποφάσεως αυτής του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου οι αναιρεσείοντες ήσκησαν την από 30.11.2017 αίτησή τους, που απευθύνθηκε στο Δικαστήριο τούτο, με την οποία ζήτησαν την αναίρεσή της. Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου δέχθηκε την ως άνω αίτηση και ανήρεσε, με την υπ' αριθμ. 111/2020 απόφασή του, την προσβληθείσα απόφαση και κράτησε αυτή προς εκδίκαση κατ' ουσίαν από αυτό σε δικάσιμο προσδιοριστέα με πρωτοβουλία ενός των διαδίκων μερών. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1094 του Α.Κ., 68, 70, 118, 216§1 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι αναγκαία στοιχεία για την πληρότητα και το ορισμένο της διεκδικητικής ή αναγνωριστικής της κυριότητας αγωγής ακινήτου, είναι εκτός άλλων, η κυριότητα του ενάγοντος στο επίδικο ακίνητο, η οποία, εφόσον αποκτήθηκε με παράγωγο τρόπο και δη με σύμβαση (άρθρο 1033 του Α.Κ.), θα πρέπει να εκτίθεται στην αγωγή ότι η κυριότητα του επιδίκου ακινήτου μεταβιβάσθηκε σ' αυτόν για ορισμένη αιτία με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα, καθώς και ότι ο δικαιοπάροχος του ήταν κύριος του μεταβιβασθέντος, ακινήτου (Α.Π. 111/2020, Α.Π. 860/2018, Α.Π. 41/2018, Α.Π. 1014/2014), χωρίς να είναι αναγκαίο να καθορίζεται στο δικόγραφο της αγωγής και ο τρόπος με τον οποίο κατέστη κύριος ο πιο πάνω δικαιοπάροχος του ενάγοντος, διότι μόνο σε περίπτωση αμφισβητήσεως από τον ενάγοντα και της κυριότητας του τελευταίου υποχρεούται ο ενάγων να καθορίσει με τις προτάσεις της πρώτης πρωτοβάθμιας (Α.Π. 2065/2009), συζητήσεως τον τρόπο αποκτήσεως αυτής με αναγωγή ως την πρωτότυπη κτήση (Α.Π. 111/2020, Α.Π. 860/2018, Α.Π. 41/2018, Α.Π. 1014/2014). Η παραπάνω νομική αοριστία της αγωγής, η οποία επιφέρει την απόρριψή της ως απαράδεκτης είτε κατόπιν προβολής σχετικής ενστάσεως, είτε και αυπεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν μπορεί να θεραπευθεί με τις προτάσεις η με παραπομπή σε άλλα έγγραφα κτλ (Α.Π. 1597/2018, Α.Π. 301/2017), ούτε από την εκτίμηση των αποδείξεων ή δικαστική ομολογία (Α.Π. 714/2015).
Περαιτέρω, η διάταξη του άρθρου 224 του Κ.Πολ.Δ. με το εδάφιο α' καθιερώνει το απαράδεκτο της μεταβολής της βάσεως (ιστορικής) της αγωγής, ενώ με το εδάφιο β' παρέχει την ευχέρεια στον ενάγοντα να συμπληρώσει, να διευκρινίσει ή να διορθώσει του περιεχομένους στην αγωγή του ισχυρισμούς υπό τους αναφερομένους όρους και προϋποθέσεις (να μη μεταβάλλεται η βάση της αγωγής), μόνο με τις προτάσεις που κατατίθενται ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, δηλαδή, μπορεί, μόνο με τον παραπάνω τρόπο, να συμπληρώσει ατελείς ή ασαφείς ισχυρισμούς, θεραπεύοντας έτσι την ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, όχι όμως και τη νομική αοριστία της αγωγής, που συνίσταται στη μη έκθεση αυτού τούτου του περιστατικού που απαιτείται κατά τον νόμο για την παραγωγή του αγωγικού δικαιώματος, την οποία δεν μπορεί να αναπληρώσει (Α.Π. 1515/2018, Α.Π. 1004/2017, Α.Π. 910/2017), όπως είναι και η μη επίκληση, επί διεκδικητικής ή αναγνωριστικής αγωγής κυριότητας ακινήτου, της κυριότητας του δικαιοπαρόχου του ενάγοντος, επί παράγωγης κτήσεως, η συμπλήρωση της οποίας αποτελεί ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσεως της αγωγής (Α.Π. 111/2020, Α.Π.910/2017).
Επίσης, η διάταξη του άρθρου 283 του Κ.Πολ.Δ. ρυθμίζει την άσκηση της παρεμπίπτουσας αγωγής, δηλαδή, αγωγής περιέχουσας μεταγενέστερη αίτηση του ενός ή του άλλου διαδίκου (Α.Π. 296/2012), διαφορετικής ή ευρύτερης από αυτή της κύριας δίκης (Α.Π. 156/2014), και διακρίνεται σε αυτοτελή και μη αυτοτελή. Αυτοτελής θεωρείται η αίτηση που ερευνάται ανεξάρτητα από την κύρια δίκη, ακόμη και αν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις θεμελιώσεως της κύριας αγωγής, ενώ μη αυτοτελής είναι εκείνη που τείνει απλά σε ενίσχυση ή συμπλήρωση της κυρίας (Α.Π. 156/2014,) η δε αυτοτελής μπορεί να ασκηθεί ως τη συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Α.Π. 611/2005). Σε κάθε όμως περίπτωση, με οποιαδήποτε παρεμπίπτουσα αγωγή, δεν πρέπει να μεταβάλλεται η βάση της κυρίας αγωγής (Α.Π. 111/2020, Α.Π. 1305/1983, Α.Π. 479/1978), δηλαδή, με την προβολή ισχυρισμών με αυτή, που καθιστούν ορισμένη την αρχικά αόριστη αγωγή. Έτσι, μπορεί, κατ' αρχήν, να ασκηθεί αυτοτελής παρεμπίπτουσα αγωγή μέχρι τη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, για συμπλήρωση ελλείψεων (επουσιωδών), όχι όμως όταν μεταβάλλεται με αυτή η βάση της αγωγής με την προσθήκη περιστατικών ουσιωδών που καθιστούν ορισμένη την αόριστη αγωγή, όπως επί διεκδικητικής ή αναγνωριστικής αγωγής κυριότητας ακινήτου, η προσθήκη στην παράγωγη κτήση κυριότητας του στοιχείου της κτήσεως κυριότητας από αληθή κύριο.
Από όλα τα ανωτέρω συνάγεται ότι τα προαναφερόμενα στην πιο πάνω σκέψη αναγκαία στοιχεία για το ορισμένο της διεκδικητικής ή αναγνωριστικής κυριότητας αγωγής ακινήτου που στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο και δη σε σύμβαση (άρθρο 1033 του ΑΚ), εφόσον δεν διαλαμβάνονται στην αγωγή, δεν μπορούν να συμπληρωθούν ή να αναπληρωθούν εκ των υστέρων με νέα παρεμπίπτουσα ή συμπληρωματική αγωγή, εάν δε το δικαστήριο αντίθετα δεχθεί ως παραδεκτή τη συμπλήρωση τέτοιας αόριστης αγωγής με νέο δικόγραφο, υποπίπτει στην αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου του 559 του Κ.Πολ.Δ. ή τον αριθμό 5 του άρθρου 560 του ιδίου Κώδικα, της λήψεως υπόψη παρά τον νόμο πραγμάτων μη προταθέντων. Τέλος, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 511, 520, 522 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι εάν με την έφεση ζητείται η εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως και η απόρριψη της αγωγής στο σύνολό της ως μη νόμιμης ή ουσιαστικά αβάσιμης, αποδίδεται δηλαδή στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο σφάλμα ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων ή τη νομιμότητα της αγωγής, το εφετείο, στο οποίο έτσι η υπόθεση μεταβιβάζεται στο σύνολό της, δεν κωλύεται να απορρίψει αυτεπαγγέλτως την αγωγή εν όλω ή εν μέρει ως αόριστη ούτε και να απορρίψει τα επιμέρους αγωγικά αιτήματα ή και ολόκληρη την αγωγή ως μη νόμιμη για λόγους άλλους από τους επικαλουμένους στην έφεση (Α.Π. 1216/1997). Στην ένδικη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αποδεικτική εκτίμηση όλων των εγγράφων που επικαλούνται τα διάδικα μέρη και προσκομίζουν, ο αναιρεσίβλητος, ως ενάγων, στην από 21.11.2005 αγωγή του που απηυθύνθηκε στο Ειρηνοδικείο ... και έστρεψε κατά των αναιρεσειόντων, ως εναγομένων, ισχυρίσθηκε ότι: "Δυνάμει του υπ' αριθ. .../1996, συμβολαίου του, συμβολαιογράφου ... Ν. Π. νομίμως μεταγραφέντος εις τα βιβλία Μεταγραφών του Δήμου ... εις τόμο ... και αριθμό ... και των υπ' αριθ. .../2002 και .../2003 συμβολαίων του συμβολαιογράφου ... Α. Γ. νομίμως μεταγραφέντων εις τα βιβλία Μεταγραφών του Δήμου ... εις τόμους ... και ... και αριθμούς ... αντιστοίχως, είμαι αποκλειστικός κύριος, νομεύς και κάτοχος ενός οικοπέδου αρτίου και οικοδομήσιμου κειμένου εντός του χωρίου και οικισμού ... Δήμου ... εις την Δυτικήν πλευράν του οικισμού. Το οικόπεδον τούτο απεικονίζεται εις το προσαρτώμενον εις το υπ' αριθ. .../1996 ανωτέρω συμβόλαιον του συμβολαιογράφου ... Ν. Π. από Μαρτίου 2001 τοπογρ. διάγραμμα της Αρχιτέκτονος Μηχανικού Δ. Π. υπό τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία ... και έχει εμβαδόν 311,27 τ.μ. και συνορεύει γύρωθεν Ανατολικώς επί πλευράς ΒΓΔ μέτρων 5,30 συν 10,60 με ιδιοκτησία κληρονόμων Β. Π. και επί πλευράς ΕΖ μέτρων 12 με Δημοτική έκταση, Δυτικώς επί πλευράς ... μήκους 6 μ. συν 21.20 μ. με ακίνητο επικαρπίας του 1ου εναγομένου, Βορείως επί πλευράς Η Ζ 5,50 μέτρων με Δημοτική έκταση και επί πλευράς ΔΕ 4,70 μέτρων με Δημοτική έκταση και Νοτίως επί πλευράς ΑΒ 16 μετρ. με Παραλιακό Δημοτικό Δρόμο πλάτους 7,4. ... .".
Ακολούθως, αφού εξέθετε ότι οι εναγόμενοι, ο πρώτος επικαρπωτής και οι δεύτερος και τρίτη τούτων ψιλοί κύριοι του δυτικά του άνω ακινήτου του συνορεύοντος οικοπέδου, με τις αναφερόμενες πράξεις τους αμφισβητούν την κυριότητά του επί δύο εδαφικών τμημάτων, εμβαδών 23,94 τ.μ. και 10,60 τ.μ., του μεγαλυτέρου ακινήτου των 311,27 τ.μ., όπως τα εδαφικά τμήματα περιγράφονται αναλυτικά κατά θέση, έκταση και όρια εντός του μείζονος ακινήτου, ζήτησε να αναγνωρισθεί κύριος των επιδίκων εδαφικών τμημάτων.
Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα η ένδικη αγωγή είναι απαράδεκτη, λόγω νομικής αοριστίας, αναφορικά με τον επικαλούμενο μοναδικό παράγωγο τρόπο κτήσεως κυριότητας του ακινήτου. Ειδικότερα, ενώ ο ενάγων επικαλείται κυριότητα του μεγαλυτέρου ακινήτου και, συνακόλουθα, των επίδικων εδαφικών τμημάτων με παράγωγο τρόπο, στην αγωγή γίνεται αναφορά τριών συμβολαίων που μεταγράφηκαν, χωρίς να αναφέρεται ούτε η νόμιμη αιτία της μεταβιβάσεως, ούτε και η κυριότητα του δικαιοπαρόχου αυτού (ενάγοντος), ο οποίος ούτε καν κατονομάζεται. Η ούτως έχουσα αγωγή έγινε πρωτοδίκως δεκτή η δε κατ' αυτής ασκηθείσα έφεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη. Ακολούθως, η υπόθεση ήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και η επί της ως άνω αγωγής απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου αναιρέθηκε με την υπ'αριθμ. 916/2012 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, κατά παραδοχή λόγου από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. εγκειμένου στο ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κατά την εφαρμογή του άρθρου 1033 του Α.Κ., αρκέστηκε σε λιγότερα στοιχεία από όσα ο νόμος απαιτεί και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση ενώπιον του Ειρηνοδικείου .... Μετά την επαναφορά της υποθέσεως ενώπιον του ορισθέντος πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ο ενάγων άσκησε την από 25.09.2013 παρεμπίπτουσα - συμπληρωματική αγωγή που απευθύνθηκε στο αυτό Δικαστήριο και στράφηκε κατά των εναγομένων και, αφού συμπλήρωσε την κύρια αγωγή ως προς το γεγονός της κτήσεως της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου από τον κύριο αυτού πατέρα του, λόγω γονικής παροχής, με συμβόλαια που μεταγράφηκαν, ζήτησε την παραδοχή της αγωγής. Η ούτως έχουσα αγωγή, όπως συμπληρώθηκε με την παρεμπίπτουσα - συμπληρωματική αγωγή, έγινε δεκτή πρωτοδίκως και κατ' έφεση καίτοι, όπως ήδη σημειώθηκε η επιχειρηθείσα συμπλήρωση ήταν απαράδεκτη και, επομένως η από 21.11.2005 αγωγή εξακολουθούσε να πάσχει από νομική αοριστία.
Συνεπώς, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο ...), το οποίο με την αναιρεθείσα υπ' αριθμ. 112/2017 απόφασή του έκρινε την αγωγή ορισμένη, νόμιμη και κατ' ουσίαν βάσιμη απέρριψε δε την από 14.04.2015 έφεση των εναγομένων - εκκαλούντων ως αβάσιμη κατ' ουσίαν έσφαλε και, για τον λόγο αυτό πρέπει η, κατά τύπους, γενόμενη δεκτή από 14.04.2015 έφεση να γίνει δεκτή και κατ' ουσίαν, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη υπ'αριθμ. 15/2015 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου ..., να κρατηθεί προς εκδίκαση η υπόθεση, να αναδικασθούν οι συνεκδικαστέες από 21.11.2005 κύρια και από 25.09.2013 παρεμπίπτουσα - συμπληρωματική αγωγές και να απορριφθούν κατά τα προεκτεθέντα. Το κοινό παράβολο που κατέθεσαν οι εναγόμενοι - εκκαλούντες για την παραδεκτή άσκηση της εφέσεώς τους πρέπει, ενόψει του αποτελέσματος της δίκης, να επιστραφεί σ' αυτούς (άρθρο 494§4 εδάφ. δ' του Κ.Πολ.Δ.) ενώ τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος των νικώντων εναγομένων - εκκαλούντων πρέπει να επιβληθούν εις βάρος του ηττωμένου ενάγοντος - εφεσιβλήτου, σύμφωνα με τις προβλέψεις των άρθρων 183, 176 εδάφ. α', 189§1 και 191§2 του Κ.Πολ.Δ., κατά τα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται κατ' ουσίαν την από 14.04.2015 έφεση κατά της υπ' αριθμ. 15/2015 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου ....
Εξαφανίζει την εκκαλούμενη απόφαση.
Διακρατεί την υπόθεση.
Αναδικάζει τις συνεκδικαστέες από 21.11.2005 κύρια και 25.09.2013 παρεμπίπτουσα - συμπληρωματική αγωγές. 
Απορρίπτει αυτές.
Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου που κατέθεσαν οι εκκαλούντες. Και 
Καταδικάζει τον ενάγοντα - εφεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εναγομένων - εκκαλούντων ορίζει δε το ποσό αυτών σε τερακόσια πενήντα ευρώ (450,00€).
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Αυγούστου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ