Αριθμός 1337/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Ι. Γ. Χ., 2. Ε. συζ. Ι. Χ. το γένος Θ. Λ. και 3. Γ. Χ. του Ι., κατοίκων απάντων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κωστόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Μ. συζ. Γ. Μ., 2. Λ. Τ. του Λ., 3. Χ. συζ. Λ. Τ., 4. Σ. θυγ. Λ. Τ. και 5. Λ. Τ. του Λ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κωστόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-3-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:875/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5550/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-1-2012 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Ρουμπής ανέγνωσε την από 1-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1 και 3, 97 παρ.1, 104, 105 και 576 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, όπως το τελευταίο αυτών ισχύει μετά την τροποποίηση του με το 62 του ν. 4139/2011, καταλαμβάνοντας και τις εκκρεμείς υποθέσεις κατ' άρθρο 98 του ίδιου νόμου, συνάγονται τα ακόλουθα:1) ότι οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται στα πολιτικά δικαστήριο περιλαμβανομένου και του Αρείου Πάγου με πληρεξούσιο δικηγόροι, 2) ότι ο τελευταίος κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου πρέπει να έχει λάβει την πληρεξουσιότητα μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση της πληρεξουσιότητάς του στο ακροατήριο που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, 3) ότι εάν δεν εκπροσωπείται κάποιος διάδικος στη συζήτηση από δικηγόρο, χωρίς αυτός να αποδεικνύει την πληρεξουσιότητα του θεωρείται δικονομικώς απών, 4) ότι για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, 5) ότι όλα τα δικαστήρια εξετάζουν αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη της πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβαση της, 6) ότι στην περίπτωση που ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, την οποία πλέον αυτεπαγγέλτως εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται ότι δεν παρίσταται και κηρύσσεται άκυρη η κλήση, με βάση την οποία αυτός εμφανίζεται ότι επισπεύδει τη συζήτηση, με περαιτέρω αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή της παραπάνω αναφερομένης διάταξης του άρθρου 576 περ.1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και 7) ότι στην περίπτωση που οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και τελούν σε αναγκαστική ομοδικία ( άρθρο 76 ΚΠολΔ), αν ο Δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση και εμφανίζεται γι' αυτούς δεν έχει την πληρεξουσιότητα μερικών ή και ενός έστω από αυτούς ( αναιρεσείοντες) που επέσπευσαν τη συζήτηση, είτε αυτοί παρίστανται είτε δεν παρίστανται κατ' αυτήν, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους, αν οι αναιρεσείοντες αυτοί δεν έχουν κλητευθεί από τον αντίδικο τους ή από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση αναγκαίους ομοδίκους τους (σχ. Ολ.ΑΠ 26/2008, Απ 78/2008, ΑΠ 22/2011 και 248/2011 που εκδόθηκαν πριν την τροποποίηση της παρ. 3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ με τον ν. 4139/2011).
Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη συζήτηση της υπόθεσης που έγινε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου (17.5.2013), νόμιμη μετ' αναβολή από την αρχική ορισθείσα (19.10.2012), με εκφώνηση με τη σειρά της από το πινάκιο, ο τρίτος αναιρεσείων (Γ. Χ.), ο οποίος επέσπευσε μαζί με τους άλλους δυο (πρώτο και δεύτερη) αναιρεσείοντες τη συζήτηση της ένδικης από 26.1.2012 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5550/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών δεν παραστάθηκε νόμιμα και τούτο διότι ο παρασταθείς γι' αυτόν δικηγόρος Αθηνών Ιωάννης Κωστόπουλος δεν είχε σχετική πληρεξουσιότητα, αφού το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο από όλους τους αναιρεσείοντες υπ' αριθμ. .../15.10.2012 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Πειραιώς Μαρίας Δημητρίου Μαυρουδέα Βενιέρη αναφέρει ως δίδοντες τη σχετική πληρεξουσιότητα για παράσταση του ενώπιον τούτου μόνο τους δύο πρώτους αναιρεσείοντες (Ι. Χ. και Ε. σύζυγο Ι. Χ.). Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, ο τρίτος δεν εμφανίστηκε ενώπιον αυτού και δεν προέβη σε σχετική δήλωση παροχής της πληρεξουσιότητας από τον προαναφερόμενο δικηγόρο, που παρέστη και γι' αυτόν στερούμενος όμως της προς τούτο πληρεξουσιότητας Ακόμα κανένας από τους λοιπούς διαδίκους (είτε τους δυο πρώτους αναιρεσείοντες είτε τους αναιρεσιβλήτους) δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει σχετική έκθεση επίδοσης της κλήσης του τρίτου αναιρεσείοντος για εμφάνιση ενώπιον του δικαστηρίου που έγινε η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Τέλος, από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και της ένδικης αγωγής των αναιρεσειόντων, προκύπτει ότι αυτοί στην κρινόμενη υπόθεση είναι ενάγοντες που τελούν σε αναγκαστική ομοδικία, καθόσον είναι συγκύριοι χωριστών ιδιοκτησιών στην ίδια οικοδομή ή επικαρπωτές ο ένας (ο πρώτος αυτών) και ψιλός κύριος ο άλλος (ο τρίτος αυτών), χωριστής ιδιοκτησίας στην ίδια οικοδομή και ζητούν την δικαστική προστασία τους λόγω του αποκλεισμού τους από τους αντιδίκους τους συγκυρίους άλλων ιδιοκτησιών στην ίδια οικοδομή, από τη χρήση κοινοχρήστων μερών της αυτής οικοδομής, που έχει υπαχθεί στις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, με την αυθαίρετη επέμβαση σ' αυτά , δηλονότι πρόκειται περί διαφοράς που επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση (άρθρο 76 παρ.1 περ. Α' ΚΠολΔ, 1113 έως 1117 και 1173 ΑΚ).
Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση επί της από 26 Ιανουαρίου 2012 αίτησης των Ι. Χ., Ε. συζύγου Ι. Χ. και Γ. Χ. του Ι., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5550/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ