Αριθμός 1448/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποιν. Τμήμα - (σε συμβούλιο) 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Δήμητρα Μπουρνάκα και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 15 και 22 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως Αθανασίου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελεύς) και του Γραμματέως Γερασίμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου (όνομα) O. (επώνυμο) C. του A. και της H. N., γεν. την 2-8-1966 στην Αλγερία και ήδη κρατουμένου Φυλακών Κομοτηνής, που παραστάθηκε με την πληρεξουσία δικηγόρο του Αθανασία Ναλμπάντη, κατά της υπ' αριθμ. 11/25-7-2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. 
Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με την υπ' αριθμ. 11/25-7-2013 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Αλγερίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό 219 και ημερομηνία 26 Ιουλίου 2013 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν και ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θράκης και καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 932/13.
Προκειμένης συζητήσεως 
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και την πληρεξουσία δικηγόρο του που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και κατ'ουσία, η από 26-7-2013 και με αριθμό 219 έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου, κατά της υπ'αριθμ. 11/25-7-2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατ'άρθρο 451 παρ.1 Κ.Π.Δ. κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στoν εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, με σύνταξη εφέσεως από το γραμματέα εφετών, στην οποία, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.
Συνεπώς η κρινομένη υπ'αριθμ. 219/26 Ιουλίου 2013 έφεση του εκζητουμένου C. O. του A. και της N., Αλγερινού υπηκόου κατά της υπ' αριθμ. 11/25 Ιουλίου 2012 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με την οποίαν αυτό εγνωμοδότησεν υπέρ της εκδόσεώς του στις αρχές της Αλγερίας, ασκηθείσα νομοτύπως και εμπροθέσμως ενώπιον του αρμοδίου γραμματέως του Εφετείου Θράκης, πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω. Εκ των διατάξεων των άρθρων 474 παρ.2 και 502 παρ.2 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίον έχει την εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνο των μερών της πρωτοδίκου αποφάσεως, στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως. Τουτ' αυτό ισχύει και επί του ενδίκου μέσον της εφέσεως ενώπιον του κατά τα άνω, κατ'άρθρο 451 παρ.1 ΚΠΔ, αρμοδίου τμήματος του Αρείου Πάγου εναντίον της περί εκδόσεως αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών. Επομένως η υπό κρίση έφεση θα εξετασθεί μόνον ως προς το βάσιμο των δι'αυτής προβαλλομένων λόγων.
Κατά το άρθρο 436 ΚΠΔ παρ.1 "Αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών, ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων" και παρ.2 " Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται, ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση". Περαιτέρω κατά την καθιερουμένη και υπό των διατάξεων των άρθρων 443 και 450 Κ.Π.Δ. αρχή της ειδικότητος, η έκδοση γίνεται για έγκλημα ειδικώς οριζόμενο τόσο στην αίτηση όσο και στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση και όχι για άλλη πράξη, ήτοι για άλλη πράξη, διάφορο της αναφερομένης στην αίτηση κατά τα συγκροτούντα την υπόσταση αυτής στοιχεία. Εντεύθεν και είναι επιβεβλημένο τα εγκλήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση να καθορίζονται σαφώς και με συγκεκριμένο τρόπο στην αίτηση του αιτούντος μέρους και στην αντίστοιχη διωκτική πράξη (ένταλμα συλλήψεως ή εκτελεστή καταδικαστική απόφαση) και δη απαιτείται περιγραφή των περιστάσεων τελέσεως των εγκλημάτων αυτών, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τελέσεως, καθώς και η μορφή της συμμετοχής του εκζητουμένου στις αξιόποινες πράξεις. Με την αρχή της ειδικότητος, η οποία θεωρείται γενικώς ανεγνωρισμένος κανών του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εκδόσεως περιορίζεται η κυριαρχική εξουσία του εκζητήσαντος κράτους και ειδικότερα το κράτος το οποίο ζητεί την έκδοση δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις προγενέστερες της παραδόσεως, άλλες από εκείνες για τις οποίες διετάχθη η έκδοση, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Ούτως η αρχή της ειδικότητος θεμελιώνεται στην κυριαρχία του εκδίδοντος κράτους και συνδέεται με το συμφέρον του να μη διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικούς σκοπούς. Αν το εκζητούν κράτος ηδύνατο να διώξει τον εκδοθέντα και για πράξεις άλλες από εκείνες για τις οποίες εξεδόθη, η καταστρατήγηση των περιορισμών της εκδόσεως και κυρίως της μη διώξεως για πολιτικά εγκλήματα θα ήτο ευχερής. Αλλά και πέραν αυτών η αρχή της ειδικότητος εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των αρχών της διπλής εγκληματικότητος και της αμοιβαιότητος κατά τις οποίες η έκδοση επιτρέπεται μόνο για εκείνες τις πράξεις που είναι αξιόποινες και κατά το δίκαιο του εκδίδοντος κράτους? διότι άλλως, αν δηλαδή το κράτος που επέτυχε την έκδοση μπορούσε να δικάζει ανεξέλεγκτα και για πράξεις μη καλυπτόμενες από την τελευταία, οι ανωτέρω αρχές θα μπορούσαν ευχερώς να περιγραφούν και να καταστούν γράμμα κενό περιεχομένου. Εξάλλου η υποχρέωση για εξειδίκευση και συγκεκριμενοποίηση ως και ακριβή καθορισμό της διωκομένης πράξεως για την έκδοση θεμελιώνεται και από τις ηυξημένης τυπικής ισχύος και έχουσες υπερνομοθετική ισχύ ( αρθρ. 28 παρ. 1 του Συντάγματος ) διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών ( Ε.Σ.Δ.Α. ) και ειδικότερα με το άρθρο 6 παρ. 3 αυτής (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και ειδικότερα δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί με λεπτομέρεια τη φύση και το λόγο της εναντίον του κατηγορίας), καθώς και το άρθρο 14 παρ. 3 περ. α' του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθη από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και εκυρώθη από την Ελλάδα με το Ν. 2462/1997. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη που έχουν κυρώσει τα ως άνω κείμενα, στο μέτρο που αυτοπεριορίζονται στην ποινική τους εξουσία, υποχρεούνται όχι μόνο να μην αγνοούν αλλά και να εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές.
Στην προκειμένη περίπτωση από όλα τα έγγραφα που προσκομίζονται από το κράτος που υποβάλλει την αίτηση εκδόσεως και τον εκζητούμενο και υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβαθμίου δίκης, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσεν ο εκκαλών-εκζητούμενος κατά την συζήτηση της υποθέσεως και η πληρεξουσία δικηγόρος του τόσο προφορικώς όσο και δια του υποβληθέντος υπομνήματος προέκυψαν τα εξής: Με την υπ'αριθμ. 065/CAB/ΑΑΑ/13/9-7-2013 ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Αλγερίας στην Αθήνα, η οποία διεβιβάσθη με το Α.Π.Φ. 682/1516/ΑΣ 2107/12-7-2013 έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπεβλήθη το υπ'αριθμ. 2319 (Μ.J./13) από 16/6/2013 αίτημα του Γραφείου Γενικού Εισαγγελέα του Εφετείου Αλγερίου, με το οποίο εζητήθη η έκδοση στις Αρχές της Αλγερίας του Υπηκόου Αλγερίας, επών. C. (όν) O. του A. και της H. N., γεννηθέντος την 2-8-1966 στην Αλγερία, αίτημα κατά το οποίο, προσκομιζόμενο σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, "κατηγορείται για επίθεση με σκοπό τη δολοφονία και την καταστροφή, συμμετοχή σε συμμορία, συνομωσία κατά των κυβερνητικών αρχών και προδοσία, πράξεις που προβλέπονται και τιμωρούνται από τα άρθρα 7 παρ.3/1 και 87 παρ.6 του Ποινικού Νόμου". Το αίτημα αυτό το οποίο διεβιβάσθη εις την Εισαγγελία Εφετών Θράκης, δια του υπ'αριθμ.πρωτ.64886 ΦΕΑ 1466/15-7-2013 εγγράφου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπεβλήθη μετά την έκδοση την 25 Ιουλίου 1994 του υπ'αριθμ. δίωξης 807/94 και αριθμ. προκαταρκτικής εξέτασης 20/94, εντάλματος σύλληψης του 3ου Γραφείου Ανακριτή Δικαστή του Δικαστηρίου Sidi M' Hamed (Αλγέρι) εις βάρος του εκζητουμένου με το οποίο διώκεται ούτος και κρατείται ήδη στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, δυνάμει της υπ'αριθμ. πρωτ. Β' έκδ. 53 ΦΑΚ 12/2013/7-6-2013 εντολής προσωρινής κράτησης του Εισαγγελέως Εφετών Θράκης. Σύμφωνα με το άνω ένταλμα, προσκομιζόμενο σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα: " Η προκαταρκτική δικαστική εξέταση απεκάλυψε την ύπαρξη συνεκτικών αποδείξεων οι οποίες εμπλέκουν τον C. O. σε εγκληματικές ενέργειες τρομοκρατίας που συνάδουν με τη συμμετοχή σε ένοπλη οργάνωση με σκοπό την συνωμοσία κατά της ασφάλειας και της ευστάθειας των κυβερνητικών θεσμών.
Ο προαναφερθείς Τ. Ο. ο οποίος διαφεύγει από την Αλγερινή Δικαιοσύνη και διέφυγε παράνομα από την Αλγερινή Επικράτεια, κατηγορείται για τα παρακάτω: Συμμετοχή σε ένοπλη συμμορία και συνωμοσία κατά της ασφάλειας της κυβέρνησης και απειλή κατά της ευστάθειας των θεσμών της σύμφωνα με τα ακόλουθα στοιχεία: Ο αναφερόμενος έγινε μέλος της οργάνωσης με την επωνυμία "Ενωτική Κίνηση για την Υπεράσπιση της Λαϊκής Επιλογής" και ενεργοποιήθηκε στην οργάνωση αυτή ως υπεύθυνος επικοινωνίας και συντονισμού μεταξύ της οργάνωσης και λοιπών ενόπλων ομάδων που δραστηριοποιούντο στην Αλγερία.
Ο αναφερόμενος μετακινήθηκε στην Γερμανία παρανόμως, όπου τοποθετήθηκε υπό τις διαταγές του Λ. Τ., εξέχοντος στελέχους της οργάνωσης ο οποίος υποστήριζε τις ένοπλες ομάδες στην Αλγερία από Ευρωπαϊκές χώρες με διάφορους τρόπους, όπως χρήματα, όπλα και τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό.
Ο αναφερόμενος ενεπλάκη σε επιχειρήσεις μεταφοράς όπλων για τρομοκρατικές ομάδες στην Αλγερία μέσω των συνόρων Αλγερίας-Μαρόκου, όπου συνελήφθη επ' αυτοφώρω το 1994 από τις Μαροκινές Υπηρεσίες Ασφάλειας.
Ο αναφερόμενος Τ. Ο. καταδικάστηκε για τα παραπάνω με δικαστική απόφαση 428/1997 εκδοθείσα ερήμην από το Ποινικό Εφετείο του Αλγερίου στο Αλγέρι στις 15.11.1997 σε ποινή φυλάκισης 20 ετών. Επίσης θα πρέπει να καταδείξουμε ότι σύμφωνα με την Αλγερινή νομοθεσία, η ανωτέρω απόφαση θα καταστεί άκυρη και θα δικαστεί εκ νέου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 826 του κώδικα ποινικής δικονομίας, σε περίπτωση έκδοσής του". Περαιτέρω εις το από 4/6/2013 υπ'αριθμ.πρωτ. 557150 ΕΑ-40775/13/11ΕΤ) τηλεομοιοτυπικό σήμα του 4ου Τμήματος Διεθνών οργανισμών Interpol Ελλάδος του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη και εις το υπ'αριθμ. 64886 ΦΕΑ 1466/15.7.2013 έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης προς την Εισαγγελία Εφετών Θράκης αναφέρεται ότι ο ανωτέρω διώκεται "προκειμένου να δικασθεί για α) ανθρωποκτονία εκ προθέσεως β) οπλοφορία με σκοπό την αποσταθεροποίηση του κράτους για τις οποίες προβλέπεται μέγιστη ποινή είκοσι (20) ετών σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 7 παρ.3/1 και 87 παρ.6 του Ποινικού Κώδικα της Αλγερίας ...", ενώ εις το από 9/2/2003 σήμα της Interpol Aλγερίας προς άπαντα τα εθνικά Κεντρικά γραφεία Inerpol, ως περίληψη της υποθέσεως που αφορά τον άνω εκζητούμενο αναφέρεται μετά τ'αυτά ως αμέσως ανωτέρω αδικήματα, ότι: "Αυτό το στοιχείο είναι δυνατά συνδεδεμένο με την ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση του M. M.. Αυτός συμμετείχε με την οργάνωσή του στην εισαγωγή όπλων για τον πόλεμο, μέσω Μαρόκου σε συνεργασία με τους Μαροκινούς, με σκοπό να σπείρουν τον τρόμο, τον θάνατο και τον φόβο στην Αλγερία". Με τα δεδομένα αυτά είναι φανερό ότι δεν υπάρχει ο επιβαλλόμενος από τις ρηθείσες διατάξεις ακριβής, σαφής και ορισμένος καθορισμός των αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου, αλλ'αντιθέτως ο προσδιορισμός των, εις όλα τα αναφερθέντα έγγραφα γίνεται κατά τρόπον ασαφή και αόριστο ως και κατά τρόπο διάφορον εις ένα έκαστον αυτών. Ειδικότερον δεν αναφέρονται τα εγκλήματα ειδικώς και συγκεκριμένως για τα οποία ζητείται η έκδοση, οι ακριβείς περιστάσεις τελέσεως αυτών, ο συγκεκριμένος τόπος και ο χρόνος της τελέσεως ενός εκάστου, κρίσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμό της ταυτότητός των, προς δε η ορισμένη και λεπτομερής μορφή της συμμετοχικής δράσεως του εκζητουμένου εις αυτά. Η αοριστία αυτή, η οποία δεν έχει αρθεί από τα μέχρι σήμερα προσκομισθέντα έγγραφα, κωλύει την αιτουμένη έκδοση και παραβιάζει την αρχή της ειδικότητος, ώστε, λαμβανομένου υπ'όψη και του ότι ο ον η έκδοση αφορά, ο οποίος, σημειωτέον, έχει αναγνωρισθεί ως πρόσφυγας από την 'Υπατη Αρμοστεία των Ενωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες, τουλάχιστον μέχρι της 28-4-2005 (βλ. το από 29-3-2005 έγγραφο της ως άνω αρχής), ισχυρίζεται ότι ανήκει στο Ισλαμικό κόμμα, και υπάρχει κίνδυνος να διωχθεί από το κράτος της Αλγερίας για πράξεις άλλες από εκείνες για τις οποίες ζητείται η έκδοσή του και δη για τους επικαλουμένους πολιτικούς λόγους και εφ'όσον κατεδικάσθη ερήμην καθ'ον χρόνο από το έτος 1994 και επί μία δεκαετία ευρίσκετο στις φυλακές του Μαρόκου. Επομένως οι σχετικοί λόγοι της εφέσεως, πρώτος και τρίτος, με τους οποίους παραπονείται ο εκκαλών, ότι κατά παράβαση της αρχής της ειδικότητος εσφαλμένως το Συμβούλιο Εφετών Θράκης εγνωμοδότησεν υπέρ της εκδόσεώς του, δεχθέν ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις εκδόσεώς του είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί μετά ταύτα δε, και παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων της εφέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή αυτή και αφού εξαφανισθεί η προσβαλλομένη δι'αυτής απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, το παρόν Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει κατά της εκδόσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Δέχεται κατά τύπους και κατ'ουσίαν την υπ'αριθμ. 219/2013 έφεση του εκζητουμένου C. O. του A. και της N., κατά της υπ'αριθμ. 11/25.7.2013 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Εξαφανίζει την απόφαση αυτή.
Γνωμοδοτεί ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στις αρχές της Αλγερίας ο ανωτέρω, γεννηθείς την 2/8/1966 στην Αλγερία, υπήκοος Αλγερίας, που διώκεται με το υπ'αριθμ. 807/94 και αριθμ. προκαταρκτικής εξέτασης 20/94 ένταλμα σύλληψης του 3ου Γραφείου Ανακριτή Δικαστή του Δικαστηρίου Sidi M' Hamed (Αλγέρι).
Αίρει την προσωρινή κράτηση του ανωτέρω. Και 
Διατάσσει την απόλυσή του από το Γενικό Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, εφ'όσον δεν κρατείται δι'άλλην αιτίαν.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2013.
Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίασή του στις 22 Νοεμβρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ