ΑΡΙΘΜΟΣ 1408/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Xαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Γ. του Α., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Λαμπρινή Παπαδούδη, περί αναιρέσεως της 78/2011 αποφάσεως του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου Ξάνθης. Με πολιτικώς ενάγοντες τους 1) Α. Α.-Σ. του Μ., κάτοικο ... που δεν παρέστη και 2) Α. Π. του Ι., κάτοικο ... που δεν παρέστη.
Το Αναθεωρητικό Δικαστήριο Ξάνθης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Οκτωβρίου 2011 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1180/11.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 171 παρ.2 Κ.Π.Δ. "Ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον 'Αρειο Πάγο ακόμη, απόλυτη, ήτοι, ακυρότητα, η οποία καθιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Α' Κ.Π.Δ. λόγον αναιρέσεως προκαλεί η παράνομη παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος στη διαδικασία στο ακροατήριο. Κατά την αληθή έννοια της τελευταίας διατάξεως, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 63, 64,68 ιδίου Κώδικος παράνομη είναι η παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος στο ακροατήριο, όταν υπάρχει έλλειψη ως προς τον χρόνο και τον τρόπο ασκήσεώς της ή ως προς την ενεργητική ή παθητική νομιμοποίηση του δικαιούχου, οίος είναι ο κατά τα άρθρα 914 και 932 ΑΚ φορέας του δικαιώματος ή του εννόμου συμφέροντος που έχει προσβληθεί, αφού κατά το τελευταίο των άνω άρθρων 68 και την παρ.2 αυτού "εκείνος που κατά τον αστικό κώδικα δικαιούται χρηματική ικανοποίηση εξ αιτίας ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης μπορεί να υποβάλλει την απαίτησή του στο ποινικό δικαστήριο, ωσότου αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, χωρίς έγγραφη προδικασία". Περαιτέρω κατά το άρθρο 84 Κ.Π.Δ. η δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής πρέπει να περιέχει, επί ποινή απαραδέκτου αυτής, συνοπτική έκθεση της υποθέσεως για την οποία παρίσταται κάποιος ως πολιτικώς ενάγων, τους λόγους στους οποίους στηρίζεται το δικαίωμα της παράστασης, καθώς και τον διορισμό αντικλήτου στην έδρα του δικαστηρίου αν αυτός που κάνει τη δήλωση δεν διαμένει μόνιμα εκεί. Την υποχρέωση διορισμού αντικλήτου στην πιο πάνω περίπτωση έχει ο αδικηθείς και όταν ... υποβάλλει απαίτηση στο ποινικό δικαστήριο (άρθρο 68 παρ.παρ.1 και 2). Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αδικηθέντος που έχει διορισθεί νόμιμα και έχει γνωστοποιηθεί στην προδικασία ή στο ακροατήριο είναι και αντίκλητος. Το επιτρεπτό της παραστάσεως του πολιτικώς ενάγοντος κρίνεται από το περιεχόμενο της απαιτήσεως που περιέχει η δήλωσή του και από το κατηγορητήριο που περιλαμβάνει την άδικο πράξη, ενώ η ουσιαστική βασιμότητα της αξιώσεως από την αποδεικτική διαδικασία. Η δήλωση δε παραστάσεως πολιτικής αγωγής, όταν επαναλαμβάνεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δεν είναι αναγκαίο να περιέχει όλα τα ανωτέρω στοιχεία, αφού κρίνεται στο πλαίσιο, το οποίο διετυπώθη στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και κατά το μέτρο που έγινε δεκτή από αυτό. Τούτο ενισχύεται και από την διάταξη του άρθρου 502 παρ.1 εδ. ε' Κ.Π.Δ. κατά την οποία "το κεφάλαιο της απόφασης για τις πολιτικές απαιτήσεις που προσβάλλεται από τον κατηγορούμενο ή από τον εισαγγελέα εξετάζεται από το εφετείο, και αν ακόμη δεν είναι παρών ο πολιτικώς ενάγων". Περαιτέρω κατ'άρθρο 1 Π.Δ.420/22-11-1995 " το Β' Τμήμα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου μπορεί να συνεδριάζει και με τόπο συνεδριάσεως τη Θεσσαλονίκη", κατ'άρθρο δε 1 Π.Δ. 340/21-11-1997 " Το Β' Τμήμα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου μπορεί να συνεδριάζει εκτός από την Θεσσαλονίκη και στην Ξάνθη". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της πρωτοδίκου αποφάσεως υπ'αριθμ. 322/16-5-2008 του Πενταμελούς Στρατοδικείου Ξάνθης, ενώπιον αυτού ενεφανίσθησαν και εδήλωσαν παράσταση πολιτικής αγωγής για χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που τους προκάλεσε το αδίκημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια και εις βάρος ενός εκάστου αυτών", οι Α. Ι.Π. και Α.-Α. Μ.Σ. και διόρισαν δικηγόρους των (να τους υπερασπισθούν στα πολιτικά τους δίκαια) τους δικηγόρους του Δ.Σ. Ροδόπης Μηλιόγλου Δημήτριο και Ανδρέα Μπότσαρη αντιστοίχως. Οι παραστάσεις αυτές οι οποίες εδηλώθησαν ως ανωτέρω χωρίς προδικασία εγένοντο δεκτές, μάλιστα ουδεμιάς αντιρρήσεως προβληθείσης εκ μέρους του κατηγορουμένου αναιρεσείοντος, όπως εκ των πρακτικών φαίνεται, και επεδικάσθη εις έκαστον των ανωτέρω χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εις μεν τον Α. Π. το ποσό των 15€ εις δε τον Α. Α.-Σ. το ποσό των 40€ αμφότερα ως εδηλώθησαν με επιφύλαξη. Εξ άλλου η αυτή παράσταση αμφοτέρων των πολιτικώς εναγόντων εδηλώθη και ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, το οποίον εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, χωρίς όμως την παρουσία του Α. Α. Σ. ο οποίος είχεν εξουσιοδοτήσει τον δικηγόρο του ως άνω Ανδρέα Μπότσαρη να παραστεί ενώπιον του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής, και πάλι δε κατά των άνω παραστάσεων ουδεμία αντίρρηση προεβλήθη υπό του κατηγορουμένου. Ο αναιρεσείων αιτιάται ότι εφ'όσον το μεν οι παραστάσεις της πολιτικής αγωγής εγένοντο και ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και διόρισαν (οι πολιτικώς ενάγοντες) μόνο πληρεξουσίους δικηγόρους, όπως και πρωτοδίκως, το δε ότι οι πολιτικώς ενάγοντες αυτοί ήσαν κάτοικοι Κομοτηνής, δεν προέβησαν στο διορισμό αντικλήτου στην έδρα του δικαστηρίου, ήτοι την πόλη της Ξάνθης, αφού οι διορισθέντες πληρεξούσιοι ήσαν μέλη του Δ.Σ. Κομοτηνής, εντεύθεν επήλθεν απόλυτος ακυρότης. Όμως εφ'όσον η δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής εδηλώθη τόσον εις τον πρώτον, όσο και εις τον δεύτερο βαθμό στο ακροατήριο, όπου εδιορίσθησαν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι (των πολιτικώς εναγόντων) οι οποίοι και παρέστησαν, δεν απητείτο ο διορισμός αντικλήτου, (ο οποίος έχει μόνο την πληρεξουσιότητα για την παραλαβή των εγγράφων του κατηγορουμένου) εις πάσα περίπτωση δε η Ξάνθη δεν ήτο η έδρα του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, αλλά η μεταβατική τοιαύτη, ως ανωτέρω εξετέθη.
Συνεπώς οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως περί απολύτου ακυρότητος λόγω παρανόμου παραστάσεως της πολιτικής αγωγής κατ'άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ. σε συνδ. με άρθρο 171 παρ.2 ιδίου Κώδικος και εντεύθεν περί υπερβάσεως εξουσίας (στοιχ.Η'), είναι αβάσιμοι.
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ (όπως το τελευταίο ετροποποιήθη και ισχύει, με το άρθρο 2 παρ.5 Ν.2408/1996) ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή αυτών των τελευταίων στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Η κατά τ'άνω αιτιολογία εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, την καταδικαστική δηλαδή ή την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες, ή εάν η έκδοσή τους αφίεται εις την διακριτική, ανέλεγκτη ή ελευθέρα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας που τις εξέδωσε. Ούτως η απορριπτική της αιτήσεως του κατηγορουμένου απόφαση προς διενέργεια πραγματογνωμοσύνης κατ'άρθρο 183 ΚΠΔ. πρέπει να είναι ειδικώς και εμπεριστατωμένως αιτιολογημένη, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται περί σαφούς και ορισμένης αιτήσεως, ώστε να την κρίνει το δικαστήριο, άλλως δεν υποχρεούται να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένως για την απορριπτική του κρίση, δεν απαιτείται δε πανηγυρική απόρριψη, αλλά μπορεί να συναχθεί αυτή εξ όλων των δεκτών γενομένων περιστατικών ως αποδειχθέντων. Περαιτέρω κατ'άρθρο 364 παρ.1 Κ.Π.Δ. "στο ακροατήριο διαβάζονται... και τα υπόλοιπα έγγραφα που υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της αποδεικτικής διαδικασίας και δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητά τους" και παρ.2 "διαβάζονται επίσης τα έγγραφα από άλλη ποινική ή πολιτική δίκη, την οποία εκδόθηκε αμετάκλητη απόφαση, αν το δικαστήριο κρίνει ότι η ανάγνωση αυτή είναι κρίσιμη". 'Ετι περαιτέρω, κατ'άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β' Κ.Π.Δ. ως λόγος για να αναιρεθεί η απόφαση είναι η σχετική ακυρότης που συνέβη κατά την διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρ. 170 παρ.1) και δεν εκαλύφθη σύμφωνα με τα άρθρα 173 και 174 καθώς και η έλλειψη ακροάσεως κατά το άρθρο 170 παρ.2. Κατά το τελευταίο αυτό " η ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, επέρχεται επίσης και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ή ο εισαγγελέας ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το δικαστήριο τους το αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για την σχετική αίτηση". Τοιούτο δικαίωμα είναι και εκείνο του κατηγορουμένου να ζητήσει την ανάγνωση προς υπεράσπισή του εγγράφων, τα οποία κατά το άνω άρθρο 364 παρ.παρ.1 και 2 Κ.Π.Δ. διαβάζονται στο ακροατήριο. Για να επέλθει όμως η άνω ακυρότης της διαδικασίας για έλλειψη ακροάσεως απαιτείται να υποβληθεί σαφές και ορισμένο αίτημα από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του, και επί πλέον, σε περίπτωση μη αποδοχής τούτου από τον διευθύνοντα την συζήτηση, άμεση προσφυγή του εις (ολόκληρο) το δικαστήριο και απόρριψη παρά το νόμο από αυτό της προσφυγής ή παράλειψή του να αποφανθεί επ'αυτής. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλομένης αποφάσεως ο συνήγορος υπερασπίσεως του αναιρεσείοντος κατά την διάρκεια της καταθέσεως του πρώτου μάρτυρος κατηγορίας Α.Π. εζήτησεν από τον διευθύνοντα την συζήτηση την ανάγνωση της υπ'αριθμ. 57/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης την οποία χαρακτήρισε αμετάκλητη ως προς το ΙΚΑ. Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου απήντησεν με απορριπτική διάταξή του "επειδή δεν είναι αμετάκλητη κατ'αρθρο 364 παρ.2 ΚΠΔ" όπως κατά λέξη αναφέρει στην αιτιολογία. Η αιτιολογία αυτή, καίτοι συνοπτική, είναι εμπεριστατωμένη ως απαιτείται, πέραν αυτού δε ο κατηγορούμενος δεν (προκύπτει ότι) προσέφυγε στο δικαστήριο ώστε αυτό να αποφασίσει επί της ανωτέρω αιτήσεως. Εν συνεχεία ο συνήγορος υπερασπίσεως του αναιρεσείοντος, μετά την ανάγνωση των αναγνωστέων εγγράφων εζήτησεν εκ νέου από τον Πρόεδρο την ανάγνωση της άνω αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, την οποίαν και πάλιν ούτος απέρριψεν, κατ'αυτής όμως ο συνήγορος ήσκησε προσφυγή στο δικαστήριο, τα οποίο κατά πλειοψηφίαν απέρριψε την αίτηση της αναγνώσεως της αποφάσεως αυτής "επειδή δεν κρίνεται χρήσιμη η αποδοχή και η ανάγνωση της επίδικης απόφασης κατ'άρθρο 364 παρ.2 ΚΠΔ", όπως κατά λέξη αναφέρει στην αιτιολογία, η οποία, εντεύθεν, καίτοι συνοπτική, είναι η απαιτουμένη ειδική. Επίσης, όπως προκύπτει από τα αυτά πρακτικά, ο συνήγορος υπερασπίσεως του αναιρεσείοντος υπέβαλαν αίτημα κατά λέξη "διορισμού δύο πραγματογνωμόνων προκειμένου να εκδώσουν πραγματογνωμοσύνη από την οποία να προκύπτει ποίος ήταν ο οδηγός και ποίος συνοδηγός στο επίδικο τροχαίο ατύχημα", όπερ το δικαστήριο απέρριψεν "ως αβάσιμο". Όμως το τοιούτον αίτημα δεν ήτο ορισμένο, αφού δεν προσδιορίζετο διατί το δι'ο η αιτηθείσα πραγματογνωμοσύνη ζήτημα απήτει ειδικές γνώσεις ορισμένης επιστήμης ή τέχνης, για να γίνει ακριβής διάγνωση και κρίση του κατ'άρθρον 183 Κ.Π.Δ και το δικαστήριο δεν είχεν υποχρέωση ν'απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα, ως εκ περισσού δε απήντησε. Μετά πάντα ταύτα οι σχετικές περί των αντιθέτων των ανωτέρω αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, αβάσιμοι δε και οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ'και Β', σε συνδυασμό με το άρθρο 170 παρ.2 ΚΠΔ, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ελλείψεως ακροάσεως ως και μετά ταύτα, περί υπερβάσεως εξουσίας εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η ΚΠΔ, λόγω των επικαλουμένων πλημμελειών.
Λόγον αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί κατ' άρθρον 510 παρ.1 στοιχ. Γ' ΚΠΔ " η παράβαση των διατάξεων για την δημοσιότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο", ήτοι των αρχών της δημοσιότητος (άρθρ. 329 ΚΠΔ) ή της προφορικότητος της διαδικασίας (άρθρ. 331 Κ.Π.Δ.) περαιτέρω δε κατ'άρθρο 357 παρ.4 εδ.β και γ' Κ.Π.Δ. "όταν ένας μάρτυρας εξετάζεται στο ακροατήριο, η κατάθεσή του που είχε δοθεί κατά την προδικασία δεν διαβάζεται. Επιτρέπεται η ανάγνωση μόνο περικοπών της κατάθεσης για να βοηθηθεί η μνήμη του μάρτυρα ή για να επισημανθούν αντιφάσεις του". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλομένης αποφάσεως, ανεγνώσθη η " από 26/5/2005 έκθεση ένορκης εξέτασης μάρτυρος του Χ. Κ.", οποίος (όμως) και εξητάσθη κατά την ακροαματική διαδικασία, δι'ο και ο αναιρεσείων αιτιάται ότι ούτω παρεβιάσθη η άνω αρχή της δημοσιότητος. Όμως, όπως προκύπτει από τα αναγνωσθέντα πρακτικά της πρωτοδίκου αποφάσεως του Πενταμελούς Στρατοδικείου Ξάνθης, η άνω κατάθεση του Χ. Κ., προσεκομίσθη τότε υπ'αυτού του ιδίου του αναιρεσείοντος, μεταξύ άλλων εγγράφων προς ανάγνωση (σελ. 8 της υπ'αριθμ. 322/1988 αποφάσεως) και δη υπό των συνηγόρων του πρώτου κατηγορουμένου Γ. και ανεγνώσθη κατόπιν αιτήσεώς των και τότε δε είχεν εξετασθεί ο μάρτυς αυτός (ως πολιτικώς ενάγων). Εντεύθεν και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, υποστηρίζων ότι με την ανάγνωση της καταθέσεως αυτής του μάρτυρος, ο οποίος και κατέθεσεν ενόρκως στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, παρεβιάσθη η αρχή της δημοσιότητος, εξ'ου και εδημιουργήθη ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Γ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος.
Τέλος όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση ο αναιρεσείων εκηρύχθη ένοχος σωματικής βλάβης από αμέλεια κατά συρροή ως και ψευδορκίας κατ'εξακολούθηση, αλλά κατ'άρθρο 227 παρ.3 ΠΚ εκρίθη ότι ετέλεσε την ψευδορκία για να αποφύγει ποινική ευθύνη του και το δικαστήριο τον έκρινε ατιμώρητο. Ο αναιρεσείων, εκ του ότι ανεγνώσθησαν μεταξύ των άλλων εγγράφων, ορθώς κατά τους ισχυρισμούς του και οι από 11/4/2005 και 17/5/2005 εκθέσεις ενόρκως εξετάσεως αυτού ως μάρτυρος, ως αποτελούσαι στοιχεία του εγκλήματος της ψευδορκίας, αιτιάται ότι το δικαστήριο ώφειλε να εξειδικεύσει στο αιτιολογικό της αποφάσεως ότι " η χρήση των μαρτυρικών αυτών καταθέσεων γίνεται αποκλειστικά και μόνο για την αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας, ενώ δεν λαμβάνεται υπ'όψη για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης (μη οικείων) από αμέλεια κατά συρροή", μη πράξαν δε τούτο, σημαίνει ότι τις έλαβεν υπ'όψη δι'αμφότερες τις άνω πράξεις. Όμως για την αιτιολογία της αποφάσεως και την μη ύπαρξη απολύτου ακυρότητος της διαδικασίας, όταν ο κατηγορούμενος κατηγορείται για πλείονες της μιας πράξεως δεν απαιτείται να γίνεται διάκριση ποία αποδεικτικά μέσα ελήφθησαν υπ'όψη δι'εκάστην πράξη, αφού αυτό προκύπτει από το καταδικαστικό ή το αθωωτικό σκέλος της αποφάσεως, όπως στην προκειμένη περίπτωση που (εις την ουσίαν) ο αναιρεσείων εκηρύχθη ένοχος και κατεδικάσθη εις συνολική ποινή φυλακίσεις δέκα (10) μηνών, ανασταλείσα, μόνο για την σωματική βλάβην εξ αμελείας κατά συρροή, για την οποίαν, εις πάσα περίπτωση, ουδαμόθεν προκύπτει ότι ελήφθησαν υπ'όψη οι άνω εκθέσεις εξετάσεως ως μάρτυρος αυτού (αναιρεσείοντος).
Συνεπώς ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, υποστηρίζων τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.
Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως κατ'ουσίαν αβάσιμη, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 583 παρ.1 Κ.Π.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 4/10/2011 αίτηση του Δ. Γ. του Α. για αναίρεση της υπ'αριθμ. 78/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου Ξάνθης (Β' Τμήμα).Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2013.
Ο ANTIΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2013.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ