Αριθμός 1209/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πατινίδη), Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Απριλίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Κ. του Π., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σιδέρη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. 
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Φυτίλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/5/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 41945/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 979/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2/10/2009 αίτησή του και τους από 20/3/2012 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 1/11/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αίτησης, με τους πρόσθετους λόγους αυτής του Γ. Κ., για αναίρεση της 979/2009 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 42, 47 και 48 του Γενικού Κανονισμού Πρσωπικού ΟΤΕ, που εγκρίθηκε με απόφαση του Δ.Σ. αυτού και κυρώθηκε με το άρθρο 54 παρ. 1 Ν.Δ. 16511973 και, συνεπώς, έχει ισχύ νόμου, προκύπτει ότι τα πειθαρχικά συμβούλια που προβλέπονται από τις διατάξεις αυτές, αποτελούν Όργανα του εν λόγω Οργανισμού, ενεργούν ως εργοδοτικά όργανα και αποφασίζουν σε εκπλήρωση υποχρέωσης του εργοδότη απέναντι στους εργαζόμενους, που πηγάζει από την ιδιωτικού δικαίου σύμβαση και τον κανονισμό που τη συμπληρώνει, οι δε αποφάσεις τους υπόκεινται στον έλεγχο των πολιτικών δικαστηρίων αναφορικά με τη νομιμότητά τους, αν εκδόθηκαν από αρμόδιο όργανο με νόμιμη σύνθεση, αν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία, αν η πράξη ή η παράλειψη συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με το νόμο, αν είναι δικαιολογημένη, αν η ποινή που επιβλήθηκε είναι ανάλογη με τη βαρύτητα του παραπτώματος, ή αν η άσκηση της πειθαρχικής εξουσίας έγινε καθ" υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης και των χρηστών ηθών ή και του σκοπού στον οποίο αποβλέπει η πειθαρχική εξουσία, στα πλαίσια της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ (Ολ. Α.Π. 29311981, Α.Π. 199|2008, Α.Π. 275|2007, Α.Π.1690|2006). Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένδικη αγωγή του, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 24-6-1977 ως υπάλληλος με βαθμό Δ. ΤΠ6/Ε, ότι υπηρέτησε σε διάφορες περιφερειακές υπηρεσίες της, ότι από τη μετάταξη του, που έλαβε χώρα στις 30-9-1980 εκτελεί καθήκοντα πτυχιούχου Ηλεκτρολόγου Τεχνολόγου Μηχανικού, ενώ κατά την άσκηση της αγωγής υπηρετεί στο Συγκρότημα Δομικών και Ηλεκτρομηχανολογικών (Η/Μ) Έργων Θεσσαλονίκης της Τηλεπικοινωνιακής Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (ΤΠΚΜ) με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ότι από το Νοέμβριο του έτους 2000 ασκεί τα καθήκοντα του μελετητή των Ηλεκτρολογικών Έργων, που αναθέτει η εναγομένη σε διάφορους εργολάβους ή τεχνικές εταιρίες με υπογραφή συμβάσεων εργολαβίας, ότι η εναγομένη μετά τη μετοχοποίηση της και για την ανάδειξη του μειοδότη εργολήπτη κατασκευής των έργων της εφαρμόζει το σύστημα της αποστολής υπηρεσιακών προσκλήσεων σε κλειστή και ολιγομελή ομάδα εργοληπτών για μειοδοτικό διαγωνισμό ή την απευθείας ανάθεση του έργου, ότι το γεγονός αυτό αποτελεί την κύρια αιτία για την πραγματοποίηση υπερβολικών δαπανών, ότι ο ίδιος υποστήριξε τον τρόπο ανάδειξης του μειοδότη του έργου μέσω των ανοικτών, δια του τύπου αναγγελθέντων, δημοπρασιών και απέδειξε ότι ο τρόπος αυτός ανάδειξης του μειοδότη μείωνε υπερβολικά τις τιμές μονάδος των σχετικών εργασιών, γεγονός που ενόχλησε τους υπηρεσιακούς παράγοντες της εναγομένης, που μέσω της επιλογής του προαναφερθέντος συστήματος επιλογής μειοδότη επιβουλεύονταν συστηματικά τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ο οποίος διατηρεί σημαντικό τμήμα μετοχών και αδιαφορούν για τη νομιμότητα, αποτέλεσε δε την αιτία προσχηματικών υπηρεσιακών πειθαρχικών διώξεων και οδήγησε σε αλλεπάλληλες και σκόπιμες περικοπές των αποδοχών του και σε βαρύτατη καταπόνηση της υγείας του, ότι μια από τις προσχηματικές πειθαρχικές διώξεις οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 4/2003 απόφασης του Δευτεροβαθμίου Υπηρεσιακού Συμβουλίου της εναγομένης με την οποία του επιβλήθηκε η ποινή της έγγραφης επίπληξης, ότι αφορμή για την προσχηματική αυτή δίωξη αποτέλεσε η με αριθμ. πρωτ. 2439/13-11-2001 αναφορά του προς τον αρμόδιο διευθυντή της ΤΠΚ Μακεδονίας σχετικά με τις παρατηρηθείσες εκ μέρους του παρατυπίες, παραλείψεις και συμπεριφορές που έλαβαν χώρα κατά την διαδικασία ανάθεσης και εκτέλεσης του έργου " Σύστημα Ασφαλείας ηλεκτρονικής περίφραξης αποθηκών Κατερίνης", του οποίου υπήρξε μελετητής, ότι η ως άνω αναφορά του μετά τη διενέργεια της υπ' αριθμ…/18-2-2002 έκθεσης διοικητικής και προφορικής προανάκρισης από τον Β. Ρ. Τ/Α τέθηκε στο αρχείο, ενώ ο ίδιος παραπέμφθηκε σε πειθαρχικό υπηρεσιακό έλεγχο, ότι η αποδοθείσα σ' αυτόν κατηγορία συμπληρώθηκε αυθαίρετα με την χρησιμοποίηση αποσπασματικών φράσεων οι οποίες αποτέλεσαν περιεχόμενο της ασκηθείσας εκ μέρους του έφεσης κατά της υπ' αριθμ. 465/20/20-4-2002 απόφασης του Προϊσταμένου του τμήματος μελετών - κατασκευών δομικών έργων του συγκροτήματος Δομικών και Η/Μ έργων Θεσσαλονίκης, ως υπερασπιστικοί ισχυρισμοί, χωρίς πρόθεση εξύβρισης με μοναδικό σκοπό την ανάδειξη της αλήθειας και για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της εναγομένης, ότι από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της εναγομένης του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή του προστίμου ίσου με τις αποδοχές των δέκα ( 10) ημερών, ότι προς υποστήριξη της ασκηθείσας κατά της τελευταίας αυτής απόφασης έφεσης ενώπιον του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση κατέθεσε το από 17-6-2003 υπόμνημα, το περιεχόμενο του οποίου παραθέτει στην αγωγή, με το οποίο εξέθετε τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκεστην υποβολή της ως άνω αναφοράς, ότι ενώ με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν του αποδόθηκε δόλος εν τούτοις κρίθηκε αδίκως πειθαρχικά ελεγκτέος και του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της έγγραφης επίπληξης, ότι εάν κατά το χρόνο που υπέβαλε την ανωτέρω αναφορά είχε θεσμοθετηθεί ο ισχύων "ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ" δεν θα υπήρχαν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της προσχηματικής δίωξης, που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, ενώ εάν εφαρμοσθεί στην περίπτωση της προσβαλλόμενης απόφασης το ρυθμιστικό πλαίσιο του ανωτέρω κώδικα, έχει παραβιασθεί στην περίπτωση αυτή εκ μέρους της εναγομένης η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, ότι στην υποβολή της ως άνω αναφοράς του οδηγήθηκε με βάση το άρθρο 23 παρ. 6 του ΓΚΠ - ΟΤΕ, τις επιταγές του οποίου δεν μπορούσε να παραβεί, ούτε μπορούσε να συμμετάσχει στη διασπάθιση των οικονομικών αποθεμάτων της εναγομένης, είτε να συνδράμει στη συγκάλυψη της κατάστασης, ότι η απόφαση αυτή είναι άκυρη για τους αναφερόμενους στην αγωγή του λόγους, οι οποίοι αφορούν α) τη μη νόμιμη συγκρότηση του εκδόντος αυτή Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου, κατά τα ειδικότερα στην αγωγή αναφερόμενα, β) την έλλειψη αιτιολογίας της και την κρίση της περί του ότι οι αποδοθείσες σ'αυτόν πράξεις συνιστούν πειθαρχικό παράπτωμα, γ) τη μη τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας απαγγελίας της κατηγορίας και κίνησης διαδικασίας πειθαρχικού ελέγχου και δ) την άσκηση της πειθαρχικής εξουσίας εκδικητικά και με σκοπό την ηθική, προσωπική και επαγγελματική μείωσή του, ήτοι καθ' υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης και των χρηστών ηθών καθώς και του σκοπού στον οποίο αυτή αποβλέπει, κατά τα ειδικότερα στην αγωγή εκτιθέμενα. Με βάση αυτά, ζητούσε να ακυρωθεί η ως άνω απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου της αναιρεσίβλητης και να υποχρεωθεί η εναγομένη α) να παύσει την προσβολή της προσωπικότητάς του και β) να του καταβάλει, το αναφερόμενο σ' αυτή χρηματικό ποσόν, ως αποζημίωση, λόγω στέρησης προαγωγής. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την αγωγή, κατά το πρώτο αίτημά της και την απέρριψε ως προς τα λοιπά. Κατά της σχετικής αποφάσεως ασκήθηκε έφεση από την (ήδη) αναιρεσείουσα. Επί της εφέσεως αυτής εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το εφετείο δέχθηκε ότι η ένδικη αγωγή δεν είναι νόμιμη, κατά το ως άνω (πρώτο) αίτημά της και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, απέρριψε την αγωγή, ως μη νόμιμη, για το λόγο ότι δεν είναι δυνατή κατά νόμο η διατύπωση αυτοτελούς αιτήματος, περί ακυρότητας της απόφασης του Πειθαρχικού Συμβουλίου, χωρίς αυτό να συνδέεται με ιδιωτικού δικαίου αξίωση του ενάγοντα. Έτσι, όμως, που έκρινε το εφετείο, έσφαλε περί την ερμηνεία του νόμου και ειδικότερα των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 174, 281, 298, 648 επ., 680, 914, 922 ΑΚ καθώς και αυτές του ΓΚΠ-ΟΤΕ, όπως πιο πάνω παρατίθενται, τις οποίες έτσι παραβίασε, μη εφαρμόζοντάς αυτές, αφού η κρινόμενη αγωγή, κατά το ως άνω αίτημά της και υπό τα ιστορούμενα σ' αυτήν, είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις ως άνω διατάξεις, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη, ότι τέτοια αξίωση έχει υποβληθεί, από τον ενάγοντα και συγκεκριμένα (αξίωση) καταβολής αποζημίωσης, κατά τα ανωτέρω. Επομένως και κατά παραδοχή της ένδικης αίτησης μετά των επ' αυτής προσθέτων λόγων, με την οποία και με το σύνολο των λόγων της, όπως αυτοί εκτιμώνται, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., πρέπει αυτή να αναιρεθεί, να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω έρευνα, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 979|2009 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα, εκ δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουνίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ