Αριθμός 1856/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Κ.σταντίνο Τσόλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος), Γεράσιμο Φουρλάνο, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαραλαμπία Σίμου και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ING Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ING Ελληνική Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝG Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Αμοιβαίων κεφαλαίων", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Πολυζωγόπουλο.
Της αναιρεσίβλητης: Ε. Κ., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Κωνσταντόπουλο.
Μετά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται παραπάνω. Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε να αναβληθεί η συζήτηση της υπόθεσης σε μεταγενέστερη δικάσιμο, προκειμένου να συνεκδικασθεί με συναφή υπόθεση, όπως ανέπτυξε προφορικά. Το δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 16-12-2005 και 12-3-2007 αγωγές της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 357/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 458/2010 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 7-9-2010 αίτησή τους και τους από 13-9-2012 πρόσθετους λόγους.
Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 12-10-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της αναίρεσης. 
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 575 ΚΠολΔ: " Με αίτηση του εισαγγελέα, του εισηγητή ή κάποιου από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο μπορεί να αναβάλλει τη συζήτηση της υπόθεσης μία μόνο φορά σε μεταγενέστερη δικάσιμο, που ορίζεται αμέσως με επισημείωση στο πινάκιο. Τα εδάφια τρίτο και τέταρτο της παρ. 4 του άρθρου 226 εφαρμόζονται και εδώ...". Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες υπέβαλαν στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, αίτημα αναβολής της συζήτησης, προς συνεκδίκαση με άλλες συναφείς. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε ως αβάσιμο. Ήδη με την προσθήκη των προτάσεων τους, που κατατέθηκε την 13-12-2012 ήτοι, μετά την, κατά την 10-12-2012 συζήτηση της υπόθεσης, επαναφέρουν το αίτημα για τον ίδιο λόγο, χωρίς να επικαλούνται άλλα πρόσθετα στοιχεία, πέραν εκείνων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, κατά την απόρριψη του υποβληθέντος στο ακροατήριο αιτήματος αναβολής. Ενόψει αυτών, το εν λόγω αίτημα πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμο.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005). Περαιτέρω, η νομική αοριστία της αγωγής ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο, για την κρίση του ως προς τη νομική επάρκεια και πληρότητα της αγωγής και τη νομική βασιμότητα της, σε αναφορά με συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που ορίζει ο κανόνας αυτός για τη θεμελίωση του αγωγικού δικαιώματος, είτε αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία ή διάφορα από αυτά (ΟλΑΠ 18/1998, ΑΠ 1224/2008, 1508/2003). Τέλος, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία, η οποία υπάρχει όταν, κατά παραβίαση της δικονομικού δικαίου διάταξης του άρθρου 216 του Κ.Πολ.Δ., δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ένστασης, αντένστασης, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αρ.8 ή 14 ΚΠολΔ, κατά το τελευταίο, από τα οποία (559 αρ. 14) αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής διατάξεως (ΑΠ 2104/2007, ΑΠ 2100/2007). Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 922 ΑΚ, ο κύριος ή ο προστήσας κάποιον άλλο σε μια υπηρεσία ευθύνεται, για τη ζημία που ο υπηρέτης ή ο προστηθείς προξένησε σε τρίτο παράνομα, κατά την υπηρεσία του. Η εφαρμογή της πιο πάνω διάταξης προϋποθέτει: α) σχέση πρόστησης, η οποία υπάρχει, όταν ο προστήσας, διατηρεί το δικαίωμα να δίνει οδηγίες και εντολές στον προστηθέντα αντιπρόσωπο του, κατά τη διενέργεια υλικών, κυρίως, ενεργειών σε σχέση με τον τρόπο εκπλήρωσης της υπηρεσίας του ή ο τελευταίος υπόκειται σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις, β) ενέργεια του προστηθέντος παράνομη και υπαίτια που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 914 ΑΚ και γ) η ενέργεια αυτή του προστηθέντος να έγινε κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας που του είχε ανατεθεί, ακόμη και κατά κατάχρηση της υπηρεσίας του αυτής, η οποία υφίσταται, όταν η ζημιογόνος πράξη τελέστηκε εντός των ορίων των καθηκόντων που ανατέθηκαν στον προστηθέντα, ή επ'ευκαιρία ή με αφορμή την υπηρεσία, αλλά κατά παράβαση των εντολών και οδηγιών, οι οποίες δόθηκαν σ" αυτόν ή καθ' υπέρβαση των καθηκόντων του, που διέπουν τη μεταξύ τους σχέση, εφ' όσον, μεταξύ της ζημιογόνου ενέργειας του προστηθέντος και της υπηρεσίας, η οποία ανατέθηκε σ' αυτόν, υπάρχει εσωτερική συνάφεια, υπό την έννοια, ότι η αδικοπραξία δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρξει χωρίς την πρόστηση ή ότι η τελευταία υπήρξε το αναγκαίο μέσο για την τέλεση της αδικοπραξίας (ΑΠ 1396/2011, 331/2010, 1198/2009, 1224/2008), που κατέστη δυνατή (η τέλεση), εξαιτίας, ακριβώς, της σχέσης, των μέσων και των ευκαιριών που ανέθεσε ο αντιπρόσωπος, στο πλαίσιο της ειδικής σχέσης προς τον αντιπροσωπευόμενο, με τη χρησιμοποίηση τους για άλλο σκοπό από εκείνο για τον οποίο του ανατέθηκαν (ΑΠ 1396/2011). Από την ίδια διάταξη (922 ΑΚ) προκύπτει ότι αν με τη βούληση του προστήσαντος ο αρχικός προστηθείς έχει δυνατότητα να χρησιμοποιεί τρίτους (υποπροστηθέντες) στη διεκπεραίωση της υποθέσεως του προστήσαντος, ο τελευταίος ευθύνεται και για τις αδικοπραξίες των υποπροστηθέντων, χωρίς να προσαπαιτείται να ασκεί έλεγχο ή να δίδει οδηγίες και εντολές σε αυτόν (ΑΠ 22/2004). Εξάλλου, κατά το άρθρο 216 § 1 Κ.Πολ.Δ, η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117, πρέπει, για το ορισμένο αυτής, να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα. (ΑΠ 1611/2008). Διαφορετικά είναι αόριστη και απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 1192/2007). Τέτοια έκθεση των απαραιτήτων κατά νόμο γεγονότων, θεωρείται ότι υπάρχει και όταν ιστορικά αναφέρεται στην αγωγή η χαρακτηριστικά περιγραφόμενη με αυτά ορισμένη έννοια, που αποτελεί στοιχείο του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, υπό την προϋπόθεση ότι το περιεχόμενο της είναι αναμφίβολα γνωστό, αφού τα προκαθορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας τέτοιας έννοιας υπονοούνται με τη χρησιμοποίηση της λέξεως με την οποία αυτή δηλώνεται. Εντεύθεν έπεται ότι, εφόσον στην αγωγή αναφέρεται ιστορικά η αναμφίβολα γνωστή νομική έννοια της πρόστησης, θεωρείται ότι προβάλλονται με αυτή (αγωγή) τα χαρακτηριστικά για την εξειδίκευση και περιγραφή της εννοίας αυτής γεγονότα(ΑΠ 1507/2005, 1224/2008). Η συγκεκριμενοποίηση των αναφερομένων στην αγωγή βασικών γνωρισμάτων της νομικής έννοιας μπορεί να γίνει με βάση τα ειδικότερα περιστατικά που προκύπτουν από την αποδεικτική διαδικασία, έστω και αν αυτά δεν τα έχει επικαλεσθεί ο ενάγων (ΑΠ 1226/2007, 1198/2009). Στην προκειμένη περίπτωση, η ήδη αναιρεσίβλητη, ιστορούσε στα από 16-12-2005 και 12-3-2007 αγωγικά της δικόγραφα που έστρεφε κατά 1. του Κ. Μ., 2. της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "1NG ΑΕ" Ελληνική Ανώνυμη εταιρία Γενικών Ασφαλειών" και 3. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ING Πειραιώς Α.Ε.Δ.Α.Κ. , που εδρεύουν στην …και εκπροσωπούνται νόμιμα, (η πρώτη αγωγή) και κατά των 1 .Κ. Μ., 2. της "ING Ελληνικής Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας Ζωής" και 3. της υπό εκκαθάριση τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERNATIONAL NEDERLANDEN BANK N.V" και με διακριτικό τίτλο "ING BANK NV" (η δεύτερη αγωγή), ότι: " Ο πρώτος εναγόμενος, ασφαλιστής και αντιπρόσωπος στο τοπικό κατάστημα της ING.... στα ..., τελώντας κάτω από τις οδηγίες και εντολές αυτής, ως προς τον τρόπο εκπλήρωσης των καθηκόντων του... εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι...ήταν τότε υπεύθυνος και... Διευθυντής της, εξέθεσε στην ενάγουσα ότι αυτός ως αντιπρόσωπος της ING έχει τη δυνατότητα να επενδύσει τα χρήματα της σε ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου της ING με απόδοση υψηλού κέρδους και ότι πρόκειται για μια ασφαλή, σίγουρη και κερδοφόρα επένδυση. Η ING είναι ανώνυμη εταιρία που παρέχει χρηματιστηριακές και Ασφαλιστικές υπηρεσίες με έδρα την …και... υποκατάστημα στα ...... με υπεύθυνο και προσφάτως διευθυντή της...τον Κ. Μ. (α' εναγόμενο)... και τότε αποφάσισε να επενδύσει στην ING .. .12.197 ευρώ. Του έδωσε εντολή να...αγοράσει ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου μέσα στο γραφείο του στην ING επί της οδού .... στα .... Μετά από λίγες μέρες έλαβε ένα χαρτί με τα εξής στοιχεία: Εντολή αγοράς άϋλων τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, αριθμ. χαρτοφυλακίου ..., αριθμ. Λογαριασμού τίτλων ..., εξουσιοδοτημένος συνεργάτης (κωδικός ..) ..., στοιχεία αιτούντος Κ. Ε... ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, διάρκεια 13 Αυγούστου 2005, ονομαστική αξία 12.197 ευρώ, μέγιστο ποσό χρέωσης επενδυτικού λογαριασμού 11.088 ευρώ, Αθήνα 13-8-2004, καταχώρηση- έγκριση 13-8-2004.."... Του είχε εμπιστοσύνη...Πάνω όμως από τον Μ. έβλεπε πάντα την εταιρεία την οποία εκπροσωπούσε την ING και δεν μπορούσε να φανταστεί ότι...θα είχε διευθυντή της ένα μη αναξιόπιστο άτομο... Στη συνέχεια περιγράφει την αδικοπρακτική σε βάρος της συμπεριφορά του Κ. Μ., ο οποίος υπεξήρεσε μεγάλα χρηματικά ποσά, μεταξύ των οποίων και το ως άνω της ήδη αναιρεσίβλητης και την εξαπάτησε. Συνεχίζει ότι "Τα χρήματα της τα επένδυσε στην ING... όποια υπογραφή τέθηκε για την αγορά ομολόγων... έγινε μέσα στο υποκατάστημα της ING στα ... και ποτέ κατ' ιδίαν με τον Μ....μπροστά στα μάτια όλων των υπαλλήλων της και στο γραφείο του υπεύθυνου διευθυντή της... Όλες οι πόρτες μέσα στο υποκατάστημα της ING... ήταν ανοικτές, όπως και η πόρτα του γραφείου του Μ....τα έντυπα για τις επενδύσεις τις χρηματιστηριακές, ασφαλιστικές τα έπαιρνε ο Μ. όχι από το γραφείο του αλλά από τη γραμματεία του υποκαταστήματος...Ο πρώτος εναγόμενος μετέρχεται κατ' επάγγελμα την απάτη και εκμεταλλευόμενος την ιδιότητα του ως εκπρόσωπος, υπεύθυνος και τελευταία Διευθυντής της ING με τη μέθοδο της επένδυσης των χρημάτων της σε...ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου με σίγουρο και υψηλό τόκο, ιδιοποιήθηκε παράνομα τα χρήματα της, κατά κατάχρηση της... σχέσης εμπιστοσύνης...και υπό την ιδιότητα του ως αντιπροσώπου και διευθυντή...Ο Μ. συνδέεται με την ING και με τις λοιπές εν συνεχεία εναγόμενες εταιρείες, όπως ακριβώς αναφέρονται στην αρχή της αγωγής με σχέση πρόστησης του 922 ΑΚ...Ο Μ. λειτουργούσε σε πεδίο επιχειρηματικής, επαγγελματικής και κοινωνικής δράσης της προστήσασας ING.. Έκανε ασφαλιστικά συμβόλαια, επενδύσεις... είχε σύμβαση με όλες τις εταιρείες του ομίλου ING...Tov είχε τιμήσει με πάμπολλες τιμητικές πλακέτες...Συχνότατα ο Μ. απουσίαζε για σεμινάρια και εκπαίδευση που η εταιρεία του παρείχε μέσα σε τακτά χρονικά διαστήματα... Η ING είχε εξουσία επί του Μ. κατά το χρόνο τέλεσης των πράξεων του...Ο Μ. τέλεσε το αδίκημα της απάτης και υπεξαίρεσης κατ' εξακολούθηση εναντίον μεγάλου αριθμού στα ...... Χρονικά και τοπικά οι παράνομες και υπαίτιες πράξεις του Μ. πραγματώθηκαν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του στην ING στα ......εξαπατούσε κόσμο...όταν ακόμη ήταν υπεύθυνος-διευθυντής του υποκαταστήματος της...Η θέση του αυτή ...του έδωσε τη δυνατότητα να ενεργήσει κατ' αυτόν τον τρόπο παράνομα και αν δεν ήταν ασφαλιστής, υπεύθυνος, διευθυντής .. φυσικά δεν θα του δινόταν αυτή η ευκαιρία. Υπάρχει στενή εσωτερική αιτιώδης σχέση ανάμεσα στη ζημιογόνα πράξη του...και στην εκτέλεση της υπηρεσίας του ακόμη και αν... λειτούργησε καταχρηστικά ή επ' ευκαιρία των καθηκόντων που του ανατέθηκαν αφού η υπηρεσία του .... στην ING αποτέλεσε το αναγκαίο μέσο για την απάτη και υπεξαίρεση. Πραγματώνονται οι τυπικοί κίνδυνοι που συνδέονται με τη δραστηριότητα που ανατέθηκε στον προστηθέντα Μ. και συνεπώς προκύπτει άμεση ευθύνη της ING. Η συνδρομή των παραπάνω προϋποθέσεων συνεπάγεται τη γέννηση γνήσιας αντικειμενικής ευθύνης του προστήσαντα... Η περιουσιακή ζημία την οποία υπέστη είναι ιδιαιτέρως μεγάλη και για την αποκατάσταση της., είναι υπεύθυνοι όλοι οι εναγόμενοι εις ολόκληρον. Ο πρώτος (προστηθείς) ως αδικοπραγήσας...εις βάρος της. Η ING ΑΕ και η ING Πειραιώς ως προστήσασες εταιρείες ευθύνονται για τη συμπεριφορά του πρώτου και την επελθούσα εξ αυτής ζημία η οποία κατέστη δυνατή εξαιτίας της θέσης του πρώτου εναγομένου και των ευκαιριών που του έδωσε η υπηρεσία του, ώστε να χρησιμοποιήσει τα μέσα που του δόθηκαν για άλλο σκοπό και γιατί η ίδια η υπηρεσία αποτέλεσε το αναγκαίο μέσο για την επιχείρηση των παραπάνω πράξεων του, λόγω της στενής σχέσης που υπάρχει μεταξύ τους, με την έννοια ότι οι ζημιογόνες πράξεις του δεν θα γινόταν αν ο πρώτος εναγόμενος δεν ήταν αντιπρόσωπος των επίσης εναγομένων εταιρειών ING ΑΕ και ING Πειραιώς ΑΕ στην αξιοπιστία των οποίων απέβλεψε δίνοντας τα χρήματά της. Ο σύνδεσμος της σχέσης μεταξύ κατάχρησης της υπηρεσίας και της επιζήμιας συμπεριφοράς είναι τόσο έντονος, ώστε υπάρχει πρόδηλη αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της ING ΑΕ και της ING Πειραιώς ΑΕ και του Μ. καθώς και των καθηκόντων που του ανατέθηκαν από τις επίσης εναγόμενες ING ΑΕ και ING Πειραιώς ΑΕ και ολόκληρου του ομίλου τους.." Με βάση τα ανωτέρω ζήτησε με την πρώτη αγωγή να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι ευθυνόμενοι εις ολόκληρον να της καταβάλουν το ποσό των 12.197 ευρώ ως και εκείνο των 10.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη. Με τη δεύτερη αγωγή, στην οποία αφού ενσωμάτωσε το περιεχόμενο της πρώτης αγωγής, εξέθετε περαιτέρω ότι "Ο πρώτος των εναγομένων Κ. Μ., με βάση τα ανωτέρω περιστατικά, πέραν των ανωτέρω εναγομένων εταιρειών (της πρώτης αγωγής)., εκπροσωπούσε και τις εναγόμενες (της δεύτερης αγωγής).." σε ότι δε αφορά τη δεύτερη εναγομένη εταιρεία "ING Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής" (με τη δεύτερη αγωγή) εξέθετε μεταξύ άλλων ότι "Αντικείμενο των εργασιών της είναι ασφαλίσεις ζωής και προσόδων οι οποίες συνδέονται με επενδύσεις ....και αφορούν εργασίες όπου : οι παροχές που περιλαμβάνονται στα ασφαλιστήρια συμβόλαια είναι απ1 ευθείας συνδεδεμένες με την αξία μεριδίων (μονάδων) ενός αμοιβαίου κεφαλαίου Ελληνικού.... είχε συνάψει με τον πρώτο εναγόμενο 1. την από 1-4-1990 σύμβαση παραγωγού ασφαλίσεων... 2. την από 1-2-2005 σύμβαση έργου ως συντονιστή ασφαλιστικών συμβούλων διευθυντή γραφείου πωλήσεων (agency manager), 3. την από 16-9-1998 σύμβαση συνεργασίας για την προώθηση διάθεσης αμοιβαίων κεφαλαίων της εταιρείας ... "ING Πειραιώς Ανώνυμης Εταιρείας Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων"...4. Την από 2-4-2003 σύμβαση συνεργασίας για την προώθηση και διανομή προϊόντων της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ.. 5. την από 1 Μαΐου 1998 σύμβαση έργου ως ομαδάρχη (unit manager) για την εκπαίδευση των παραγωγών....δυνάμει των οποίων .... ο πρώτος εναγόμενος... είχε δικαίωμα να διαμεσολαβεί στην ιδιωτική ασφάλιση, στην προώθηση ασφαλίσεων συνδεδεμένων με επενδύσεις καθώς και στην προώθηση διάθεσης αμοιβαίων κεφαλαίων και τραπεζικών προϊόντων για λογαριασμό της ING Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής".... Η τρίτη εναγομένη ING BANK (σημ: εδώ μη διάδικος).... έχει αντικείμενο εργασιών γενικές τραπεζικές εργασίες και έχει συνάψει με τον πρώτο εναγόμενο ... την από 29-9-1995 σύμβαση, ως συμβούλου... δυνάμει της οποίας .. ο πρώτος., έχει δικαίωμα να διαμεσολαβεί στην προώθηση τραπεζικών προϊόντων της ING BANK NV ως προστηθείς". Στη συνέχεια εκθέτει ότι ο πρώτος εναγόμενος "επ' ευκαιρία της σχέσεως συνεργασίας που τον συνέδεε με τη δεύτερη και τρίτη των εναγομένων εταιρειών .. είχε την ευχέρεια να προχωρήσει στις αναφερόμενες .. άδικες και παράνομες σε βάρος της πράξεις... ειδικότερα σε ότι αφορά την τρίτη ... εναγομένη...ο α'εναγόμενος της χορήγησε λόγω της σχέσης που τον συνέδεε με την εταιρεία αυτή, σχετικό έγγραφο της που έφερε το λογότυπο της καθώς και άπαντα τα στοιχεία εκείνα που η εταιρεία αυτή χρησιμοποιούσε στις κανονικές συναλλαγές της...." καθώς και ότι "ο πρώτος εναγόμενος ως προστηθείς τόσο των εταιρειών που εναγάγει με την .... (πρώτη) αγωγή όσο και των εταιρειών που εναγάγει με την παρούσα, και με βάση τις ανωτέρω ιδιότητες του της προκάλεσε ζημία για την ανόρθωση της οποίας υπεύθυνες αλληλέγγυα και εις ολόκληρο είναι όλες οι ..εναγόμενες εταιρείες δεδομένου ότι κάθε μια απ'αυτές αυτοτελώς και ανεξάρτητα της ειδικότερης σχέσης που είχαν με τον πρώτο εναγόμενο, λόγω της υφισταμένης σχέσης πρόστησης που τους συνέδεε συνέβαλε στην επελθούσα ζημία δεδομένου ότι η ενάγουσα συναλλάχθηκε ως τρίτη - πελάτισσα με τον πρώτο εναγόμενο τελώντας σε καλή πίστη σχετικά με τη νομιμότητα των ενεργειών του ως προστηθέντος των ανωτέρω εταιρειών και επ' ευκαιρία της υψηλής θέσεως που αυτός κατείχε ως Διευθυντής του υποκαταστήματος της ING Group στο Νομό Τρικάλων το οποίο εξυπηρετούσε τις εργασίες (χρηματοοικονομικές, ασφαλιστικές, επενδυτικές) όλων των εναγομένων εταιρειών.." ζήτησε συνεκδικαζόμενης της αγωγής με την πρώτη, να υποχρεωθούν οι εναγόμενες κάθε μια σε ολόκληρο, να της καταβάλουν το συνολικό ποσό των 12.197 ευρώ".
Με αυτό το ιστορικό και αίτημα οι αγωγές περιέχουν όλα τα κατ' αρθρ. 216 του Κ.ΠολΔ., σε συνδυασμό με εκείνα των άρθρων 914, 297, 298, 922 επ., 926, 340, 345, 481, 932 εδ, α' ΑΚ, αναγκαία στοιχεία για το ορισμένο αυτών, ήτοι σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν α) τη σχέση της πρόστησης και υποπρόστησης μεταξύ του πρώτου εναγομένου και των λοιπών εναγομένων εταιρειών, μεταξύ των οποίων των ήδη αναιρεσειουσών (υποπρόστηση για την πρώτη αναιρεσείουσα και πρόστηση για τις λοιπές), καθώς επίσης περιέχει τα απαιτούμενα κατά νόμο, για το ορισμένο, στοιχεία παθητικής νομιμοποίησης κάθε μιας των εναγομένων εταιρειών. Δεν είναι άλλωστε αναγκαίο, να εκτίθεται στο αγωγικό δικόγραφο, για το ορισμένο αυτού, ο τρόπος που δραστηριοποιούνται οι αναιρεσείουσες εταιρείες, σε επενδυτικές και ασφαλιστικές εργασίες, αφού ο τρόπος αυτός είναι εκ του νόμου, γνωστός, ούτε ο τρόπος κατά τον οποίο, ο πρώτος εναγόμενος ενήργησε στη συγκεκριμένη υπόθεση, υπό καθεστώς πρόστησης και υποπρόστησης, για τις οποίες δεν ήταν αναγκαία η επίκληση και άλλων -πέραν των προεκτεθέντων- στοιχείων. Σε κάθε περίπτωση, δεν απαιτείται, για το ορισμένο της αγωγής, εξαντλητικός προσδιορισμός των ειδικότερων εντολών και οδηγιών προς τον προστηθέντα. Και τούτο διότι, με μόνη την αναφορά της, αναμφίβολα γνωστής έννοιας της πρόστησης και υποπρόστησης, που διέπει τις μεταξύ των εναγομένων συμβατικές σχέσεις και την ιδιότητα του πρώτου εναγομένου ως ασφαλιστικού συμβούλου, σύμφωνα με το άρθρο 16 § 1 του Ν. 1569/1985, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 36 § 24 του Ν. 2496/1997, θεωρούνται ότι προβάλλονται με την αγωγή τα χαρακτηριστικά, για την εξειδίκευση και περιγραφή της έννοιας αυτής, γεγονότα, μεταξύ των οποίων και η από τη σύμβαση διαφύλαξη δικαιώματος από τις προστήσασες για παροχή οδηγιών και εντολών προς τον υπαίτιο της αδικοπραξίας προστηθέντα, σε σχέση με τον τρόπο εκπλήρωσης της ανατεθείσες από κάθε μία απ' αυτές υπηρεσίας (ΑΠ 1224/2008, 1226/2007, ΑΠ 1876/1999), β) την αδικοπρακτική συμπεριφορά που επέδειξε ο πρώτος εναγόμενος και πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 914 ΑΚ, δηλαδή τις υπαίτιες και παράνομες πράξεις αυτού που έλαβαν χώρα κατά κατάχρηση, με αφορμή και εξαιτίας της υπηρεσίας που του είχε ανατεθεί από τις αναιρεσείουσες, η οποία παρέσχε στον προστηθέντα τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει για άλλο σκοπό τα μέσα που του διατέθηκαν, δηλαδή αποτέλεσε το αναγκαίο μέσο για την επιχείρηση της ζημιογόνου πράξεως και σε κάθε περίπτωση ότι μεταξύ αυτής και της υπηρεσίας του προστηθέντος υφίσταται στενός αιτιώδης σύνδεσμος, με την έννοια ότι η πρώτη δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη δεύτερη, γ) την περιουσιακή ζημία και ηθική βλάβη που υπέστη η ενάγουσα, δ) τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του πρώτου εναγομένου και της ζημίας και ηθικής βλάβης που υπέστη η ενάγουσα, τα οποία δικαιολογούν την άσκηση των αγωγών εκ μέρους της ενάγουσας σε βάρος των εναγομένων, εκ των οποίων των ήδη αναιρεσειουσών καθώς επίσης περιλαμβάνουν και ορισμένο αίτημα. Συνακόλουθα οι ένδικες αγωγές είναι ορισμένες, αφού τα εκτεθέντα στοιχεία, πληρούν το πραγματικό των άνω διατάξεων που εφαρμόσθηκαν. Επομένως, δεν έσφαλε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία (όπως και η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου) έκρινε τις αγωγές ορισμένες και νόμιμες θεμελιούμενες στις άνω διατάξεις και οι περί του αντιθέτου πρώτος και δεύτερος λόγος της κύριας αίτησης αναίρεσης, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., και τρίτος λόγος αυτής εκ του άρθρου 559 αρ. ΙΚ.ΠολΔ., με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι.
Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης η αντένστασης, ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίΚ. ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, τα ακόλουθα: "Οι εκκαλούσες - εναγόμενες (σημ: εδώ αναιρεσείουσες)... εταιρείες.. "ING Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής" (σημ: ING EAAEZ), "ING Ελληνική Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών" (σημ: ING ΑΕΓΑ) και "ING Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων", πρώην "ING Πειραιώς..." (σημ: ING ΑΕΔΑΚ), ανήκουν όλες στον επιχειρηματικό όμιλο των εταιρειών "ING../Εδρα της 1ης... είναι η... και σκοπός της "η διενέργεια ασφαλίσεων ζωής και κάθε άλλη συναφής...καθώς και η συμμετοχή σε άλλες συναφείς ασφαλιστικές επιχειρήσεις.......έδρα της δεύτερης...και σκοπός της η διενέργεια ασφαλίσεων κατά ζημιών και κάθε άλλη συναφής....εργασία, έδρα της 3ης ....και σκοπός της η διαχείριση αμοιβαίων κεφαλαίων. Προς επίτευξη του σκοπού τους η 1η και η 2η .. .είχαν καταρτίσει με διάφορους ασφαλιστικούς συμβούλους, μεταξύ των οποίων και με τον Κ. Μ. (σημ: ήδη μη διάδικο - 1° εναγόμενο) συμβάσεις με αντικείμενο την δια μέσου αυτών πώληση των προϊόντων τους... Η 3η εταιρεία (ING ΑΕΔΑΚ) για την επίτευξη του σκοπού της... συνήψε με την 1η εταιρεία (ING EAAEZ) σύμβαση διαμεσολάβησης. Με τη σύμβαση αυτή η 1η εταιρεία "ING ΕΑΑΕΖ" ανέλαβε σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 4 του Ν. 1969/1991, ως αντιπρόσωπος της 3ης "ING ΑΕΔΑΚ" την προώθηση των προϊόντων της τελευταίας. Με τον τρόπο αυτό η 1η ..μέσω του πανελληνίου δικτύου αντιπροσώπων και συνεργατών της, με την ιδιότητα της ως αντιπροσώπου της "ING ΑΕΔΑΚ" διέθετε στο κοινό και μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων αυτής (ING ΑΕΔΑΚ) Για την εκπλήρωση μάλιστα των υποχρεώσεων που η 1η εταιρεία είχε αναλάβει με τη...σύμβαση διαμεσολάβησης, ανέθεσε στον Κ. Μ., ασφαλιστικό της σύμβουλο , δυνάμει του από 16-9-1998 ιδιωτικού συμφωνητικού συνεργασίας, που υπογράφηκε μεταξύ τους, την έναντι προμηθείας διαμεσολάβηση αυτού για την πώληση σε τρίτους επενδυτές στην περιοχή των Τρικάλων των αμοιβαίων κεφαλαίων που διαχειριζόταν η 3η εταιρεία (ING ΑΕΔΑΚ). Η 3η εταιρεία (ING ΑΕΔΑΚ) είχε προσδιορίσει με ειδικό και συγκεκριμένο τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο η "ING ΕΑΑΕΖ" και τα μέλη του δικτύου της όπως ο Κ. Μ. θα κινούνταν...δηλαδή έπρεπε να ενεργούν πάντοτε με βάση τον κώδικα δεοντολογίας των ΑΕΔΑΚ και ΕΕΧ. Ο δε Κ. Μ. όφειλε να συμμορφωθεί στους κανόνες αυτούς, άλλως ο εργοδότης είχε δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση" Με τον τέταρτο λόγο της κύριας αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη "πράγματα" που δεν προτάθηκαν και ειδικότερα τη συμφωνία διαμεσολάβησης μεταξύ της 1ης (ΕΑΑΕΖ) και της 3ης (ΑΕΔΑΚ), καθώς και το πλαίσιο εντός του οποίου όφειλε να κινηθεί η 1n και ο Κ. Μ., με βάση τον Κώδικα Δεοντολογίας. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον από την παραδεκτή επισκόπηση της από 12-3-2007, δεύτερης αγωγής, το περιεχόμενο της οποίας ήδη αναφέρθηκε στον 1ο λόγο και υπό τα διαλαμβανόμενα σ' αυτόν, η ενάγουσα, εξέθετε σαφώς την ύπαρξη σύμβασης συνεργασίας, την οποία προσδιόρισε και κατά την ημεροχρονολογία συνάψεως της, τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα από τις αναιρεσείουσες, με τον τέταρτο λόγο της κύριας αίτησης αναίρεσης, (εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ.), είναι αβάσιμα. Οι λοιπές δε διαλαμβανόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις, δεν αποτελούν "πράγματα" με την εκτεθείσα έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. και δεν ιδρύουν τον ρηθέντα αναιρετικό λόγο, ανεξαρτήτως του ότι, σε κάθε περίπτωση, αποτέλεσαν το προεκτεθέν στον πρώτο αναιρετικό λόγο περιεχόμενο των αγωγών, χωρίς να απαιτείται άλλη περαιτέρω διευκρίνισή τους.
Περαιτέρω, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Έτσι, ο Κ. Μ.... ως ασφαλιστικός σύμβουλος συνδεόταν με την ING ΕΑΑΕΖ και με την ING ΑΕΓΑ... με σύμβαση μίσθωσης έργου (άρθρο 16 παρ. 1 ν. 1569/1985) η δε "ING ΕΑΑΕΖ" αντιπροσώπευε την "ING ΑΕΔΑΚ" στο έργο της διάθεσης μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων και χρησιμοποιούσε για το λόγο αυτό τον ...Κ. Μ.. Πλην όμως, αν και η σχέση που συνέδεε τον ..Κ. Μ. με τις 1η και 2η εταιρείες ήταν...σύμβαση έργου, ωστόσο τελούσαν μαζί του και οι δύο σε σχέση πρόστησης, διότι αυτός ενεργούσε κάτω από τις οδηγίες και εντολές τους και η υπηρεσία που του είχε ανατεθεί αποσκοπούσε στη διεκπεραίωση των υποθέσεών τους και στην εξυπηρέτηση των οικονομικών τους συμφερόντων. Είχαν δηλαδή... διαφυλάξει για τον εαυτό τους τη διεύθυνση και επίβλεψη της εκτέλεσης του έργου, που είχε αναλάβει ο πρώτος εναγόμενος...αφού αυτός...έπρεπε υποχρεωτικά να κινηθεί μέσα στο πλαίσιο που καθόριζαν οι μεταξύ τους συμβάσεις...Για την άσκηση των δραστηριοτήτων τους...όλες οι., εταιρείες διατηρούσαν υποκατάστημα στα ..., το οποίο στεγαζόταν στο ίδιο οίκημα... στην πρόσοψη του οποίου υπήρχε η πινακίδα με την ονομασία ING και σήμα το λιοντάρι που χρησιμοποιούνταν από τον όμιλο των επιχειρήσεων...και στον οποίο ανήκουν όλες οι εκκαλούσες ...Στον ίδιο χώρο μέχρι το 2002 ...στεγαζόταν και η τράπεζα που ανήκε στον ίδιο όμιλο "ING BANK" της οποίας τα προϊόντα της πώλησης ομολόγων προωθούσε ο εναγόμενος Κ. Μ. συνδεόμενος μαζί της με την από 29-9-1995 σύμβαση. Το υποκατάστημα όμως αυτό της Τράπεζας...έπαυσε τις εργασίες του και τέθηκε σε εκκαθάριση στις 28-5-2002, διαγράφηκε δε από τα μητρώα ανωνύμων εταιρειών στις 15-6-2006. Προηγουμένως η ως άνω Τράπεζα ... είχε καταγγείλει με το από 2-4-2003 έγγραφο την ως άνω..σύμβαση συνεργασίας της με τον πρώτο εναγόμενο...Η ενάγουσα τον Αύγουστο του 2004, έχοντας υπόψη το κύρος του ομίλου ING επισκέφθηκε τον πρώτο εναγόμενο...στα γραφεία του υποκαταστήματος των εκκαλουσών... προκειμένου να ενημερωθεί απ' αυτόν, που όπως γνώριζε ήταν διευθυντής του υποκαταστήματος του ομίλου ING για τον προσφορότερο τρόπο επένδυσης των χρημάτων της.. Ο Κ. Μ. εκμεταλλευόμενος το κύρος στη διεθνή Οικονομική αγορά του ομίλου ING την ιδιότητα του ως υπευθύνου στην περιοχή Τρικάλων των εταιρειών του ομίλου "ING", τη διαβεβαίωσε ότι με την ιδιότητα του αυτή και μέσω των εταιρειών που εκπροσωπούσε, μπορούσε, ενεργώντας νόμιμα στο όνομα και για λογαριασμό των εταιριών του ομίλου, να την προμηθεύσει με ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, που θα είχαν υψηλή απόδοση. Η ενάγουσα πεισθείσα στις διαβεβαιώσεις του ότι η καλύτερη επένδυση τη δεδομένη στιγμή ήταν η αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου μέσω των εταιρειών του ομίλου της "ING" και αποβλέποντας κυρίως στο κύρος στη διεθνή Οικονομική αγορά του ομίλου "ING" δέχθηκε να επενδύσει χρήματα σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου αφού όπως τη διαβεβαίωσε θα είχαν υψηλή απόδοση. Έτσι, εντός του υποκαταστήματος των εκκαλουσών εταιρειών και στο γραφείο του... που αυτές του είχαν παραχωρήσει, υπό τα όμματα όλων των υπαλλήλων, που εργάζονταν και προσέφεραν τις υπηρεσίες τους συγχρόνως σε όλες τις εκκαλούσες εταιρείες, υπέγραψε αιτήσεις εντολών αγοράς ομολόγων που της χορηγήθηκαν από τον... Κ. Μ., τις οποίες αυτός είχε στη διάθεση του και χρησιμοποιούσε μέσα στα γραφεία του ομίλου και κατέβαλε σ' αυτόν εντός και πάλι του υποκαταστήματος στις 13-8-2004 το ποσό των 11.088 ευρώ...προκειμένου αυτός να τα επενδύσει σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Προς επιβεβαίωση της αγοράς των ομολόγων ο Κ. Μ. παρέδωσε στην ενάγουσα έντυπα αντίγραφα...των εντολών αγοράς, που αυτή εκλάμβανε ως αποδεικτικά έγγραφα της αγοράς των ομολόγων. Στα έντυπα αυτά αναγραφόταν η ονομασία ING BANK με σήμα το λιοντάρι, η εντολή αγοράς των ομολόγων, αριθμός χαρτοφυλακίου, αριθμός λογαριασμού, στοιχεία της αιτούσης- ενάγουσας, διάρκεια, ονομαστική αξία... και ημερομηνία κάτω δε αριστερά του εντύπου υπήρχε επισημείωση "για εσωτερική χρήση της ING BANK μόνο". Το παραπάνω ποσό... ο Κ. Μ....παρά τη σαφή εντολή της... για την αγορά ομολόγων...το ιδιοποιήθηκε παράνομα προξενώντας σ' αυτή από πρόθεση ισόποση ζημία...Τον Ιούνιο του 2005..έγινε γνωστό...ότι ο πρώτος των εναγομένων είχε εξαφανισθεί, έχοντας εξαπατήσει με τον ίδιο τρόπο μεγάλο αριθμό πολιτών...Με βάση όσα προεκτέθηκαν, για τη ζημία που υπέστη η εφεσίβλητη - ενάγουσα από τις άνω αξιόποινες πράξεις της απάτης και της υπεξαίρεσης, που τέλεσε ο πρώτος εναγόμενος., σε βάρος της οι οποίες αποτελούν ταυτόχρονα και παράνομες και υπαίτιες πράξεις αυτού, που πληρούν τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 914 ΑΚ ευθύνονται και οι εκκαλούσες εταιρείες, καθεμία εις ολόκληρον, ως προστήσασες αυτόν (άρθρ.922 ΑΚ). Υπήρχε δε σχέση πρόστησης, διότι ο πρώτος εναγόμενος συνδεόταν συμβατικά με τις εκκαλούσες εταιρείες "ING E.A.A.E.Z." και ING Ελληνική Ανώνυμη εταιρεία Γενικών Ασφαλειών (προστηθείς), ενώ με την "ING ΑΕΔΑΚ" συνδεόταν διαμέσου της "ING EAAEZ" (υποπροστηθείς), η οποία τον χρησιμοποιούσε ως μέλος του δικτύου της για την προώθηση των μεριδίων των αμοιβαίων κεφαλαίων της ING ΑΕΔΑΚ", που αυτή δυνάμει σύμβασης με την "ING ΑΕΔΑΚ", διαχειριζόταν. Υπήρχε δε ευθύνη των εκκαλουσών, διότι ο πρώτος εναγόμενος ενήργησε στις ένδικες περιπτώσεις κατά κατάχρηση της εξουσίας που του είχε ανατεθεί από τις προστήσασες αυτόν εταιρείες ως ασφαλιστικού συμβούλου και ως αρμοδίου για την προώθηση των αμοιβαίων κεφαλαίων της ΑΕΔΑΚ. Και ναι μεν δεν ενέπιπτε στο αντικείμενο των εργασιών των εναγομένων, σύμφωνα με το καταστατικό τους και το νόμο, η αγορά, διάθεση ή με οποιονδήποτε τρόπο διαχείριση αΰλων τίτλων Ελληνικού Δημοσίου, πλην όμως, υφίσταται εσωτερική συνάφεια μεταξύ της ζημιογόνου πράξης του πρώτου εναγομένου και της ως άνω υπηρεσίας του, υπό την έννοια ότι η πράξη δεν μπορούσε να τελεστεί χωρίς την πρόστηση. Η δε φήμη του ομίλου "ING" και η ιδιότητα του πρώτου εναγομένου (προστηθέντος) ως ασφαλιστικού συμβούλου των δύο εναγομένων ασφαλιστικών εταιρειών και ως αρμοδίου για την προώθηση των αμοιβαίων κεφαλαίων της ΑΕΔΑΚ στην περιοχή των Τρικάλων αποτέλεσαν το αναγκαίο μέσο για την επιχείρηση των ζημιογόνων πράξεων σε βάρος της ενάγουσας. Και αυτά διότι η υπαίτια ζημιογόνος συμπεριφορά του πρώτου εναγομένου, επιτεύχθηκε με την εκμετάλλευση της φήμης του ομίλου "ING", βρισκόταν δε σε χρονικό και τοπικό σύνδεσμο με την ανατεθειμένη από τις εκκαλούσες εταιρείες εκτέλεση της υπηρεσίας του, εφόσον, κατά τα προεκτεθέντα, αυτή έλαβε χώρα υπό τα όμματα των υπαλλήλων όλων των εκκαλουσών εταιρειών, οι οποίες όλες (όπως και η εταιρεία "ING BANK" πριν την παύση των εργασιών του υποκαταστήματος της στην Ελλάδα) ανήκαν στον όμιλο ING και εντός του κοινού υποκαταστήματος των εταιρειών στο πλαίσιο της ως άνω επαγγελματικής του δράσης, καθ' υπέρβαση όμως των εξουσιών και των αρμοδιοτήτων που του είχαν ανατεθεί από τις ως άνω εταιρείες. Επομένως, μεταξύ των πράξεων αυτών του πρώτου εναγομένου και της υπηρεσίας του υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος, με την έννοια ότι οι ανωτέρω ζημιογόνες πράξεις δεν θα μπορούσαν να τελεστούν χωρίς την υπηρεσία του προστηθέντος ως ασφαλιστικού συμβούλου των εναγομένων και αρμοδίου για την προώθηση των αμοιβαίων κεφαλαίων της ΑΕΔΑΚ, διότι αν ο πρώτος εναγόμενος δεν είχε αυτή την ιδιότητα και αν αυτός ενεργούσε έξω από τη σφαίρα της υπόψη επαγγελματικής του δραστηριότητας δεν θα μπορούσε επιτυχώς να εμφανισθεί ενώπιον της παθούσης ως εξουσιοδοτημένο από τις εναγόμενες πρόσωπο, δεδομένου ότι αυτή προέβη σε επένδυση στηριζόμενη στην "εγγυητική λειτουργία", που επιτελούν οι εκκαλούσες εταιρείες κατά τις συναλλαγές των υπαλλήλων τους με τους πελάτες τους και δεν θα μπορούσε επιτυχώς να την πείσει να του παραδώσει στα χέρια του το ποσό των 11.088 ευρώ, δήθεν για την αγορά άϋλων τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, με αποτέλεσμα να επέλθει ως άμεση συνέπεια περιουσιακή ζημία σε βάρος της ενάγουσας ύψους 11.088 ευρώ. Με βάση όσα προεκτέθηκαν αποδείχθηκε ότι υπήρχε σχέση πρόστησης και ως εκ τούτου οι προστήσασες εταιρείες (εκκαλούσες- εναγόμενες) ευθύνονται για τη ζημία που ο προστηθείς απ' αυτές Κ. Μ. (πρώτος εναγόμενος) προκάλεσε στην...ενάγουσα και έχουν υποχρέωση, δεδομένου ότι η ευθύνη τους είναι αντικειμενική, να αποκαταστήσουν τη ζημία που αυτή υπέστη., απορριπτόμενων των σχετικών λόγων εφέσεων όπως και των σχετικών πρόσθετων αυτών λόγων..". Στη συνέχεια, το Εφετείο, απέρριψε και την προβληθείσα εκ μέρους των εκκαλουσών ένσταση συνυπαιτιότητας της εφεσίβλητης δεχόμενο ότι "...Όπως αποδεικνύεται από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία... η ενάγουσα δεν γνώριζε ούτε θα μπορούσε να γνωρίζει την κατάχρηση από την πλευρά του πρώτου εναγομένου και... ως μέσος συνετός άνθρωπος κατέβαλε την επιμέλεια που απαιτείται σε τέτοιου είδους συναλλαγές για να αποτρέψει τη ζημία και ουδεμία συνυπαιτιότητα τη βαρύνει ως προς την επέλευση και την έκταση αυτής.." Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, προέβη σε ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών -που αναιρετικώς ανέλεγκτα έκρινε αποδεδειγμένα- στις διατάξεις των άρθρων 914, 922, 926, 297,298, 681 ΑΚ, τις οποίες δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, δεχόμενο: α) Σχέση πρόστησης, μεταξύ του πρώτου εναγομένου και της δεύτερης και τρίτης, αντιστοίχως, αναιρεσείουσας (ING ΕΑΕΓΑ και ING ΕΑΑΕΖ), με τη συνδρομή των, κατ' αρθρ. 922 ΑΚ, προϋποθέσεων, των προπαρατεθέντων χαρακτηριστικών γεγονότων (για την εξειδίκευση και περιγραφή της έννοιας της), με διατήρηση από τις προστήσασες του δικαιώματος να ασκούν τη διεύθυνση και επίβλεψη του έργου που είχε αναλάβει ο προστηθείς και να δίνουν οδηγίες και εντολές σ' αυτόν, ο οποίος έπρεπε υποχρεωτικά να κινηθεί μέσα στο πλαίσιο που καθόριζε η συνδέουσα αυτούς σύμβαση σε σχέση με τον τρόπο εκπλήρωσης των ανατεθέντων σ' αυτόν καθηκόντων καθώς και υποπρόστηση μεταξύ αυτού και της πρώτης αναιρεσείουσας (ING ΑΕΔΑΚ), ως μέλος του δικτύου της ING EAAEZ, το οποίο δυνάμει συμβάσεως με την τελευταία χρησιμοποιούσε η πρώτη, β) Την άνω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του προστηθέντος, με τις προϋποθέσεις του άρθρου 914 ΑΚ, δηλαδή της παράνομης ιδιοποίησης, με την προηγηθείσα απατηλή συμπεριφορά, του χρηματικού ποσού που παρέδωσε σ' αυτόν η αναιρεσίβλητη, για την αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία παρήγγειλε αμέσως προ της καταβολής των χρημάτων, μέσω του προστηθέντος, γ) 'Οτι η πιο πάνω ενέργεια του προστηθέντος, στο σύνολο της νοούμενη, δηλαδή ενημέρωση της αναιρεσίβλητης, υπογραφή αιτήσεων εκ μέρους της, καταβολή του χρηματικού ποσού των 11.088 ευρώ, παράδοση σ' αυτήν έντυπων αντιγράφων προς επιβεβαίωση της αγοράς, επιτεύχθηκε στο πλαίσιο της δραστηριότητας, επ'ευκαιρία και με αφορμή την υπηρεσία που του είχε ανατεθεί από τις αναιρεσείουσες, καθ' υπέρβαση όμως των κανόνων δεοντολογίας που υποχρεούτο να τηρήσει και κατά κατάχρηση των προνομίων που του εξασφάλιζε η συνεργασία με το δίκτυο διάθεσης των ασφαλιστικών συμβολαίων των δύο ασφαλιστικών εταιρειών και των αμοιβαίων κεφαλαίων της τρίτης ΑΕΔΑΚ, με την ιδιότητα του Διευθυντού και υπευθύνου εκπροσώπου, στην περιοχή Τρικάλων, των άνω εταιρειών του Ομίλου ING, στον οποίο συγκαταλέγετο και η τεθείσα υπό εκκαθάριση, κατά την 28-5-2002 ING BANK, της οποίας δυνάμει συμβάσεως είχε ορισθεί οικονομικός σύμβουλος, έναντι προμηθείας, για την προώθηση των προϊόντων της (ομολόγων). Αναφορικά δε ειδικά προς την είσπραξη των χρημάτων εκ μέρους του προστηθέντος (τα οποία στη συνέχεια ιδιοποιήθηκε παράνομα) δέχθηκε περαιτέρω η προσβαλλόμενη εκ των πραγμάτων, σε συνδυασμό με τις λοιπές παραδοχές της, ότι η πράξη αυτή τελέσθηκε εντός του κοινού υποκαταστήματος των εναγομένων εταιρειών στα ..., χωρίς σ' αυτό να γίνεται οποιοσδήποτε εμφανής διαχωρισμός του αντικειμένου δραστηριότητας καθεμιάς εξ αυτών, με εμφανή στην πρόσοψη του υποκαταστήματος απεικόνιση κοινού για όλες τις εταιρείες, ενδεικτικού σήματος (λιοντάρι), κάτω από τη μόνη (κοινή) επιγραφή "ING" και μέσα στο γραφείο του Κ. Μ., που αυτές του είχαν παραχωρήσει, υπό τα όμματα όλων των υπαλλήλων που εργάζονταν και προσέφεραν τις υπηρεσίες τους συγχρόνως σ' όλες τις αναιρεσείουσες εταιρείες, με έντυπα που αυτός (Κ. Μ.) είχε στη διάθεση του και χρησιμοποιούσε μέσα στα γραφεία του Ομίλου, κατά κατάχρηση, με αφορμή και εξαιτίας της υπηρεσίας που του είχε ανατεθεί, η οποία παρέσχε στον προστηθέντα τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει για άλλο σκοπό τα μέσα που του διατέθηκαν, υφισταμένης εσωτερικής συνάφειας μεταξύ της ζημιογόνου ενεργείας του προστηθέντος και της υπηρεσίας που του ανατέθηκε. Επιπρόσθετα, με τη διαβεβαίωση του προς την αναιρεσίβλητη, υπό την άνω ιδιότητα του, on ενεργούσε νόμιμα εντολές, πράξεις και συναλλαγές στο όνομα και για λογαριασμό των εν λόγω εταιρειών του, εγνωσμένου κύρους και φήμης, Ομίλου ING, στην "εγγυητική λειτουργία" των οποίων εταιρειών στηρίχθηκε η αναιρεσίβλητη και ότι μπορούσε με την ιδιότητα του αυτή και μέσω των εν λόγω εταιριών που εκπροσωπούσε να την προμηθεύσει με ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, με υψηλή απόδοση, προκειμένου να επενδύσει το άνω χρηματικό κεφάλαιο της. δ) 'Υπαρξη εσωτερικής αιτιώδους συνάφειας, μεταξύ της ζημιογόνου πράξεως του προστηθέντος και της εν λόγω υπηρεσίας, υπό την έννοια ότι η σχέση της πρόστησης και υποπρόστησης, με το πιο πάνω εσωτερικό περιεχόμενο της, υπήρξε το αναγκαίο μέσο για την είσπραξη του ποσού αυτού και την επακολουθήσασα παράνομη ιδιοποίηση του, η οποία (είσπραξη) ήταν αδύνατο να υπάρξει χωρίς την προηγηθείσα και λειτουργήσασα στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόστηση και υποπρόστηση, προς τις οποίες βρίσκεται και σε χρονικό και τοπικό σύνδεσμο, υπό την έννοια ότι η εν λόγω αδικοπρακτική συμπεριφορά δεν θα μπορούσε να υπάρξει αν ο α' εναγόμενος το συγκεκριμμένο χρόνο, δεν είχε την προρρηθείσα ιδιότητα, την κτιριακή/υπαλληλική/ γραφική υποδομή και υποστήριξη και δεν ενεργούσε ως εξουσιοδοτημένο-υπεύθυνο από τις αναιρεσείουσες πρόσωπο, ώστε να πείσει την ενάγουσα να παραδώσει στα χέρια του το άνω ποσό, εντασσόμενης εντεύθεν της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του, στους "τυπικούς κινδύνους" που συνδέονται με την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων του αδικοπραγήσαντος. ε) Περιουσιακή ζημία της ενάγουσας και στ) αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της άνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του πρώτου εναγομένου και της ζημίας που υπέστη η ενάγουσα. Κατά συνέπεια, είναι αβάσιμος ο σχετικός αντίθετος πέμπτος λόγος της κύριας αίτησης αναίρεσης, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.
Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 11 γ ' του Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Η γενική βεβαίωση της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας ότι έχουν ληφθεί υπόψη εκτός από άλλα αποδεικτικά μέσα και όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, καλύπτει όλα, ανεξάρτητα από το αν είναι δημόσια ή ιδιωτικά καθώς επίσης ανεξάρτητα αν χρησιμεύουν για άμεση ή έμμεση απόδειξη. Έτσι καλύπτει τις μαρτυρίες τρίτων που έχουν ληφθεί υπό τον τύπο των ενόρκων βεβαιώσεων πριν από την έναρξη της δίκης, σε προηγηθείσα δίκη, εφόσον επιτρέπεται η απόδειξη με μάρτυρες, καθώς και τα έγγραφα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία μπορούν να ληφθούν υπόψη και να εκτιμηθούν ως έγγραφα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 2060/2007, 630/2004, 970/2002,1351/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, αβάσιμος είναι επίσης ο πρώτος πρόσθετος λόγος του αναιρετηρίου, σύμφωνα με τον οποίο το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα τα προσκομισθέντα με επίκληση αποδεικτικά μέσα (υπ' αριθμ. 169/2008 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τρικάλων, μαρτυρικές καταθέσεις στο πλαίσιο της προανακριτικής και ανακριτικής διαδικασίας, που τέθηκαν σε κίνηση έπειτα από άσκηση ποινικής διώξεως σε βάρος του Κ.Μ., καθώς και μαρτύρων κατηγορίας, ανώμοτες καταθέσεις (που περιλαμβάνονται στα ταυτάριθμα πρακτικά άλλων και δη των 389/2008 και 393/2008 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων), καταθέσεις άλλων εναγόντων στο πλαίσιο άλλης πολιτικής δίκης, ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων που μνημονεύονται στην 295/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου όπως καθορίζονται στο δικόγραφο των Πρόσθετων Λόγων αναίρεσης, που οι αναιρεσείουσες είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει για ανταπόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών, απόδειξη των δικών τους ισχυρισμών και της ενστάσεως συντρέχοντος πταίσματος της αναιρεσίβλητης που προέβαλαν. Τούτο δε διότι, από τη διαλαμβανόμενη στην απόφαση βεβαίωση ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και επανεκτίμησε "την κατάθεση της μάρτυρος της εφεσίβλητου, που περιέχεται στα πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου... (οι εκκαλούσες δεν εξέτασαν μάρτυρα), τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τις εκκαλούσες με αριθμ. 1967/9-1-2007,1960/9-1-2007 και 2138/12-6-2007 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, που δόθηκαν νόμιμα κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 270 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Κατερίνας Κουτάκου .... πριν τη συζήτηση της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για να χρησιμεύσουν ως δικαστικά τεκμήρια" , σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεξετίμησε, με τις λοιπές αποδείξεις και το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό υλικό. Τα ανωτέρω δεν είναι δυνατό να διαφοροποιηθούν από το ότι αναφέρεται εσφαλμένα "η κατάθεση της μάρτυρος της εφεσίβλητου" αντί του ορθού "του μάρτυρα" αυτής, αφού γίνεται σαφής αναφορά ότι αυτή η κατάθεση περιέχεται στα πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, και όπου, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση αυτών, δεν υπάρχει άλλη μαρτυρική κατάθεση.
Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 του Κ.ΠολΔ., λόγος αναιρέσεως ότι το δικαστήριο, παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, απορρίπτεται ως αβάσιμος, όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι, το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από τα μνημονευόμενα σ' αυτήν (απόφαση) αποδεικτικά μέσα (ΑΠ821/1991).Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως απ' αυτήν προκύπτει, αφού έλαβε υπόψη όλα τα μνημονευόμενα σ' αυτή αποδεικτικά μέσα, όπως αμέσως ανωτέρω εκτέθηκαν, σχημάτισε την αποδεικτική της κρίση και κατέληξε στο αποδεικτικό της πόρισμα. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν δέχθηκε παρά το νόμο πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, χωρίς απόδειξη και ειδικότερα "την παραδοχή του σχετικού περί σχέσεως προστήσεως αγωγικού ισχυρισμού και την απόρριψη του περί του αντιθέτου ισχυρισμού των αναιρεσειουσών ότι όλες οι συναλλαγές του Κ. Μ. εγίνοντο εν κρυπτώ.. εκτός του υποκαταστήματος..." Συνεπώς ο περί του αντίθετου, δεύτερος πρόσθετος λόγος αναιρέσεως, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο επικουρικά ασκούμενος, ίδιος πρόσθετος αναιρετικός λόγος, εκ του άρθρου 559 αρ. 11β' Κ.Πολ.Δ., με την αιτίαση ότι ιδρύεται "άλλως ο επικαλύπτων αυτόν λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αρ. 11 β' Κ.Πολ.Δ.", σύμφωνα με τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, καθόσον δεν καθορίζεται ποιες είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, ενώ κατά τα λοιπά και υπό την επίφαση των λόγων αυτών πλήττεται απαραδέκτως η ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση των αποδείξεων από το Δικαστήριο της ουσίας.
Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί και να επιβληθούν στις αναιρεσείουσες, λόγω της ήττας τους, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις. Μετά απ'αυτά πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, το υποβληθέν εμπροθέσμως και παραδεκτώς με τις έγγραφες προτάσεις των αναιρεσειουσών που κατατέθηκαν στις 27-9-2012 αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Απορρίπτει την από 7-9-2010 αίτηση των: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ING Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων" 2.Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ING Ελληνική Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών" και 3. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ING Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής", και το από 13-9-2012 δικόγραφο των προσθέτων λόγων, για αναίρεση της 458/2010 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. -Επιβάλλει στις αναιρεσείουσες τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Οκτωβρίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ