ΑΡΙΘΜΟΣ 273/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ζ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη-Εισηγήτρια, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στυλιανού Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Ιανουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ...... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 2494/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
 Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Οκτωβρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1672/2006.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στυλιανός Γκρόζος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή με αριθμό 518/17-11-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 1-Εισάγω ενώπιόν σας, κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ.1 εδ.α' ΚΠΔ, την 51/5-10-06 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..... που άσκησε δια του δικηγόρου του Χάρη Μέγα, κατά της 2494/06 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεσή του κατά της 8710/97 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμ/κείου Θεσσαλονίκης, που τον καταδίκασε για σωματεμπορία κατ' εξακολούθηση [άρθρο 351 ΠΚ] σε φυλάκιση 18 μηνών και σε χρηματική ποινή 500.000 δρχ, [άρθρο 19 Ν.2523/97], και εκθέτω τα ακόλουθα: 
2-Κατά το άρθρο 476 παρ.1, (όπως αντικατ. με το άρθρο 2 παρ.18 του Ν.2408/96), όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Κατά τη παράγραφο μεν 1 του άρθρου 465 ΚΠΔ το ένδικο μέσο μπορεί να το ασκήσει ο διάδικος είτε αυτοπροσώπως, είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1 ΚΠΔ, εφόσον το πληρεξούσιο προσαρτάται στη σχετική έκθεση ή προσκομίζεται στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του, κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής αποφάσεως που παρέχεται σε εκείνον που καταδικάσθηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από το συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση. Από τις προεκτεθείσες διατάξεις συνάγεται ότι η αίτηση αναιρέσεως ασκείται είτε αυτοπροσώπως από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, είτε μέσω αντιπροσώπου του και δη τόσον από το δικηγόρο που παρέστη κατά τη συζήτηση, εφόσον πρόκειται για απόφαση καταδικαστική και όχι απορριπτική της εφέσεως ως ανυποστήρικτης ή ως απαράδεκτης, όσο και από τον αντιπρόσωπο αυτού που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1 ΚΠΔ, εφόσον το έγγραφο της πληρεξουσιότητας προσαρτάται στη σχετική έκθεση ή προσκομίζεται στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή της. 3.- Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση αναιρέσεως ασκείται από το δικηγόρο του κατηγορουμένου Χάρη Μέγα, ο οποίος ναι μεν παρέστη στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η πληττόμενη 2494/06 απόφασή του, πλην όμως ούτε η απόφαση αυτή είναι καταδικαστική, ώστε να μπορεί να την ασκήσει τούτος από μόνο το γεγονός ότι παρέστη κατά τη συζήτηση, ούτε προσάρτησε ή προσκόμισε μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή της πληρεξούσιο, με το οποίο να του παρέχεται η σχετική εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1 ΚΠΔ. 4- Κατ' ακολουθία, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου [σε Συμβούλιο] επιβάλλεται το μεν να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά της ανωτέρω καταδικαστικής αποφάσεως ως απαράδεκτη, λόγω του ότι ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή της, το δε να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των 210 Ε, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ. ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩ Α-Να απορριφθεί η 51/5-10-06 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..... που άσκησε δια του δικηγόρου του Χάαρη Μέγα, κατά της 2494/06 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, και 
Β-Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των 210 €.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου 
Φώτιος Μακρής 
Αφού άκουσε 
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,   
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
  Κατά τη διάταξη του άρθρου 465 παρ. 2α του Κ.Ποιν.Δ, το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής αποφάσεως που παρέπεται σ'εκείνον που καταδικάσθηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από το συνήγορο που είχε παραστεί κατά τη συζήτηση. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο συνήγορος του κατηγορουμένου που παρέστη στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, μπορεί να ασκήσει στο όνομα του, για λογαριασμό του πελάτη του, το ένδικο μέσο της αναιρέσεως, μόνον αν πρόκειται για καταδικαστική απόφαση. Διαφορετικά, αν η απόφαση δεν είναι καταδικαστική, ο συνήγορος που παρέστη στη συζήτηση μπορεί να ασκήσει παραδεκτά αναίρεση μόνον υπό τους όρους της παραγ. 1 του ίδιου άρθρου (465 Κ.ΠοινΔ), δηλαδή, αν έχει γι' αυτό ειδική εντολή και προσαρτηθεί στη σχετική έκθεση το πληρεξούσιο έγγραφο ή επικυρωμένο αντίγραφο τούτου. Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση του κατηγορουμένου ως εκπρόθεσμη ή ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική, διότι στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο δεν εισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλά διαπιστώνει απλώς το τυπικώς απαράδεκτο του ενδίκου μέσου.
 Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την 2494/2006 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, την 1200/5-5-2006 έφεση του κατηγορουμένου ..... κατά της 8710/1997 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία ο ανωτέρω είχε καταδικασθεί για σωματεμπορία από κοινού σε ποινή φυλακίσεως 18 μηνών μετατραπείσα σε χρηματική και χρηματική ποινή 500.000 δραχμών. Κατά της εν λόγω αποφάσεως του τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία δεν είναι καταδικαστική, ο συνήγορός του κατηγορουμένου Θεοχάρης Μέγας, που παρέστη και που εκπροσώπησε στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η απόφαση αυτή, άσκησε με δήλωσή του στον αρμόδιο γραμματέα του ποινικού τμήματος του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως για την οποία συντάχθηκε η έκθεση με αριθμό 51/5-10-2006 του ανωτέρω γραμματέα. Στην έκθεση αυτή εκτίθεται, ότι ο ως άνω συνήγορος ενεργεί ως πληρεξούσιος δικηγόρος του κατηγορουμένου που παρέστη και υπερασπίστηκε τον κατηγορούμενο στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, χωρίς, όμως, να προσαρτάται στην έκθεση και πληρεξούσιο του πελάτη του (συμβολαιογραφικό ή απλή έγγραφη δήλωση). Ενόψει αυτών η ένδικη αίτηση αναιρέσεως δεν ασκήθηκε παραδεκτώς από το συνήγορο του κατηγορουμένου, ως αντιπρόσωπο συνήγορο αυτού, αφού δεν προσαρτήθηκε στην έκθεση το έγγραφο της πληρεξουσιότητας (άρθρο 465 παρ. 1 Κ.ΠοινΔ), ούτε είχε ο ανωτέρω συνήγορος δικαίωμα να την ασκήσει με μόνη την ιδιότητα αυτού ως συνηγόρου που παρέστη στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αφού η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική (άρθρο 465 παρ. 2α Κ.Ποιν.Δ.) Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και πρέπει, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, κατά την επί του φακέλου σημείωση του αρμοδίου γραμματέα, να απορριφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα ( άρθρο 583 Κ.Ποιν.Δ)  
Για τους λόγους αυτούς  
Απορρίπτει την από 5 Οκτωβρίου 2006 αίτηση του ..... περί αναιρέσεως του 2494/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2007. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ             Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ