Αριθμός 1218/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 
ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Απριλίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μαρκούλη, περί αναιρέσεως της 96/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βέροιας. Με πολιτικώς ενάγον το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που εκπροσωπήθηκε από τον Παναγιώτη Πανάγου Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βέροιας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Απριλίου 2006 αίτησή του, καθώς και στους από 29 Μαρτίου 2007 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 775/06.  
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 32 παρ.1 και 2 του ν. 3364/2005, 2, 114 ΠΚ και 568 ΚΠΔ, προκύπτει, ότι οι επιβληθείσες μέχρι την 17/6/2005 ποινές έως έξι μηνών, εφόσον δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και δεν έχουν μέχρι την ως άνω ημερομηνία εκτιθεί, παραγράφονται και δεν εκτελούνται, υπό τον όρο, ότι ο καταδικασθείς δεν θα υποπέσει μέσα σε δέκα οκτώ μήνες από 17-6-2005 σε νέα, από δόλο προερχόμενη, αξιόποινη πράξη, για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, ενώ οι μη εκτελεσθείσες κατά την παρ.1 του άρθρου 32 του ν.3346/2005 αποφάσεις τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή του δημόσιου κατήγορου κατά περίπτωση. Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1 και 97 ΠΚ, επί πραγματικής συρροής εγκλημάτων επιβάλλεται μία συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από την επαύξηση της βαρύτερης από τις ποινές που συρρέουν κατά το λόγο των υπολοίπων επί μέρους συρρεουσών ποινών. Οι ποινές αυτές που συρρέουν διατηρούν τη νομική τους αυτοτέλεια και μετά τον καθορισμό της συνολικής ποινής και δεν απορροφώνται από αυτήν. Γι'αυτό, αν από νόμιμο λόγο, μεταγενέστερο της εκδόσεως της συγχωνευτικής αποφάσεως, όπως, όταν με νεότερη νομική διάταξη επέλθει παραγραφή επιβληθεισών ποινών, αυτή (παραγραφή) αναφέρεται στις επί μέρους ποινές, έστω και αν έχουν ενσωματωθεί αυτές στη συνολική ποινή. Στην προκειμένη, περίπτωση όπως προκύπτει από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ήδη αναιρεσείων καταδικάστηκε, με την πρωτόδικη 112/25-1-2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Aλεξάνδρειας, για (δύο) πράξεις φοροδιαφυγής (αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων) κατά συρροή (26, 27 παρ.1, 94 ΠΚ και 19, 20παρ.1 και 21 Ν.2523/1997) και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως έξι μηνών για κάθε επί μέρους πράξη και συνολική ποινή φυλακίσεως οκτώ μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία χρόνια. Κατά της αποφάσεως αυτής ο ήδη αναιρεσείων άσκησε έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε στις 20/1/2006 η προσβαλλόμενη 96 /2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βέροιας, με την οποία το Δικαστήριο έκρινε ένοχο τον ήδη αναιρεσείοντα για τις αυτές πράξεις (κατ' εξακολούθηση), και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως πέντε μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για τρία χρόνια. Εφόσον, όμως, για κάθε μία από τις πράξεις αυτές του είχε επιβληθεί από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ποινή φυλακίσεως έξι μηνών , η οποία δεν είχε εκτιθεί μέχρι στις 17/6/2005, ημερομηνία δημοσιεύσεως του ν.3346/2005, έπρεπε το Τριμελές Εφετείο, που δίκασε μετά την έναρξη ισχύος του ν. 3346/2005, σύμφωνα και με την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 32 παρ.1 και 2 αυτού, να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση, προκειμένου η υπόθεση να τεθεί στο αρχείο της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Βεροίας.
Συνεπώς, με το να μη πράξει τούτο, αλλά να καταδικάσει τον ήδη αναιρεσείοντα με τις πιο πάνω ποινές, υπερέβη την εξουσία του. Πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτός ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η ΚΠΔ (πρόσθετος) λόγος αναιρέσεως για υπέρβαση εξουσίας, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Βέροιας για τις δικές του ενέργειες. 


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 96/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βέροιας. 
Παραπέμπει την υπόθεση στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Βέροιας για τις δικές του κατά νόμο ενέργειες.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2007.
Δημοσιεύθηκε στη Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 31 Μαΐου 2007. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ