ΑΡΙΘΜΟΣ 595/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων 1.Α. Σ. του Ε., κατοίκου ... που δεν παρέστη και 2.Α. Δ. του Β., κατοίκου ... που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2673/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 7 Μαΐου 2012 και 9 Μαΐου 2012 αιτήσεις τους, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 641/2012.
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να απορριφθούν ως ανυποστήρικτες οι προκείμενες αιτήσεις,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Α. Επί της δηλώσεως αναιρέσεως από 7/5/2012 του Α. Σ.
1. Κατά το άρθρο 513 παρ.1 εδ.γ' Κ.Π.Δ., ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166. Κατά το άρθρο 514 εδ. α' του ιδίου Κώδικος, εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται. 2. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία 16 Αυγούστου 2012 αποδεικτό επιδόσεως του …Επιμελητού Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ο αναιρεσείων εκλητεύθη από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα, για να εμφανισθεί στη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της αποφάσεως αυτής, πλην όμως δεν ενεφανίσθη κατ' αυτήν και την εκφώνηση της υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπειαν η υπό κρίση δήλωση αναιρέσεως (συνεκδικαζομένη με την ως κατωτέρω από 9/5/2012 αναίρεση του Α. Δ. λόγω της μεταξύ των συναφείας) πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 Κ.Π.Δ.).
Β. Επί της δηλώσεως αναιρέσεως από 9/5/2012 του Α. Δ..
Κατ' άρθρον 155 παρ.1 Κ.Π.Δ. "Η επίδοση γίνεται με παράδοση του εγγράφου στα χέρια του ενδιαφερομένου από ποινικό ή δικαστικό επιμελητή ή, σε περίπτωση που δεν υπάρχουν, από όργανο της δημόσιας δύναμης ή από τον πρόεδρο ή το γραμματέα της κοινότητας ή τον υπάλληλο του Δήμου ο οποίος έχει οριστεί για το σκοπό αυτόν με απόφαση του Δημάρχου. Αν αυτός που κάνει την επίδοση δεν βρίσκει τον ενδιαφερόμενο στον τόπο της διαμονής ή της κατοικίας του ... εγχειρίζει το έγγραφο σε κάποιον από εκείνους που, έστω και προφορικά, διαμένουν μαζί του ή στους οικείους βοηθούς του ...", κατά δε το άρθρο 166 παρ.1 ιδίου Κώδικος "Για την επίδοση που ενεργείται σύμφωνα με τα άρθρα 155-158, εκείνος που την ενεργεί οφείλει να συντάξει αποδεικτικό, στο τόπο όπου αυτή γίνεται. Στο αποδεικτικό, με ποινή ακυρότητος της επίδοσης σημειώνεται ο τόπος, το έτος, ο μήνας, η ημέρα ... ως και το ονοματεπώνυμο του προσώπου στο οποίο παραδόθηκε το έγγραφο, υπογράφεται δε το αποδεικτικό από το πρόσωπο αυτό και εκείνον που ενεργεί την επίδοση" και παρ.2 "Αυτός που επιδίδει οφείλει επίσης σε κάθε περίπτωση να σημειώσει στο έγγραφο τη χρονολογία και τον τόπο της επίδοσης, καθώς και το πρόσωπο στο οποίο παραδόθηκε, και να υπογράψει τη σχετική σημείωση". Κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως αυτός που επιδίδει οφείλει να σημειώσει στο συνταχθέν υπ' αυτού αποδεικτικό επιδόσεως το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητά του, ως υπογραφή νοείται η ιδιόχειρη γραφή του ονόματος και του επωνύμου, χωρίς να αποκλείεται η συγκοπή συλλαβών, εφ' όσον αυτή συνηθίζεται από τον υπογράφοντα, και χωρίς να αποκλείεται η υπογραφή να τεθεί χωρίς αναγραφή ονοματεπωνύμου, δεν μεταπίπτει σε απλή μονογραφή και δεν αποκλείει την διακρίβωση της ταυτότητός του. Η έλλειψη της υπογραφής, υπό την άνω μορφή της σημειώσεως του ονόματος και του επωνύμου του προσώπου που ενήργησε την επίδοση του εγγράφου στο συνταχθέν υπ' αυτού αποδεικτικό κάτωθι της λέξεως "ο επιδόσας", καθιστά τούτο άκυρο με εντεύθεν συνέπεια την ακυρότητα της επιδόσεως (μόνο) εφ' όσον εις άλλο σημείο του αποδεικτικού επιδόσεως δεν αναγράφεται το ονοματεπώνυμο και η ιδιότητα του οργάνου ή αναγράφεται μεν το ονοματεπώνυμο, δεν αναγράφεται όμως η ιδιότης αυτού (οργάνου) και δημιουργείται αμφιβολία περί της ταυτότητος και της ιδιότητος του επιδίδοντος οργάνου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία 24 Οκτωβρίου 2012 αποδεικτικό επιδόσεως προς τον (έτερον) αναιρεσείοντα Α. Δ. του Β., ούτος εκλήθη για την εις τον αρχή της παρούσης αναφερομένη δικάσιμο (για) να υποστηρίξει την από 9/5/2012 δήλωση αναιρέσεώς του, κατά της υπ' αριθμ. 2673/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, (επιδοθείσα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 14/5/2012), με παράδοση της σχετικής κλήσεως εις τον σύνοικον ενήλικο πατέρα του Β. Δ. Όμως εις το άνω αποδεικτικόν επιδόσεως αναγράφεται ως επιδόσασα απλώς η Σ. Α. και ουδέν άλλο, και η οποία υπέγραψε στην οικεία θέση με μονογραφή, πουθενά όμως εις το αποδεικτικό δεν αναγράφεται η ιδιότης της επιδούσης ή η υπηρεσία της, ώστε δημιουργείται αμφιβολία περί της ταυτότητός της και της ιδιότητός της, εντεύθεν δε η άνω επίδοση προς τον αναιρεσείοντα Α. Δ. δεν είναι έγκυρη. Αυτά, πέραν του ότι ο Α. Δ. καλείται προς συζήτηση της από "7/5/2012" αναιρέσεώς του αντί του ορθού της από "9/5/2012" τοιαύτης ως και του ότι ως εκ περισσού επεδόθη η σχετική κλήση στον αντίκλητό του Δημήτριο Κάππο, αφού επεδόθη εις τον σύνοικον πατέρα του, κατά τα' άνω και όχι δια θυροκολλήσεως. Μετά ταύτα, εφ' όσον ούτος δεν ενεφανίσθη ενώπιον του ακροατηρίου του Αρείου Πάγου, το Δικαστήριο (αυτό) πρέπει να κηρύξει απαράδεκτη την συζήτηση της αναιρέσεώς του.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 7/5/2012 δήλωση του Α. Σ. του Ε. επιδοθείσα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 8/5/2012, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2.673/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει αυτόν στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250).
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 9/5/2012 δηλώσεως του Α. Δ. του Β., επιδοθείσης στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 14/5/2012, για αναίρεση της αυτής υπ' αριθμ. 2.673/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Απριλίου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ