Αριθμός 1226/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πατινίδη), Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, προκειμένου να αποφανθεί, για την διόρθωση της 596/2012 αποφάσεως του Αρείου Πάγου (Β2 Τμήματος), μετά την από 5/3/2013 αίτηση των Φ. Μπαρέ κλπ (7), μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "Γ. Κ. Α.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Τσουμάνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Φ. Μ. του Μ., χήρας Α. Ο., ατομικά και ως έχουσας την γονική μέριμνα της ανήλικης θυγατέρας της Ν., 2) Σ. Ο. του Χ., 3) Α. συζύγου Σ. Ο., 4) Ν. θυγατέρας Σ. Ο., 5) Χ. Σ. Ο., 6) Φ. Σ. Ο., κατοίκων ..., 7) Π. Χ. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Μανέα. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, εισηγήτρια δε ορίστηκε η Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 316 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 ιδίου Κώδικα ,αν η απόφαση είναι διατυπωμένη με τρόπο που γεννά αμφιβολίες ή είναι ασαφής, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος, να την ερμηνεύσει με νέα του απόφαση έτσι που η έννοια της να γίνει αναμφίβολη , η ερμηνεία όμως δεν μπορεί ποτέ να αλλάξει το διατακτικό της αποφάσεως που ερμηνεύεται. Εξ άλλου από τα άρθρα 74, 75, 513 παρ. 1, β, 517 β και 558 εδ. β' του Κ Πολ.Δ. προκύπτει ότι επί απλής ομοδικίας ,η οποία υφίσταται και στην περίπτωση που ενάγονται περισσότεροι του ενός, ως εις ολόκληρον υπόχρεοι για αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση από αδικοπραξία ή εκ του νόμου στο πλαίσιο της προστήσεως (άρθρα 481, 922, 926 Α.Κ.) ενώνονται σε κοινή διαδικασία πλείονες έννομες σχέσεις δίκης, οι οποίες συνδέουν διάφορα υποκείμενα, χωρίς να επηρεάζεται η ανεξάρτητη δικονομική θέση καθενός απ' αυτούς έναντι των λοιπών, η δε τελεσιδικία κρίνεται χωριστά για κάθε απλό ομόδικο (Α.Π. 39/2012, Α.Π. 365/2010, Α.Π. 292/2009). Τέλος από τη διάταξη του άρθρου 579 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. που ορίζει ότι αν αναιρεθεί η απόφαση οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε, προδήλως εννοεί τους διαδίκους που μετείχαν στην αναιρετική δίκη , μεταξύ των οποίων διεξάγεται κατά παραπομπή η νέα δίκη ενώπιον του Εφετείου. Δεν περιλαμβάνονται και οι διάδικοι εκείνοι οι οποίοι δεν μετείχαν στην αναιρετική δίκη, έστω και αν μετείχαν στην εφετειακή δίκη στα πλαίσια συνεκδικασθείσας εφέσεως. Ως προς τους διαδίκους αυτούς υπάρχει δεδικασμένο από την τελεσίδικη απόφαση, η οποία μπορεί να έχει καταστεί και αμετάκλητη γιατί παρήλθε η προς άσκηση αναιρέσεως προθεσμία του νόμου (Α.Π. 81/2012, Α.Π. 1717/2002). 
Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτούντες, αναιρεσίβλητοι στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η 596/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου, με μοναδική αναιρεσείουσα την καθής η αίτηση ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Γ. Κ. Α.Ε.", εκθέτουν ότι επί αγωγών τους (2) κατά της ως άνω ανώνυμης εταιρείας ως προστήσασας και κατά τεσσάρων ακόμη εναγομένων, υπαιτίων, του θανάσιμου τραυματισμού του συγγενικού προσώπου των έξι πρώτων αιτούντων και του τραυματισμού του εβδόμου εξ αυτών, με τις οποίες ζητούσαν και την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ψυχική οδύνη και την ηθική βλάβη που υπέστησαν αντίστοιχα, από την αδικοπρακτική συμπεριφορά των εναγομένων, εκδόθηκε η 125/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτές έγιναν εν μέρει δεκτές, ότι κατά της ως άνω αποφάσεως άσκησαν εφέσεις τόσο οι ίδιοι (ενάγοντες) όσο και οι εναγόμενοι, ότι επί των αντιθέτων εφέσεων εκδόθηκε η 6130/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η έφεση τους και απορρίφθηκε οι εφέσεις των αντιδίκων τους , ότι κατά της εφετειακής ως άνω αποφάσεως άσκησε αναίρεση η ανώνυμη εταιρεία "Γ. Κ. Α.Ε." η οποία έγινε δεκτή και με την 596/2012 αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ. 19 του Κ.Πολ.Δ., ήτοι για έλλειψη πλήρων και σαφών αιτιολογιών και ότι ενώ, α) μόνον ένας εκ των πέντε εναγομένων - εφεσίβλητων άσκησε αναίρεση, β) οι λόγοι αναιρέσεως αναφέρονται μόνον στον διάδικο αυτό, γ) η αγωγή θεμελιώνεται σε ενιαίο ιστορικό με διαφορετική συμμετοχή κάθε εναγομένου στην αδικοπραξία, δ) οι προβληθέντες από την αναιρεσείουσα λόγοι αναφέρονται μόνον σ' αυτήν, ε) η αναιρετική απόφαση εξέτασε μόνον αυτούς τους λόγους απεφάνθη μόνο για τον διάδικο αυτόν και προχώρησε γι' αυτούς μόνον τους λόγους και γι' αυτόν μόνο το διάδικο (αναιρεσείουσα) στην αναίρεση, στο διατακτικό ορίζει ότι, "Αναιρεί την 6139/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές", αδιακρίτως, ασαφώς, ανακριβώς και εσφαλμένως, διότι δεν διακρίνει σε ποίου διαδίκου τις αιτιάσεις αναφέρεται η κρίση και απόφαση, ποίο κεφάλαιο της αποφάσεως προσβάλλεται, ποίο εκ των πέντε εφεσίβλητων - εκκαλούντων αφορούν οι λόγοι και ποίον κεφάλαιο των εφέσεων εκ των πέντε αφορά και εντέλλεται να ερευνήσει, κρίνει και αποφανθεί το Εφετείο που θα επιληφθεί της εκδικάσεως κατά παραπομπή Δικαστήριο. Ζήτησαν δε μ' αυτή να συμπληρωθεί, να προσδιορισθεί σαφώς και πλήρως και να ερμηνευθεί η 596/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου (Β2 Τμήμα), τόσο ως προς τις αιτιολογίες όσο και ως προς το διατακτικό και να ορισθεί ποίο πρέπει να είναι το αντικείμενο της διατασσομένης νέας συζητήσεως, κατά κεφάλαιο - αντικείμενο και ποίον διάδικο αφορά. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αίτηση είναι μη νόμιμη καθόσον, στην προκείμενη περίπτωση που υπάρχει απλή ομοδικία μεταξύ της καθής η αίτηση - εναγομένης και των λοιπών τεσσάρων συνεναγομένων της, η δικονομική θέση καθενός των ομοδίκων είναι ανεξάρτητη και δεν επηρεάζεται από τη θέση των άλλων ομοδίκων και η τελεσιδικία κρίνεται χωριστά για κάθε ομόδικο. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από τον ένα των απλών ομοδίκων (την "Γ. Κ. Α.Ε."), απευθυνόταν κατά των αντιδίκων της (τώρα αιτούντων) και η αναιρετική δίκη διεξήχθη μόνο μεταξύ των αμέσως παραπάνω διαδίκων.
Συνεπώς, η κατ' ουσίαν παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Γ. Κ. Α.Ε." για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες (άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.) αναφορικά με την ορθή ή μη εφαρμογή των περί προστήσεως διατάξεων, για τη θεμελίωση της ευθύνης της αναιρεσείουσας ως προστήσασας, είχε ως αποτέλεσμα την ολική αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς τους διαδίκους που μετείχαν στην αναιρετική δίκη, η δε νέα, κατά παραπομπή δίκη θα διεξαχθεί μεταξύ των διαδίκων που μετείχαν στην αναιρετική δίκη, όχι δε και μεταξύ αυτών και των λοιπών ομοδίκων της αναιρεσείουσας, ως προς τους οποίους υπάρχει δεδικασμένο από την τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου, η οποία μπορεί να έχει καταστεί αμετάκλητη, γιατί δεν ασκήθηκε αίτηση αναιρέσεως απ' αυτούς ή γιατί παρήλθε η προς άσκηση αυτής προθεσμία του νόμου. Ορίζοντας, λοιπόν, η 596/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου στο διατακτικό της ότι, "Αναιρεί την 6130/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. 
Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές" διαλαμβάνει ακριβές, σαφές και πλήρες περιεχόμενο και ουδεμία αμφιβολία γεννάται ως προς αυτό και η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί .
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την κρινόμενη από 5/3/2013 αίτηση.
Καταδικάζει τους αιτούντες στα δικαστικά έξοδα της καθής, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουνίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ