Αριθμός 790/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου - Εισηγήτρια, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ι. Τ. του Σ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κέρκυρας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χριστόφορο Αργυρόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ.71/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. 
Το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Μαρτίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 586/2012.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 45 ΠΚ, που ορίζει ότι αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός, προκύπτει ότι επί συναυτουργίας, απαιτείται αντικειμενικώς, σύμπραξη των συναυτουργών στην εκτέλεση της ίδιας πράξεως και υποκειμενικώς, κοινός δόλος όλων όσοι συμπράττουν, δηλαδή ο κάθε συναυτουργός θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ίδιου εγκλήματος. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 21 ΙΑ ΚΠοινΔ, η οποία ορίζει ότι, μόνη η μαρτυρική κατάθεση ή η απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη, δεν είναι αρκετή για την καταδίκη του κατηγορουμένου, σαφώς προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν μπορεί να θεμελιώσει την κρίση του για καταδίκη του κατηγορουμένου αποκλειστικά και μόνο σε τέτοια μαρτυρική κατάθεση ή απολογία συγκατηγορουμένου του για την ίδια πράξη ή ακόμη και σε μαρτυρικές καταθέσεις άλλων προσώπων, τα οποία ως μοναδική πηγή της πληροφόρησης τους έχουν τον συγκατηγορούμενο. Εάν, όμως, η περί ενοχής κρίση του Δικαστηρίου στηρίζεται, εκτός από τέτοια μαρτυρική κατάθεση ή απολογία και σε άλλες αποδείξεις, η συνεκτίμηση απλώς μαρτυρικής κατάθεσης ή απολογίας συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη, δεν απαγορεύεται. Εξάλλου, η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' Κ.Π.Δ., υπάρχει, όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την πληρότητα της ως άνω αιτιολογίας της αποφάσεως, δεν απαιτείται χωριστή αναφορά καθενός αποδεικτικού μέσου και τι προέκυψε από το κάθε ένα από αυτά, αλλά αρκεί η αναφορά του είδους των αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε το δικαστήριο της ουσίας. Δεν αποτελεί όμως λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας και ειδικότερα η εσφαλμένη αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων, καθόσον στην περίπτωση αυτή πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 71/2011 απόφαση, το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα για τον αναιρεσείοντα και την συγκατηγορουμένη του (μη αναιρεσείουσα) πραγματικά περιστατικά: "Στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών Κέρκυρας, περιήλθε η πληροφορία ότι οι κατηγορούμενοι διακινούσαν ποσότητες ηρωίνης σε χρήστες. Για την εξακρίβωση της πληροφορίας αυτής, αστυνομικοί της ίδιας υπηρεσίας έθεσαν υπό παρακολούθηση την οικία του πρώτου κατηγορουμένου Ι. Τ. (ήδη αναιρεσείοντος) στους ... στο ισόγειο της οποίας αυτός και η δεύτερη κατηγορουμένη, Ε. Κ., σύντροφος του, διατηρούν και εκμεταλλεύονται κατάστημα "cafe-bar", η άδεια λειτουργίας του οποίου έχει εκδοθεί στο όνομα της θυγατέρας του καθώς και το κέντρο διασκεδάσεως ... στη ... η άδεια λειτουργίας του οποίου έχει εκδοθεί στο όνομα της δεύτερης κατηγορουμένης, αλλά η διατήρηση και η εκμετάλλευση του γίνεται και από τους δύο κατηγορουμένους. Στις 18.4.2010 και περί ώρα 14.00, αστυνομικοί της άνω υπηρεσίας, που ήταν έξω από την οικία του πρώτου κατηγορουμένου, μεταξύ των οποίων και ο μάρτυρας κατηγορίας Χ. Κ., είδαν να σταματάει στο σημείο εκείνο ένα αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ο Σ. - Χ. Ψ. και επέβαινε η Δ. Μ., οι οποίοι ήταν γνωστοί στις αστυνομικές αρχές ως χρήστες ναρκωτικών ουσιών. Αμέσως μετά αποβιβάσθηκε από το αυτοκίνητο η Δ. Μ. και εισήλθε στην οικία του πρώτου κατηγορουμένου και συγκεκριμένα στο ισόγειο αυτής, όπου, όπως προαναφέρθηκε, στεγάζεται το κατάστημα όπου ευρίσκοντο και οι δύο κατηγορούμενοι. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα η Δ. Μ. εξήλθε από το κατάστημα μαζί με τη δεύτερη κατηγορουμένη και, επιβιβαζόμενες στο υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο...., ιδιοκτησίας του πρώτου κατηγορουμένου, το οποίο οδηγούσε η δεύτερη κατηγορουμένη, κατευθύνθηκαν προς ... ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος παρέμεινε στο κατάστημα. Στη συνέχεια, από ομάδα αστυνομικών, που τις ακολούθησε, αλλά και από αυτή που βρισκόταν, κατά τα προαναφερόμενα, στη ... διαπιστώθηκε ότι, όταν η δεύτερη κατηγορουμένη και η Δ. Μ. έφθασαν στη ... κατευθύνθηκαν στο κέντρο διασκεδάσεως .... Εξήλθαν από το αυτοκίνητο και εισήλθαν σ' αυτό. Μετά πάροδο πέντε λεπτών περίπου εξήλθαν και, επιβιβαζόμενες και πάλι στο αυτοκίνητο, έφθασαν στους ... στην οικία του πρώτου κατηγορουμένου. Εκεί, η δεύτερη κατηγορουμένη πήγε στο κατάστημα (cafe-bar), ενώ η Δ. Μ. επιβιβάσθηκε στο αυτοκίνητο του Σ. - Χ. Ψ., όπου την ανέμενε και κατευθύνθηκαν προς την πόλη της …. Ομάδα αστυνομικών, που ενέδρευε σε άλλο σημείο...., πραγματοποίησε σ' αυτούς αιφνιδιαστικό έλεγχο και σε νομότυπη έρευνα που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι η Δ. Μ. κατείχε 3,5 γραμμάρια της ναρκωτικής ουσίας ηρωίνης, κατανεμημένη σε δύο αυτοσχέδιες νάιλον συσκευασίες, βάρους 2,5 γραμμαρίων μαζί με τη συσκευασία η πρώτη και 1,00 γραμμαρίου ομοίως με τη συσκευασία η δεύτερη. Αυτή, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας Χ. Κ., κατά την προκαταρκτική εξέταση, που ακολούθησε, κατέθεσε ότι, κατόπιν προηγούμενης τηλεφωνικής επικοινωνίας, τις μεσημβρινές ώρες της 18.4.2010 συναντήθηκε με τον πρώτο κατηγορούμενο στην οικία του στους ... και συγκεκριμένα στο κατάστημα "Cafe - bar", όπου εκεί αυτός ανέλαβε την υποχρέωση να της μεταβιβάσει την κυριότητα 5,00 γραμμαρίων ηρωίνης αντί τιμήματος 250,00 €, την οποία θα της παρέδιδε η δεύτερη κατηγορουμένη, με την οποία θα μετέβαιναν μαζί προς τούτο στο κέντρο διασκεδάσεως ... στη ... ότι αυτή κατέβαλε σ' αυτόν το συμφωνημένο τίμημα και στη συνέχεια μετέβη με τη δεύτερη κατηγορουμένη στο άνω κατάστημα, όπου η τελευταία της παρέδωσε την άνω ποσότητα ηρωίνης, σε δύο αυτοσχέδιες νάιλον συσκευασίες, βάρους 2,5 γραμμαρίων της καθεμιάς και ότι έκανε χρήση από μέρος της ποσότητας αυτής μέσα στο αυτοκίνητο....Μετά από αυτά, σε νομότυπη έρευνα, που έγινε στην οικία του πρώτου κατηγορουμένου στους ... και στο ισόγειο αυτής κατάστημα "Cafe-bar",....βρέθηκε στην κατοχή...του πρώτου κατηγορουμένου το χρηματικό ποσό των 585,00 €...Παράλληλα, σε έρευνα, που ομοίως έγινε νομότυπα, στο κέντρο διασκεδάσεως ... στη ... βρέθηκαν και συγκεκριμένα στο χώρο του γραφείου, επιμελώς κρυμμένες εντός του ευρισκόμενου σ' αυτό καναπέ α) ποσότητα ηρωίνης βάρους 85,00 γραμμαρίων και β) υπολείμματα άγνωστης ποσότητας ηρωίνης σε μία αυτοσχέδια νάιλον συσκευασία. Επιπλέον βρέθηκαν στον ίδιο χώρο μία (1) ζυγαριά ακριβείας τύπου "LANTER" καθώς και πεντακόσια (500) αεροστεγή νάιλον ισομεγέθη μικρά σακουλάκια.... Τις αμέσως παραπάνω ποσότητες ηρωίνης τις κατείχαν από κοινού ο πρώτος και η δεύτερη των κατηγορουμένων, καθόσον αυτοί είχαν αποκτήσει με κοινό δόλο τη φυσική εξουσίαση αυτών και είχαν τη δυνατότητα διαπιστώσεως της υπάρξεως τους και διαθέσεως τους οποτεδήποτε κατά τη δική τους βούληση, δεδομένου αφενός ότι και οι δύο είχαν πρόσβαση στο κέντρο διασκεδάσεως ... στη ... στο γραφείο του οποίου βρέθηκαν αυτές, αφού κατά την κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, Χ. Κ., η εκμετάλλευση του κέντρου αυτού, ανεξαρτήτως του ότι η άδεια λειτουργίας του έχει εκδοθεί στο όνομα της δεύτερης κατηγορουμένης, γινόταν και από τους δύο κατηγορουμένους και αφετέρου ότι αυτοί προέβησαν στην πώληση από κοινού ναρκωτικής ουσίας ηρωίνης προς τη Δ. Μ., από αυτή που κατείχαν από κοινού στο παραπάνω κέντρο διασκεδάσεως. Από όλα τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι τέλεσαν από κοινού τις πράξεις α) της κατοχής της ναρκωτικής ουσίας της ηρωίνης των 85,00 γραμμαρίων σε μία (1) αυτοσχέδια νάιλον συσκευασία και υπολειμμάτων ηρωίνης σε μία (1) αυτοσχέδια νάιλον συσκευασία και β) της πώλησης 5,00 γραμμαρίων της ναρκωτικής ουσίας ηρωίνης προς τη Δ. Μ., δεδομένου ότι αυτοί με κοινό δόλο, γνωρίζοντας δηλαδή ο καθένας την πρόθεση του άλλου να τελέσει την άνω πράξη και θέλοντας να συμπράξει με αυτόν, ο μεν πρώτος ανέλαβε την υποχρέωση στους ... της …να μεταβιβάσει κατά κυριότητα την άνω ποσότητα ηρωίνης στη Δ. Μ. αντί τιμήματος 250,00 €, το οποίο και έλαβε, η δε δεύτερη κατηγορουμένη παρέδωσε σ' αυτή την άνω ποσότητα στο κέντρο διασκεδάσεως ... στη Ρ. Κ. Και είναι μεν αληθές ότι τα παραπάνω κατατέθηκαν από τη συγκατηγορουμένη των κατηγορουμένων Δ. Μ., όπως κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας Χ. Κ., ενισχύονται όμως και επιβεβαιώνονται τόσο από την κατάθεση του ίδιου, ο οποίος δεν έχει μοναδική πηγή γνώσεως την κατάθεση της άνω συγκατηγορουμένης, αλλά και προσωπική αντίληψη, καθόσον συμμετείχε στην ομάδα παρακολουθήσεως των κατηγορουμένων και είδε τις κινήσεις τους και συγκεκριμένα την παρουσία και των δύο κατηγορουμένων στο κατάστημα "Cafe-bar"' όταν επισκέφθηκε αυτό η Δ. Μ., τη μετάβαση αυτής και της δεύτερης κατηγορουμένης στο κέντρο διασκεδάσεως ... στη ... και τη σύλληψη της Δ. Μ., έχοντας στην κατοχή της τη ναρκωτική ουσία ηρωίνη, όσο και από τα ευρήματα, κατά την έρευνα, στο κέντρο διασκεδάσεως ..., όπου ανευρέθηκε η ποσότητα της ηρωίνης των 85,00 γραμμαρίων, η ζυγαριά ακριβείας, τύπου "LANDER"' καθώς και τα 500 αεροστεγή σακκουλάκια νάιλον ισομεγέθη, που χρησιμεύουν για τη μεταφορά ναρκωτικών ουσιών και ήταν όμοια με αυτά, που βρέθηκαν στην κατοχή της Δ. Μ. Οι ισχυρισμοί, επομένως, του δευτέρου κατηγορουμένου ότι ουδεμία σχέση έχει με τις άνω πράξεις και πρέπει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 211 Α' ΚΠΔ, να μη ληφθεί υπόψη η μαρτυρία περί των παραπάνω της Δ. Μ., είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι". Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο, αφού απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσειοντος περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπο του της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2ε του ΠΚ ως αόριστο και με επάλληλη αιτιολογία ως αβάσιμο, κήρυξε ακολούθως αυτόν ένοχο της αξιόποινης πράξης της πώλησης ποσότητας 5 γραμμαρίων ηρωίνης από κοινού με την συγκατηγορουμένη του και της κατοχής από κοινού με την ανωτέρω 85 γραμμαρίων ηρωίνης και άγνωστης ποσότητας ηρωίνης (και όχι της ποσότητας 32 γραμμαρίων ηρωίνης που κατείχε η συγκατηγορουμένη του, όπως αβασίμως υπολαμβάνει ο αναιρεσείων) και του επέβαλε ποινή καθείρξεως δέκα ετών, δεχόμενο ότι οι ανωτέρω ποσότητες αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών ουσιών.
Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την κατά τα ανωτέρω επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιοποίνων πράξεων της πώλησης και κατοχής από κοινού ναρκωτικών ουσιών για τις οποίες καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 45 ΠΚ και 20 παρ. Ι περ.β, ζ του ΚΝΝ 3459/2006 που εφάρμοσε. Ειδικότερα και σε σχέση με τις προβαλλόμενες από τον αναιρεσείοντα επιμέρους αιτιάσεις, αυτές είναι αβάσιμες, αφού: α) εκτίθενται με πληρότητα στην προσβαλλόμενη απόφαση ο τρόπος και τα περιστατικά της συμπράξεως αυτού και της συγκατηγορουμένης του Ε. Κ. στην πραγμάτωση του διαπραχθέντος εγκλήματος της πώλησης ναρκωτικών ουσιών, με τις παραδοχές, ότι αμφότεροι ενήργησαν από κοινού, στον αυτό τόπο και χρόνο, γνωρίζοντας ο καθένας την πρόθεση του άλλου να τελέσει την πράξη της πώλησης των 5 γραμμαρίων ηρωίνης και θέλοντας καθένας να συμπράξει στην τέλεση αυτή, ο μεν αναιρεσείων ανέλαβε την υποχρέωση να μεταβιβάσει την κυριότητα της ως άνω ποσότητας στη Δ. Μ. και έλαβε το τίμημα, η δε συγκατηγορουμένη του παρέδωσε στην τελευταία την ανωτέρω ποσότητα, β)εκτίθεται επίσης με πληρότητα στην προσβαλλόμενη απόφαση, αναφορικά με την πραγμάτωση του εγκλήματος της κατοχής, η δυνατότητα του αναιρεσείοντος διαπιστώσεως της υπάρξεως της ποσότητας των 85 γραμμαρίων ηρωίνης και διαθέσεως αυτής οποτεδήποτε κατά τη βούλησή του, με την παραδοχή ότι και αυτός είχε πρόσβαση στο κέντρο διασκεδάσεως ... στο γραφείο του οποίου βρέθηκε η εν λόγω ποσότητα, εφόσον η εκμετάλλευση του γινόταν και από τους δύο κατηγορουμένους, ανεξαρτήτως του ότι η άδεια λειτουργίας του είχε εκδοθεί στο όνομα της δεύτερης, ενώ δεν ήταν αναγκαία για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως, η αναφορά από ποιο ειδικότερο αποδεικτικό στοιχείο αποδεικνύεται τούτο, γ)από την προπαρατεθείσα αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει, ότι το Πενταμελές Εφετείο θεμελίωσε την καταδικαστική του κρίση για τον αναιρεσείοντα, όχι μόνο σε όσα εξέθεσε στον αστυνομικό Χ. Κ. η πρωτοβαθμίως συγκατηγορουμένη του αναιρεσείοντος Δ. Μ. αλλά και σε όσα ο αστυνομικός αυτός αντιλήφθηκε εκτός της αστυνομίας, κατά την παρακολούθηση του αναιρεσείοντος και των λοιπών συγκατηγορουμένων του κατά τις μετακινήσεις τους και τις συναντήσεις τους στο κατάστημα cafe-bar και στο κέντρο διασκεδάσεως ... στη ... κατά τη σύλληψη της Δ. Μ. έχοντας στην κατοχή της τη ναρκωτική ουσία, αλλά και από τα ευρήματα της έρευνας (ζυγαριά, 500 αεροστεγή νάυλον σακκουλάκια που χρησιμοποιούνται για την μεταφορά ναρκωτικών), στα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και σε άλλα αποδεικτικά μέσα (πχ. πειστήρια, χρήματα), για την ύπαρξη των οποίων και τη σημασία τους στο σχηματισμό της περί ενοχής κρίσεως του, τόσο για την συγκατοχή, όσον και για την από κοινού πώληση των ναρκωτικών ουσιών, διατυπώνεται πλήρης, σαφής, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, δ)ο προβληθείς από τον συνήγορο του αναιρεσείοντος αυτοτελής ισχυρισμός αυτού περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπο του της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ, ήταν αόριστος, εφόσον δεν έγινε επίκληση των πραγματικών περιστατικών που ήταν αναγκαία για τη θεμελίωσή του, μη αρκούσης μόνον της αναφοράς της διάταξης που τον προβλέπει και ως εκ τούτου το δικαστήριο της ουσίας δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει ή να αιτιολογήσει την απόρριψη του. Σε κάθε περίπτωση με πλήρη, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία τον απέρριψε το Πενταμελές Εφετείο, δεχόμενο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του. Τέλος, όλες οι λοιπές διαλαμβανόμενες στην κρινόμενη αίτηση αιτιάσεις, πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και είναι γι' αυτό απαράδεκτες.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ'ΚΠοινΔ μοναδικός λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος και συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως με παράλληλη καταδίκη του αναιρεσείοντος στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 22 Μαρτίου 2012 αίτηση του Ι. Τ. του Σ., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 71/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Μαΐου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ