Αριθμός 426/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Α. Των αναιρεσειόντων: 1. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ ΑΑΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Δ. Κ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαρίλαο Αθανασόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων : 1. Ε. Β. του Γ., 2. Γ. Β. του Ε., 3. Ά. Β. του Ε., 4. Σ. Β. του Ε., 5. Ε. Φ., κατοίκων ... και 6. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ" που εδρεύει στο …, και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο πρώτος δεν παραστάθηκε, οι δε 2ος, 3η, 4η και 5ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Σπανουδάκη, ο οποίος δήλωσε ότι ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων απεβίωσε στις 14-3-2012 και κληρονομήθηκε από τους ήδη 2ο, 3η και 4η αναιρεσιβλήτους, που συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι. Η δε 6η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρόνη Αντώνιο.
Β. Των αναιρεσειόντων: 1. Ε. Β. του Γ., 2. Γ. Β. του Ε., 3. Ά. Β. του Ε., 4. Σ. Β. του Ε., 5. Ε. Φ., κατοίκων ... και 6. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ" που εδρεύει στο …, και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο πρώτος δεν παραστάθηκε, οι δε 2ος, 3η, 4η και 5ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Σπανουδάκη, ο οποίος δήλωσε ότι ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων απεβίωσε στις 14-3-2012 και κληρονομήθηκε από τους ήδη 2ο, 3η και 4η αναιρεσιβλήτους, που συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ ΑΑΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Δ. Κ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαρίλαο Αθανασόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 19-12-2008 και 23-2-2009 αγωγές των ήδη διαδίκων που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 163/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 584/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι υπό στοιχείο Α αναιρεσείοντες με την από 30-11-2011 αίτησή τους, καθώς και οι υπό στοιχείο Β αναιρεσείοντες με την από 30-11-2011 αίτησή τους και με τους από 30-6-2012 πρόσθετους λόγους τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε τις από 1-11-2012 εκθέσεις του, με τις οποίες εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης των υπό στοιχείο Α αναιρεσειόντων, καθώς επίσης και την απόρριψη των υπό στοιχείο Β αναιρεσειόντων της κρινόμενης αίτησης και των από 30-6-2012 πρόσθετων λόγων αυτής.
Οι πληρεξούσιοι των υπό στοιχείο Α αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης, ο πληρεξούσιος των υπό στοιχείο Β αναιρεσειόντων την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και καθένας την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ, η οποία εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ.1 του ιδίου κώδικα, πρέπει να ενωθούν και συνεκδικαστούν οι από 18-11-2011, 30-11-2011 αιτήσεις αναιρέσεως και οι από 30-6-2012 πρόσθετοι λόγοι των Ε. Β. κ.λπ., κατά της υπ'αριθ.584/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης, καθόσον διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ.α', 287 παρ.1 και 290 ΚΠολΔ, τα οποία εφαρμόζονται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η βίαιη διακοπή της δίκης που επέρχεται από το θάνατο του διαδίκου, καθώς και η εκουσία επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητός τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί αμέσως συζήτηση της υποθέσεως (ΑΠ (Ολ) 22/2000). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο αντίγραφο της υπ' αριθ…, τόμος … του έτους 2012 ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου του Δήμου …, στις 13-3-2012 απεβίωσε στο … Κρήτης ο πρώτος αναιρεσείων Ε. Β., ο οποίος όπως προκύπτει από το υπ'αριθ.πρωτ…2012 πιστοποιητικό του Δημάρχου …, κατέλειπε ως πλησιεστέρους συγγενείς του τις θυγατέρες του Σ. και Κ. - Ά. Β. και τον υιό του Γ. Β.. Επομένως, οι ως άνω κληρονόμοι του ανωτέρω αποβιώσαντος, γεγονός το οποίο δεν αμφισβητείται, εκπροσωπούμενοι από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο τους Βασίλη Σπανουδάκη, δυνάμει του υπ'αριθ…/12-12-2011 ειδικού πληρεξουσίου της Συμβολαιογράφου Ηρακλείου Κρήτης Εμμανουέλας Καμπάνη, νομίμως δήλωσαν στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, το θάνατο του ως άνω πρώτου αναιρεσείοντος και την εκουσία στο όνομα του επανάληψη της δίκης που διακόπηκε βιαίως λόγω του θανάτου αυτού και έτσι παραδεκτώς προχωρεί η συζήτηση της υποθέσεως.
Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου απ'αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος. Περαιτέρω, για να ιδρυθεί ο λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 1 του άρθρου 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να παραβιαστεί κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Η παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη. Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας. Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν.ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, ύστερα από αξιολόγηση του όλου αποδεικτικού υλικού, δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα κρίσιμα για την τύχη της αναίρεσης πραγματικά περιστατικά: "...Στις 19-10-2008, περί την 16.50 ώρα, το οδηγούμενο από τον Ε. Β., με αριθμό κυκλοφορίας … ΙΧΕ αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την ευθύνη που αφορά τις ζημιές έναντι τρίτων στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α.", στο οποίο συνεπέβαινε η σύζυγος του Μ. Β., εκινείτο επί της επαρχιακής οδού … έχοντας κατεύθυνση προς …και με ταχύτητα 40 χιλιομ. ανά ώρα περίπου, ευρισκόμενο στο μέσον περίπου του οδοστρώματος της οδού αυτής, δηλαδή όχι αποκλειστικώς στο ρεύμα κυκλοφορίας της κατεύθυνσης του, αλλά καταλαμβάνοντας σημαντικό μέρος του οδοστρώματος του ρεύματος της αντίθετης κατεύθυνσης. Κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο, το οδηγούμενο από το Δ. Κ., με αριθμό κυκλοφορίας … ΙΧΕ αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την ευθύνη που αφορά τις ζημιές έναντι τρίτων στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ Α.Α.Ε.", εκινείτο, επί της ίδιας ως άνω επαρχιακής οδού, με κατεύθυνση αντίθετη της ως άνω του Ε. Β., δηλαδή προς …, και με ταχύτητα 70 χιλιομ. ανά ώρα περίπου. Στο 2° χιλιόμετρο της προαναφερθείσας οδού, η οποία είναι διπλής κατευθύνσεως με μία λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση, χωρίς διαχωριστική σήμανση διαγράμμισης επί του οδοστρώματος, το οποίο είναι συνολικού πλάτους 5,40 μέτρων, υπάρχει καμπή (στροφή) δεξιά ως προς την ως άνω πορεία του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Δ. Κ., και το οδόστρωμα παρουσιάζει μικρή κατωφερική κλίση ως προς την πορεία του, μάλιστα στην πορεία του ίδιου (Δ. Κ.) υπήρχαν πινακίδες οδικής σήμανσης δηλωτικές αναγγελίας κινδύνου (Κ-9 επικίνδυνο ανώμαλο οδόστρωμα, σε κακή κατάσταση, με λάκκους κλπ και Κ-25 προσοχή άλλοι κίνδυνοι μη δηλούμενοι στις πινακίδες Κ-1 έως Κ-24). Όταν, ο Δ. Κ. με το ως άνω αυτοκίνητο που οδηγούσε προσέγγισε στο προαναφερθέν σημείο της εν λόγω οδού, δεν μείωσε την ως άνω ταχύτητα του, έτσι, ενόψει των φυσικών δυνάμεων που αναπτύσσονται λόγω της ύπαρξης της ως άνω καμπής (στροφής), σε συνδυασμό με την κατωφερική κλίση του οδοστρώματος, το αυτοκίνητο αυτό παρεξέκλινε της αρχικής πορείας του, η οποία ήταν μεν εντός της λωρίδος κυκλοφορίας του ρεύματος της κατεύθυνσης του αλλά όχι στο δεξιό μέρος αυτής, και εισήλθε κατά σημαντικό μέρος του στο οδόστρωμα της λωρίδας κυκλοφορίας, που προορίζεται για τα οχήματα που είχαν αντίθετη κατεύθυνση από αυτόν, με αποτέλεσμα, παρά την τροχοπέδηση που διενεργήθηκε, να συγκρουσθεί με το εμπρόσθιο και ιδίως δεξιό τμήμα του στο εμπρόσθιο τμήμα του ως άνω αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Ε. Β., το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, εκινείτο στο μέσον περίπου του οδοστρώματος της ως άνω οδού. Από τη σύγκρουση αυτή προκλήθηκε ο θανάσιμος τραυματισμός της Μ. Β., η οποία επέβαινε στο αυτοκίνητο του συζύγου της Ε. Β., και η οποία υπέστη εσωτερική αιμορραγία ως αποτέλεσμα ρήξης της αορτής και του μυοκαρδίου, δηλαδή της μόνης αιτίας στην οποία οφείλεται ο θάνατος της (βλ. την από 12-11-2008 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας του ιατροδικαστή Μ. Μ.). Επίσης, λόγω του ατυχήματος αυτού προκλήθηκε ο τραυματισμός του Ε. Β., ο οποίος διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου "ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΟ ΠΑΝΑΝΕΙΟ" και διαγνώσθηκε ότι υπέστη θλαστικό τραύμα τριχωτού κεφαλής, κάκωση θώρακα, μικρό οπισθοστερνικό αιμάτωμα, μόλις υποσυμενόμενο πνευμοθώρακα δεξιά, περινεφρικό αιμάτωμα αριστερά και κάταγμα πρόσθιας κολώνας τρίτου θωρακικού σπονδύλου, μάλιστα νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο αυτό κατά το χρονικό διάστημα από την 19-10-2008 μέχρι την 30-10-2008 (βλ. το με αρ. πρ…/31-10-2008 πιστοποιητικό και το σχετικό ενημερωτικό σημείωμα του ως άνω νοσοκομείου). Ακόμη, από το εν' λόγω ατύχημα προκλήθηκε ο τραυματισμός του Δ. Κ., καθώς και βλάβες στα ως άνω αυτοκίνητα. Υπαίτιος για την πρόκληση του προαναφερθέντος τροχαίου ατυχήματος είναι ο Δ. Κ., γιατί δεν επέδειξε την απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή κατά την οδήγηση, όπως όφειλε και μπορούσε ως μέσος οδηγός να επιδείξει. Ειδικότερα, ο προαναφερόμενος οδηγούσε πλημμελώς το ως άνω αυτοκίνητό του, μη έχοντας σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή, αφού δεν ρύθμισε καταλλήλως την ταχύτητα του, ούτε μείωσε αυτήν προσαρμόζοντας την στις σχετικές περιστάσεις (ύπαρξη στροφής, περιορισμένο πλάτος του οδοστρώματος με κατωφερική κλίση, οδική σήμανση δηλωτική αναγγελίας κινδύνου) και εισήλθε αντικανονικά στο οδόστρωμα της ως άνω οδού, το οποίο αφορά τη λωρίδα κυκλοφορίας, που προορίζεται για τα οχήματα που είχαν αντίθετη κατεύθυνση από αυτόν, δημιουργώντας κίνδυνο για τα λοιπά οχήματα που κινούντο επί της οδού αυτής, όπως το αυτοκίνητο του Ε. Β., του οποίου, κατά τα ως άνω, παρακώλυσε την πορεία προκαλώντας τη σύγκρουση με αυτό, με αποτέλεσμα των ως άνω ενεργειών και παραλείψεων του να προκληθεί το εν λόγω ατύχημα (μάλιστα αυτός παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 2, 12 παρ. 1, 16 παρ. 1 και 4, 19 παρ. 1, 2 και 3 του ν. 2696/1999 "Κ.Ο.Κ."). Σημειωτέον, ότι η ως άνω μεγάλη για τις περιστάσεις ταχύτητα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Δ. Κ. συνάγεται ιδίως από τη σφοδρότητα της εν λόγω συγκρούσεως, ενόψει του ότι, παρά τη διενεργηθείσα τροχοπέδηση του ως άνω αυτοκινήτου, η έκταση των βλαβών των συγκρουσθέντων οχημάτων ήταν ιδιαιτέρως μεγάλη, επιπλέον δε τραυματίσθηκαν σοβαρώς και οι επιβαίνοντες σ' αυτά. Επίσης, το γεγονός ότι, κατά το χρόνο της εν λόγω συγκρούσεως, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Δ. Κ. εκινείτο επί της ως άνω οδού καταλαμβάνοντας σημαντικό μέρος του οδοστρώματος του ρεύματος της αντίθετης κατεύθυνσης από τη δική του συνάγεται ιδίως από τη θέση, που είχε αυτό αμέσως μετά τη σύγκρουση, δηλαδή ευρίσκετο στο μέσον περίπου του οδοστρώματος (βλ. τις σχετικές προσκομιζόμενες φωτογραφίες που εμπεριέχονται και στο δικόγραφο της ως άνω υπό στοιχείο Α' εφέσεως). Σημειωτέον ότι η ως άνω κρίση περί της θέσεως του προαναφερθέντος αυτοκινήτου δεν αναιρείται από τα ίχνη τροχοπεδήσεως που εμφαίνονται στο από 14-12-2008 πρόχειρο σχεδιάγραμμα τροχαίου ατυχήματος, το οποίο συνέταξε ο ανθυπαστυνόμος Δ. Σ., ενόψει του ότι το σχεδιάγραμμα αυτό συντάχθηκε μετά την παρέλευση δύο μηνών περίπου από την ημέρα που συνέβη το εν λόγω ατύχημα, κατά συνέπεια τα σχετικά ίχνη, προφανώς, ήδη είχαν μεταβληθεί λόγω της χρήσης της οδού αυτής από άλλα οχήματα, σε συνδυασμό με τις κλιματολογικές συνθήκες (βροχές κλπ), κατά το ως άνω σημαντικό χρονικό διάστημα (των δυο μηνών). Επίσης, δεν αποδείχθηκε από κάποιο στοιχείο ότι αμέσως μετά την εν λόγω σύγκρουση τρίτοι μετακίνησαν το αυτοκίνητο του Δ. Κ. από την αρχική θέση του, ενόψει του ότι σε τυχόν μετακίνηση του δεν θα εξακολουθούσε να παραμένει στο μέσον του οδοστρώματος (βλ. τις ως άνω φωτογραφίες), αλλά θα είχε μεταφερθεί στο άκρο αυτού, προκειμένου να καταστεί εφικτή η διέλευση των τρίτων οχημάτων (όπως του κληθέντος ασθενοφόρου) από το ως άνω σημείο της οδού, η οποία παρακωλύετο από τα ως άνω αυτοκίνητα, τα οποία, κατά τα προαναφερθέντα, συγκρούσθηκαν ευρισκόμενα και τα δύο στο μέσον περίπου του οδοστρώματος. Μάλιστα, για την ως άνω διευκόλυνση της διέλευσης από το σημείο του ατυχήματος, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ε. Β. είχε μεταφερθεί από τρίτους στο άκρο του οδοστρώματος (βλ. τις ως άνω φωτογραφίες), δηλαδή στη θέση που εμφαίνεται στα από 19-10-2008 και 14-12-2008 πρόχειρα σχεδιαγράμματα τροχαίου ατυχήματος, τα οποία συνέταξε ο ανθυπαστυνόμος Δ. Σ.. Σημειωτέον ότι η θέση του ως άνω αυτοκινήτου οφείλεται στην προαναφερθείσα μετακίνηση του και δεν αφορά τυχόν στάθμευση του πριν το ατύχημα, η οποία δεν προέκυψε από κάποιο στοιχείο. Επίσης, υπαίτιος για την πρόκληση του ένδικου τροχαίου ατυχήματος και των συνακόλουθων συνεπειών του είναι και ο Ε. Β., γιατί δεν επέδειξε την απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή κατά την οδήγηση, όπως όφειλε και μπορούσε ως μέσος οδηγός να επιδείξει. Ειδικότερα, ο προαναφερόμενος από αμέλεια του οδηγούσε το ως άνω αυτοκίνητό του, χωρίς σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή, αφού, δεν εκινείτο αυτό πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος (σε σχέση με την πορεία του), όπως είχε υποχρέωση, αλλά στο μέσον περίπου του οδοστρώματος καταλαμβάνοντας σημαντικό μέρος του ρεύματος της αντίθετης κατεύθυνσης από τη δική του, ούτε αντιλήφθηκε εγκαίρως το αυτοκίνητο του Δ. Κ., ώστε με τη διενέργεια των ενδεδειγμένων χειρισμών (τροχοπέδηση, αποφευκτικό ελιγμό) να αποφύγει την εν λόγω σύγκρουση, με αποτέλεσμα των ως άνω ενεργειών και παραλείψεων αυτού να προκληθεί το εν λόγω ατύχημα (μάλιστα αυτός παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 1, 16 παρ. 1, 19 παρ. 1 του ν. 2696/1999 "Κ.Ο.Κ."). Σημειωτέον το γεγονός ότι ο Ε. Β. εκινείτο με το ως άνω αυτοκίνητο του στο μέσον περίπου του οδοστρώματος της προαναφερθείσας οδού, και όχι αποκλειστικώς εντός του ρεύματος κυκλοφορίας της κατεύθυνσης του συνάγεται από το ότι, κατά την ως άνω σύγκρουση, το αυτοκίνητο του Δ. Κ. συγκρούσθηκε ιδίως με το δεξιό εμπρόσθιο τμήμα του στο αυτοκίνητο αυτό (βλ. τις ως άνω φωτογραφίες), ενώ σε διαφορετική περίπτωση θα είχε συγκρουσθεί με το αριστερό εμπρόσθιο τμήμα του, αφού το αυτοκίνητο του Ε. Β. θα ευρίσκετο στην αριστερή πλευρά του, δηλαδή στο ρεύμα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς …. Μάλιστα, η ως άνω κρίση περί της θέσεως του προαναφερθέντος αυτοκινήτου ενισχύεται από το ότι, όπως προαναφέρθηκε, αμέσως μετά τη σύγκρουση αυτό μεταφέρθηκε προς το αριστερό άκρο του οδοστρώματος της ως άνω οδού, σε σχέση με την πορεία του, προφανώς, γιατί ήδη κατά τη σύγκρουση ευρίσκετο πλησιέστερα σ' αυτό και όχι στο δεξιό άκρο. Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων, οι προαναφερθέντες οδηγοί είναι συνυπαίτιοι ως προς την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος κατά ποσοστό που προσδιορίζεται σε 60% για το Δ. Κ. και σε 40% για τον Ε. Β...." Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του ανεπαρκείς και, εν μέρει, αντιφατικές αιτιολογίες για το κρίσιμο ζήτημα της συνυπαιτιότητας των ανωτέρω οδηγών των ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτων, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν. Ειδικότερα η προσβαλλόμενη απόφαση α)Δεν προσδιορίζει από ποία απόσταση ακριβώς ο οδηγός του υπ'αριθ.κυκλ … ΙΧΕ αυτοκινήτου αντελήφθηκε το υπ'αριθ.κυκλ…ΙΧΕ αυτοκίνητο να κινείται στο ρεύμα πορείας του προς …, β)Ενώ δέχεται ότι έκαστο όχημα κατελάμβανε σημαντικό μέρος του αντιθέτου ρεύματος κυκλοφορίας δεν προσδιορίζει αυτό μετρικά, γ)Ενώ δέχεται οι έκαστος οδηγός κατελάμβανε σημαντικό μέρος του αντιθέτου ρεύματος κυκλοφορίας εν συνεχεία δέχεται ότι αυτοί εκινούντο στο μέσον, περίπου της οδού, δ)Ενώ έκρινε ότι ο οδηγός του υπ'αριθ.κυκλ… ΙΧΕ αυτοκινήτου για να αποφύγει τη σύγκρουση τροχοπέδησε δεν αναφέρει το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης και σε ποίο ακριβώς ρεύμα κυκλοφορίας αποτυπώθηκαν αυτά, καθώς επίσης δεν αναφέρει εάν τροχοπέδησε και ο οδηγός του υπ'αριθ.κυκλ… ΙΧΕ αυτοκινήτου, ποίο το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης και σε ποίο ρεύμα πορείας, ε)Ενώ δέχεται ότι η σύγκρουση των ως άνω οχημάτων έγινε στο μέσον της οδού και συνεπώς και τα δύο οχήματα κατελάμβανον το οδόστρωμα και εμπόδιζαν την κυκλοφορία και των δύο ρευμάτων πορείας της ανωτέρω οδού, αναφέρει χωρίς επαρκή αιτιολογία την μετακίνηση, από αγνώστους τρίτους, μόνο του υπ'αριθ.κυκλ… ΙΧΕ αυτοκινήτου και μάλιστα στην αντίθετη πλευρά της οδού σε σχέση με την πορεία του, στ)Δεν δικαιολογεί το λόγο που εκινείτο το υπ'αριθ.κυκλ… ΙΧΕ αυτοκίνητο στο μέσον περίπου του οδοστρώματος, καταλαμβάνοντας σημαντικό μέρος του ρεύματος της αντίθετης κατεύθυνσης από τη δίκη του και όχι στο δεξιό άκρο του ρεύματος πορείας του, ζ)Δεν ερεύνησε εάν ήταν δυνατόν να αποφεχθεί η σύγκρουση των ως άνω οχημάτων με αποφευκτικούς ελιγμούς και των δύο οδηγών και τις συνθήκες κυκλοφορίας στο σημείο από της οδού κατά το χρόνο που έλαβε χώρα η επίδικη σύγκρουση. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος της από 18-11-2011 αιτήσεως αναιρέσεως και ο πρώτος υπο στοιχ.Γ' των από 30-6-2012 προσθέτων λόγων της από 30-11-2011 αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση για ανεπαρκείς και, εν μέρει, αντιφατικές αιτιολογίες, σε σχέση με τα ως άνω ζητήματα. Μετά ταύτα, και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών κυρίων και προσθέτων λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, κατά διορθωτική με συμπλήρωση ερμηνεία του άρθρου 580 παρ.3 εδ.2 περ.β ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ.4 του Ν.4055/2012, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρίβλητοι στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, εκάστης αιτήσεως αναιρέσεως, (άρθρ.176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει τις από 18-11-2011, 30-11-2011 αιτήσεις αναιρέσεως και τους από 30-6-2012 πρόσθετους λόγους.
Αναιρεί την υπ'αριθ.584/2011 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει ως προς τους αναιρεσείοντες Ε. Β. κ.λπ. στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3500) ευρώ και ως προς τους αναιρεσείοντες "Διεθνής Ένωσης ΑΑΕ" κ.λπ. στο ποσό των τριών χιλιάδων (3000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2012. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ