Αριθμός 1692/2007 

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου 

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα  

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Μαϊου 2007, με τη παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αγαπηνό, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7828/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με πολιτικώς ενάγοντα τον ψ1 ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεμιστοκλή Σοφό.
 Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων- κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Ιανουαρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 172/2007.
 
Αφού άκουσε τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τα άρθρα 362 και 363 του ΠΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 4 παρ. 2 Ν. 1738/1987 και μόνο Ν. 2243/1994, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης δια του Τύπου, που συντελείται με τη διανομή του σχετικού εντύπου, θα πρέπει να συντρέχει περίπτωση ισχυρισμού η διάδοσης αναληθούς γεγονότος σε τρίτους. Για την υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος αυτού απαιτείται άμεσος δόλος, που συνίσταται στην "εν γνώσει" του διαπράττοντος το αδίκημα, ότι τα όσα διαδίδει ή ισχυρίζεται εντύπως, είναι αναληθή και ικανά να βλάψουν την τιμή ή την υπόψη του παθόντος τρίτου. Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Ειδικότερη αναφορά των αποδεικτικών μέσων (όπως τα ονόματα των μαρτύρων κ.λ.π.), δεν είναι αναγκαία, όπως δεν είναι αναγκαία και αναφορά των περιστατικών που προέκυψαν από καθένα, πρέπει όμως να υπάρχει βεβαιότητα, για την οποία αρκεί η μνεία όλων, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το σύνολο τούτων και όχι ορισμένα μόνον από αυτά. Η επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να υπάρχει, όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή από τον συνήγορό του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αυτοτελείς ισχυρισμούς. Αυτοί δε είναι εκείνοι, οι οποίοι προβάλλονται στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 του ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή στη μείωση της ποινής. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και ο ερειδόμενος επί του άρθρου 367 του ΠΚ. Όμως ο από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενος λόγος άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης, κατά τον οποίο δεν αποτελούν άδικη πράξη οι εκδηλώσεις που γίνονται για την διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον, μπορεί να προταθεί, όπως συνάγεται από την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, μόνο όταν στοιχειοθετείται η αντικειμενική υπόσταση της απλής δυσφήμησης (άρθρ. 362 ΠΚ) ή της εξύβρισης (άρθρ. 361 παρ. 1 ΠΚ), όχι όμως και όταν οι εκδηλώσεις αυτές περιέχουν τα συστατικά στοιχεία της πράξης του άρθρου 363 ΠΚ. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που εξέδωσε τη προσβαλλόμενη 7828/2006 απόφαση, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, ότι, από τα σ' αυτή, κατά το είδος τους, αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος, συγγραφέας δημοσιεύματος στην εφημερίδα ".................", ιδιοκτησίας της εταιρίας με την επωνυμία "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε.", ή οποία εφημερίδα εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί στην Ελλάδα, δημοσίευσε τα εξής άρθρα που συνέταξε ο κατηγορούμενος με το κατωτέρω περιεχόμενο: α) την 19-7-2004, στη σελίδα 5 της ως άνω εφημερίδας δημοσίευμα με τον τίτλο "κατάχρηση εξουσίας" στο οποίο δημοσίευμα ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα ............. Πρόεδρο της Ε.Ε.Τ.Τ. τα εξής: "ΑΒΥΣΣΟΣ η ψυχή του ανθρώπου, λέει ο λαός. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αυτές τις μέρες, κατάλαβα το απύθμενο μιας τέτοιας αβύσσου και ευγνωμονώ γι' αυτό τον μόνιμο και εμπαθή διώκτη μου, τον δοτό, διορισμένο πασόκο πρόεδρο της ΕΕΤΤ ............... Η ΕΕΤΤ, για όσους δεν ξέρουν, υποτίθεται ότι είναι ανεξάρτητη Αρχή που, μεταξύ άλλων, ελέγχει και τις ραδιοφωνικές συχνότητες.......Κι' επειδή ο ψ1 δεν τολμάει να ακουμπήσει κανέναν ισχυρό, ακολουθώντας το δόγμα Πρωτόπαπα, έχει κάνει εμμονή της ζωής του να κλείνει το ........., Γέννημα-Θρέμμα του σημιτικού καθεστώτος, δεν μπορεί κι' αυτός να αντέξει την κριτική και η θεραπεία που έχει εφεύρει για να την αποφεύγει είναι οι αγωγές, οι μηνύσεις και οι "εν ονόματι του νόμου" διώξεις. Η ΜΑΝΙΑ του για τέτοιες επιτυχίες, τη νύχτα της Παρασκευής, τον οδήγησε και σε σκανδαλώδεις παρανομίες, για τις οποίες τόσο αυτός όσο και η ΕΕΤΤ θα κληθούν τώρα να δώσουν λόγο στο κοινό ποινικό δίκαιο. Σε μια σκοτεινή επιχείρηση, (νύχτα πάντα εισβάλλουν οι ύποπτοι και παράνομοι), οι τραμπούκοι της Ε.Ε.Τ.Τ......φυσικά, για την πλαστογράφηση των γεγονότων και την παραπλάνηση του εισαγγελέα, δεν έχω αμφιβολία ότι "τα παιδιά του ψ1" βεβαίωσαν (παρ' όλο που τέτοιο έγγραφο δεν έχει ακόμη βρεθεί) πως οι πομποί που ξήλωσαν βρίσκονταν σε "λειτουργία"......ψ1, που σπαταλά τα χρήματα του δημοσίου για να τυπώνει πολυτελείς εκδόσεις που προβάλλουν το "έργο" του, είναι για "ξήλωμα" εδώ και καιρό. Το προσωπικό του μίσος (διώξεις, κατασχέσεις και μηνύσεις για......συκοφαντική δυσφήμηση!) έχουν εκθέσει ανεπανόρθωτα την ΕΕΤΤ και έχουν εκμηδενίσει τα υπόλοιπα μέλη της, που ανέχονται και συνυπογράφουν την κατάχρηση εξουσίας του "Προέδρου", βάζοντας έτσι και τον εαυτό τους στο στόχαστρο του νόμου.......ο ψ1 αυτή την εβδομάδα πάει σπίτι του. Όταν θα έχει χάσει την εξουσία, που τόσο καιρό χρησιμοποίησε για τις προσωπικές του βεντέτες, τότε θα μπορούμε όλοι εμείς που υποφέραμε στωϊκά τις διώξεις να τον περιποιηθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο......Για εκείνον, που έκανε κατάχρηση εξουσίας με μικροψυχία και εμπάθεια, εμείς θα κάνουμε χρήση του νόμου. Ψυχρά και ψύχραιμα, επειδή ο ψεύτης και ο κλέφτης όσο είναι "διορισμένοι" χαίρονται". β) την 27-7-2004, στη σελίδα 4 της ως άνω εφημερίδας, δημοσίευμα με τον τίτλο: "ο "λιτός" Άκης και τα συντρόφια", στο οποίο (δημοσίευμα) ισχυρίσθηκαν για τον ανωτέρω εγκαλούντα τα εξής: "Έμαθα και μεταφέρω με ιδιαίτερη αγανάκτηση, οργή αλλά και χαρά συνομιλία μεταξύ του "λιτού σοσιαλιστή" του Four Seasons Άκη Τσοχατζόπουλου και του Υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου. Συζητείται στην Βουλή το επίμαχο νομοσχέδιο που στέλνει σπίτι τους όλους εκείνους τους φανατισμένους κομματικούς και αμετανόητους κ. Γενικούς που η αξιω(φυ)ματική αντιπολίτευση προσπάθησε ισχνά να πολεμήσει, όχι απλώς για να προστατεύσει τα "δικά της παιδιά" (χρεώνοντας όμως την κυβέρνηση με κουτοπονηριά για την φράση αυτή) αλλά για να έχει γρύλους και να αλλάζει λάστιχα σε όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης. Ρώτησε λοιπόν ο "λιτός" (επί Ανδρέα) ή "λυτός" επί Γιώργου Άκης, χωρίς καμία ντροπή: "Δηλαδή κ. Παυλόπουλε, με το νομοσχέδιο αυτό καταργείτε και τους προέδρους των ανεξαρτήτων αρχών; Ο κ . Παυλόπουλος τον παρέπεμψε στην σχετική παράγραφο του νομοσχεδίου, αλλά ο "λιτός" σοσιαλιστής επέμεινε: δηλαδή καταργείτε και τον πρόεδρο της ανεξάρτητης αρχής που συνεργάζεται με το υπουργείο Μεταφορών; Ο κ. Παυλόπουλος χαμογέλασε και απήντησε: αν έχετε κάποιον κομματικό προστατευόμενο για τον οποίο ενδιαφέρεστε κ. Τσοχατζόπουλε, ρωτήστε με ευθέως και θα σας πω. Το άκρατο ενδιαφέρον του λιτού Άκη, χωρίς πια κανένα δισταγμό, για τον κομματικό διορισμένο ψ1 της ΕΕΤΤ, επιβεβαιώνει πανηγυρικά όσα καταγγέλλουμε χρόνια από την στήλη αυτή. Ότι δηλαδή τη ΕΕΤΤ δεν είναι "εθνική" αλλά κομματική επιτροπή, ότι δεν υπήρξε ποτέ ανεξάρτητη και ότι ο κομματικός ψ1 υπηρετούσε πάντα τα συμφέροντα, τα μίση και τα ρουσφέτια των αφεντικών που τον διόρισαν, δηλαδή του Σημίτη και των αποκατιανών υπουργών του. Έγινε, χωρίς δισταγμό, όργανο εκδίκησης του άθλιου Υπουργού Προπαγάνδας, στην προσωπική του βεντέτα μαζί μου, και, ενώ η Πολιτεία (;) τον διόρισε για να υπηρετεί τα συμφέροντα του Κράτους, εκείνος ασχολήθηκε με μικροπειρατές αλλά δεν έκλεισε ποτέ τους μεγαλοκαρχαρίες καταπατητές συχνοτήτων. Εκεί έκανε πάντα τα στραβά μάτια, όπως του υπαγόρευαν τα συμφέροντα του καθεστώτος. Για αυτόν τον λαμπρό άντρα, που πάει σπίτι του αυτές τις μέρες, αφήνοντας την εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα "ανεξάρτητη" αρχή σε καλή και ακριβοδίκαια διοίκηση, ενδιαφέρθηκε προσωπικά ο "λιτός" Άκης.......". γ) την 30-7-2004, στη σελίδα 4 της ανωτέρω εφημερίδας, δημοσίευμα με τον τίτλο "Κομματικό (παρα)κράτος" στο οποίο (δημοσίευμα) ισχυρίσθηκε για τον ανωτέρω εγκαλούντα τα εξής: "....γιατί οι καταγγελίες αυτές δεν αφορούν μόνο στην παράβαση καθήκοντος του απερχόμενου κομματικά διορισμένου πασόκου προέδρου της ΕΕΤΤ ψ1 ........μπορεί τον Εισαγγελέα να μην τον ενδιαφέρει ότι ο ψ1, επί σειρά ετών, έχει κατευθύνει τις δραστηριότητες της ΕΕΤΤ μόνο εναντίον των κομματικών ή πολιτικών αντιπάλων του και πάσης φύσης μικροπειρατών. Πρέπει να τον ενδιαφέρει όμως ότι η ΕΕΤΤ υπό τον ψ1 όλα αυτά τα χρόνια (και όσοι πολιτικοί προϊστάμενοι του δήλωναν ψευδώς ότι έκλεισαν καλά και καταξιωμένα ραδιόφωνα επειδή θα κινδύνευαν οι πτήσεις του "Ελ.Βενιζέλος") προστάτευε συστηματικά τους μεγάλους παρανόμους....αλλά ο "ευσυνείδητος" ψ1 δεν μπορεί να τους βρει, γιατί ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με το να κλείνει τα ραδιόφωνα εκείνων των "αντιθέτων" που τον κριτικάρουν και τον εκθέτουν για αυτό που πραγματικά είναι. Ένα είδος σοσιαλιστικής, δημοκρατικής "φίμωσης" των αντιφρονούντων!....". δ) την 2-9-2004, στη σελίδα 5 της ανωτέρω εφημερίδας, δημοσίευμα με τον τίτλο: "Ο φίλος μου ο ......... φεύγει" στο οποίο (δημοσίευμα) ισχυρίσθηκε για τον ανωτέρω εγκαλούντα τα εξής: ".......Ούτε καθ' υποψίαν "ανεξάρτητη αρχή" όπως τη βάφτισε ο Σημίτης, μια σφηκοφωλιά παρανομίας, κομματικής εύνοιας και "υπερ-προσδιορισμού" σε σημείο υστερίας, ξηλώνεται και εξυγιαίνεται αυτή τη στιγμή, μέσα σε στεναγμούς ανακούφισης των εργαζομένων της και του τηλεπικοινωνιακού κόσμου. Καταξιωμένος αρχηγός της σφηκοφωλιάς, ο πολλάκις τιμήσας αυτή τη στήλη ψ1, διώκτης των αντιφρονούντων, τιμωρός της ελεύθερης ραδιοφωνίας και μηνυτής της δημοσιογραφικής φωνής. Ο διορισμένος από το Σημιτικό καθεστώς, από αύριο, θα είναι τέως, αλλά όχι λησμονημένος. Αλησμόνητος θα μείνει στους εργαζομένους της Εθνικής (!) Επιτροπής Τηλεπικοιωνιών και Ταχυδρομείων και ελπίζω το ίδιο να συμβεί με τους ελεγκτές του δημοσίου που πρέπει να εισβάλουν στο άντρο αυτού του υψηλού επιπέδου ανδρός και να κάνουν τα αρχεία φύλλο και φτερό, σε κυνήγι όχι μαγισσών, αλλά σκελετών......Οι ελεγκτές ας ξεκινήσουν από τους διορισμούς του κ. ψ1. Ας βρουν, αρχικά, πόσοι συγγενείς και προσωπικοί φίλοι του "προέδρου" εργάζονται εκεί και πώς τους προσέλαβε, παρακάμπτοντας ΑΣΕΠ και άλλα νόμιμα. Πόσοι απ' αυτούς έτυχαν παράνομης ανανέωσης συμβάσεων. Και, κυρίως, τί έπραξαν για να δικαιολογούν τέτοια εύνοια.......Πολύ φοβάμαι ότι ο υπολογισμός θα είναι ανησυχητικός για τη δημόσια υγεία και ενοχοποιητικός για το καθεστώς ψ1. Πολύ φοβάμαι ότι όσο οι κεραίες αυτές εξέπεμπαν από τη διπλανή σας ταράτσα, ο ψ1 κυνηγούσε το ......... και όλους τους άλλους που τον διέταζαν να διώξει ο Πρωτοπαπάρας και οι "ευνοούμενες κυρίες" του καθεστώτος. Παράνομες κατασχέσεις, παραβάσεις καθήκοντος, ευνοιοκρατικό καθεστώς και διασπάθιση του δημοσίου χρήματος (πόσα ξόδευε ο ψ1 για πολυτελείς εκδόσεις με τη φάτσα του και για "αδήλωτους" δημοσιογράφους που έπαιρναν μισθό για να επαινούν τον πρόεδρο;) είναι ελάχιστα από εκείνα που πρέπει να απασχολήσουν τους ελεγκτές και, γιατί όχι, τη Δικαιοσύνη. Άλλωστε εκεί κατέφυγε ο σπουδαίος αυτός άνδρας όταν κατήγγειλα από αυτή την στήλη τις παρανομίες του: Μήνυσε εμένα και τον "Α.Τ." ζητώντας 300.000 ευρώ αποζημίωση για την ηθική του βλάβη. Βεβαίως, όπως όλοι οι έντιμοι και εύθικτοι που κάνουν αγωγές στις εφημερίδες, για προπέτασμα καπνού, ήταν έτοιμος ανά πάσα στιγμή να αποσύρει τη μήνυση έναντι κάποιου ηχηρού ποσού. Είναι ευτύχημα ότι η μήνυση του ψ1 θα εκδικαστεί γρήγορα, όπως είχε εκείνος επιτακτικά ζητήσει, πιθανόν για να βεβιαωθεί ότι το δικαστήριο θα ένιωθε δέος μπροστά στην "εξουσία" του. Στις 23 Σεπτεμβρίου ο ψ1 έχει καλέσει αξιόπιστους μάρτυρες κατηγορίας: Τους υπαλλήλους της ΕΕΤΤ που εκείνος παράνομα προσέλαβε και διατήρησε......Αυτήν που η ΕΕΤΤ επί ψ1 διαστρέβλωσε και κακοποίησε. Ιδιαίτερα τώρα που ο "πρόεδρος" δεν θα κρύβεται πίσω από τη φούστα των εκπεσόντων αφεντικών του". Ειδικότερα, το Εφετείο διέλαβε στο σκεπτικό του ότι τα αναφερόμενα στα ως άνω δημοσιεύματα για τον εγκαλούντα ψ1, τότε Πρόεδρο της Ε.Ε.Τ.Τ. ότι είναι "μόνιμος και εμπαθής διώκτης του", διορισμένος ποσόκος Πρόεδρος της Ε.Ε.Τ.Τ. "γέννημα-θρέμα του σημιτικού καθεστώτος", "σπαταλά τα χρήματα του δημοσίου για να τυπώνει πολυτελείς εκδόσεις του", ο κομματικός ψ1 υπηρετούσε πάντα τα συμφέροντα, τα μίση και τα ρουσφέτια των αφεντικών που τον διόρισαν.....", "ο ψ1 επί σειρά ετών, έχει κατευθύνει τις δραστηριότητες της ΕΕΤΤ μόνον εναντίον των κομματικών ή πολιτικών αντιπάλων του", η ΕΕΤΤ υπό τον ψ1 όλα αυτά τα χρόνια........προστάτευε συστηματικά τους μεγάλους παρανόμους", "μία σφηκοφωλιά παρανομίας, κομματικής εύνοιας.....(εννοεί ήταν η ΕΕΤΤ)......καταξιωμένος αρχηγός της σφηκοφωλιάς......ο ψ1 ......", συνιστούν γεγονότα δυνάμενα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος, τα τελευταία δε ήταν ψευδή, αφού ο εγκαλών διορίστηκε στην κατεχόμενη από αυτόν, κατά τον επίδικο χρόνο, θέση του προέδρου τη ΕΕΤΤ, με βάση νόμιμη διαδικασία, από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, άσκησε δε τα καθήκοντά του νομίμως, και δεν υπήρξε κομματικό όργανο, όπως διατείνεται ο κατηγορούμενος, ο οποίος, όντας παλαιός και πεπειραμένος δημοσιογράφος, τελούσε σε γνώση του ψευδώς των ανωτέρω γεγονότων και των ισχυρισμών του, εν γένει, που περιέχονται στις επίμαχες φράσεις, με την δημόσια εκφορά των οποίων πλήττεται ο εγκαλών και ως άνθρωπος αλλά και υπό την τότε ιδιότητά του ως Προέδρου της ΕΕΤΤ. Επομένως, πρέπει, αφού απορριφθούν ως αβάσιμοι, οι περί του αντιθέτου αυτοτελείς ισχυρισμοί του κατηγορουμένου, να κηρυχθεί αυτός ένοχος της ανωτέρω αξιόποινης πράξης, του Δικαστηρίου δεχομένου ότι η τέλεση της τελευταίας έλαβε χώρα υπό την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 3 εδ. ε' Π.Κ. κατά τα στο διατακτικό.
 Με βάση τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα συκοφαντικής δυσφήμησης δια του τύπου και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών, την οποία μετέτρεψε προς 4,40 ευρώ την ημέρα.
 Με τις παραδοχές του αυτές, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την, κατά τα ανωτέρω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα, και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης όπως γι' αυτήν τελικώς καταδικάστηκε ο αναιρεσείων τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 362 και 363 του Π.Κ. και άρθρων 4 παρ. 2 Ν. 1738/1987 και μόνου Ν. 2243/1994. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, όσον αφορά τη μνεία όλων των αποδεικτικών μέσων τα οποία έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο για το σχηματισμό της καταδικαστικής κρίσης του, αφού, τόσο από τη μνεία στο προοίμιο του σκεπτικού, μεταξύ άλλων, κατά το είδος τους μνημονευομένων αποδεικτικών μέσων, και "των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας", στις οποίες αναμφίβολα περιλαμβάνεται και η κατάθεση του εξετασθέντος στο ακροατήριο πολιτικώς ενάγοντος, όσο και από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, όσον αφορά ιδιαίτερα την θεμελίωση του στοιχείου του "ψευδούς" των από τον κατηγορούμενο συνταχθέντων δυσφημιστικών δημοσιευμάτων, προκύπτει με βεβαιότητα ότι λήφθηκε υπόψη και η παραπάνω κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στερείται αιτιολογίας, όσον αφορά το στοιχείο της γνώσης από τον κατηγορούμενο της αναλήθειας των από αυτόν, δια του τύπου, διαδοθέντων δυσφημιστικών για το πρόσωπο του πολιτικώς ενάγοντος ως άνω γεγονότων, αφού, κατά τις παραδοχές της, το στοιχείο αυτό συνήγαγε το Δικαστήριο από την ιδιότητα αυτού (κατηγορουμένου) ως παλαιού και πεπειραμένου δημοσιογράφου, υπό την έννοια ότι οι παραπάνω ιδιότητές του δεν του επέτρεπαν να αγνοεί την αναλήθεια των απ' αυτόν διαδιδομένων και ως εκ τούτου δεν απαιτείτο για την πληρότητα της αιτιολογίας η παράθεση ειδικοτέρων περιστατικών, από τα οποία να συνήγαγε το δικαστήριο το παραπάνω στοιχείο της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος. Τέλος, εφόσον το Δικαστήριο δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε τελέσει την αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση, ορθά απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, ότι "ενήργησε από δικαιολογημένο ενδιαφέρον προς αποκατάσταση της αλήθειας και την αποφυγή περαιτέρω παρανόμων ενεργειών και αυθαιρεσιών από πλευράς της ΕΕΤΤ και δευτερευόντως την προάσπιση των συμφερόντων του σταθμού του", αφού δεν συνέτρεχε, κατά τα προεκτεθέντα, περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 367 ΠΚ. Συνακόλουθα, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. α' του ΚΠΔ πρώτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και, ειδικότερα, όσον αφορά την απορριπτική κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας σε σχέση με τον προβληθέντα στο ακροατήριο αυτοτελή, επί του άρθρου 367 ΠΚ στηριζομένου ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
 Κατά το άρθρο 99 παρ. 1 ΠΚ αν κάποιος που δεν έχει καταδικαστεί αμετακλήτως για κακούργημα ή πλημμέλημα σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή ανώτερη των έξι μηνών, με μία μόνη ή με περισσότερες αποφάσεις, που οι ποινές δεν υπερβαίνουν συνολικώς το ανωτέρω όριο, καταδικαστεί σε τέτοια ποινή που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, το δικαστήριο, με την απόφασή του, διατάσσει την αναστολή εκτελέσεως της ποινής για ορισμένο διάστημα, που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από τρία και ανώτερο από πέντε έτη, εκτός αν κρίνει, με βάση ειδικά μνημονευόμενα στην αιτιολογία στοιχεία, ότι η εκτέλεση της ποινής κατά το άρθρο 82 είναι απολύτως αναγκαία για να αποτρέψει τον κατηγορούμενο από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, το δικαστήριο υποχρεούται να ελέγξει, ακόμα και χωρίς αίτημα, τη συνδρομή των προϋποθέσεων αναστολής εκτελέσεως της ποινής και να αιτιολογήσει ειδικώς την τυχόν αρνητική κρίση του. Στην προκειμένη υπόθεση το Τριμελές Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτήν προκύπτει, επέβαλε στον αναιρεσείοντα στερητική της ελευθερίας ποινή επτά (7) μηνών και, ακολούθως, προέβη στη μετατροπή της σε χρηματική, διέλαβε δε σ' αυτή την εξής σχετική αιτιολογία: "Επειδή από την έρευνα του χαρακτήρα του κατηγορουμένου, που κηρύχθηκε ένοχος και τις άλλες περιστάσεις, το Δικαστήριο κρίνει ότι η χρηματική ποινή αρκεί να τον αποτρέψει από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων (άρθρο 82 Π.Κ. όπως τελικώς αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του Νόμου 1419/1984). Συντρέχει επομένως νόμιμη περίπτωση να μετατραπεί η παραπάνω ποινή σε χρηματική. Αν ληφθούν υπόψη για τον προσδιορισμό του ποσού και οι οικονομικοί όροι του κατηγορουμένου, που κηρύχθηκε ένοχος, πρέπει κάθε ημέρα φυλάκισης να υπολογιστεί προς 4,40 Ευρώ". Η αιτιολογία αυτή δεν είναι ειδική διότι, δεν αναφέρει τα στοιχεία εκείνα που, επειδή συντρέχουν, αποκλείουν την αναστολή εκτελέσεως της ποινής. Έτσι, όμως, υπέπεσε στις από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Η΄ του ΚΠΔ προβλεπόμενες πλημμέλειες, κατά τον βάσιμο δεύτερο λόγο της αιτήσεως. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή μόνο ως προς τη διάταξη περί μη αναστολής της εκτέλεσης της στερητικής της ελευθερίας ποινής, που επιβλήθηκε και της μετατροπής αυτής σε χρηματική ποινή, και η υπόθεση να παραπεμφθεί, κατά το αντίστοιχο μέρος της, για νέα εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που την έχουν εκδώσει (άρθρο 519 του ΚΠΔ).
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί εν μέρει, ήτοι μόνο ως προς τη διάταξη για τη μη αναστολή της εκτέλεσης της στερητικής της ελευθερίας ποινής και την μετατροπή αυτής σε χρηματική ποινή, την με αριθμό 7828/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (πλημμελημάτων) Αθηνών.
 
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το παραπάνω αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 8 Ιουνίου 2007. Και, 
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 10 Αυγούστου 2007.


 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ