ΑΡΙΘΜΟΣ 643/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέα Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Μ. του Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηυκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κομπλιώνα, περί αναιρέσεως της 298/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας. 
Το Τριμελές Εφετείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Σεπτεμβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1077/12.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 370 παρ. 1 ΠΚ, όποιος αθέμιτα με σκοπό να λάβει γνώση του περιεχομένου τους ανοίγει κλειστή επιστολή ή άλλο κλειστό έγγραφο ή παραβιάζει τον κλειστό χώρο στον οποίο είναι φυλαγμένα ... επιστολή ή άλλο έγγραφο τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι ενός έτους. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος, το οποίο είναι σωρευτικώς μικτό, συνίσταται, μεταξύ των άλλων, σε μία των εξής πράξεων: 1) στο άνοιγμα κλειστής επιστολής ή κλειστού εγγράφου, το οποίο μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο. Γνώση του περιεχομένου, η οποία επιδιώκεται από το δράστη δεν απαιτείται, ούτε αρκεί η γνώση χωρίς άνοιγμα, 2) την παραβίαση του κλειστού χώρου στον οποίο φυλάσσεται η επιστολή ή το έγγραφο, η οποία παραβίαση μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο. Χώρος στον οποίο φυλάσσεται η επιστολή ή το έγγραφο μπορεί να είναι οποιοδήποτε πράγμα κινητό ή ακίνητο όπως πχ. συρτάρι, ερμάριο, άλλο κιβώτιο κλπ. Ο χώρος πρέπει να είναι ασφαλισμένος έτσι ώστε να είναι δυνατή η φύλαξη σε αυτόν της επιστολής ή του εγγράφου. Υποκειμενικά απαιτείται δόλος ο οποίος ενέχει τη γνώση ότι η επιστολή ή το έγγραφο είναι κλειστά ή ότι φυλάσσονται αυτά σε κλειστό χώρο, καθώς και τη θέληση να ανοίξει την επιστολή ή το έγγραφο με σκοπό να λάβει γνώση του περιεχομένου τους. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 372 παρ. 1 του ΠΚ όποιος αφαιρεί ξένο (ολικά ή εν μέρει) κινητό πράγμα από την κατοχή άλλου με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν το αντικείμενο της κλοπής είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, που προστατεύει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της κλοπής απαιτείται να αφαιρέσει ο δράστης με θετική ενέργεια από την κατοχή άλλου, ξένο, ολικά ή εν μέρει, κινητό πράγμα. παράνομα. Η αφαίρεση συνίσταται στην άρση της ξένης κατοχής, η οποία υφίσταται στο κινητό πράγμα και στη θεμελίωση νέας σ'αυτό κατοχής από το δράστη ή τρίτο με το σκοπό της παράνομης ιδιοποιήσεως του, στην έννοια δε της κατοχής που εκφράζει εξουσίαση κάποιου προσώπου σε σχέση με ένα πράγμα περιλαμβάνεται τόσο η πραγματική εξουσία επί του πράγματος, όσο και η βούληση για την εξουσίαση του. Η αφαίρεση αυτή απαιτείται να έγινε αυτογνωμόνως και χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου του πράγματος. Το έγκλημα της κλοπής θεωρείται τετελεσμένο ευθύς ως εκείνος που αφαίρεσε το ξένο πράγμα από την κατοχή του άλλου θέσει αυτό ολοκληρωτικά στη δική του φυσική εξουσία έστω και για ελάχιστο χρόνο. Η αξία του αντικειμένου της κλοπής δεν αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικώς υποστάσεως της εφόσον δεν χαρακτηρίσθηκε ως κλοπή με αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Η αφαίρεση μπορεί να γίνει με κάθε τρόπο και μέσο ενώ δεν απαιτείται να αναφέρεται και ο τρόπος της αφαίρεσης. Αντικείμενο ιδιοποιήσεως μπορεί να είναι και έγγραφο προορισμένο ή πρόσφορο απλώς προς απόδειξη εννόμου σχέσεως ή γεγονότος καθώς και έγγραφο που περιέχει και ενσωματώνει απαίτηση πχ. επιταγή, μετοχή κλπ. Ο σκοπός της ιδιοποίησης πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο της αφαίρεσης και είναι αδιάφορο αν επιτεύχθηκε ο σκοπός αυτός καθόσον η ιδιοποίηση δεν είναι στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της κλοπής. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 45 του ΠΚ, αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, ο καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός. Με τον όρο "από κοινού" νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ο κάθε αυτουργός θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττόμενου εγκλήματος γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με το δόλο τελέσεως του ιδίου εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή στο ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετόχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές, χωρίς να είναι αναγκαίο να αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου, οι επί μέρους πράξεις καθενός από τους συναυτουργούς. Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Εξάλλου, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαίωση δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από το καθένα. Δεν υπάρχει όμως έλλειψη αιτιολογίας εκ του ότι η αιτιολογία της απόφασης εξαντλείται στην επανάληψη του διατακτικού της, όταν σε αυτό περιέχονται και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης 298/2012 απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λαμίας, από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος προσδιορίζονται σε αυτήν, δέχθηκε ανελέγκτως, ότι "Ο κατηγορούμενος, από κοινού ενεργώντας με τον Σ. Τ. του Κ.., κάτοικο ..., στη Λαμία και στις 4-8-2006 αφαίρεσαν από το γραμματοκιβώτιο του Ε. Κ., ευρισκόμενο στην είσοδο της πολυκατοικίας επί της οδού ... αριθ. 6, μία επιστολή εντός φακέλου, την οποία είχε αποστείλει στον τελευταίο η Φ.-Λ. -Λ.. Στην επιστολή αυτή υπήρχε και η υπ' αριθ. ... τραπεζική επιταγή της Τράπεζας Πειραιώς, ποσού 5.068 €, έκδοσης παρά της Φ. Λ. -Λ., πληρωτέα σε διαταγή του δικηγόρου Ε. Κ. πληρωτέα από τον υπ' αριθ. ... λογαριασμό της εκδότριας στην Τράπεζα αυτή. Την επιστολή αυτή, που είχε σταλεί από την Φ. Λ. - Λ. στον δικηγόρο Ε. Κ., αθέμιτα με σκοπό να λάβουν γνώση του περιεχομένου παραβίασαν. Εν τέλει ο κατηγορούμενος αποζημίωσε τον παθόντα Ε. Κ. και του απέδωσε το ποσό της επιταγής, πράγμα από το οποίο συνάγεται, σε συνδυασμό με τα λοιπά στοιχεία, η ενοχή του. Επομένως, ο κατηγορούμενος τέλεσε τα αδικήματα της κλοπής και της παραβίασης του απορρήτου των επιστολών. Πρέπει λοιπόν να κηρυχτεί ένοχος των ανωτέρω πράξεων, όπως στο διατακτικό". Ακολούθως, το άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα των αξιόποινων πράξεων της παραβίασης του απορρήτου επιστολών κατά συναυτουργία και κλοπής κατά συναυτουργία με το ακόλουθο διατακτικό: ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο, ΕΝΟΧΟ του ότι: Α) Στην Λαμία στις 4.8.2006, με περισσότερες πράξεις του τέλεσε περισσότερα εγκλήματα που τιμωρούνται κατά νόμο με πρόσκαιρες της ελευθερίας ποινές και ειδικότερα: Ενεργώντας από κοινού, μετά από συναπόφασή του με τον Σ. Τ. του Κ., και άμεση και αυτοπρόσωπη εμφάνιση τους στην τέλεση του εγκλήματος, αθέμιτα και με σκοπό να λάβουν γνώση του περιεχομένου του, άνοιξαν κλειστό έγγραφο παραβιάζοντας τον κλειστό χώρο στο οποίο ήταν φυλαγμένο και ειδικότερα: Αθέμιτα παραβίασαν το γραμματοκιβώτιο που βρίσκεται στην είσοδο της οικοδομής επί της οδού ... 6 και στο οποίο φυλάσσονταν η αλληλογραφία του εγκαλούντα Ε. Κ. του Κων/νου, κατοίκου ..., ο οποίος διατηρεί γραφείο στην άνω οικοδομή και άνοιξαν ένα κλειστό φάκελο που βρίσκονταν εντός αυτού και είχε αποσταλεί στον εγκαλούντα ταχυδρομικώς από την Φ. Λ.- Λ., με σκοπό να λάβουν γνώση του περιεχομένου του. Β) Με πρόθεση αφαίρεσαν από την κατοχή άλλου ξένο ολικά κινητό πράγμα, με σκοπό να το ιδιοποιηθούν παράνομα και ειδικότερα αφαίρεσαν από το γραμματοκιβώτιο του εγκαλούντα, ένα φάκελο που περιείχε την με αριθμό ... τραπεζική επιταγή της Τράπεζας Πειραιώς, ποσού 5.068 ευρώ, πληρωτέα από τον με αριθμό ... λογαριασμό που διατηρούσε η εκδότρια της επιταγής Φ. Λ.- Λ. στην άνω τράπεζα και η οποία επιταγή είχε εκδοθεί εις διαταγή του εγκαλούντα, με σκοπό να την ιδιοποιηθούν παράνομα, αφού την ενσωμάτωσαν στην περιουσία τους χωρίς νόμιμη δικαιολογητική αιτία. Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, την, κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία αφού εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων τούτων, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 27, 45, 370 παρ. 1 και 372 παρ. 1 ΠΚ τις οποίες ορθώς εφήρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου. Οι περί του αντιθέτου επί μέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, καθόσον εκτίθενται τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδείχθηκε ότι ο αναιρεσείων από κοινού ενεργώντας με άλλον παραβίασαν το γραμματοκιβώτιο του αναφερομένου παθόντος και αφαίρεσαν από αυτό ένα φάκελο που περιείχε επιστολή, καθώς και την αναφερόμενη τραπεζική επιταγή αξίας 5.068 ευρώ, που είχε αποστείλει στον παθόντα η αναφερομένη εντολέας του με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα, ως και ότι άνοιξαν την επιστολή αυτή με σκοπό να λάβουν γνώση του περιεχομένου της. Περαιτέρω, δεν ήταν αναγκαίο να εκτίθεται στην απόφαση ποιος από τους αναφερόμενους δύο δράστες παρεβίασε το γραμματοκιβώτιο, ποιος άνοιξε και ποιος αφαίρεσε το φάκελο, αφού αρκεί ότι συνέπραξαν και τέλεσαν τα εγκλήματα αυτά, αμφότεροι δε τελούσαν εν γνώσει της κοινής προθέσεως για την τέλεση των εγκλημάτων τούτων. Περαιτέρω, η ιδιοποίηση, ως ελέχθη, δεν είναι στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως της κλοπής και έτσι είναι αδιάφορο αν επιτεύχθηκε ο σκοπός αυτός. Επιπλέον, δεν προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα στη διαδικασία κατά το άρθρο 211 Α ΚΠΔ, ότι δηλαδή η περί ενοχής κρίση του Δικαστηρίου στηρίχτηκε αποκλειστικά στην απολογία του συγκατηγορουμένου του αναιρεσείοντος Σ. Τ., καθόσον την περί ενοχής κρίση του το Δικαστήριο στήριξε αποκλειστικά στις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενόρκως στο ακροατήριο, στα πρακτικά της πρωτόδικης απόφασης και στο αντίγραφο της επιταγής που αναγνώστηκαν, και όχι στην απολογία του άνω συγκατηγορουμένου του στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενόψει του ότι εκείνος πρωτοδίκως δικάστηκε ερήμην και από τα πρακτικά της δίκης δεν προκύπτει ότι αναγνώστηκε απολογία ή άλλη κατάθεση αυτού (Σ. Τ.) κατά το στάδιο της προδικασίας. Η αιτίαση ότι με το να δεχτεί η προσβαλλόμενη ότι " εν τέλει ο κατηγορούμενος αποζημίωσε τον παθόντα Ε. Κ. και του απέδωσε το ποσό της επιταγής πράγμα από το οποίο συνάγεται σε συνδυασμό και με τα λοιπά στοιχεία η ενοχή του", δε διαλαμβάνει επαρκή και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, τούτο δεν συνιστά λόγο αναιρέσεως, διότι πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και ως εκ τούτου η αιτίαση αυτή είναι απαράδεκτη. Όθεν, οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ Α' και Δ' ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι, ενώ, ο προβαλλόμενος εκ του ιδίου άρθρου λόγος αναιρέσεως για αρνητική υπέρβαση εξουσίας είναι απαράδεκτος καθόσον δεν καθορίζεται ούτε ποια είναι αυτή, ούτε σε τι συνίσταται η αποδιδόμενη αυτή πλημμέλεια. Κατ' ακολουθίαν πρέπει η αίτηση να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 28-09-2012 αίτηση του Ν. Μ. του Β., κατοίκου ... για αναίρεση της 298/ 2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λαμίας.
Και επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Απριλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ