Αριθμός 1637/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Δημητρία Στρούζα - Ξένου - Κοκολέτση και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 18 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. Χ. του Φ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Βασιλικής Σκορδάκη, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της Ασημίνας Δημητρακοπούλου, πληρεξουσίας Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2018 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 2068/2019 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 3236/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-10-2021 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Δημητρία Στρούζα - Ξένου - Κοκολέτση. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.Με την κρινόμενη από 1.10.2021 και με αριθ. κατάθ. 7576/951/1.10.2021 αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, υπ' αριθ. 3236/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσία τις αντίθετες ασκηθείσες από τους διαδίκους εφέσεις κατά της εκδοθείσας κατά την ίδια διαδικασία με αριθ. 2068/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψε την κύρια βάση της ένδικης αγωγής κατ' ουσίαν και δέχτηκε εν μέρει την επικουρική βάση αυτής και υποχρέωσε το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 15.000 ευρώ ως νόμιμη αποζημίωση απόλυσης. Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). 2. Σύμφωνα με το άρθρο 69 του ν. 419/1976 "περί οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών" (ΦΕΚ Α' 221), το οποίο τιτλοφορείται "Βοηθητικόν Προσωπικόν Εξωτερικής Υπηρεσίας επί σχέσει Ιδιωτικού Δικαίου", [ο οποίος νόμος καταργήθηκε στη συνέχεια με το άρθρο 150 παρ. 2 του ν. 2594/1998], "1. Αι εν άρθρ. 59, παρ. 1 στοιχ. β` θέσεως Βοηθητικού Προσωπικού της εξωτερικής Υπηρεσίας πληρούνται υπό προσωπικού Ελληνικής ή αλλοδαπής ιθαγενείας, επί σχέσει Ιδιωτικού Δικαίου, της μηνιαίας αποζημιώσεώς των οριζομένης δια της συμβάσεως εις το ύψος των αποδοχών του βαθμού του Κλητήρος Α` της Κεντρικής Υπηρεσίας, μετά του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, κατά τα εν άρθρ. 131 παρ. 10 προβλεπόμενα και δυναμένης να αναπροσαρμόζεται δια καταρτίσεως εκάστοτε νέας συμβάσεως Εργασίας, μετά την παρέλευσιν του απαιτουμένου δια την αναπροσαρμογήν των αποδοχών των χρόνου, κατά την αντιστοιχίαν της παρ. 2 του άρθρ. 59, κατ` αναλογίαν των κρατούντων δια το μόνιμον εκ του Κλάδου των Βοηθητικόν Προσωπικόν. 2. Ο αριθμός των θέσεων Βοηθητικού Προσωπικού της Εξωτερικής Υπηρεσίας ορίζεται, εν συνόλω, εις "318", κατανεμομένας εις τας Αρχάς της Εξωτερικής Υπηρεσίας, ως εις τους εν άρθρ. 154 του παρόντος Πίνακας Α` και Β` ορίζονται αύται. Δι` αποφάσεως του Υπουργού Εξωτερικών αι θέσεις αύται δύνανται να ανακατανέμωνται μεταξύ των Διπλωματικών και των Προξενικών Αρχών. 3. Οι ούτω προσλαμβανόμενοι Έλληνες υπήκοοι δύνανται να υπαχθούν εις την Ελληνικήν Νομοθεσίαν περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ούτοι εξαιρούνται των περί ορίου ηλικίας διατάξεων, δεν δύνανται να προσληφθώσιν οι υπερβάντες το 60όν έτος της ηλικίας των, απολύονται δε πάντως άμα τη συμπληρώσει του 65ου έτους. 4. Η σύναψις της Συμβάσεως προσλήψεως του Βοηθητικού Προσωπικού της Εξωτερικής Υπηρεσίας και η καταγγελία ταύτης γίνεται υπό του Προϊσταμένου της Αρχής εις ην προσλαμβάνεται τούτο. Εν τη συμβάσει της προσλήψεως καθορίζονται και οι ειδικώτεροι όροι και ρυθμίσεις αι αφορώσαι εις την υπηρεσιακήν κατάστασιν του προσλαμβανομένου προσωπικού κατά τας διατάξεις του παρόντος. Προκειμένου περί υπηρετούντος δυνάμει Συμβάσεως εις τας ως άνω θέσεις πέραν της εξαετίας, εις την καταγγελίαν της Συμβάσεως προβαίνει ο Υπουργός. . .", όπως ο αριθμός των θέσεων του βοηθητικού προσωπικού της εξωτερικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου τροποποιήθηκε ως άνω με την παρ. 6 του άρθρου 8 του ν. 2162/1993. Επίσης, κατά το άρθρο 129 του ν. 2594/1998 "Κύρωση ως κώδικα του σχεδίου νόμου "Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών"" (ΦΕΚ Α 62), το οποίο τιτλοφορείται "Προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου", [ο οποίος νόμος καταργήθηκε στη συνέχεια με το άρθρο 171 παρ. 2 του ν. 3566/2007], "[...] .2. Στις αρχές του εξωτερικού ορίζονται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Σε αυτές περιλαμβάνονται θέσεις ιδιαιτέρων γραμματέων, διερμηνέων και μεταφραστών, οδηγών, κλητήρων, φυλάκων - θυρωρών, τηλεφωνητών, προσωπικού ασφαλείας, κηπουρών, συντηρητών και οικιακού προσωπικού εν γένει [...]. Στις θέσεις αυτές προσλαμβάνονται, επιτοπίως, μόνιμοι κάτοικοι της χώρας όπου εδρεύει η συγκεκριμένη αρχή, οι οποίοι γνωρίζουν την τοπική γλώσσα. Για την πρόσληψη απαιτείται κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, μετά από πρόταση του προϊσταμένου της εν λόγω αρχής. Με την κοινή αυτή απόφαση καθορίζεται και το ύψος της αντιμισθίας των ανωτέρω υπαλλήλων, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές συνθήκες αγοράς εργασίας. Η πρόσληψη γίνεται με σύμβαση, η οποία καταρτίζεται από τον προϊστάμενο της αρχής [...]. 5. Οι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου υπηρετούντες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην εξωτερική υπηρεσία διατηρούν το συμβατικό καθεστώς τους μέχρι την καθ` οιονδήποτε τρόπο λήξη του, οπότε οι οργανικές θέσεις τους μετατρέπονται σε θέσεις με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου κα εξακολουθούν να αμείβονται όπως μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Ειδικά, για όσους από αυτούς ελάμβαναν το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, το ύψος αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται, με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, στην οποία υπηρετούν...". Εξάλλου, στο άρθρο 149 του ν. 3566/2007 "Κύρωση ως κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών" (FEK A 117), το οποίο τιτλοφορείται "Προσωπικό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου", ορίζονται τα ακόλουθα: "... 2. Στις αρχές του εξωτερικού υφίστανται θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, που έχουν συσταθεί με το π.δ. 194/1998 (ΦΕΚ 144 Α`), όπως ισχύει. Με διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών, μπορεί να συσταθούν θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, στις οποίες περιλαμβάνονται θέσεις ιδιαιτέρων γραμματέων, διερμηνέων και μεταφραστών, οδηγών, κλητήρων, φυλάκων - θυρωρών, τηλεφωνητών, προσωπικού ασφαλείας, κηπουρών, συντηρητών και οικιακού προσωπικού εν γένει [...]. Για τις θέσεις της παραγράφου αυτής προσλαμβάνονται, επιτοπίως, μόνιμοι κάτοικοι της χώρας όπου εδρεύει η συγκεκριμένη αρχή, εφόσον γνωρίζουν την τοπική γλώσσα. Για την πρόσληψη απαιτείται κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της εν λόγω αρχής. Με την κοινή αυτή απόφαση καθορίζεται και το ύψος της αντιμισθίας των ανωτέρω υπαλλήλων, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, και αφού ληφθούν υπόψη οι τοπικές συνθήκες αγοράς εργασίας. Η πρόσληψη γίνεται με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου διαρκείας δύο ετών, η οποία καταρτίζεται από τον προϊστάμενο της αρχής και η οποία δύναται να ανανεώνεται, κατ` εξαίρεση των κειμένων διατάξεων [...]. 5. Οι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος συμβασιούχοι αορίστου χρόνου της Εξωτερικής Υπηρεσίας διατηρούν το κατά νόμο συμβατικό και μισθολογικό καθεστώς τους μέχρι την καθ` οιονδήποτε τρόπο αποχώρηση από την εξωτερική υπηρεσία, οπότε οι θέσεις αυτές μετατρέπονται σε ορισμένου χρόνου της αρχής όπου υπηρετούν (όπως η παρ. 5 προστέθηκε με την παρ. 37γ του άρθρου 41 του ν. 3712/2008). Περαιτέρω, με το άρθρο 50 παρ. 5 του ν. 3566/2007, η σύνθεση των έμμισθων προξενικών αρχών καθορίζεται με διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εξωτερικών, Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών και με όμοιο διάταγμα είναι δυνατή η μεταφορά των θέσεων αυτών σε άλλες περιοχές της Εξωτερικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Τέλος, κατά το άρθρο 52 παρ. 1 του π.δ. 410/1988 "Κώδικας του Προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του Δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των λοιπών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου" (ΦΕΚ Α 191), το οποίο τιτλοφορείται ως "Απόλυση λόγω κατάργησης θέσης", η σύμβαση εργασίας λύεται αυτοδικαίως με την κατάργηση της θέσης του απασχολουμένου και αν μέσα σε ένα έτος από την απόλυση αυτή συσταθεί και πάλι η θέση που καταργήθηκε, ο απολυθείς προτιμάται για την κατάληψή της.
3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013). Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς (ΑΠ 330/2022, 319/2017, 1420/2013). 4. Από την, κατ` άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεώς του, το Εφετείο, επί των κρίσιμων ζητημάτων, δέχθηκε ότι η σύμβαση εργασίας της ενάγουσας, η οποία προσλήφθηκε από το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, με την από 15.12.1995 σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, ως κλητήρας στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο ..., που συνήφθη μεταξύ αυτής και του ..., Πρέσβη της Ελλάδος στο ..., ο οποίος ενήργησε με την ιδιότητά του αυτή, βάσει του άρθρου 69 παρ. 4 του Νόμου 419/1976, ως εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου και μετά α) από την έκδοση της Πράξης με αριθμό 192/28.11.1993 του Υπουργικού Συμβουλίου (βάσει ΠΥΣ 276/1995), β) τη βεβαίωση με αριθμό 8735/21.7.1995, της Υ.Ε.Ε. του Υπουργείου Εξωτερικών και γ) την έγκριση της Ε1 Δ/νσεως Προσωπικού με αριθμό πρωτοκόλλου Π10/21743/ΑΣ 11395/5.12.1995, με τη με αριθμό πρωτοκόλλου Π10ΚΛ-24147/26.4.2018 Απόφαση του ΣΤ' Γενικού Διευθυντή κ.ε.α. Προσωπάρχη ΥΠΕΞ, Δ. Κ., Πληρεξουσίου Υπουργού Α' λύθηκε αυτοδικαίως, λόγω κατάργησης των δύο οργανικών θέσεων προσωπικού ειδικότητας κλητήρα, στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο ..., και μεταφοράς τους στο Γενικό Προξενείο Γ. (μία θέση), και στο Γενικό Προξενείο Σ. (μία θέση), σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 36/2018 (ΦΕΚ 72, Τ. Α', 24.4.2018), η απόφαση δε αυτή της ανακοινώθηκε με το, με ΑΠ Π 10ΚΛ- 26251/18.5.2018 έγγραφο του ιδίου Προσωπάρχη, ενώ αυτή επιτοπίως προσληφθείσα και υπηρετούσα δεν δύναται νομίμως να ακολουθήσει και να καλύψει αυτοδικαίως τη μεταφερθείσα θέση της σε άλλη αρχή άλλης πόλης του εξωτερικού και ότι οι ισχυρισμοί της αφενός μεν ότι η λύση της ένδικης σύμβασης εργασίας της μπορούσε να λάβει χώρα μόνο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 της σύμβασης αυτής και δη με καταγγελία και με καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης ή σε κάθε περίπτωση με την αποχώρησή της από την Υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Οργανισμού ΥΠΕΞ (σε περίπτωση παραίτησης ή συμπλήρωσης ορίου ηλικίας) και αφετέρου ότι για την εγκυρότητα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας της απαιτείτο η ύπαρξη σπουδαίου λόγου είναι αβάσιμοι. Και με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, δέχτηκε ότι εφόσον η αυτοδίκαιη λύση της σύμβασης εργασίας της είναι νόμιμη, η αγωγή, κατά την κύρια βάση της, με την οποίαν η ενάγουσα ζητούσε την αναγνώριση της ακυρότητας της ως άνω πράξης αυτοδίκαιης λύσης της σύμβασής της και εντεύθεν της υποχρέωσης του εναγόμενου να αποδέχεται τις υπηρεσίες της, τυγχάνει κατ' ουσίαν αβάσιμη και ότι ορθά η εκκαλουμένη απόφαση την απέρριψε ομοίως, απορρίπτοντας κατ' ουσίαν την έφεση της εκκαλούσας- ενάγουσας. Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 52 παρ. 1, 53 και 55 του π.δ. 410/1988, 1 και 2 του π.δ. 36/2018 και 656 ΑΚ σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 69 παρ. 4 ν. 419/1976, 129 παρ. 2 και 5 ν. 2594/1998 και 149 παρ. 2 και 5 ν. 3566/2007, τις οποίες εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε. Και τούτο διότι, η από 26.4.2018, απόφαση αυτοδίκαιης λύσης της σύμβασης εργασίας της αναιρεσείουσας, εκδόθηκε κατ' εσφαλμένη εφαρμογή των αναφερομένων στην απόφαση αυτή διατάξεων, καθώς αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Π.Δ. 36/2018, το οποίο ρητά ορίζει ότι, λαμβανομένης υπόψη της παρ. 2 του άρθρου 149 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, τροποποιεί τη σύνθεση του προσωπικού, όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 του Π.Δ/τος 194/1998, με τη μεταφορά οργανικών θέσεων προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (ΣΟΧ), προσωπικό στο οποίο δεν ανήκει η ενάγουσα, καθώς σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, αφενός μεν σύμφωνα με την, από 15.12.1995, σύμβαση εργασίας της, όπως ρητά αναφέρεται στον πρώτο όρο αυτής, η σύμβασή της είναι αορίστου χρόνου, καταρτισθείσα σύμφωνα με τις τότε ισχύουσες διατάξεις του ν. 419/1976 και αφετέρου δε, σύμφωνα και με τις διατάξεις του άρθρου 129 παρ. 5 του ν. 2594/1998 και ήδη του άρθρου 149 παρ. 5 του ν. 3566/2007, είναι συμβασιούχος υπάλληλος αορίστου χρόνου (ΣΑΧ) του Υπουργείου Εξωτερικών και συνεπώς, μόνον με την αποχώρησή της (είτε λόγω συνταξιοδότησης είτε λόγω ορίου ηλικίας), θα μετατραπεί η θέση που κατέχει σε ορισμένου χρόνου. Η ενάγουσα, ως συμβασιούχος αορίστου χρόνου (ΣΑΧ) του Υπουργείου Εξωτερικών, σαφώς διακρίνεται και διαφέρει από τους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου (ΣΟΧ) και συνεπώς δεν τυγχάνει εφαρμογής σ' αυτήν ούτε η παρ. 2 του άρθρου 149 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία ευδιακρίτως αντιδιαστέλλεται με την παρ. 5 του ίδιου άρθρου, στην οποία και υπάγεται, ούτε το άρθρο 1 του ΠΔ 36/2018, με αποτέλεσμα η οποιαδήποτε τροποποίηση της σύνθεσης των θέσεων προσωπικού συμβασιούχων ορισμένου χρόνου, δεν επηρέασε τη θέση εργασίας αορίστου χρόνου της ενάγουσας (βλ. και ΑΠ 1303/2022.
Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στον αναιρετικό λόγο με αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Γι` αυτό θα πρέπει να αναιρεθεί, δεκτού καθισταμένου του πρώτου λόγου της αίτησης με τον οποίον πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση των προαναφερόμενων ουσιαστικών διατάξεων, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας του δεύτερου λόγου της αίτησης από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο, δεδομένου ότι ο λόγος αυτός καταλαμβάνεται από την αναιρετική εμβέλεια του πρώτου, που κρίθηκε βάσιμος, και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου είναι εφικτή η συγκρότηση από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί το αναιρεσίβλητο, λόγω της ήττας του, στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, μειωμένων κατά το μέτρο του άρθρου 22 του Ν. 3693/1957 σε συνδ. προς την παρ. 2 της 134423 οικ. της 8.12.1992/20.1.1993 Κοινής Υπουργικής Απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ` εξουσιοδότηση του άρθρου 12 παρ. 5 του Ν. 1738/1987. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθ. 3236/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ