Αριθμός 871/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 E΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη- Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Αναστάσιο Λιανό, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ - Ρούσσου Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Χ1 , 2) Χ2  και 3) Χ3, που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ουρανία Καραμπλιάνη, περί αναιρέσεως της 8168/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Άγγελο Νικόπουλο.  Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9.11.2006 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 107/2007.  
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
  Επειδή κατά το άρθρο 362 του ΠΚ, όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή. Κατά δε το άρθρο 363 του ίδιου κώδικα, αν στην περίπτωση του άρθρου 362 το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι αν ο δράστης δεν γνώριζε το ψευδές του γεγονότος που ισχυρίσθηκε ή διέδωσε ή είχε γι' αυτό αμφιβολίες, δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως, παραμένει όμως η απλή δυσφήμηση. Γεγονός πρόσφορο να βλάψει την τιμή και την υπόληψη άλλου είναι, υπό την έννοια του άρθρου 362 ΠΚ, κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, αλλά και κάθε συγκεκριμένη κατάσταση ή συμπεριφορά αναγόμενη στο παρελθόν ή το παρόν, η οποία υποπίπτει στις αισθήσεις και αντίκειται στο νόμο, την ηθική και την ευπρέπεια, ακόμη δε και κάθε συγκεκριμένη συμπεριφορά ή σχέση προσώπου, εφόσον συνάπτεται άμεσα με κάτι που έχει συμβεί. Εξάλλου, κατά το άρθρο 34 ΠΚ, αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός. Με τον όρο "από κοινού" νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ότι ο κάθε συμμέτοχος θέλει να αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ίδιου εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επιμέρους πράξεις των συμμετόχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές. Για τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο της πληρότητος της αιτιολογίας, κατά την εφαρμογή του άρθρου 45 ΠΚ, πρέπει να αναφέρονται στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά, βάσει των οποίων το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο δράστης συμμετέσχε στην τέλεση του εγκλήματος ως συναυτουργός, χωρίς να απαιτείται η εξειδίκευση των ενεργειών κάθε δράστη (Ολ. ΑΠ 50/1990). Περαιτέρω, από το άρθρο 366 παρ. 1 εδ. α' του ΠΚ προκύπτει ότι, αν αποδεικνύεται ότι το ισχυρισθέν ή διαδοθέν γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη κάποιου άλλου είναι αληθές, δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της δυσφημήσεως, ενώ εάν υπάρχουν αμφιβολίες περί της αληθείας, συντρεχόντων και των λοιπών όρων, στοιχειοθετείται το έγκλημα αυτό, εκτός εάν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 367 παρ. 1 του ΠΚ, από τις διατάξεις του οποίου προκύπτει, ότι αίρεται κατ' αρχή ο άδικος χαρακτήρας της εξυβρίσεως και της απλής δυσφημήσεως, εκτός από άλλες περιπτώσεις, και όταν η προσβλητική της τιμής και της υπολήψεως άλλου εκδήλωση γίνεται για διαφύλαξη δικαιώματος του δράστη ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον, με τον απαραίτητο όμως όρο, ότι η εκδήλωση αυτή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αποτελεί το επιβαλλόμενο και αντικειμενικά αναγκαίο για τη διαφύλαξη του δικαιώματος ή την ικανοποίηση του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος μέτρο, χωρίς τη χρήση του οποίου δεν θα ήταν δυνατή η προστασία τους με άλλον τρόπο και ότι ο δράστης κινήθηκε στην προσβλητική εκδήλωση αποκλειστικά προς το σκοπό αυτό. Τέλος, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο της ουσίας υπήγαγε τα αποδεικτικά περιστατικά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη. Η επιβαλλόμενη αυτή αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στους προτεινόμενους από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αυτοτελείς ισχυρισμούς, ήτοι σ' αυτούς που συνεπάγονται την άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως, τον αποκλεισμό ή τη μείωση της ικανότητας προς καταλογισμό, την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που την εξέδωσε, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική του κρίση, ότι από τα αποδεικτικά μέσα, που λεπτομερώς κατ' είδος αναφέρει, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Ο πολιτικώς ενάγων Ψ1 είναι διαιτητής αγώνων ποδοσφαίρου στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και ήδη διαιτητής διεθνών αγώνων ποδοσφαίρου. Με την ιδιότητα του διαιτητή διαιτήτευσε στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Α' Εθνικής κατηγορίας στις 6.12.2003 μεταξύ των ομάδων Ολυμπιακού - Χαλκηδόνας στο γήπεδο Ριζούπολης, ο οποίος είχε βαθμολογικό ενδιαφέρον για την κατάταξη των ομάδων στο Ελληνικό Πρωτάθλημα για τη χρονική περίοδο 2003-2004. Ο ενάγων στον άνω αγώνα σφύριξε πέναλτυ υπέρ της ομάδας του Ολυμπιακού. Το πέναλτυ αυτό αμφισβητήθηκε από ορισμένη μερίδα του τύπου, όπως τούτο παραδέχθηκε στην ένορκη κατάθεσή του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και ο μάρτυρας κατηγορίας Ζ1 (πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας). Ο αγώνας αυτός της 6.12.2003 ευνόησε βαθμολογικά τον Ολυμπιακό έναντι του Παναθηναϊκού, στον οποίο πρόσκειται φιλικά η ημερήσια αθλητική εφημερίδα ".....", πανελλαδικής κυκλοφορίας, όπως δήλωσε κατά την απολογία του και ο εκ των κατηγορουμένων Χ3. Μετά παρέλευση πλέον των δύο μηνών από την διεξαγωγή του προαναφερόμενου αγώνα της 6.12.2003 με διαιτητή τον πολιτικώς ενάγοντα Ψ1 και συγκεκριμένα στις 13.2.2004, οι τρεις πρώτοι κατηγορούμενοι με την ιδιότητά τους ο πρώτος Χ1  ως γενικός διευθυντής, ο δεύτερος Χ3  ως αρχισυντάκτης και ο τρίτος Χ2 ως διευθυντής σύνταξης της ημερήσιας και πανελλαδικής κυκλοφορίας αθλητικής εφημερίδας ".....", από κοινού αποφάσισαν και καταχώρισαν στην πρώτη σελίδα της εν λόγω εφημερίδος ολοσέλιδη φωτογραφία της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού Πειραιώς, επί της οποίας ως υπεύθυνοι της άνω εφημερίδας, με ειδική επεξεργασία είχαν αφαιρέσει τα πρόσωπα όλων σχεδόν των εικονιζομένων ποδοσφαιριστών και στη θέση τους είχαν τοποθετήσει πρόσωπα διαιτητών ποδοσφαίρου και ειδικότερα σε ένα εξ αυτών είχε προστεθεί το πρόσωπο του εγκαλούντος διαιτητή Ψ1 , με το σχόλιο ΟΣΦΠ - ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ και πιο κάτω Ψ1 ΟΛΕ! Κεντρικό σχόλιο της εφημερίδας στην πρώτη σελίδα της με κεφαλαία και έντονα γράμματα, ώστε να είναι ευδιάκριτο όχι μόνο από τους αναγνώστες αλλά και από όλους τους διερχομένους από τα σημεία στα οποία θα ήταν αυτή ανηρτημένη, ήταν τα εξής ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ..... ΕΝΟΙ ΟΦΗ ΧΑΜΟΣ. Για δύο θέσεις στην 11άδα, καίνε οι απουσίες των τιμωρημένων .....". Κάτω από την παραπάνω φωτογραφία υπήρχε παραπομπή στις σελίδες 24 και 25 της εφημερίδας, όπως είχε καταχωρηθεί ανυπόγραφα στη στήλη "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" σε έγχρωμο πλαίσιο, το ακόλουθο κείμενο: ΟΙ ΦΕΤΙΝΕΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΙΤΛΟ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ! Η ....... ενδεκάδα που κερδίζει! Το παραμυθάκι από το βράδυ της Τετάρτης άρχισε να κάνει ξανά την εμφάνισή του. "Εντάξει μωρέ, όλοι οι μεγάλοι ευνοούνται. Επειδή λοιπόν πρόκειται περί παραμυθιού και μόνο ακολουθεί η Χρυσή Ενδεκάδα του Ολυμπιακού, αυτή που τον έχει φέρει ένα βαθμό μπροστά από τον Παναθηναϊκό στην κορυφή της βαθμολογίας. Οι επενδύσεις πιάνουν τόπο. Εάν δεν κάνεις επενδύσεις δεν κερδίζεις τίτλους στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Έτσι ο Ολυμπιακός ......... έχει επενδύσει σε έντεκα πρωτοκλασάτους "παίκτες". Αυτούς που είναι ικανοί με μία μόνη κίνησή τους (το σφύριγμα) να αλλάξουν τη βαθμολογία στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Οι έντεκα .......... παικταράδες λοιπόν οι διαιτητές εκείνοι που έχουν συντελέσει στην πρόοδο (κατά ......) του ποδοσφαίρου και της διαιτησίας είναι οι εξής: (σε παρένθεση τα κατορθώματά τους) παρατίθενται ονόματα διαιτητών .......... Ψ1 (εγκαλών) (Ολυμπιακός - Χαλκηδόνα 1-0 (τζατζάρισμα) παντού με .... πέναλτυ γκολ του ....). Συν δύο βαθμοί για ΟΣΦΠ. Τιμής ένεκεν στη Χρυσή ενδεκάδα του Ολυμπιακού συμπεριλαμβάνονται οι ..... και ....!!! Σύνολο Ολυμπιακός συν13 βαθμοί Παναθηναϊκός μείον 6 βαθμοί. Διαβάζοντας τη σωστή βαθμολογία δίχως την παρέμβαση της Χρυσής Ενδεκάδας του Ολυμπιακού έχουμε Παναθηναϊκός 55, Ολυμπιακός 37. Αυτό γιατί καλά τα παραμύθια αλλά το συγκεκριμένο δεν έχει δράκο, μα σφυρίχτρα!!! Η ίδια φωτογραφία, προϊόν φωτομοντάζ, αναδημοσιεύθηκε και τη Δευτέρα 16.2.2004 στην ίδια εφημερίδα στην τελευταία σελίδα, για να δοθεί η δυνατότητα να ενημερωθούν όλοι οι αναγνώστες, όπως αναγραφόταν όσοι "εξαιτίας της σφοδρής κακοκαιρίας δεν είχαν προλάβει να ενημερωθούν λόγω της κυκλοφορίας του εντύπου στην επαρχία". Σύμφωνα με το προαναφερόμενο δημοσίευμα, οι άνω κατηγορούμενοι υπονοούν ότι ο εγκαλών τελεί υπό άμεση εξάρτηση από την ομάδα του Ολυμπιακού, στον οποίο ο Ολυμπιακός έχει επενδύσει και υπό το καθεστώς αυτό της επενδύσεως ο εγκαλών Ψ1 μεροληπτεί υπέρ του Ολυμπιακού. Το γεγονός βέβαια της αμφισβήτησης του "πέναλτυ" της 6.12.2003 από μερίδα τύπου δεν δικαιολογεί την εμφάνιση του εγκαλούντος Ψ1 από τους παραπάνω κατηγορουμένους ως εξαρτημένου από τον Ολυμπιακό, με τη φανέλα του Ολυμπιακού ως παίκτου, ότι έχει επενδύσει και σ' αυτόν ο Ολυμπιακός και η επένδυση έχει πιάσει τόπο και ότι εξαιτίας της επένδυσης με το σφύριγμά του αλλάζει τη βαθμολογία στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και ότι έχει συντελέσει και αυτός κατά τα αναφερόμενα στην πρόοδο, αναφέροντας το όνομά του και το αποτέλεσμα του αγώνα της 6.12.2003 Ολυμπιακού - Χαλκηδόνας 1-0. Το άνω δημοσίευμα, σε συνδυασμό με την μονταρισμένη φωτογραφία, είναι ικανό να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος Ψ1 , όπως και την έβλαψε, (ακόμη και αν δεν επηρέασε την επαγγελματική του ανέλιξη, καθόσον μετέπειτα έγινε διεθνής διαιτητής), στα μάτια των αναγνωστών, όπως είχαν πρόθεση όλοι οι παραπάνω κατηγορούμενοι, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την επαναδημοσίευση του άνω δημοσιεύματος της 13.2.2004 στο φύλλο της 16.2.2004, για να λάβουν γνώση όσοι αναγνώστες δεν μπόρεσαν μέχρι τότε να λάβουν. Το ότι εθίγη η τιμή και υπόληψη του εγκαλούντος προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς από τα αναφερόμενα στην κατάθεση και του μάρτυρα υπερασπίσεως και διευθύνοντος συμβούλου της Εφημερίδας "...." ....., στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου όταν, μεταξύ άλλων, αναφέρει "υπήρξε περίπτωση αποκατάστασης. Τον πήρα 2-3 φορές τηλέφωνο...... είπα να ξεκινήσουμε μια απολογία ........... εγώ πήρα τηλέφωνο να δω γιατί εθίγη και προσπάθησα να αποκαταστήσω. Ισχυρίζονται βέβαια οι άνω κατηγορούμενοι ότι το όλο δημοσίευμα έχει χιουμοριστικό και σατυρικό χαρακτήρα για το θεσμό της διαιτησίας και επιτρεπτή οξεία κριτική. Όμως, κατ' αντικειμενική κρίση, το εν λόγω δημοσίευμα δεν αποτελούσε το αναγκαίο μέτρο για την ικανοποίηση του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος, δηλαδή της άσκησης του έργου της ενημέρωσης, καθόσον είχαν τη δυνατότητα ως εκ της εμπειρίας τους στα αθλητικά θέματα να σατυρίσουν και να ασκήσουν οξεία κριτική με εκφράσεις και σχόλια που θα περιορίζουν στον τρόπο διενέργειας του συγκεκριμένου αγώνα ή σε χαρακτηρισμούς που θα αφορούσαν ενδεχομένως και την ανικανότητα του συγκεκριμένου για την άσκηση του επαγγέλματος του διαιτητή, για κατάφορα λάθη, για απροσεξία, για αδιαφορία, για ανικανότητα ελέγχου του γηπέδου κλπ. Ο συνδυασμός όμως της φωτογραφίας με μοντάζ στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας με την φανέλα του Ολυμπιακού, σε συνδυασμό με το κείμενο στο εσωτερικό (σελ. 24-25) της εφημερίδας, κάθε άλλο παρά σατυρικό και με οξεία κριτική καθιστούν το δημοσίευμα, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι. Ούτε βέβαια αίρει τον δυσφημιστικό χαρακτήρα του άνω δημοσιεύματος για τον εγκαλούντα το γεγονός ότι δεν προέκυψε ότι οι άλλοι δέκα διαιτητές, στους οποίους αναφερόταν το δημοσίευμα δεν κινήθηκαν δικαστικώς εναντίον των κατηγορουμένων, όπως ισχυρίζονται οι τελευταίοι. Ούτε βέβαια στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να τύχει εφαρμογής η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 367 ΠΚ, στην οποία οι κατηγορούμενοι επιχειρούν να στηρίξουν αυτοτελή ισχυρισμό, καθόσον με το συγκεκριμένο δημοσίευμα παραδίδεται σε δημόσια απολογία το πρόσωπο του εγκαλούντος ως διαιτητού, στον οποίο έχει κάνει επενδύσεις ο Ολυμπιακός κλπ και στη σκέψη βέβαια του αναγνώστη με τη λέξη επένδυση τυπώνεται ο χρηματισμός και η μεροληψία, όπως τούτο δηλώνει και ο εγκαλών, αλλά προκύπτει και από τις καταθέσεις όλων των μαρτύρων κατηγορίας, ενώ αυτό κατά τα προαναφερόμενα δεν αποτελούσε το αναγκαίο μέτρο για την πληροφόρηση του φίλαθλου αναγνωστικού κοινού για τα κακώς κείμενα της διαιτησίας αορίστως. Τέλος, όσον αφορά τον επικαλούμενο αυτοτελή ισχυρισμό του άρθρου 366 παρ. 1 ΠΚ, μένει ατιμώρητος γιατί τα όσα ισχυρίσθηκαν οι κατηγορούμενοι στηρίζονται στο αληθές, ότι δηλαδή το "πέναλτυ" ήταν αμφιλεγόμενο ως πραγματικό γεγονός, το οποίο ήταν η αφορμή του δημοσιεύματος, δεν ασκεί καμμία έννομη επιρροή στα όσα ως άνω δυσφημιστικά διέδωσαν οι κατηγορούμενοι, αφού δεν αποδείχθηκε ότι αυτά τα συγκεκριμένα ήταν αληθή. Κατ' ακολουθίαν όλων, όπως ανωτέρω προέκυψαν, αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε, ότι οι άνω κατηγορούμενοι τέλεσαν την πράξη της απλής δυσφήμισης δια του τύπου κατ' εξακολούθηση και πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι προβληθέντες αυτοτελείς ισχυρισμοί των άρθρων 367 παρ. 1 ΠΚ και 366 παρ. 1 ΠΚ και να κηρυχθούν οι κατηγορούμενοι ένοχοι της άνω πράξεως. Με τις παραδοχές αυτές, το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως, για την οποία τελικά καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τις σκέψεις με βάση τις οποίες έκανε την υπαγωγή του στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 45, 362, 366 παρ. 1 και 367 παρ. 1 του ΠΚ. Ειδικότερα, ως προς την κατά συναυτουργία τέλεση της πράξεως της απλής δυσφημήσεως από τους αναιρεσείοντες, αναφέρεται στην απόφαση ότι αυτοί, με την ιδιότητα που ο καθένας είχε στην εφημερίδα, από κοινού δημοσίευσαν το επίμαχο κείμενο, προσδιορίζοντας ακολούθως τον κοινό τους δόλο, ότι δηλαδή γνώριζαν και οι τρεις ότι τα γεγονότα που δημοσίευσαν ήταν ικανά να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος και ήθελαν να τα διαδώσουν, αφού, κατά τις παραδοχές της αποφάσεως, ο καθένας απ' αυτούς γνώριζε την ανυπαρξία σε βάρος του εγκαλούντος επιλήψιμων στοιχείων, όσον αφορά τη σχέση αυτού με την ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού και την έναντι αυτής μεροληπτική στάση του, κατά την εκτέλεση των διαιτητικών του καθηκόντων και δια του διευθύνοντος συμβούλου της εφημερίδας του ..... επιχείρησαν κατ' επανάληψη να τον αποκαταστήσουν. Τα περιστατικά αυτά ήταν αρκετά για την αιτιολογία της κατά συναυτουργία τελέσεως της πράξεως της δυσφημήσεως, χωρίς να απαιτείται περαιτέρω εξειδίκευση των ενεργειών καθενός από τους αναιρεσείοντες. Περαιτέρω, αναφορικά με τον αυτοτελή ισχυρισμό των αναιρεσειόντων για την άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεώς τους, η προσβαλλόμενη απόφαση με πληρότητα και σαφήνεια απέρριψε τον ισχυρισμό αυτόν, αφού δέχθηκε ότι η δημοσίευση των γεγονότων, που αφορούσαν το πρόσωπο του εγκαλούντος δεν έγινε από το δικαιολογημένο ενδιαφέρον τους να ενημερώσουν την κοινή γνώμη, όπως ισχυρίσθηκαν και αυτό γιατί, όπως δέχεται στη συνέχεια η απόφαση, ο τρόπος που εκδήλωσαν την υποχρέωσή τους αυτή, υπερέβαινε στη συγκεκριμένη περίπτωση το επιβαλλόμενο και αντικειμενικώς αναγκαίο μέτρο και δεν δικαιολογεί το καλόπιστο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον αυτών για την ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού. Εξάλλου, την απαιτούμενη αιτιολογία περιέχει η προσβαλλόμενη απόφαση και κατά το μέρος με το οποίο απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό των αναιρεσειόντων περί άρσεως του αξιόποινου της πράξεως της απλής δυσφημήσεως, λόγω αλήθειας των γεγονότων τα οποία ισχυρίσθηκαν σε βάρος του εγκαλούντος, αφού με πληρότητα και σαφήνεια δέχεται ότι τα αναφερόμενα στα επίμαχα δυσφημηστικά για τον τελευταίο δημοσιεύματα δεν αποδείχθηκε ότι ήταν αληθή. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ σχετικός λόγος αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής κρίσεως και της απορρίψεως των αυτοτελών ισχυρισμών από τα άρθρα 366 παρ. 1 και 367 παρ. 1 του ΠΚ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος που αποδίδεται στο Εφετείο σφάλμα περί την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου. Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος προς έρευνα λόγος αναιρέσεως, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ) και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος, όπως ορίζεται στο διατακτικό (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ).
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ  
Απορρίπτει την από 9.11.2006 αίτηση των Χ1 , Χ2 και Χ3 , για αναίρεση της υπ' αριθ. 8168/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται για τον καθένα σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ και στη δικαστική ποινή του παραστάντος ως πολιτικώς ενάγοντος Ψ1 , που ορίζεται εφάπαξ σε πεντακόσια (500) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Απριλίου 2007.
  
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ