Αριθμός 997/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε΄ Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, Χ1 που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Βασίλειο Χατζόπουλο και Ευστράτιο Γεωργιλά, περί αναιρέσεως της 7333/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Ιουλίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1395/05. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να διατυπωθεί προδικαστικό ερώτημα προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με το άρθρο 234 της Συνθήκης των ΕΚ., άλλως να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή κατά το άρθρο 15 παρ. 1 του ν. 1966/1991 "μεταγραφές φοιτητών Α.Ε.Ι., σπουδαστών Τ.Ε.Ι. και άλλες διατάξεις" όλα τα κατά την παρ. 2 του άρθρου 5 του από 9/9.10.1935 ν.δ. "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των κειμένων περί επαγγελματικής εκπαιδεύσεων διατάξεων" εργαστήρια ελευθέρων σπουδών υποχρεούνται να χρησιμοποιούν ολογράφως τόσο στις ιδρυτικές τους πράξεις όσο και στην με οποιονδήποτε τρόπο, μορφή ή μέσα εν γένει εμφάνισή τους προς τα έξω τον εξής αποκλειστικά και μόνο τίτλο "Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών" με ισομεγέθη και ομοιόμορφα απαραιτήτως στοιχεία. Κάτω από τον τίτλο αυτόν τίθενται τα δηλωτικά του περιεχομένου γνωστικού αντικειμένου και η επωνυμία του εργαστηρίου, με στοιχεία τα οποία δεν είναι δυνατό να υπερβαίνουν σε μέγεθος εκείνα του τίτλου. Οποιαδήποτε άλλη προσθήκη, αφαίρεση ή αλλοίωση στον καθιερούμενο με το προηγούμενο εδάφιο τύπο τίτλου, όπως ιδίως Πανεπιστήμιο, Κέντρο, Σχολή, Οργανισμός, Κολλέγιο, Ινστιτούτο, Ακαδημία απαγορεύεται. Απαγορεύεται επίσης η καθοιονδήποτε τρόπο αναγραφή άλλης ονομασίας της χορηγούμενης μετά το πέρας σπουδών βεβαιώσεως. Κατά δε το άρθρο 16 παρ. 1 στοιχ. α΄ εδ. α΄ του ίδιου νόμου 1966/1991 οι ιδιοκτήτες ή εκπρόσωποι εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, που παραβαίνουν με πρόθεση τις διατάξεις της παρ. 1 του προηγούμενου άρθρου ως προς τον τύπο τίτλου του εργαστηρίου ή προσθέτουν, αφαιρούν ή αλλοιώνουν αυτόν ή παραλείπουν καθ' οιονδήποτε τρόπο να χορηγήσουν στους εγγραφόμενους σπουδαστές την προβλεπόμενη από την παρ. 3 του προηγούμενου άρθρου έντυπη δήλωση ή χορηγούν ελλιπή ή παραπλανητική δήλωση, τιμωρούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 386 παρ. 1 εδ. α΄ του Ποινικού Κώδικα (απάτης). Εξάλλου εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε΄ του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που την εξέδωσε, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα της παραβάσεως του άρθρου 15 παρ. 1 σε συνδυασμό προς τα άρθρα 16 παρ. 1 στοιχ. α΄ του ν. 1966/1991 και 386 παρ. 1 εδ. α΄ του Π.Κ. και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως έξι μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Για να στηρίξει την καταδικαστική του κρίση το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος στην Αθήνα και σε μη επακριβώς διακριβωθείσα ημερομηνία του χρονικού διαστήματος από το έτος 2000 έως το Μάρτιο 2001, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ως νόμιμος εκπρόσωπος του Εργαστηρίου Ελευθέρων Σπουδών με την επωνυμία " ...." χρησιμοποιούσε σε διαφημιστικές καταχωρήσεις, που αφορούσαν το ανωτέρω εργαστήριο, την επωνυμία Πανεπιστήμιο- Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών και στην πινακίδα που ήταν ανηρτημένη στο κτίριο επί της οδού...., όπου έχει την έδρα του το ανωτέρω εργαστήριο, την επωνυμία "ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ- INSTITUTION D' ETUDES FRANCOPHONES- PARIS NORD", η οποία μεταφράζεται στα ελληνικά Ινστιτούτο γαλλόφωνων σπουδών, ενώ η ονομασία "PARIS NORD" που είχε προστεθεί στην ανωτέρω επωνυμία είναι η ονομασία ομώνυμου γαλλικού πανεπιστημίου και επίσης την επωνυμία "INSTITUTION D' ETUDES FRANCOPHONES" χρησιμοποιούσε και στην έντυπη δήλωση, η οποία σύμφωνα με το ν.1966/91 επιδιδόταν στους προσερχόμενους σπουδαστές συγχρόνως με την εγγραφή τους, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 15 παρ. 1 και 16 παρ. 1 ν.1966/91, αφού κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, δεν χρησιμοποιούσε στην προς τα έξω εμφάνιση του εργαστηρίου αποκλειστικά και μόνο τον τίτλο Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών, όπως ήταν υποχρεωμένος εκ του νόμου, αλλά είχε προσθέσει στον τίτλο αυτό και τη λέξη Πανεπιστήμιο, καθώς επίσης και τη λέξη INSTITUTION, ενώ στην πινακίδα επί του κτιρίου της έδρας της εταιρίας είχε προσθέσει την ονομασία του γαλλικού πανεπιστημίου "PARIS NORD" παρά το ότι αυτό απαγορευόταν. Έτσι όμως στις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως υπάρχει ασάφεια, αφού αρχικά μεν γίνεται δεκτό, ότι κατά την προς τα έξω εμφάνιση του εργαστηρίου ελευθέρων σπουδών, με την αρκτικόλεξη επωνυμία "..." και την πλήρη επωνυμία "INSTITUTION D' ETUDES FRANCOPHONES", ήτοι σε διαφημιστικές καταχωρίσεις, στην ανηρτημένη στο κτίριο της έδρας του πινακίδα και στις χορηγούμενες στους εγγραφόμενους σπουδαστές έντυπες δηλώσεις, ο κατηγορούμενος, υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου του εργαστηρίου αυτού, χρησιμοποιούσε στην επωνυμία τούτου την προσθήκη των όρων "ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ- INSTITUTION D' ETUDES FRANCOPHONES- PARIS NORD" και "INSTITUTION D' ETUDES FRANCOPHONES", που κατά τις προπαρατεθείσες διατάξεις δεν απαγορεύεται ούτε τιμωρείται, στη συνέχεια αναφέρεται ότι στον καθιερούμενο από το νόμο τύπο τίτλου "Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών", η προσθήκη, αφαίρεση ή αλλοίωση του οποίου συνιστά αξιόποινη πράξη, είχε προσθέσει τη λέξη "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ" και "INSTITUTION", χωρίς καμιά άλλη περαιτέρω διευκρίνιση για το πότε και πού έλαβε χώρα η απαγορευμένη αυτή προσθήκη. Από την ασάφεια αυτή δεν καθίσταται εφικτός ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο, περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 15 παρ. 1, 16 παρ. 1 ν.1966/1991 και 386 παρ. 1α Π.Κ., οι οποίες παραβιάσθηκαν εκ πλαγίου. Επομένως πρέπει, κατά παραδοχή ως βασίμου του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε΄ του Κ.Π.Δ. πρώτου λόγου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, περιττής μετά ταύτα καθισταμένης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 7333/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2007. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2007 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ