Αριθμός 1304/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: Του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Αργυρώς Γρατσία-Πλατή και κατέθεσε προτάσεις. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Π. Μ., 2. Ε. χα Π. Μ., 3. Ν. Μ. του Π., 4. Κ. Μ. του Π., 5. Φ. Μ. και 6. Ά.- Μ. Μ. συζ. Ι. Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκτός του 1ου ο οποίος ήταν απών, παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Πέτρο Παπανώτη, δήλωσαν την βίαιη διακοπή της δίκης λόγω θανάτου του 1ου αναιρεσίβλητου-Π. Μ. την 2-9-2012, σύμφωνα με την ΔΥ/4-9-2012 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου Αθηναίων και την συνέχιση της δίκης από τους ανωτέρω αναιρεσίβλητους, ως νόμιμοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, και κατέθεσαν προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-1-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2790/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2957/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 7-7-2006 αίτησή του. 
Εκδόθηκε η 2120/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την παραπάνω απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο. 
Εκδόθηκε η 6532/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και την αναίρεσή της ζητεί το αναιρεσείον με την από 12-3-2009 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης ανέγνωσε την από 20-8-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του δεύτερου λόγου και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 591 § 1, 670, 671 § 1, 681 Α', 444 περ. γ', 448 § 2, 457 § § 2, 3, 4 και 460 του Κ.Πολ.Δ., συνάγονται τα ακόλουθα: α) το δικαστήριο και στην περίπτωση που δικάζει κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκινητικό ατύχημα και από τη σύμβαση ασφάλισης του αυτοκινήτου, για να σχηματίσει την δικανική πεποίθησή του ως προς την βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, τα οποία όμως εκτιμά ελεύθερα, χωρίς να υποχρεούται να ακολουθήσει ορισμένους κανόνες ως προς την αποδεικτική τους ισχύ. Έτσι λαμβάνονται υπόψη στη διαδικασία αυτή και έγγραφα ανυπόγραφα, μη φέροντα βέβαιη χρονολογία ή ακόμη και αχρονολόγητα, άκυρα και μη συντεταγμένα κατ' αποδεικτικό τύπο, ανεπικύρωτα, αλληλοαναιρούμενα, εκδοθέντα και υπό αυτών των διαδίκων (όχι όμως για την συγκεκριμένη δίκη), εξαιρουμένων των πλαστών και μη γνησίων, β) τα ιδιωτικά έγγραφα, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει επί δημοσίων εγγράφων (άρθρ. 455 Κ.Πολ.Δ.) δεν έχουν το τεκμήριο της γνησιότητας. Η επίκληση και προσαγωγή ιδιωτικού εγγράφου προς απόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού εμπεριέχει, εντεύθεν, τον ισχυρισμό του διαδίκου περί της γνησιότητάς του, ο δε αντίδικος τούτου έχει το βάρος της δήλωσης περί άρνησης της γνησιότητας και ο πρώτος της απόδειξης αυτής, όταν αμφισβητηθεί, και γ) ιδιωτικά έγγραφα θεωρούνται και οι φωτογραφικές αναπαραστάσεις (φωτογραφίες), των οποίων την γνησιότητα, δηλαδή του περιεχομένου τους, εφόσον αμφισβητείται, οφείλει να την αποδείξει εκείνος που τις επικαλείται και τις προσάγει. Για την απόδειξη αυτή μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα απόδειξης, ιδίως αυτοψία, πραγματογνωμοσύνη και μάρτυρες. Η απόδειξη δε της γνησιότητας των φωτογραφιών από εκείνον που τις προσήγαγε, εφόσον αυτή αμφισβητήθηκε από τον αντίδικό του, επιβάλλεται όχι μόνο αν γίνεται χρήση αυτών για άμεση απόδειξη, αλλά και όταν από αυτές συνάγονται δικαστικά τεκμήρια. Και αν μεν αποδειχθεί κατά την διαδικασία, κατά την οποία εκδικάζεται η υπόθεση και προσάγονται οι φωτογραφίες, η μη γνησιότητα του περιεχομένου τους, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο, ενώ αν προκύπτει ότι αυτές είναι γνήσιες τότε πρέπει να ληφθούν υπόψη. Αν όμως το δικαστήριο στην περίπτωση αυτή, χωρίς να εξετάσει την άρνηση της γνησιότητας του περιεχομένου τους, λάβει ή δεν λάβει υπόψη αυτές, τότε υποπίπτει στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ.11 περ. α' του Κ.Πολ.Δ., αφού εκτιμά ή δεν εκτιμά έγγραφο πριν διαπιστώσει, ως οφείλει, αν εμπίπτει στα επιτρεπόμενα ή μη επιτρεπόμενα από το νόμο αποδεικτικά μέσα. Τέλος, η άρνηση της γνησιότητας των φωτογραφιών, όπως και κάθε ιδιωτικού εγγράφου, πρέπει να είναι ρητή, σαφής και ειδική, χωρίς ενδοιαστικές ή υποθετικές εκφράσεις και να γίνει κατ' αυτή τη συζήτηση κατά την οποία προσκομίζονται αυτές, εάν δε αυτό δεν γίνει, θεωρείται ότι αναγνωρίστηκε σιωπηρώς η γνησιότητα αυτών και τυχόν αμφισβήτηση της γνησιότητας αυτών σε μεταγενέστερη συζήτηση είναι απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης, όπως το περιεχόμενό του προσηκόντως εκτιμάται, προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. α' Κ.Πολ.Δ. αιτίαση ότι το εφετείο έλαβε υπόψη του και εκτίμησε αποδεικτικό μέσο μη επιτρεπόμενο από το νόμο και ειδικότερα τις προσκομισθείσες από τους τότε εφεσίβλητους και ήδη αναιρεσίβλητους φωτογραφίες, παρά την ρητή αμφισβήτηση της γνησιότητάς τους από το τότε εκκαλούν και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Ι.Δ. Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρ. 561 § 2 Κ.Πολ.Δ.) προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι επικαλέσθηκαν με την από 1.6.2005 προσθήκη και αντίκρουση των προτάσεών τους ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που κατατέθηκε μετά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της από 10.1.2005 αγωγής τους (βλ. επισημείωση γραμματέως στην τελευταία σελίδα αυτών και λέξεις στην αρχή της προσθήκης και αντίκρουσης "Από την διαδικασία ενώπιόν Σας, την κατάθεση του μάρτυρός μας και τα έγγραφα που προσκομίσαμε απεδείχθη πλήρως η αγωγή μας.."), και προσκόμισαν έγχρωμες φωτογραφίες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στις δεκαεπτά (17) ληφθείσες από την Τροχαία Κορίνθου φωτογραφίες της σχηματισθείσας από αυτήν ποινικής δικογραφίας, η οποία αφορά το ένδικο ατύχημα που έλαβε χώρα στις 23.5.2003 και περί ώρα 15.15' στο 76,700 χλμ της Ν.Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου στο ρεύμα προς Αθήνα, κατά το οποίο και τραυματίσθηκε θανάσιμα ο συγγενής αυτών Κ. Μ.. Κατά τους ισχυρισμούς των αναιρεσιβλήτων στις φωτογραφίες αυτές απεικονίζεται το μνημονευόμενο στην με αριθμό δύο λατινικό (ΙΙ) σκέψη της παρούσας υπ' αριθμ κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί) και ένα κομμάτι από την εμπρόσθια αριστερή πόρτα αυτού με ίχνη κόκκινου χρώματος, είχαν δε προσκομισθεί αυτές προς απόδειξη του ισχυρισμού τους, ότι το ταξί είχε συγκρουσθεί με αγνώστων στοιχείων όχημα ερυθρού (κόκκινου) χρώματος και ότι το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα και ο εξ αυτού επελθών θανάσιμος τραυματισμός του συγγενούς των οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του αγνώστου ταυτότητας οδηγού του εν λόγω αγνώστων στοιχείων οχήματος. Ρητή μνεία δε των φωτογραφιών αυτών γίνεται στην β' σελίδα του 3ου φύλλου της υπ' αριθμ. 2790/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή ως και μερικώς κατ' ουσία βάσιμη η αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων. Εφόσον, λοιπόν, οι φωτογραφίες αυτές προσκομίσθηκαν μετά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και εντός του τριημέρου της προσθήκης και αντίκρουσης ήταν εκ των πραγμάτων αδύνατη η ενώπιον του πρωτοδικείου αμφισβήτηση της γνησιότητάς τους. Περαιτέρω, κατά της ως άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών άσκησε το ήδη αναιρεσείον την από 28.7.2005 και με αριθμό κατάθεσης 7214/2005 έφεση, στην οποία ουδείς απολύτως λόγος γίνεται για τις επίμαχες φωτογραφίες, ούτε και αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο η γνησιότητά τους, τόσο με την έφεση αυτή όσο και με τις επ' αυτής από 17.1.2006 προτάσεις του και την από 23.1.2006 προσθήκη και αντίκρουση, μολονότι οι τότε εφεσίβλητοι και ήδη αναιρεσίβλητοι ρητώς επικαλέσθηκαν με τις από 18.1.2006 ενώπιον του εφετείου προτάσεις τους και προσκόμισαν τις φωτογραφίες αυτές (βλ. 12η σελ. προτάσεων) και ρητή μνεία τόσο αυτών όσο και της μη αμφισβήτησης της γνησιότητάς τους γίνεται στην επί της έφεσης αυτής εκδοθείσα υπ' αριθμ. 2957/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών (βλ. α' σελ. 4ου φύλλου απόφασης). Κατά συνέπεια η αμφισβήτηση της γνησιότητας των φωτογραφιών αυτών η οποία έγινε το πρώτον με τις από 4.6.2008 ενώπιον του εφετείου υποβληθείσες προτάσεις του αναιρεσείοντος κατά την νέα συζήτηση της έφεσης, μετά την αναίρεση της ως άνω εφετειακής απόφασης με την υπ' αριθμ. 2120/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, είναι απαράδεκτη. Επομένως η με τον ερευνόμενο δεύτερο λόγο της αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. α' Κ.Πολ.Δ. προβαλλόμενη αιτίαση, ότι το εφετείο έλαβε υπόψη του και εκτίμησε τις προσκομισθείσες από τους αναιρεσίβλητους παραπάνω επίμαχες φωτογραφίες, παρά την αμφισβήτηση της γνησιότητάς τους από το τότε εκκαλούν και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Ι.Δ., είναι αβάσιμος και απορριπτέος.- 
ΙΙ.- Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδ. γ' Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, όπως είναι και τα έγγραφα που προσκομίζονται είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου, για την ίδρυση αυτού του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 Κ.Πολ.Δ., χωρίς όμως να είναι αναγκαίο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για έγγραφα, να μνημονεύονται αυτά ένα προς ένα στην απόφασή του.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης πλήττεται η απόφαση του εφετείου, διότι από το όλο περιεχόμενό της δεν καθίσταται αναμφίβολα βέβαιο ότι το δικαστήριο εκείνο έλαβε υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα και επικληθέντα από το αναιρεσείον έγγραφα, και ειδικότερα α) την από 23.5.2003 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος της Τροχαίας Κορίνθου και το συνοδεύον αυτήν από 23.5.2003 πρόχειρο σχεδιάγραμμα, που απεικονίζει τον τόπο και τις συνθήκες του τροχαίου ατυχήματος που έλαβε χώρα στις 23.5.2003 και περί ώρα 15.15' στο 76,700 χλμ της Ν.Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου στο ρεύμα προς Αθήνα, β) την από 23.5.2003 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονος μηχανικού αυτοκινήτων Γ. Ο., η οποία διεξήχθη κατόπιν σχετικής έγγραφης προς αυτόν εντολής του Τμήματος Τροχαίας Κινήσεως Κορίνθου και σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε να εξετάσει όλα τα συστήματα, εξαρτήματα, όργανα και λοιπά μέρη του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί) και να αποφανθεί επί των ερωτημάτων αυτής, γ) τις δεκαεπτά (17) φωτογραφίες που είχε βγάλει η Τροχαία Κορίνθου, οι οποίες απεικονίζουν τον τόπο του προαναφερομένου τροχαίου ατυχήματος, τα εις αυτόν ευρήματα και το παραπάνω όχημα στην κατάσταση και θέση που βρέθηκε μετά το ένδικο ατύχημα και δ) την κατ' άρθρο 43 Κ.Ποιν.Δ. υπ' αριθμ. πρωτ. Α03/9844/3.7.2006 αναφορά της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Κορίνθου προς τον Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, με την οποία του γνώριζε ότι είχε θέσει στο αρχείο την σχηματισθείσα από το Τμήμα Τροχαίας Κορίνθου δικογραφία, σχετικά με τον επελθόντα εκ του ατυχήματος τούτου θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του ως άνω αυτοκινήτου Κ. Μ. του Π. και τούτο (θέση της δικογραφίας στο αρχείο) διότι, κατά τα εις αυτήν λεπτομερώς εκτιθέμενα, ο θανάσιμος τραυματισμός του ανωτέρω προήλθε από δική του αποκλειστικά αμέλεια, η δε ενέργεια αυτή της Εισαγγελέως εγκρίθηκε από τον προαναφερόμενο Εισαγγελέα Εφετών. Η επίκληση και προσαγωγή των ανωτέρω εγγράφων έγινε από το ήδη αναιρεσείον προκειμένου να ενισχυθεί και αποδειχθεί ο προβληθείς από αυτό αρνητικός της βάσης της αγωγής ισχυρισμός του, σύμφωνα με τον οποίο το επίδικο τροχαίο ατύχημα που έλαβε χώρα στις 23.5.2003 και περί ώρα 15.15' στο 76,700 χλμ της Ν.Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου, στο ρεύμα προς Αθήνα και κατά το οποίο προκλήθηκε ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί) Κ. Μ. οφείλεται σε αποκλειστική αυτού υπαιτιότητα (αμέλεια περί την οδήγηση του οχήματός του) και όχι σε εμπλοκή αγνώστου αριθμού κυκλοφορίας αυτοκινήτου, ερυθρού χρώματος, οδηγούμενου υπό αγνώστων στοιχείων ταυτότητος οδηγού, όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι. Περαιτέρω, από την επισκόπηση του περιεχομένου του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλόμενης απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι το Εφετείο προς σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη και το τέταρτο των προαναφερομένων εγγράφων, ήτοι την κατ' άρθρο 43 Κ.Ποιν.Δ. υπ' αριθμ. πρωτ. Α03/9844/3.7.2006 αναφορά της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Κορίνθου προς τον Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου. Τούτο δε, διότι ενώ το Εφετείο αναφέρει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη όλα τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα, εντούτοις δεν μνημονεύει, δεν αντικρούει και δεν σχολιάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο το εν λόγω τέταρτο των ανωτέρω εγγράφων, όπως αντιθέτως πράττει για τα λοιπά τρία πρώτα εξ αυτών, για τα οποία ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία ότι ελήφθησαν υπόψη για την κατάρτιση του αποδεικτικού του πορίσματος. Επομένως, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. πρώτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, καθόσον αφορά το τέταρτο των προαναφερομένων εγγράφων, και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων αυτής. Στη συνέχεια και δεδομένου ότι η προηγουμένως εκδοθείσα επί της ένδικης διαφοράς υπ' αριθμ. 2957/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών αναιρέθηκε με την υπ' αριθμ. 2120/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, κατ' αποδοχή της από 7.7.2006 αίτησης αναίρεσης του και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Ι.Δ. και ότι ήδη αναιρείται και η απόφαση του δικαστηρίου της παραπομπής, πρέπει να διακρατηθεί η υπόθεση στο Τμήμα αυτό και να εξετασθεί εκ νέου η νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθείσα έφεση του ως άνω εναγόμενου Ν.Π.Ι.Δ. κατά της υπ' αριθμ. 2790/2005 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (άρθρο 580 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως η § 3 ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, που άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού, από 2.4.2012).- 
Με την από 10.1.2005 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 197/2005 αγωγή, όπως αυτή παραδεκτά περιορίσθηκε δια μετατροπής του καταψηφιστικού της αιτήματος σε αναγνωριστικό (άρθρ. 295 § 1, 297, 299 Κ.Πολ.Δ.) και επί της οποίας εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι, στη δικονομική θέση του πρώτου των οποίων Π. Μ., αποβιώσαντος στις 2.9.2012, υπεισήλθαν οι λοιποί εξ αυτών, σύζυγος και τέκνα του, υπό την ιδιότητά τους ως μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του, ισχυριζόμενοι ότι από υπαιτιότητα του οδηγού αγνώστου αυτοκινήτου προκλήθηκε ο θανάσιμος τραυματισμός του γιού των δύο πρώτων και αδελφού των λοιπών Κ. Μ., κατά το ατύχημα που έλαβε χώρα υπό τις συνθήκες που ειδικότερα περιγράφονται σ' αυτή, ζήτησαν να αναγνωρισθεί ότι το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων" οφείλει να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης το συνολικό ποσό των 156.750 ευρώ, στη δεύτερη ενάγουσα το ποσό των 150.000 ευρώ και σε καθένα από τους λοιπούς ενάγοντες το ποσό των 60.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Επί της αγωγής αυτής, η οποία συζητήθηκε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή και αναγνωρίστηκε ότι το εναγόμενο οφείλει να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 86.750 ευρώ, στη δεύτερη τούτων το ποσό των 80.000 ευρώ και στον καθένα από τους λοιπούς το ποσό των 30.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται τώρα με την υπό κρίση έφεση το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν, ζητώντας, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, την εξαφάνιση της εκκαλουμένης και την απόρριψη της αγωγής.- 
Κατά το άρθρο 254 του Κ.Πολ.Δ., το οποίο, σύμφωνα με τα άρθρα 524 § 1 και 573 § 1 του ίδιου Κώδικα έχει εφαρμογή και επί της διαδικασίας της κατ' έφεση και κατ' αναίρεση δίκης και με το οποίο θεσπίζεται απόκλιση από το καθιερούμενο με το άρθρο 106 του ίδιου Κώδικα σύστημα της συζήτησης, το δικαστήριο μπορεί και αυτεπαγγέλτως να διατάξει την επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο η οποία έχει κηρυχθεί περαιωμένη, όταν κατά τη μελέτη της υπόθεσης ή τη διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία που χρειάζονται συμπλήρωση ή επεξήγηση.
Συνεπώς, εφόσον δεν προσάγονται, όπως από την έρευνα του οικείου φακέλου διαπιστώνεται, κρίσιμα για την ασφαλή διάγνωση της υπόθεσης έγγραφα, τα οποία μνημονεύονται στις ενώπιον του Εφετείου υποβληθείσες προτάσεις των εφεσιβλήτων και ειδικότερα οι μνημονευόμενες στην υπ' αριθμ. ένα λατινικό (Ι) σκέψη της παρούσας φωτογραφίες, οι οποίες προσκομίσθηκαν από τους ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητους προς απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού τους, ότι το επίδικο τροχαίο ατύχημα που έλαβε χώρα στις 23.5.2003 και περί ώρα 15.15' στο 76,700 χλμ της Ν.Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου, στο ρεύμα προς Αθήνα και κατά το οποίο προκλήθηκε ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί) Κ. Μ. οφείλεται αποκλειστικά σε εμπλοκή αγνώστου αριθμού κυκλοφορίας αυτοκινήτου, ερυθρού χρώματος, οδηγούμενου υπό αγνώστων στοιχείων ταυτότητος οδηγού, από την επισκόπηση και εκτίμηση του περιεχομένου των οποίων και των λοιπών αποδεικτικών στοιχείων θα οδηγηθεί το Δικαστήριο τούτο στη δημιουργία δικανικής πεποίθησης περί της βασιμότητας ή μη της ένδικης αγωγής σχετικά με τα αίτια πρόκλησης του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος και του εξ αυτού προελθόντος ως άνω αποτελέσματος, πρέπει να διαταχθεί, προς συμπλήρωση του εντεύθεν εμφανιζόμενου κενού, η επανάληψη της επ' ακροατηρίου συζήτησης της προκειμένης υπόθεσης, που θα ορισθεί αρμοδίως, με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων, σε μία από τις τρεις πρώτες δικασίμους μετά την πάροδο προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από την κλήτευση, προκειμένου να προσκομισθούν κατ' αυτήν οι προαναφερόμενες φωτογραφίες (άρθρ. 254 § 3, 648 Κ.Πολ.Δ., όπως το πρώτο τούτων ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 9 του Ν. 2915/2001).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 6532/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, ειδικής διαδικασίας διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο.
Κρατεί την υπόθεση.
Δικάζει επί της από 28.7.2005 και με αριθμό κατάθεσης 7214/2005 έφεσης του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης Εξ Ατυχημάτων Αυτοκινήτων".
Δέχεται τυπικά αυτήν.
Αναβάλλει να αποφασίσει οριστικά επί της ουσίας.
Διατάσσει την εις το ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης, κατά τα ειδικότερον στο σκεπτικό εκτιθέμενα, προκειμένου να προσκομισθούν τα σ' αυτό αναφερόμενα έγγραφα (φωτογραφίες), οπότε και θα επακολουθήσει η περαιτέρω συζήτηση της υπόθεσης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ