Αριθμός 1832/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία ενεργεί για τον εαυτό της, αλλά και για την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "..." και διακριτικό τίτλο "...", που έδρευε στην …και εκπροσωπείτο νόμιμα, που συγχωνεύτηκε μαζί της και την απορρόφησε, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παύλο Χατζηγεωργίου. 
Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Β., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-6-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 30-5-2007 αγωγή των ανωνύμων εταιρειών "..." και "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΥΗΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ". Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5090/ 2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4466/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 14-3-2012 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας διάβασε την από 24-4-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.- Επειδή, από την .../23-10-2012 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών.., με την κάτω από αυτήν από 23-10-2012 απόδειξη παράδοσης αντιγράφου του θυροκολληθέντος εγγράφου στα χέρια του αρμόδιου αξιωματικού υπηρεσίας και την από 24-10-2012 βεβαίωση της επιμελήτριας περί ταχυδρομικής αποστολής αντιγράφου του θυροκολληθέντος εγγράφου, την οποία προσκομίζουν και επικαλούντοι οι αναιρεσείουσες, που επισπεύδουν τη συζήτηση, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 14-3-2012 αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς τον αναιρεσίβλητο, για να παραστεί κατά τη συζήτησή της για την παραπάνω δικάσιμο της 20-5-2013, επιδόθηκε νόμότυπα και εμπρόθεσμα στον τελευταίο. Όμως ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. α' και γ' ίδιου Κώδικα). 2.-. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στο λόγο αναίρεσης πρέπει να εκτίθεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και σε ποιον από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ λόγους εμπίπτει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικότερα, ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης που συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε κανόνα ουσιαστικού δικαίου μη εφαρμοστέο ή παρέλειψε την εφαρμογή του εφαρμοστέου, είτε προσέδωσε στον εφαρμοσθέντα κανόνα έννοια διαφορετική από εκείνη την οποία έχει για να είναι ορισμένος και κατά συνέπεια παραδεκτός, δεν αρκεί να μνημονεύονται ή και να παρατίθενται οι διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν, αλλά απαιτείται επί πλέον να εκτίθεται σαφώς σε τι συνίσταται το σφάλμα της απόφασης περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του νόμου με βάση τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο της ουσίας. Ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, επίσης, λόγος αναίρεσης, που ιδρύεται, όταν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, για να είναι ορισμένος και κατά συνέπεια παραδεκτός πρέπει να καθορίζονται (στο αναιρετήριο), η αποδιδόμενη παράβαση και η αιτία συνεπεία της οποίας συμβαίνει τούτο, ήτοι αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε πρέπει να καθορίζεται σε τι συνίσταται η αντίφαση και από ποία αντιτιθέμενα μέρη προκύπτει, ή εάν έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, οπότε πρέπει περαιτέρω να καθορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκειά τους, ποίο δηλαδή το στοιχείο που λείπει που είναι αναγκαίο για την επάρκειά τους. Στην προκειμένη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους, προσάπτονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. πλημμέλειες, αντίστοιχα. Και ενώ στο αναιρετήριο γίνεται αναλυτική αναφορά του περιεχομένου της ένδικης αγωγής των αναιρεσειουσών και οι διατάξεις στις οποίες αυτή στηρίζεται, η έννοια των οποίων και εκτενώς αναλύεται, δεν αναφέρονται καθόλου οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο, προκειμένου να στηρίξει την κρίση του περί της συνδρομής των όρων των διατάξεων που εφάρμοσε, δεν εξειδικεύεται το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, αλλά ούτε και γίνεται μνεία των επί πλέον πραγματικών περιστατικών που έπρεπε να αναφέρονται, για την πληρότητα των αιτιολογιών.
Συνεπώς, οι λόγοι αυτοί είναι προεχόντως απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας. 3.- Επειδή, σε περίπτωση άσκησης αναίρεσης κατ' απόφασης που απέρριψε την αγωγή ως αόριστη, πρέπει για το ορισμένο του προβλεπόμενου από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια της παρά το νόμο κήρυξης απαραδέκτου λόγω του ορισμένου της αγωγής, να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, εκτός από το ακριβές περιεχόμενο της αγωγής και οι κρίσιμες παραδοχές του δικάσαντος δικαστηρίου, με βάση τις οποίες εκείνο κατέληξε στην απόρριψη της αγωγής ως αόριστης (σχ ΟλΑΠ 28/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ.14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση της παρά το νόμο απόρριψης ως αόριστης της ένδικης αγωγής των αναιρεσειουσών-εναγουσών ως προς την δεύτερη ενάγουσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... (και ήδη πρώτη αναιρεσείουσα). Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται οι κρίσιμες παραδοχές του δικάσαντος δικαστηρίου, με βάση τις οποίες εκείνο κατέληξε στην απόρριψη της αγωγής ως αόριστης με συνέπεια να μην είναι εφικτός ο έλεγχος της προβαλλόμενης αναιρετικής πλημμέλειας. Πέραν τούτου ο ως άνω λόγος είναι, σε κάθε περίπτωση, αβάσιμος. Όπως προκύπτει από την από 30-5-2007 ένδικη αγωγή των αναιρεσειουσών, κατά του αντιδίκου τους εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου δεν εκτίθενται σ'αυτή (αγωγή) οι συγκεκριμένες κακοτεχνίες του έργου που κατασκευάστηκε στον εκθεσιακό υπαίθριο χώρο της δεύτερης ενάγουσας (και ήδη πρώτης αναιρεσείουσας), για να κριθεί αν το έργο είναι άχρηστο ή επικίνδυνο, ώστε να δικαιολογείται το ασκηθέν δικαίωμα της υπαναχώρησης, δεδομένου ότι η ενσωματωμένη (στην αγωγή) από 21-12-2006 "Τεχνική Έκθεση Επιθεώρησης και Πραγματογνωμοσύνης" των μηχανολόγων- μηχανικών Σ. Γ. και Ε. Γ. αφορούσε το έργο που κατασκευάσθηκε στον (υπαίθριο) χώρο της πρώτης ενάγουσας ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "..." (και ήδη δεύτερης αναιρεσείουσας). Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας την ως άνω αγωγή, ως προς τη δεύτερη ενάγουσα και ήδη πρώτη αναιρεσείουσα, δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του αριθ.14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. 4.- Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρ. 106, 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από το ν.2915/2001, συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψιν του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία παραδεκτά προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, περιοριζόμενο όμως μόνο σ' αυτά, διαφορετικά υποπίπτει στην πλημμέλεια που ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11β του άρθρ.559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της κρίσης του αναφορικά με τη βασιμότητα των επικαλούμενων πραγματικών περιστατικών, που πρέπει κατά το άρθρ. 335 ΚΠολΔ να είναι ουσιώδη, ώστε να επιδρούν στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 42/2002?), έλαβε υπόψιν αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή αποδείξεις που δεν τις επικαλέσθηκαν παραδεκτά οι διάδικοι, δηλαδή με τις προτάσεις, οι οποίες στο Εφετείο, αν δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρ. 528 ΚΠολΔ, κατατίθενται κατά το άρθρ. 524§1εδ.β ΚΠολΔ έως την έναρξη της συζήτησης.
Συνεπώς, μέχρι τότε προσκομίζονται και τα επικαλούμενα με τις προτάσεις έγγραφα, ενώ στη συνέχεια και έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση κατατίθεται η τυχόν προσθήκη στις προτάσεις, με την οποία σχολιάζονται από τους διαδίκους οι αποδείξεις, προτείνονται ισχυρισμοί και προσκομίζονται ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις μόνο για την αντίκρουση αυτοτελών ισχυρισμών που παραδεκτά προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και καταχωρίστηκαν στα πρακτικά, εφόσον δεν περιέχονται στις προτάσεις (άρθρ. 524§εδ.β σε συνδ. με 591§1εδ.γ και δ ΚΠολΔ). Εξάλλου, η βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας περί προσαγωγής ή μη αποδεικτικού μέσου, ως αναγόμενη σε πράγματα, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν του, για το σχηματισμό της κρίσης του αναφορικά με τη βασιμότητα των επικαλούμενων από τους διαδίκους κρίσιμων πραγματικών περιστατικών, την από 4-6-2008 τεχνική έκθεση των μηχανικών Σ. Γ.-Γ., διότι δεν προσκομίστηκε από τις εκκαλούσες-αναιρεσείουσες κατά την (ενώπιόν του) κατάθεση των προτάσεών τους, αλλά εκπροθέσμως κατά την κατάθεση της προσθήκης των προτάσεων αυτών.
Συνεπώς, εφόσον το ως άνω έγγραφο δεν προσκομίστηκε, κατά την ανέλεγκτη βεβαίωση του Εφετείου, παραδεκτά, ορθώς δεν ελήφθη υπόψιν ως αποδεικτικό μέσο. Δεν προβάλλεται δε από τις αναιρεσείουσες ισχυρισμός ότι συνέτρεχαν οι πιο πάνω προϋποθέσεις για την παραδεκτή με την προσθήκη των προτάσεών τους προσκόμιση του ανωτέρω εγγράφου. Επομένως, είναι αβάσιμος ο τέταρτος λόγος, από τον αριθ.11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείουσες προσάπτουν στο Εφετείο την αιτίαση της παρά το νόμο μη λήψης υπόψιν του ανωτέρω αποδεικτικού μέσου.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, η οποία δεν περιέχει άλλο λόγο, να απορριφθεί.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14-3-2012 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." κλπ για αναίρεση της 4466/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών .
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ