Αριθμός 1211/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πατινίδη), Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΞΩΝ ΜΕΛΕΤΑΙ ΑΤΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πλάτων Νιάδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Λ. του Σ., κατοίκου ... 2) Χ. Σ. του Α., κατοίκου ... 3) Κ. Μ. του Ι., κατοίκου ... 4) Γ. Σ. του Σ., κατοίκου ... 5) Χ. Β. του Π., κατοίκου ...
Οι υπό στοιχεία 1, 2, 4, 5 αναιρεσίβλητοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Δημητρίου Καλαματιανού και κατέθεσε προτάσεις. Ο υπό στοιχείο 3 αναιρεσίβλητος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καλαματιανό και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/2/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σπάρτης και συνεκδικάστηκε με την από 2/6/2006 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση της ήδη αναιρεσίβλητης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 385/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 426/2009 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4/11/2010 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 14/10/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τρίτου και την απόρριψη των λοιπών λόγων της ένδικης αιτήσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το αποδεικτικό μέσο των ενόρκων βεβαιώσεων που προβλέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 270 παρ. 2, 671 παρ. 1 και 681 Β ΚΠολΔ είναι ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, που διακρίνεται από τα έγγραφα και τους μάρτυρες, και για το λόγο αυτό πρέπει στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου να μνημονεύονται ειδικά οι ένορκες βεβαιώσεις που είχαν νόμιμα επικαλεστεί και προσκομίσει οι διάδικοι, η δε παράβαση της υποχρεώσεως του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 671 παρ. 1 εδ. δ ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες, σε συνδυασμό με το άρθρο 270 παρ. 2 γ' ΚΠολΔ με την οποία ορίζεται ότι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνοντας υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και από τη διάταξη του άρθρου 591 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα με την οποία ορίζεται ότι τα άρθρα 1 έως 590 εφαρμόζονται και στις ειδικές διαδικασίες, εκτός αν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών, προκύπτει ότι στις εν λόγω διαδικασίες, στις οποίες εμπίπτει και εκείνη των διαφορών από την παροχή σύμβασης εξαρτημένης εργασίας (άρθρα 663 επ. Κ.Πολ.Δικ.), το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη ένορκες βεβαιώσεις των οποίων γίνεται επίκληση και για τη σύνταξη τους έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενες από το νόμο διατυπώσεις, έστω και αν αυτές υπερβαίνουν αριθμητικά τις τρεις. Η γενική διάταξη του άρθρου 270 ΚΠολΔ. δεν μπορεί να εφαρμοστεί, διότι στην πιο πάνω ειδική διάταξη του αρθρ. 671 παρ. 1 εδ. δ' ορίζεται, για το επίμαχο θέμα, άλλως, με το να μη τίθεται δηλαδή ο κατά τα ανωτέρω αριθμητικός περιορισμός και να μη αποκλείονται, εντεύθεν, οι πέραν των τριών ένορκες βεβαιώσεις (Α.Π. 188|2010, Α.Π 1391/2008, Α.Π. 160/2006, Α.Π 522/1999). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα, προκύπτει ότι οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, με την από 20-2-2006 αγωγή τους, επικαλούμενοι σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, ζητούσαν να τους καταβληθούν από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα εταιρία, ως εργοδότιδά τους, για δεδουλευμένους μισθούς, υπερωριακή απασχόληση και απασχόληση κατά τα Σάββατα και τις Κυριακές, τα αναφερόμενα σ' αυτή χρηματικά ποσά., Από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απορρίφθηκε η αγωγή. Κατά της σχετικής αποφάσεως άσκησαν έφεση οι ενάγοντες, η οποία έγινε δεκτή με την προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση και επιδικάσθηκαν σ' αυτούς τα αναφερόμενα σ' αυτή χρηματικά ποσά. Προς απόδειξη των θεμελιωτικών των "αρνητικών της αγωγής της" ισχυρισμών της, ήτοι του ουσία αβασίμου της αγωγής, η αναιρεσείουσα επικαλέσθηκε με τις έγγραφες προτάσεις της και προσκόμισε, μεταξύ άλλων, στο Εφετείο και την 89(27-2-2009 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος της Α. Γ., η οποία δόθηκε νομότυπα ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αργούς. Όμως, όπως αναφέρεται ρητά στην προσβαλλόμενη απόφαση, η ένορκη αυτή βεβαίωση δεν ελήφθη υπόψη, "καθόσον σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 270 παρ. 2 εδ. γ' του Κ.Πολ.Δικ., λαμβάνονται το πολύ τρεις για κάθε πλευρά". Έτσι, όπως έκρινε το Εφετείο, με το να μη λάβει δηλαδή υπόψη του την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, την οποία νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα, έστω και αν ο συνολικός αριθμός των προσκομισθεισών απ' αυτήν ενόρκων βεβαιώσεων υπερέβαιναν τις τρεις, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι' αυτό είναι βάσιμος ο περί τούτου τρίτος, λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως. Μετά από αυτά και εφόσον παρέλκει η έρευνα των λοιπών, αναιρετικών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω έρευνα, στο δικαστήριο που την εξέδωσε, το οποίο θα συντεθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ.) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ.426/2009 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου. 
Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, εκ χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουνίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ