Αριθμός 855/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βιολέττα Κυτέα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπου Δημάδη), Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Νικολάου Κωνσταντόπουλου), Δήμητρα Μπουρνάκα, Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου (κωλυομένης της Αρεοπαγίτου Αικατερίνης Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά), Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 και 31 Μαΐου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση της εκκαλούσας-εκζητουμένης, (όν.) E. (επ.) C. του G. ή G. και της K.-M., υπηκόου Αλβανίας, κρατούμενης στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άγγελο Τσάση, κατά της υπ' αριθμ. 18/2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. 
Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με την υπ' αριθμ. 18/2013 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Αλβανίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής η εκζητούμενη και τώρα εκκαλούσα, άσκησε την με αριθμό 2 και ημερομηνία 12 Φεβρουαρίου 2013 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών, Διαμαντή Δημητρόπουλου, και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 222/2013.
Προκειμένης συζητήσεως 
Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο της εκκαλούσης-εκζητουμένης, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η από 12 Φεβρουαρίου 2013 και με αριθμό 2 έφεση της εκκαλούσης-εκζητουμένης, κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών με αριθμό 18/2013, 
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη με αριθμό 2/12-2-2013 έφεση κατά της με αριθμό 18/2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Αλβανικές Αρχές της εκζητούμενης-εκκαλούσης E. C., προκειμένου να δικαστεί για την πράξη της απάτης, για την οποία διώκεται με το από 26-7-2012 ένταλμα της Εισαγγελίας της Δικαστικής περιφέρειας Τιράνων σε εκτέλεση της υπ' αριθμ. 844 από 23-7-2012 ερήμην απόφασης του Δικαστηρίου της Δικαστικής περιφέρειας Τιράνων, ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Αθηνών και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή κατ' ουσία (451§1 του ΚΠΔ). Κατά το άρθρο 436 ΚΠΔ αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (αρ. 437-456 ΚΠΔ) οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δε έρχονται σε αντίθεση με αυτή καθώς και στα σημεία, που δεν προβλέπει η σύμβαση. Όμως η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως που υπογράφηκε στο Παρίσι και κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6-5-1951 με το νόμο 4165/1961, κυρώθηκε και από την Αλβανία στις 19-5-1998 με έναρξη ισχύος 17-8-1998 από δε την κύρωσή της διέπει πλέον το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των πιο πάνω κρατών. Στο άρθρο 2§1 της συμβάσεως αυτής ορίζεται ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους, τόσο του κράτους το οποίο ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας, ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ στη περίπτωση που έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή έχει επιβληθεί μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών κατ' ελάχιστον όριο. Περαιτέρω στο άρθρο 12 αυτής με τον τίτλο "αιτήσεις και δικαιολογητικά στοιχεία" ορίζονται τα ακόλουθα: "Η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση πρέπει, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών άλλο μέσο, να διατυπωθεί εγγράφως και να υποβληθεί διά της διπλωματικής οδού και για την υποστήριξή της να προσαχθούν α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως είτε εντάλματος σύλληψης ή άλλης πράξης που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση του τόπου και του χρόνου διάπραξής τους, του κατά το νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν τη πράξη ή εφόσον τούτο δεν καθίσταται εφικτό, δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, καθώς και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος καθορισμός του προσώπου που καταζητείται και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και εθνικότητα αυτού. Περαιτέρω κατά τις διατάξεις της άνω Ευρωπαϊκής Συμβάσεως εκδόσεως και περί εκδόσεως του ΚΠΔ (άρ. 436 έως 456) το Συμβούλιο Εφετών δεν μπορεί να προβεί σε έρευνα για την ύπαρξη ή όχι στοιχείων ενοχής του εκζητουμένου για το νομότυπο ή μη της κλητεύσεώς του ενώπιον του εκδόσαντος την καταδικαστική απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου και να καταλήξει σε κρίση αντίθετη εκείνης της εκτελεστής αποφάσεως του αλλοδαπού δικαστηρίου προς εκτέλεση της οποίας ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου.
Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 12 της ως άνω συμβάσεως σε συνδυασμό και προς το άρθρο 2 του κυρώσαντος τη σύμβαση του ν. 4165/1961, δια του οποίου διατυπώνονται ρητά επιφυλάξεις εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του ημεδαπού ΚΠοινΔ προκύπτει ότι οσάκις έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή στο έδαφος του αιτούντος κράτους και ως εκ τούτου ζητείται ο εκζητούμενος προκειμένου να εκτίσει τη δια της καταδικαστικής αποφάσεως επιβληθείσα ποινή, αρκεί η απόφαση να είναι εκτελεστή όχι όμως και αμετάκλητη, όπως ορίζει το άρθρο 443§1 του ΚΠοινΔ, όπως διατυπώθηκε σε άλλες διατάξεις, αλλά και διότι κατά το άρθρο 436§1 οι διατάξεις του ΚΠοινΔ ρυθμίζουν τα ζητήματα εκδόσεως, όταν ελλείπει σύμβαση, η οποία όμως στη προκείμενη περίπτωση υπάρχει. Επίσης δεν ερευνάται το βάσιμο της κατηγορίας, διότι μεταξύ των συνοδευόντων την αίτηση εγγράφων, δεν απαιτείται κατά την άνω διάταξη του άρθρου 12§2 της συμβάσεως ή κατ' άλλη διάταξη η επισύναψη και εγγράφων από τα οποία να βεβαιώνεται η ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής, αλλά και διότι κατά το άρθρο 443§1 και 437 του ΚΠοινΔ, η βεβαίωση υπάρξεως ενδείξεων ενοχής απαιτείται μόνο επί εκδόσεως προς παραπομπή σε δίκη και όχι επί εκδόσεως προς εκτέλεση αποφάσεως.
Στη προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, τα οποία όλα αναγνώσθηκαν, σε συνδυασμό και με όσα εξέθεσαν η παραστάσα εκζητούμενη και ο συνήγορός της προφορικώς και με το ενώπιον του Συμβουλίου υπόμνημά της αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφασή του γνωμοδότησε για την έκδοση στις Αλβανικές δικαστικές Αρχές της εκζητουμένης Αλβανής υπηκόου, η οποία διώκεται με το από 26-7-2012 ένταλμα της Εισαγγελίας της Δικαστικής επαρχίας Τιράνων Αλβανίας, σε εκτέλεση της με αριθμό 844/23-7-2012 ερήμην αποφάσεως του Δικαστηρίου της Δικαστικής Περιφέρειας Τιράνων Αλβανίας προκειμένου να δικαστεί για την αξιόποινη πράξη της απάτης 14312 του Αλβανικού Ποινικού Κώδικα.
Για την έκδοση της εκκαλούσης η οποία συνελήφθη και κρατείται στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Κορυδαλλού με το υπ' αριθμό 9/2013 ένταλμα συλλήψεως του Προέδρου Εφετών Αθηνών έχει υποβληθεί νόμιμα από το κράτος της Αλβανίας με την υπ' αριθμ. 42/1/9-1-2013 ρηματική διακοίνωση της Αλβανικής Πρεσβείας την Αθήνα η υπ' αριθμ. 535/3/8-1-2013 σχετική αίτηση έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Αλβανίας η οποία διαβιβάστηκε στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών με το 2795 ΦΕΑ 1426/11-1-2013 έγγραφο του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης-Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με την αίτηση αυτή συνυποβάλλονται και όλα τα κατά νόμο απαιτούμενα έγγραφα σε αντίγραφα στην Αλβανική γλώσσα η μετάφραση της οποίας στην Ελληνική έγινε επισήμως από το πρωτότυπο Αλβανικό κείμενο και συγκεκριμένα α) το από 26-7-2012 ένταλμα της Εισαγγελίας της Δικαστικής Επαρχίας Τιράνων Αλβανίας, 2) η υπ' αριθμ. 844/23-7-2012 ερήμην απόφαση του Δικαστηρίου της Δικαστικής περιφέρειας Τιράνων η οποία έγινε εκτελεστή με το από 26-7-2012 ένταλμα της Εισαγγελίας της Δικαστικής επαρχίας Τιράνων Αλβανίας, 3) η εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη του Αλβανικού Ποινικού Κώδικος που αφορά την πράξη για την οποία διώκεται η εκζητούμενη και συγκεκριμένα η διάταξη του άρθρου 143/2 του Ποινικού Κώδικος που αναφέρει την αξιόποινη πράξη της απάτης για την οποία ζητείται η εκζητούμενη ως και την προβλεπόμενη γι' αυτή ποινή, η διάταξη δε αυτή επισυνάπτεται στην αίτηση σε πρωτότυπο και σε μετάφραση στην Ελληνική η οποία όπως βεβαιώνεται έγινε στην Ελληνική από το Αλβανικό κείμενο, 4) το από 31-10-2013 πιστοποιητικό γέννησης και πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης της εκζητουμένης του Ληξιαρχείου Libonik Αλβανίας. Δηλαδή προσκομίζονται όλα τα έγγραφα που προβλέπονται από τις ως άνω διατάξεις. Πρέπει να σημειωθεί ότι η πράξη για την οποία διώκεται ο εκζητούμενος είναι αξιόποινη και κατά την ημεδαπή νομοθεσία και συγκεκριμένα προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 386 Π.Κ. σε βαθμό κακουργήματος με ποινή καθείρξεως. Περαιτέρω από όλα τα στοιχεία της δικογραφίας συνάγεται ότι η εκκαλούσα είναι το αυτό πρόσωπο με την εκζητούμενη από τις Αλβανικές Αρχές γεγονός που και η ίδια δεν αμφισβητεί, ούτε τέλος προκύπτει ότι η έκδοση αυτής ζητείται για πολιτικούς λόγους, αλλά ζητείται αποκλειστικά και μόνο σε εκτέλεση της ως άνω υπ' αριθμ. 844/23-7-2012 αποφάσεως του Δικαστηρίου της Δικαστικής Περιφέρειας Τιράνων Αλβανίας για την άνω αξιόποινη πράξη που φέρεται τελεσθείσα το έτος 2007 στην Αλβανία. Τέλος οι προβληθέντες λόγοι αναγόμενοι στην κατάσταση της υγείας της και στην αναβολή της αποφάσεως προκειμένου να προσκομίσει έγγραφα για την κατηγορία είναι απορριπτέοι ο μεν πρώτος διότι το θέμα της υγείας της αντιμετωπίζεται εξίσου αποτελεσματικώς και από τους ιατρούς στο κράτος της Δημοκρατίας της Αλβανίας όπου θα εκδοθεί, το δε δεύτερο διότι η εκζητούμενη μπορούσε να προσκομίσει τα έγγραφα αυτά που επικαλείται στις Αλβανικές Αρχές αφού ειδοποιήθηκε από αυτές κατά τη διάρκεια της ανακρίσεως, πλην όμως αυτή ούτε παρουσιάσθηκε ούτε παρέθεσε σχετικά έγγραφα, ώστε να εξηγήσει τις περιστάσεις της υποθέσεως. Συμφώνως προς τις προηγούμενες σκέψεις συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις κατά την άνω σύμβαση και το άρθρο 438 ΚΠΔ για την έκδοση της εκκαλούσης προς το ανωτέρω σκοπό.
Συνεπώς το Συμβούλιο Εφετών, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφαση εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της εκκαλούσης, δεν έσφαλε και οι τα αντίθετα υποστηρίζοντες λόγοι της εφέσεως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, απορριπτέα δε και αυτή, ως κατ' ουσίαν αβάσιμος. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν στην εκκαλούσα (άρ. 583§1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την υπ' αριθμ. 2/2013 έφεση κατά της υπ' αριθμό 18/2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών με την οποία αυτό εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Αλβανικές Αρχές της εκζητουμένης εκκαλούσης (όν.) E. (επ.) C. του G. ή G. και της K.-M., Αλβανής υπηκόου.
Καταδικάζει την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου 2013.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2013.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ