Αριθμός 1647/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Βρυσηίδα Θωμάτου και Ευτύχιο Νικόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Χ. του Δ., κατοίκου …. Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πασχάλη Λαμπρόπουλο. Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Π. του Β., κατοίκου …. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σωτηρία Νικούλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-8-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5291/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 2217/2020 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-2-2021 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αριθμ.11 εδάφ. γ' του ΚΠολΔ, συντρέχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των κρίσιμων γεγονότων ή πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, δηλαδή λυσιτελών που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 42/2002, ΑΠ 845/2018, ΑΠ 343/2017), οφείλει να λάβει υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο. Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί γι' αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Δεν συνάγεται ότι δεν έχει ληφθεί υπόψη έγγραφο από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση όλα τα έγγραφα, εκτός από εκείνο στο οποίο αναφέρεται η αναιρετική αιτίαση. Πάντως, η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων που με επίκληση προσκομίστηκαν δεν αποκλείει την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη. Αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης (OλΑΠ, 8/2016, 2/2008). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, θα πρέπει στην αίτηση αναίρεσης να αναφέρεται: (α) ποιες είναι οι αποδείξεις που με επίκληση προσκομίστηκαν και τις οποίες δεν έλαβε υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας, (β) ο κρίσιμος ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και (γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης, το οποίο και θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 371/2021, ΑΠ 1221/2018, ΑΠ 845/2018). Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο σχημάτισε την κρίση του για τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε, και ειδικότερα την εκ μέρους του αναιρεσείοντος προσβολή της προσωπικότητας της αναιρεσίβλητης και τον καθορισμό της οφειλόμενης σ' αυτήν χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, "από την ένορκη εξέταση της μάρτυρος της ενάγουσας (ο εναγόμενος δεν εξέτασε δικό του μάρτυρα) που εξετάσθηκε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου,... από την με αριθμό …2017 ένορκη βεβαίωση που περιλαμβάνει τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων της ενάγουσας 1) Α. Φ., 2) Α. Κ. και 3) Δ. Φ., που δόθηκαν ενώπιον του Ειρηνοδίκη …, Δ. Α., κατόπιν εμπρόθεσμης κλήτευσης του εναγομένου.... από όλα τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα της σχετικής ποινικής διαδικασίας τα οποία συνεκτιμώνται ως δικαστικά τεκμήρια (...) και οι ένορκες βεβαιώσεις που δόθηκαν στα πλαίσια προηγουμένων δικών μεταξύ των διαδίκων, οι οποίες συνεκτιμώνται για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ακόμη κι αν δεν έχουν τηρηθεί οι τασσόμενες γι' αυτές διατυπώσεις (...) από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται...". Από τη βεβαίωση αυτή, ήτοι τη γενική αναφορά του είδους του συγκεκριμένου αποδεικτικού μέσου (έγγραφα), αλλά και σε συνδυασμό με την ίδια τη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος, προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στον προσδιορισμό των μηνιαίων εισοδημάτων του αναιρεσείοντος, έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση από τους διαδίκους, μεταξύ των οποίων και τα φερόμενα ως αγνοηθέντα α) το αντίγραφο του ισολογισμού της …2017 της εταιρείας "… ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ - …", β) το αντίγραφο του υπ' αριθμόν …2018 Πρακτικού της Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης της ως άνω εταιρείας και γ)τα έντυπα Ε1, Ε2 και Ε3 και το εκκαθαριστικό σημείωμα για το έτος 2015 της αναιρεσίβλητης, χωρίς τούτο να αναιρείται από τη μη ρητή αναφορά τους, αφού, κατά τη μείζονα σκέψη, αυτή δεν είναι απαραίτητη κατά νόμο. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από τον αρ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων παραπονείται ότι κατά το σχηματισμό της ελάσσονος προτάσεως η προσβαλλομένη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα έγγραφα κι έτσι επιδίκασε εις βάρος του και υπέρ της αναιρεσείουσας ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των 20.000 ευρώ, είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η ένδικη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την αναίρεση κατά της υπ' αριθμόν 2217/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Επιβάλλει εις βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Αυγούστου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ