Αριθμός 734/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη και Αριστείδη Βαγγελάτο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του καλούντος - αναιρεσιβλήτου: Γ. Π. του Φ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Χαϊκάλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος είχε καταθέσει προτάσεις στις 5-9-2019. 
Του καθ' ου η κλήση - αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), που εδρεύει στο …. και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ελευθερία Χριστοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Της καθ'ης η κλήση: 4ης Δ.Υ.Πε. Μακεδονίας και Θράκης, που εδρεύει στην …σε αυτήν υγειονομικών υπηρεσιών του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Τσουμάνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-7-2012 αγωγή του ήδη καλούντος και λοιπών προσώπων που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείου Αθηνών. 
Εκδόθηκε η 1114/2014 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 5-3-2018 αίτησή του. 
Εκδόθηκε η 18/2020 απόφαση του Β2' τμήματος του Αρείου Πάγου, που διέταξε τον χωρισμό της υπόθεσης και κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση μεταξύ άλλων και για τον καλούντα, 35ο των αναιρεσιβλήτων. 
Η υπόθεση επαναφέρθηκε προς συζήτηση με την από 10-9-2021 κλήση του, επί της οποίας εκδόθηκε η 992/2022 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. 
Η υπόθεση επαναφέρεται εκ νέου προς συζήτηση με την από 6-10-2022 κλήση του καλούντος. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 556 παρ.1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση έχει, μεταξύ άλλων, και ο εναγόμενος εφόσον νικήθηκε ολικά ή μερικά, ως και οι καθολικοί ή ειδικοί διάδοχοι αυτού, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητά τους αυτή μετά την άσκηση την αγωγής. Συνακόλουθα επί νομικού προσώπου, εάν επέλθει μεταβολή στο πρόσωπο αυτού, νομιμοποιείται ενεργητικά για την άσκηση της αναίρεσης ο (οιονεί) καθολικός διάδοχος αυτού. Τέτοια περίπτωση συντρέχει και επί μερικής οιονεί καθολικής διαδοχής, όπως όταν μεταφέρεται κάποιος τομέας που ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες του αρχικά εναγομένου νομικού προσώπου σε άλλο φορέα, επίσης νομικό πρόσωπο, το οποίο υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δραστηριότητα του μεταφερθέντος τομέα (ΑΠ 847/2021, ΑΠ 306/2020). Η νομιμοποίηση των διαδίκων (ενεργητική και παθητική) και το έννομο συμφέρον συνιστούν διακριτές διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης, η συνδρομή αυτών ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης με ελεύθερη απόδειξη και η έλλειψη τους συνεπάγεται την απόρριψη της σχετικής αίτησης δικαστικής προστασίας ως απαράδεκτης (ΟλΑΠ 1/2023, ΑΠ 1873/2022, ΑΠ 28/2021, ΑΠ 656/2020). Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 1 του Ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α' 31), συνεστήθη το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου υπό την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", με έναρξη του χρόνου λειτουργίας του έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του νόμου (2.3.2011), στο οποίο κατά την παρ. 2 του άρθρου αυτού μεταφέρθηκαν και εντάχθηκαν ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό και μόνον ως προς τις παροχές υπηρεσιών υγείας σε είδος (και όχι σε χρήμα), μεταξύ άλλων, και ο κλάδος υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του κλπ. Με τη διάταξη του άρθρου 26 παρ. 9 του ιδίου νόμου, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με την παράγραφο 21 του άρθρου 72 του Ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150), ορίσθηκε ότι οι ιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί και το υγειονομικό προσωπικό που υπηρετεί στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ ... μεταφέρονται αυτοδίκαια κατά την ημερομηνία ένταξης των κλάδων υγείας αυτών στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τους όρους του παρόντος άρθρου, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του ίδιου ως άνω νόμου, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με το άρθρο 53 παρ. 2 περ. α του Ν. 4368/2016, ορίσθηκε ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτών. Με τη διάταξη του άρθρο 33 παρ. 9 του ως άνω νόμου, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με το άρθρο 53 παρ. 2 περ. γ του Ν. 4368/2016, ορίσθηκε ότι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων, συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και ότι δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κατέστη ως προς τον κλάδο της υγείας και για τις παροχές σε είδος οιονεί καθολικός διάδοχος του Ι.Κ.Α.- Ε.Τ.Α.Μ. και συνεχίζει τις δίκες αυτού (ΑΠ 794/2022, ΑΠ 306/2020) . Στο πλαίσιο αυτό, γινόταν δεκτό ότι, εφόσον ο νόμος δεν διέκρινε, τα ανωτέρω ίσχυαν και ως προς τις μισθολογικές αξιώσεις των ιατρών που υπηρέτησαν στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. σε χρόνο προγενέστερο της ένταξης του κλάδου υγείας αυτού στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (οπότε, κατά την προεκτεθείσα διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 26 του Ν. 3918/2011, οι ιατροί μεταφέρθηκαν αυτοδικαίως στον εν λόγω Οργανισμό), ανεξαρτήτως, μάλιστα, εάν αυτοί συνέχισαν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μετά τη σύστασή του, ή εάν η εργασιακή τους σχέση με το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. είχε ήδη λήξει κατά τη σύσταση του Οργανισμού (ΑΠ 794/2022, ΑΠ 306/2020, ΣτΕ 4137/2015). Επακολούθησε όμως ο Ν. 4368/2016 (ΦΕΚ Α 21) με τον οποίο και προς άρση σχετικών αμφισβητήσεων που ανέκυψαν ως προς την έκταση της οιονεί καθολικής διαδοχής του Ε.Ο.Π.Π.Υ. αναφορικά με τις υπηρεσίες των φορέων κοινωνικής ασφάλισης που εντάχθηκαν σε αυτόν, συμπληρώθηκε η ως άνω διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του Ν. 3918/2011 με την προσθήκη υποπαραγράφου Α και αντικαταστάθηκε η ως άνω διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ. α και γ του νόμου αυτού (ν. 4368/2016). Ειδικότερα με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ. α του νόμου αυτού προστέθηκε υποπαράγραφος Α στο άρθρο 29 παρ.1 του Ν. 3918/2011 με την οποία ορίσθηκε ότι "1.Α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των φορέων που εντάσσονται σε αυτόν ως προς τις υπηρεσίες και αρμοδιότητες που αφορούν αποκλειστικά παροχή υγείας σε είδος. Η καθολική διαδοχή του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και το πάσης φύσεως προσωπικό, καθώς και δικηγόρους με έμμισθη εντολή, εφόσον μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ. γ του Ν. 4368/2016 αντικαταστάθηκε η παρ. 9 του άρθρου 33 του ιδίου νόμου (3918/2011) ως ακολούθως: "α. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν το περιεχόμενο της καθολικής διαδοχής του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως αυτό προσδιορίζεται στην υποπαράγραφο Α` της παραγράφου 1 του άρθρου 29 του παρόντος, συνεχίζονται από τον Οργανισμό χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης. β. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν μόνο το προσωπικό που μεταφέρθηκε σε αυτόν. Δικαστικές αποφάσεις που αφορούν προσωπικό που δεν μεταφέρθηκε στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ακόμα και εάν οι σχετικές δίκες διεξήχθησαν από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του φορέα κοινωνικής ασφάλισης, στον οποίο, πριν από την ένταξη στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ανήκε το προσωπικό. Το προηγούμενο εδάφιο ισχύει αναδρομικά από 1.1.2012". Επίσης με το άρθρο 13 του Ν. 4578/2018 (ΦΕΚ Α 200), με τίτλο άρθρου "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ." ορίζεται ότι: "1. Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011 (Α' 31), την παρ. 17 του άρθρου 13 του ν. 4052/2012 (Α' 41) και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ. ΙΒ` του άρθρου μόνου του ν. 4093/2012 (Α' 222), στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους. Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Τέλος, ο Ν. 4238/2014, που δημοσιεύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2014 (ΦΕΚ Α 21), με τον οποίο ορίσθηκαν στο άρθρο 2 αυτού οι δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας του Π.Ε.Δ.Υ., οι οποίες εντάχθηκαν στην οργανωτική δομή των κατά τόπους Διοικήσεων Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε), ως αποκεντρωμένες οργανικές μονάδες αυτών. Με τις διατάξεις των άρθρων 16 παρ. 1 και 17 παρ. 1 του νόμου αυτού [όπως τα δύο πρώτα εδάφια του άρθρου 17 παρ. 1 αντικαταστάθηκαν με το άρθρο πρώτο υποπαρ. Ι. 5 του Ν. 4254/2014 (Α 85) ως προς το χρόνο έναρξης της ισχύος τους από 4 Μαρτίου 2014] προβλέφθηκε διαδικασία μετάταξης/μεταφοράς του τεθέντος (μεταξύ άλλων) από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού σε κατάσταση διαθεσιμότητας χρονικής διάρκειας ενός μηνός μόνιμου και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ιατρικού και οδοντιατρικού προσωπικού του Ε.Ο.Π.Π.Υ, σε οργανικές θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με την ίδια εργασιακή σχέση που συνιστώνται για τον σκοπό αυτό στις αντίστοιχες χωροταξικά Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) και κατόπιν αίτησης αυτών υποβαλλομένης εντός της εκεί προβλεπομένης προθεσμίας από την ημερομηνία έκδοσης της διαπιστωτικής πράξης για τη θέση αυτών υπό καθεστώς διαθεσιμότητας. Στο άρθρο 21 του ίδιου νόμου, που τιτλοφορείται "Μισθοδοσία προσωπικού, οικονομική διαχείριση και μεταβίβαση κινητής και ακίνητης περιουσίας", και στην παρ. 9 αυτού ορίζεται ότι: " Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.Πε. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.Πε., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ...". Επομένως αναφορικά με το με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ιατρικό προσωπικό, που, μετά την αυτοδίκαιη ένταξή του στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., όπου απασχολείτο προηγουμένως κατ' εφαρμογή του Ν. 3918/2011, μεταφέρθηκε/μετατάχθηκε στη συνέχεια στις κατά τόπους Δ.Υ.Πε. κατ' εφαρμογή των ρυθμίσεων του Ν. 4238/2014, νομιμοποιείται ενεργητικά προς συνέχιση των εκκρεμών δικών η έχουσα νομική προσωπικότητα (άρθ. 1 παρ.2 του Ν. 3329/2005) κατά τόπο Δ.Υ.Πε., σε οργανική μονάδα της οποίας έχει ενταχθεί με την προβλεπόμενη στο νόμο διαδικασία το ως άνω ιατρικό προσωπικό (ΑΠ 795/2022, ΑΠ 794/2022), ενώ εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.Πε. συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Π.Υ (ΑΠ 1923/2022, ΑΠ 795/2022, ΑΠ 1324/2020, ΑΠ 306/2020). Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι σε περίπτωση καθολικής ή οιονεί καθολικής διαδοχής, ολικής ή μερικής, δεν τρέχει η καταχρηστική προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, εάν η τελευταία δεν επιδοθεί στον οιονεί καθολικό διάδοχο, κατ' ανάλογη εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 518 του ΚΠολΔ (ΑΕΔ 5/2019, ΑΠ 306/2020). Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου της νομιμοποίησης των διαδίκων, προκύπτουν τα εξής : Με την από 10.7.2012 με αριθ. καταθ. .../20.7.2012 αγωγή τριάντα πέντε (35) εναγόντων, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο τριακοστός πέμπτος (35ος) ενάγων και ήδη τριακοστός πέμπτος (35ος) αναιρεσίβλητος Γ. Π. κατά του πρώτου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", μη διαδίκου στην παρούσα αναιρετική δίκη και κατά του δεύτερου εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών, οι ενάγοντες ισχυρίζονταν ότι συνδέονται μετά του πρώτου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ), του οποίου καθολικός διάδοχος, καθ' όσον αφορά τις Υπηρεσίες του Υγείας, είναι από 3.9.2011 το δεύτερο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου (άρθρο 24 ν. 3232/2004) ότι παρέχουν πρωτοβάθμια περίθαλψη και, ειδικότερα, υπηρετούν στις Υπηρεσίες Υγείας (Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας) του πρώτου εναγομένου, ως ιατροί/Κλάδος ΠΕ Ιατρών, με την ειδικότητα, που προσδιορίζουν για τον καθένα και αμείβονται, κατά τις διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου του προσωπικού της Δημοσίας Διοικήσεως (ν. 3205/2003). Ότι αυτοί κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από 1.1.2006 μέχρι 30.9.2011 παρείχαν πρωτοβάθμια περίθαλψη σε Κέντρα Υγείας του πρώτου εναγομένου και ότι ως εκ τούτου δικαιούνται το μηνιαίο "νοσοκομειακό" επίδομα ύψους 240 ευρώ, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 8 παρ.5 του ν. 3205/2003 και ότι παρανόμως δεν ελάμβαναν το επίδομα αυτό, που χορηγείται στο σύνολο σχεδόν του υπηρετούντος στις μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης προσωπικού, αν και παρείχαν τις υπηρεσίες του υπό δυσμενέστερες ή τουλάχιστον όμοιες συνθήκες με το προσωπικό αυτό, από άποψη ανθυγιεινότητας, επικινδυνότητας και λοιπών περιστάσεων. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζήτησαν να υποχρεωθούν τα εναγόμενα νομικά πρόσωπα, ευθυνόμενα εις ολόκληρον, να καταβάλουν σε έκαστο των εναγόντων για την ως άνω αιτία και για το χρονικό διάστημα από 1.1.2006 έως 30.9.2011 το συνολικό ποσό των 16.560 ευρώ (69 μήνες Χ 240 ευρώ), με τον νόμιμο τόκο, ευθέως από την εφαρμογή του άρθρου 8 παρ.5 του ν. 3205/2003, άλλως με βάση την αρχή της ισότητας, που καθιερώνεται στο άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος, άλλως και όλως επικουρικά με βάση τις διατάξεις του άρθρου 105 του ΕισΝΑΚ και του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Το Ειρηνοδικείο Αθηνών, με την αναιρεσιβαλλομένη με αριθμ. 1114/24.6.2014 απόφασή του, δικάζοντας ερήμην του πρώτου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, κατά τη ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως προς την κυρία βάση της ως κατ'ουσία βάσιμη και υποχρέωσε τα εναγόμενα Ν.Π.Δ.Δ., ευθυνόμενα εις ολόκληρον, να καταβάλουν σε έκαστο ενάγοντα για το χρονικό διάστημα από 24.7.2007 έως 30.9.2011 το ποσό των 12.056 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, ενώ έκρινε ότι η ένδικη αξίωση των εναγόντων για το χρονικό διάστημα από 1.1.2006 έως 23.7.2007 έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 40 παρ. 6 του Α.Ν. 1846/1951. Επί της από 5.3.2018 με αριθ. καταθ ...5.3.2018 αίτησης αναίρεσης του δευτέρου εναγομένου-αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. (ΕΟΠΥΥ) κατά των εναγόντων-αναιρεσίβλητων και κατά της υπ'αριθμ. 1114/2014 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 18/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς τους 26ο, 31ο, 32η και 35ο αναιρεσίβλητους και απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης ως προς τους λοιπούς αναιρεσίβλητους. Επί της από 10.9.2021 κλήσης του καλούντος - 35ου αναιρεσίβλητου κατά του καθού η κλήση - αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), με την οποία επαναφέρθηκε προς συζήτηση η ένδικη αίτηση αναίρεσης, ως προς τους ως άνω διαδίκους, εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 992/2022 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της. Ακολούθως, με την από 6.10.2022 με αριθμ. καταθ. ....10.2022 κλήση του καλούντος - 35ου αναιρεσίβλητου (Γ. Π. α) κατά του πρώτου των καθών η κλήση - αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) και β) κατά του δεύτερου των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "4η Δ.Υ.Πε Μακεδονίας και Θράκης", φέρεται εκ νέου προς συζήτηση η ένδικη αίτηση αναίρεσης. Η ως άνω κλήση, καθό μέρος στρέφεται κατά του δεύτερου των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ. (4η Δ.Υ.Πε Μακεδονίας και Θράκης) είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, καθότι το ως άνω νομικό πρόσωπο δεν είναι διάδικος στην ένδικη αίτηση αναίρεσης, ούτε ο καλών επικαλείται ότι αυτό (δεύτερο των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ.) κατέστη (οιονεί) καθολικός διάδοχος του αναιρεσείοντος-πρώτου των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μετά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, αφού δεν αρκεί προς τούτο η απλή αναφορά στο δικόγραφο της κλήσης ότι το δεύτερο των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ. (4η Δ.Υ.Πε Μακεδονίας και Θράκης) κατέστη καθολικός διάδοχος των εντασσομένων σ'αυτό υγειονομικών υπηρεσιών του πρώτου των καθών η κλήση-αναιρεσείοντος (Ε.Ο.Π.Υ.Υ) δυνάμει του ν. 4238/2014, εφόσον δεν γίνεται αναφορά σ'αυτή (κλήση) ότι ο καλών-35ος αναιρεσίβλητος, ως ιατρός, μετατάχθηκε/μεταφέρθηκε από το πρώτο των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ. (ΕΟΠΥΥ) στο δεύτερο των καθών η κλήση ΝΠΔΔ (4η Δ.Υ.Πε Μακεδονίας και Θράκης) μετά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Ως προς το πρώτο των καθών η κλήση-αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση με την ως άνω κλήση του καλούντος-35ου αναιρεσίβλητου η ένδικη αίτηση αναίρεσης, μετά την έκδοση της υπ'αριθμ. 992/2022 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της. Από το επικαλούμενο και προσαρτώμενο στις από 28.3.2022 προτάσεις του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) με αριθ. πρωτ. .../5.9.2019 έγγραφο της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης της Γενικής Διεύθυνσης Οργάνωσης και Σχεδιασμού Αγοράς Υπηρεσιών Υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σε συνδυασμό με το προσαγόμενο και επικαλούμενο ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο από το ηλεκτρονικό αρχείο του προκύπτει ότι με την με αριθμ. ...3.2014 πράξη του Διοικητή της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας και Θράκης (4η ΔΥΠε), που εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 16, 17 και 44 του Ν 4238/2014 και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Γ 393/31.3.2014), ο καλών - 35ος αναιρεσίβλητος, ιατρός δερματολόγος, που είχε μεταφερθεί από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στο αναιρεσείον ΝΠΔΔ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), δυνάμει των διατάξεων του Ν. 3918/2011 και που είχε τεθεί σε καθεστώς αυτοδίκαιης διαθεσιμότητας, δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 16 και 17 του Ν. 4238/2014, κατόπιν αίτησης που υπέβαλε περί αποδοχής της μεταφοράς του στην 4η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης, μετατάχθηκε/μεταφέρθηκε με την προαναφερθείσα πράξη του Διοικητή της 4ης ΔΥΠε από 31.3.2014 σε κενή οργανική θέση ιατρού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που συστάθηκε στην ως άνω 4η ΔΥΠε. Επομένως, ως προς την ένδικη αγωγική αξίωση (νοσοκομειακό επίδομα) του 35ου ενάγοντα της από 10.7.2012 αγωγής και ήδη 35ου αναιρεσίβλητου, το δεύτερο εναγόμενο στην άνω αγωγή και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.),, δεν νομιμοποιείται ενεργητικά προς άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης κατά της αναιρεσιβαλλομένης με αριθ. 1114/2014 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, αλλά νομιμοποιείται προς τούτο μόνο το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "4η Υγειονομική Περιφέρειας Μακεδονίας Θράκης", που κατέστη οιονεί καθολικός διάδοχος του δεύτερου εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. (ΕΟΠΥΥ) μετά την άσκηση της ως άνω αγωγής και πριν την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, και η οποία (έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης) ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το παρόν Δικαστήριο, αφού προσκομίζονται μετ'επικλήσεως τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία που βρίσκονται στη δικογραφία (πρβλ. ΑΠ 794/2022, ΑΠ 1324/2020, ΑΠ 306/2020). Τέλος, το αναιρεσείον ΝΠΔΔ με τις από 1.3.2023 προτάσεις του προς το Δικαστήριο τούτο, ισχυρίζεται ότι το Ειρηνοδικείο Αθηνών, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, θα έπρεπε να κρίνει, ενόψει του χρόνου συζήτησης της αγωγής, ότι υπήρχε νομιμοποίηση αυτού (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) κατά την άσκησή της, πλην, όμως, ότι αυτή διατηρήθηκε μόνο για τους ιατρούς που δεν μεταφέρθηκαν από αυτό (ΕΟΠΥΥ) στις Δ.Υ.Π.ε, ενώ για τους ιατρούς που μεταφέρθηκαν στις Δ.Υ.Πε., αυτές, πλέον, νομιμοποιούνταν ως καθολικοί του διάδοχοι και να διερευνήσει την σχετική περί παθητικής νομιμοποίησης ένστασή του ως προς την εξέλιξη της σύμβασης του αντιδίκου του. Από την επισκόπηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης προκύπτει ότι ο ως άνω ισχυρισμός του αναιρεσείοντος δεν προβλήθηκε με λόγο αναίρεσης [εφόσον η έλλειψη νομιμοποίησης, παρόλο που εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν αφορά τη δημόσια τάξη και, συνεπώς, ο περί αυτής ισχυρισμός, για να ιδρύσει λόγο αναίρεσης, πρέπει να έχει προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας και να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι έγινε η σχετική πρόταση (ΑΠ 248/2021, ΑΠ 63/2020, ΑΠ 630/2019)], αλλά προτείνεται απαράδεκτα από το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ, με τις προτάσεις του και δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 556 παρ.2, 562 παρ.2, 570 παρ.1 και 2, 577, 579 και 581 του ΚΠολΔ, με την άσκηση της αίτησης αναίρεσης καθώς και με την επ' αυτής δίκη δεν αναβιώνει η εκκρεμοδικία, αφού με το έκτακτο αυτό ένδικο μέσο δεν ανοίγεται νέος βαθμός δικαιοδοσίας, ούτε κρίνεται η ουσία της διαφοράς, αλλά ερευνάται το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αναίρεσης (ΑΠ 1923/2022, ΑΠ 1527/2021, ΑΠ 1252/2021, ΑΠ 63/2020). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 556 παρ.1 και 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. ως προς τον τριακοστό πέμπτο (35ο ) αναιρεσίβλητο. Τέλος πρέπει να καταδικασθεί το πρώτο των καθών η κλήση-αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του καλούντος - 35ου αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία επιβάλλονται μειωμένα, κατ' άρθρο 22 παρ.1 του ν. 3693/1957 σε συνδυασμό με το άρθρο 21 παρ.9 του ν. 1902/1990, αφού το αναιρεσείον, εκπροσωπήθηκε από μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τα άρθρα 4 παρ.2 και 20 παρ.1 του Ν. 4831/2021 (ΑΠ 1298/2022, ΑΠ 233/2021) και να μην επιδικασθούν δικαστικά έξοδα σε βάρος του καλούντος και υπέρ του δεύτερου των καθών η κλήση ΝΠΔΔ (4η Δ.Υ.Πε), που παρέστη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ αλλά δεν κατέθεσε προτάσεις, ελλείψει σχετικού αιτήματος του τελευταίου (ΑΠ 379/2022, ΑΠ 529/2020, ΑΠ 797/2019). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 6.10.2022 με αριθμ. κατάθεσης ....10.2022 κλήση του καλούντος - 35ου αναιρεσίβλητου (Γ. Π.) ως προς το δεύτερο των καθών η κλήση Ν.Π.Δ.Δ (4η Δ.Υ.Πε. Μακεδονίας και Θράκης) .
Απορρίπτει την από 5 Μαρτίου 2018 και με αριθ. κατάθ. ...5.3.2018 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) κατά της υπ' αριθ. 1114/2014 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, ως προς τον τριακοστό πέμπτο (35ο) αναιρεσίβλητο .
Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του τριακοστού πέμπτου (35ου) αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Απριλίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ     Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ