ΑΡΙΘΜΟΣ 2116/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 3730/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/κης.
 Το Τριμελές Εφετείου Θεσ/κης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Φεβρουαρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 459/2007.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 183/11.5.07, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 9 Φεβρουαρίου 2007 αίτησιν αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1 κατά της υπ΄αριθμ. 3730/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, δια της οποίας απερρίφθη ως απαράδεκτος η έφεσίς του κατά της υπ΄αριθμ. 285/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής και εκθέτομεν τα εξής: της διατάξεως του άρθρου 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η άσκησις αιτήσεως αναιρέσεως δια δηλώσεως επιδιδομένης εις τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου επιτρέπεται μόνον κατά καταδικαστικής αποφάσεως. Η απόφασις όμως που απορρίπτει το ένδικον μέσον ως απαράδεκτον δεν είναι καταδικαστική.
Συνεπώς αναίρεσις κατ΄αυτής δεν δύναται να ασκηθή δια δηλώσεως του κατηγορουμένου επιδιδομένης εις τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (Α.Π. 1262/2006 Ποιν Δικ 2007 σελ. 118 κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν, δια της αναιρεσιβληθείσης υπ΄αριθμ. 3730/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης απερρίφθη ως απαράδεκτος η έφεσις του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, κατά της υπ΄αριθμ. 285/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής. Κατά της αποφάσεως ο κατηγορούμενος ήσκησε την από 9/2/2007 αίτησιν αναιρέσεως. Η αίτησις αυτή ησκήθη όχι κατά τας διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 1 Κ.Π.Δ., αλλά κατ΄άρθρον 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ., ήτοι δια δηλώσεως του αναιρεσείοντος επιδοθείσης εις ημάς. Εν όψει όμως του ότι η πληττομένη απόφασις δεν είναι καταδικαστική, δήλον τυγχάνει, ότι η αίτησις αναιρέσεως είναι απαράδεκτος, ως ασκηθείσα άνευ των νομίμων διατυπώσεων.
Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Προτείνομεν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 9 Φεβρουαρίου 2007 αίτησις αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1 κατά της υπ΄αριθμ. 3730/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. 
ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. 
 Αθήνα 6 Απριλίου 2007
Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου
Ανδρέας Ι. Ζύγουρας 
Αφού άκουσε 
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 1 και 509 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο γενικά, επομένως και η αναίρεση κατ' αποφάσεως, ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής Αρχής της περιφέρειας που κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Κατ' εξαίρεση, προκειμένου μόνο για καταδικαστική απόφαση, η αναίρεση μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη το άρθρου 473 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., και με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Στην έννοια όμως της καταδικαστικής απόφασης, δεν περιλαμβάνεται και εκείνη που απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη, αφού με αυτή το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην έρευνα της ουσίας της υποθέσεως και δεν επιβάλλει ποινή, αλλά απλώς διαπιστώνει το απαράδεκτο ή ανυποστήρικτο. Επομένως, προκειμένης αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως εκπρόθεσμη και απαράδεκτη, η αναίρεση πρέπει υποχρεωτικά να ασκηθεί στο γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε κ.λ.π. και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά βουλεύματος ή αποφάσεως εκτός άλλων περιπτώσεων για τις οποίες δεν πρόκειται και χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του κατηγορούμενου Χ1 στρέφεται κατά της 3730/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησή της, η έφεσή του κατά της 285/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής. Με την τελευταία αυτή απόφαση ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε, για παράβαση του Ν. 1780/88 ,σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική, και χρηματική ποινή εξακοσίων ευρώ. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ενόψει όμως του ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική, η αίτηση αναιρέσεως ανεπιτρέπτως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, ασκήθηκε με τον τρόπο αυτό και είναι εκ τούτου απαράδεκτη. Επομένως, πρέπει, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση στο Συμβούλιο του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά τη σχετική επί του φακέλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα), να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 583 παρ.1 Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα.
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 9-2-2007 αίτηση - δήλωση του Χ1 κατά της 3730 /2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.  
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 27 Νοεμβρίου 2007. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα την 29 Νοεμβρίου 2007. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ