Αριθμός 1686/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Β. Μ. του Ι. και 2) Μ. Μ., συζύγου Β. Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στέφανο Βαρδάκα.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Σ. του Ε., 2) Σ. Σ. του Ε. και 3) Μ. Σ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Γουλιέλμο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-4-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 168/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2004/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-12-2009 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 6-2-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια του άρθρου 76 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας συντρέχει μεταξύ άλλων και όταν, εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους. Έτσι, στην περίπτωση ασκήσεως αγωγής του κυρίου ακινήτου για αναγνώριση της ακυρότητας της συμβάσεως πωλήσεως του ακινήτου, για το λόγο ότι έγινε χωρίς νόμιμη πληρεξουσιότητα του ιδίου προς τον πωλητή, καθώς και για αναγνώριση της ακυρότητας της εγγραφής προσημειώσεως υποθήκης που έγινε στη συνέχεια επ' αυτού με συναίνεση του αγοραστή υπέρ τρίτου δανειστή του, για το λόγο ότι έγινε από μη κύριο, υπάρχει αναγκαστική ομοδικία μεταξύ του αγοραστή και του πωλητή του ακινήτου αλλά και του τρίτου προσημειούχου δανειστή. Τούτο διότι δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, αφού δεν μπορεί να νοηθεί ουσιαστική κρίση ακυρότητας της πωλήσεως ως προς τον πωλητή και εγκυρότητας αυτής ως προς τον αγοραστή ούτε ουσιαστική κρίση ακυρότητας της πωλήσεως ως προς τον πωλητή και τον αγοραστή και εγκυρότητας τής (γενομένης με συναίνεση του αγοραστή) εγγραφής προσημειώσεως υποθήκης ως προς τον τρίτο δανειστή. Εξάλλου κατά το άρθρο 76 παρ.4 Κ.Πολ.Δ. η άσκηση των ενδίκων μέσων από κάποιον από τους αναγκαίους ομοδίκους έχει αποτέλεσμα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του παρόλο που αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου (Ολ.Α.Π.63/1981). Στην περίπτωση αυτή (της πλασματικής ασκήσεως του ενδίκου μέσου) πρέπει οι μη ασκήσαντες αυτό ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ.3 και 110 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.3 Κ.Πολ.Δ. (Α.Π.1433/2012, Α.Π.1108/2010), όπως η παράγραφος 3 ίσχυε πριν από την προσθήκη σ' αυτήν δευτέρου εδαφίου με το άρθρο 62 ν.4139/2013 και έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση εφόσον η συζήτηση της υποθέσεως έλαβε χώρα πριν από την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού (20-3-2013). Τούτο δε ανεξαρτήτως του ότι στο προστεθέν εδάφιο, με το οποίο προβλέπεται ο χωρισμός της υποθέσεως σε περίπτωση μη κλητεύσεως κάποιου από τους ομοδίκους, ρητώς ορίζεται ότι τούτο ισχύει μόνο επί απλής ομοδικίας.
Στην προκειμένη περίπτωση με την από 27-4-2005 αγωγή τους επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι εξέθεσαν τα εξής: Ότι με συμβολαιογραφικό προσύμφωνο ανέθεσαν στον πρώτο εναγόμενο και ήδη μη διάδικο Α. Κ. την ανέγερση πολυόροφης οικοδομής σε οικόπεδό τους κατά το σύστημα της αντιπαροχής. Ότι στον ανωτέρω εργολάβο χορήγησαν την πληρεξουσιότητα να μεταβιβάσει στον εαυτό του (με αυτοσύμβαση) ή σε τρίτους ποσοστά εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου τους με τις αντίστοιχες οριζόντιες ιδιοκτησίες. Ότι η πληρεξουσιότητα αυτή τελούσε υπό αναβλητικές αιρέσεις, οι οποίες δεν επληρώθησαν κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα σ' αυτήν (αγωγή). Ότι παρά ταύτα με πωλητήριο συμβόλαιο ο πρώτος εναγόμενος, ως πληρεξούσιος αυτών, μεταβίβασε κατά πλήρη κυριότητα στους δεύτερο και τρίτη εναγομένους και ήδη δεύτερο και τρίτη αναιρεσείοντες, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου σε καθένα από αυτούς, το περιγραφόμενο διαμέρισμα της οικοδομής με τα αντιστοιχούντα σ' αυτό ποσοστά εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο αντί τιμήματος το οποίο αυτός εισέπραξε. Ότι για την εξόφληση του τιμήματος αυτού οι δεύτερος και τρίτη εναγόμενοι συνήψαν με την τέταρτη εναγομένη και ήδη μη διάδικο ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." δανειακή σύμβαση στεγαστικού δανείου, για την εξασφάλιση του οποίου εγγράφηκε με συναίνεσή τους προσημείωση υποθήκης στο πιο πάνω διαμέρισμα. Ζήτησαν δε να αναγνωρισθεί ότι το συμβόλαιο πωλήσεως του διαμερίσματος αυτού από τον πρώτο προς τους δεύτερο και τρίτη εναγομένους είναι άκυρο διότι έγινε χωρίς πληρεξουσιότητα, καθώς και ότι με το συμβόλαιο αυτό δεν επήλθε μεταβίβαση της κυριότητας αυτής στους ανωτέρω εναγομένους, επί πλέον δε να αναγνωρισθεί ότι η προσημείωση υποθήκης που ενεγράφη στο πιο πάνω διαμέρισμα, με συναίνεση των δευτέρου και τρίτης εναγομένων υπέρ της τέταρτης, είναι άκυρη διότι έγινε από μη κυρίους, καθώς και ότι η υποθήκη αυτή δεν επέφερε οποιαδήποτε έννομη συνέπεια στη νομική κατάσταση του διαμερίσματος αυτού. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε αυτή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, κατά παραδοχή ενστάσεως των δευτέρου και τρίτης εναγομένων περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος των εναγόντων. Μετά από έφεση των εναγόντων και αντέφεση των εναγομένων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η αντέφεση, έγινε δεκτή η έφεση και αφού εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση και κρατήθηκε η υπόθεση, έγινε δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη. Ήδη φέρεται για συζήτηση η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως των εναγομένων. Και ναι μεν οι αναιρεσείοντες προσκομίζουν την .../25-10-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Κατερίνης …, από την οποία προκύπτει ότι κάλεσαν τον πρώτο εναγόμενο και αναγκαίο ομόδικό τους Α. Κ. να παραστεί κατά τη συζήτηση της αιτήσεώς τους, όμως αυτοί δεν προσκομίζουν ούτε επικαλούνται έκθεση επιδόσεως από την οποία να προκύπτει ότι κάλεσαν στη συζήτηση και την τέταρτη εναγομένη και επίσης αναγκαία ομόδικό τους "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.". Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 30-12-2009 αιτήσεως των Β. Μ. και Μ. Μ. για αναίρεση της 2004/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στις 26 Αυγούστου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ