Αριθμός 2074/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των καλούντων: 1Τ. Ι. Τ., 2Γ. Δ. Β., 3Δ. Α. Μ., 4Γ. Κ.Π., 5Ι. Σ. Ζ. και 6 Α. Π. Ι., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Ματράκη .
Του καθού η κλήση: Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Ι., κατά κόσμο Ι. Λ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 338/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 77/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 31-3-2009 αίτησή τους και τους από 10-12-2010 πρόσθετους λόγους. Επί αυτών εκδόθηκε η 967/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε την αίτηση. Την υπόθεση επαναφέρουν για επανεξέταση οι καλούντες με την από 26-10-2012 κλήση τους με την οποία ζήτησαν όσα αναφέρονται σε αυτή.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος-Στέφανος Βόσκας ανέγνωσε την από 7-1-2011 έκθεσή του ήδη προαχθέντος σε Αντιπρόεδρο Αθανάσιο Κουτρομάνο, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. 
Ο πληρεξούσιος των καλούντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου τους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.Με την από 26-10-2012 κλήση των αναιρεσειόντων εισάγεται προς συζήτηση και εξέταση αναιρετικός λόγος που είχε προταθεί με την από 10-4-2009 αίτηση αναίρεσης αυτών και φέρεται ότι δεν είχε ερευνηθεί από το Δικαστήριο [Α2 Τμήμα του Αρείου Πάγου]κατά την έκδοση της με αριθμό 967/2011 απόφασης αυτού, με την οποία απορρίφθηκε η εν λόγω αίτηση αναίρεσης και ειδικότερα ως προς την απορριφθείσα από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος που αυτοί είχαν προβάλει.
2. Από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος-καθού η κλήση δεν παρέστη κατά τη νόμιμη εκ φώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο του Δικαστηρίου κατά την ορισθείσα πιο πάνω δικάσιμο μολονότι αυτός κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες, όπως τούτο προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από αυτούς .../8-2-2013 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Λάρισας …. Επομένως πρέπει να δικασθεί ερήμην αλλά να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτός παρών [άρθρο 576 ΚΠολΔικ].
3. Με την με αριθμό κατ.125/28-2-2005 αγωγή του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, ο αναιρεσίβλητος Μητροπολίτης, είχε ζητήσει να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες να του καταβάλουν το ποσό των 20.000 ευρώ ο καθένας ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που αυτός υπέστη από αδικοπρακτική εις βάρος του, συμπεριφορά τους. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την με αριθμό 338/2006 απόφασή του, δέχθηκε μερικώς την αγωγή και υποχρέωσε καθένα από τους εναγόμενους να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 5.000 ευρώ [με το νόμιμο τόκο] και παράλληλα απαγόρευσε σ' αυτούς, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος της αγωγής, να προσβάλουν στο μέλλον τη προσωπικότητα του ενάγοντα με ύβρεις, απειλές και συκοφαντικές δυσφημήσεις ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, με την απειλή χρηματικής ποινής 1500 ευρώ και προσωπική κράτηση για κάθε μελλοντική προσβολή. Κατά της απόφασης αυτής οι εναγόμενοι άσκησαν έφεση, η οποία απορρίφθηκε στην ουσία της με την 77/2009 απόφαση του Εφετείου Λάρισας και στη συνέχεια οι εν λόγω εκκαλούντες άσκησαν την από 31-3-2009 αίτηση αναίρεσης και τους από 10-12-2010 πρόσθετους λόγους ζητώντας την αναίρεση της εφετειακής απόφασης καθώς και της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Ο ορισθείς Εισηγητής Αρεοπαγίτης με την από 7-11-2011 εισήγησή του, πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων. Ειδικότερα επί του λόγου αναίρεσης που αφορά την περί καταχρήσεως δικαιώματος ένσταση των εναγομένων-εκκαλούντων-αναιρεσειόντων, ο Εισηγητής πρότεινε τα ακόλουθα: "... Με τον πέμπτο λόγο της αιτήσεώς τους [εκ του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔικ],οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το Εφετείο εφήρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 281 ΑΚ και ως εκ τούτου απέρριψε την προβληθείσα από αυτούς ένσταση, σύμφωνα με την οποία ο αναιρεσίβλητος άσκησε το ένδικο κατ' αυτών δικαίωμα καταχρηστικώς. Παραθέτουν δε στο αναιρετήριο το σύνολο της -εκ δέκα τριών σελίδων- αναλύσεως των απόψεών τους και κυρίως, των κινήτρων της εναντίον του αντιδίκου των καταφοράς αυτών, δεν είναι όμως σαφές σε ποια εξ όλων των ιστορουμένων περιστατικών επιστηρίζουν τον σχετικό περί καταχρήσεως δικαιώματος ισχυρισμό τους. Σε κάθε περίπτωση εκ των περιστατικών αυτών: άλλα μεν είναι νομικώς αδιάφορα για το αντικείμενο της συγκεκριμένης δίκης, άλλα δε αντιφάσκουν προς τις ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου [οι οποίες δεν ελέγχονται αναιρετικώς].Κατά συνέπεια δεν είναι βάσιμος ο ρηθείς αναιρετικός λόγος...
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ... Εισηγούμαι να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι...".
4. Μετά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο και την επ' αυτής διάσκεψη, εκδόθηκε η με αριθμό 967/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου [Α2 Πολιτικό Τμήμα],με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι στο σύνολό τους. Στο σκεπτικό όμως της εν λόγω απόφασης δεν διαλαμβάνεται ρητή σκέψη περί της αβασιμότητας του παραπάνω αναιρετικού λόγου. Από το συνολικό όμως περιεχόμενο του σκεπτικού σε συνδυασμό προς το διατακτικό αυτής, προκύπτει ότι και ο λόγος αυτός κρίθηκε απορριπτέος όπως, κατά τα εκτεθέντα, είχε προτείνει και ο ορισθείς Εισηγητής. Ενόψει αυτών η κρινόμενη κλήση, με την οποία υποβάλλεται το αίτημα να αποφανθεί το παρόν Δικαστήριο και επί του ανωτέρω αναιρετικού λόγου, λόγω παράλειψής του να αποφανθεί και επ' αυτού στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και πρέπει να απορριφθεί. Δικαστική δαπάνη δεν πρέπει να επιβληθεί ελλείψει σχετικού αιτήματος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 26-10-2012 κλήση των αναιρεσειόντων και το αίτημα που περιέχεται σ' αυτήν.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ