Αριθμός 59/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2012, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Γ. Α. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ.1458/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. 
Το Τριμελές Εφετείο Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Φεβρουαρίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 325/2012.
Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου - Βασιλοπούλου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη με αριθμό και ημερομηνία 80/21-3-2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω στο Δικαστήριό Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 525.1 περ.2, 527.1 και 3 και 528 ΚΠΔ, την από 2.2.2012 αίτηση του Γ. Σ. Α., κατοίκου ..., με την οποία ζητά την επανάληψη προς το συμφέρον του της διαδικασίας πού περατώθηκε με την υπ' αριθ. 1458/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, με την οποία καταδικάσθηκε σε φυλάκιση δώδεκα (12) μηνών, μετατραπείσα προς πέντε (5) € την ημέρα για πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση και εκθέτω τα εξής: Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ. η ποινική διαδικασία, που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται στο ως άνω άρθρο και όταν, μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, καθιστούν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής νέα γεγονότα ή αποδείξεις θεωρούνται εκείνες, οι οποίες, ασχέτως του αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες σ' αυτούς, την κρίση του δε αυτή το επιλαμβανόμενο της αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας δικαστήριο σχηματίζει από την έρευνα των πρακτικών της προηγουμένης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορούν να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις μαρτύρων ή και νεώτερες των προηγουμένως εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες μόνες τους ή σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά, αντιθέτως, ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, καθώς και εκείνα, με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλομένης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό, αφού η επανάληψη της διαδικασίας, ως στρεφόμενη εναντίον αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (Α.Π. 127/2001 Π.Χ. ΝΑ'896, ΑΠ 1269/2001 ΠΧ ΝΒ' 50). 
Στην κρινόμενη υπόθεση, η υπ' αριθ. 1458/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, η οποία εκδόθηκε κατ' έφεση της υπ' αριθ. 603/2008 όμοιας του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου, είναι αμετάκλητη, όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 171/12 πιστοποιητικό της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Με την υπ' αριθ. 1458/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας καταδικάσθηκε για την προαναφερόμενη αξιόποινη πράξη, που συνίσταται στο ότι:Στο Ηράκλειο, στις 29.8.2003, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, κατήρτισε πλαστά έγγραφα, με σκοπό να παραπλανήσει με την χρήση τους άλλον, σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, στην συνέχεια δε έκανε χρήση αυτών. Συγκεκριμένα υπέβαλε αίτηση προς την Λαϊκή Τράπεζα Α.Ε. για χορήγηση συνολικής πίστωσης μέχρι του ποσού των 35.200 ευρώ που προοριζόταν για αγορά αυτοκινήτου από τον Κ. Γ., ο οποίος διατηρεί επιχείρηση εμπορίας αυτοκινήτων, στην αίτηση δε αυτή και θέση "ο εγγυητής" έθεσε αυθαίρετα, χωρίς κανένα δικαίωμα και κατ' απομίμηση, την υπογραφή του εγκαλούντος πατρός του Σ. Α. του Γ.. Το ίδιο δε έπραξε και κατά την υπογραφή της σύμβασης αγοραπωλησίας χρηματοδοτήσεως οχήματος, στην οποία έθεσε ως "εγγυητής" αυθαίρετα και κατ' απομίμηση την υπογραφή του ιδίου εγκαλούντος. Στην συνέχεια, έκανε χρήση των πλαστών αυτών εγγράφων, αφού τα προσκόμισε μέσω του Κ. Γ. στην ανωτέρω τράπεζα για την χορήγηση του αιτηθέντος δανείου. Στις πράξεις αυτές προέβη για να παραπλανήσει τους αρμόδιους υπαλλήλους της Λαϊκής Τράπεζας, ότι δήθεν εγγυητής και ως εκ τούτου συνυπεύθυνος για την καταβολή του ποσού του δανείου ήταν και ο εγκαλών. Το Δικαστήριο, στην καταδικαστική για τον αιτούντα κρίση του, κατέληξε με βάση, τόσο τα πρακτικά της πρωτόδικης απόφασης, όσο και τα έγγραφα της δικογραφίας που ανέγνωσε, αλλά και την απολογία του αιτούντα. Ο αιτών, με την υπό κρίση αίτηση, υποστηρίζει, ότι ο πατέρας του και εγκαλών Σ. Α. είχε πράγματι υπογράψει ως εγγυητής την αίτηση προς την Λαϊκή Τράπεζα για την χορήγηση συνολικής πίστωσης μέχρι του ποσού των 35.220 € και επειδή το έτος 2005 επήλθε ρήξη στις σχέσεις τους, εκείνος στράφηκε εναντίον του αιτούντα και του Γ. Κ., ότι είχε λησμονήσει ότι είχε υπογράψει και πάλι στην Λαϊκή Τράπεζα για την χορήγηση πίστωσης ύψους 30.000 € και ότι αυτό το είχε αναφέρει στο Δικαστήριο. Αυτά τα περιστατικά, όπως αναφέρει ο αιτών στην υπό κρίση αίτηση, ο εγκαλών είχε πρόθεση να τα καταθέσει στο κατ' έφεση δικαστήριο, αλλά καθ' υπόδειξη του δικηγόρου του, δεν προσήλθε στο δικαστήριο, επειδή η εκδίκαση της υπόθεσης θα αναβαλλόταν. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του αυτών, ο αιτών προσάγει και επικαλείται την υπ'αριθ. .../26.10.2011 ένορκη βεβαίωση του πατέρα του Σ. Α. ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ηρακλείου Βασιλείας Βασιλάκη-Σιφάκη, όπου καταθέτει τα εξής: "Με τον γιο μου Γ. Α., για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τις είχα βάλει εγώ και δεν τις είχε πλαστογραφήσει κανένας" (βλ. σελ 3-4 αίτησης). Επί πλέον προσάγει και επικαλείται την 12.6.2008 έκθεση γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης του Δικαστικού Γραφολόγου Ι. Σ., η οποία όμως αφορά άλλη, μεταξύ τους, υπόθεση και όχι την επίδικη. Σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν, συνάγεται, ότι ανεξάρτητα με το αν τα στοιχεία που επικαλείται ο αιτών είναι ή όχι "νέα", δεδομένου, ότι ο ισχυρισμός του ότι ο εγκαλών πατέρας του είχε πρόθεση να καταθέσει στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης τα όσα κατέθεσε ενόρκως ενώπιον της πιο πάνω Συμβολαιογράφου, αλλά απετράπη από τον δικηγόρο του, επειδή η εκδίκαση της υπόθεσης θα οδηγείτο προς αναβολή, γεγονός όμως που δεν επαληθεύεται από την επισκόπηση των πρακτικών της υπ' αριθ. 1458/2011 απόφασης, αφού ο αιτών δεν υπέβαλε τέτοιο αίτημα προς το δικαστήριο, κάθε άλλο παρά πειστικός είναι, προβάλλεται δε μετά την παρέλευση οκταετίας και πλέον μετά την τέλεση της πράξης για την οποία κηρύχθηκε ένοχος. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα. 
1ΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: α) Να απορριφθεί η από 2.2.2012 αίτηση του Γ. Σ. Α., κατοίκου ..., για επανάληψη της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την υπ' αριθ. 1458/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης και β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντα. Αθήνα 19.3.2012 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σταύρος Μαντακιοζίδης" 
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 525§1 περ. 2 ΚΠοινΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν ύστερα από την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είναι προσκομισθεί προηγουμένως, έκαναν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είναι εκείνες, οι οποίες δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως περί επαναλήψεως διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή και νεότερες καταθέσεις συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου ή νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία τα οποία διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και ότι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος, καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Περαιτέρω, κατά την παράγραφο 1 περ. 3 του ίδιου ως άνω άρθρου, ή ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται επίσης, αν βεβαιωθεί ότι, άσκησαν ουσιώδη επιρροή στην καταδίκη του κατηγορουμένου μεταξύ άλλων και ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων." ανάκληση, ωστόσο, της καταθέσεως μάρτυρα δεν αποτελεί αμάχητο λογικό τεκμήριο περί του ότι η παλαιά κατάθεση είναι ψευδής, διότι οι ανακλήσεις αυτές είναι προδήλως αναξιόπιστες και δεν καθιστούν φανερή την αθωότητα του κατηγορουμένου. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως, ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές, που την εξέδωσαν, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, στρεφόμενη κατά αμετάκλητης δικαστικής αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά έκτακτη διαδικασία.
Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 2-2-2012 αίτηση για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την 1458/2011 αμετάκλητη δικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, με την οποία ο αιτών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως 12 μηνών για τις αξιόποινες πράξεις της πλαστογραφίας και χρήση πλαστού κατ' εξακολούθηση, η οποία στηρίζεται σε νέες αποδείξεις, που κατά τον αιτούντα αποκαλύφθηκαν μετά την καταδίκη του, από τις οποίες κατά το περιεχόμενο της αιτήσεως, καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος για τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε, είναι νόμιμη σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη, νομίμως δε και εμπροθέσμως κλητευθέντος του αιτούντος να παραστεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (Σε Συμβούλιο), όπως προκύπτει από το 1.5.2012 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχ/κος Α' Α.Τ. Ηρακλείου ..., παραδεκτώς δε εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε συμβούλιο) κατά τις διατάξεις των άρθρων 527§3 και 528§1 ΚΠΔ και πρέπει να εξεταστεί κατ' ουσίαν. Όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των περιεχομένων στην δικογραφία εγγράφων το Τριμελές Εφετείο Κρήτης με την 1458/2011 απόφασή του, που κατέστη αμετάκλητη, όπως προκύπτει από το 171/2012 πιστοποιητικό, της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου σε συνδυασμό και με την από 14-2-2012 βεβαίωση του Γραμματέα του Εφετείου Κρήτης, κήρυξε ένοχο τον αιτούντα και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως 12 μηνών για την αναφερόμενη στο διατακτικό πράξη και ειδικότερα ότι: στο Ηράκλειο, στις 29-8-2003 ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτηση προς τη Λαϊκή Τράπεζα Α.Ε. για χορήγηση συνολικής πίστωσης μέχρι του ποσού των 35.220 ευρώ που προοριζόταν για αγορά αυτοκινήτου (με παρακράτηση της κυριότητάς του από τον πωλητή μέχρι την αποπληρωμή του τιμήματος) από τον Γ. Κ., ο οποίος διατηρεί επιχείρηση εμπορίας αυτοκινήτων, στην αίτηση δε αυτή και στη θέση "εγγυητής" έθεσε αυθαίρετα, χωρίς κανένα δικαίωμα και κατ' απομίμηση την απογραφή του εγκαλούντος πατρός του Σ. Α. του Γ.. Το ίδιο δε έπραξε και κατά την υπογραφή της σύμβασης αγοραπωλησίας - χρηματοδοτήσεως οχήματος στην οποία έθεσε ως "εγγυητής" αυθαίρετα και κατ' απομίμηση την υπογραφή του ιδίου του εγκαλούντος. Στη συνέχεια έκανε χρήση των πλαστών αυτών εγγράφων, αφού τα προσκόμισε μέσω του Κ. Γ. στην ανωτέρω τράπεζα για την χορήγηση του αιτηθέντος δανείου. Στις πράξεις του αυτές προέβη για να παραπλανήσει τους αρμόδιους υπαλλήλους της Λαϊκής Τράπεζας ότι δήθεν εγγυητής και ως εκ τούτου συνυπεύθυνος για την καταβολή του ποσού του δανείου ήταν ο εγκαλών". Ήδη ο αιτών επικαλείται και προσκομίζει ως νέα στοιχεία, από τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, καθίσταται φανερή η αθωότητά του για την πράξη για την οποία αυτός καταδικάστηκε άδικα: 1) την με αριθμό .../26-10-2011 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμ/φου Ηρακλείου Κρήτης Βασιλείας Γ. Σ. Α. και 2) την από 12-6-2008 έκθεση γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης του Δικαστικού Γραφολόγου Ι. Σ.. Από την εκτίμηση των ως άνω εγγράφων δεν καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε. Ειδικότερα όσον αφορά το περιεχόμενο της ως άνω ενόρκου βεβαιώσεως αναφέρονται σ' αυτή κατά τα ουσιώδη στοιχεία της τα εξής: "Με το γυιό μου Γ. Α. για μεγάλο χρονικό διάστημα 5 ετών δεν είχαμε καλές σχέσεις. Αφού λοιπόν καθίσαμε σαν οικογένεια να κουβεντιάσουμε και δώσαμε εξηγήσεις ο ένας στον άλλο κατάλαβα ότι κακώς νόμιζα όλο τον καιρό ότι ο γυιός μου Γ. Α. είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή μου. Στην πραγματικότητα είχα βάλει αμέτρητες υπογραφές για εμένα το γιο μου και για το μαγαζί που εργαζόμασταν και κάπου μπερδεύτηκα ... . Δεν θυμήθηκα όμως ότι είχα υπογράψει και για την επέκταση του ποσού στις 100.000 Ευρώ. Ο θυμός μου με το γυιό μου εκείνη την περίοδο με έκανε να πεισμώσω. ... Στο δικαστήριο που έγινε στις 29 Ιουνίου 2011 είχα σκοπό να πάω και να αποδείξω στους δικαστές ότι ο γιος μου δεν είναι πλαστογράφος και δεν έχει πλαστογραφήσει καμιά υπογραφή μου, όμως ο δικηγόρος μας μου είπε να μην πάμε γιατί η υπόθεση θα έπαιρνε αναβολή. Μάλιστα και ο ίδιος ο γιος μου πήγε μόνος του χωρίς δικηγόρο γι' αυτό το λόγο." Όμως από τη παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της απόφασης δεν προκύπτει ότι ο αιτών, ο οποίος παρέστη, ζήτησε αναβολή για να εμφανισθεί και καταθέσει ο πατέρας του, ο οποίος άλλωστε είχε κλητευθεί από τον Εισαγγελέα για το δικαστήριο με την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος. Άλλωστε ο ισχυρισμός αυτός του αιτούντος προβάλλεται μετά την παρέλευση οκταετίας και κάθε άλλο παρά πειστικός είναι. Η έκθεση δε γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης του Δικαστικού Γραφολόγου Ι. Σ. δεν αφορά την επίδικη υπόθεση, αλλά άλλη υπόθεση μεταξύ των διαδίκων. Κατά συνέπεια, από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία, εκτιμώμενα είτε μόνο τους είτε σε συνδυασμό με τα προσκομισθέντα προηγουμένως στο Δικαστήριο, που εξέδωσε την περατώσασα την ποινική διαδικασία ως άνω αμετάκλητη απόφαση, δεν καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος της προαναφερομένης πράξεως ή ότι καταδικάσθηκε άδικα. Πράγματι αξιολογώντας το Δικαστήριο αυτό την προσκομισθείσα ένορκη βεβαίωση του πατρός του, πολιτικώς ενάγοντος και την ένορκη κατάθεση αυτού (πολιτικώς ενάγοντος) κρίνει ότι αυτή δεν είναι ικανή να ανατρέψει την κατηγορία και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως νέο στοιχείο, από το οποίο γίνεται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε. Επομένως η αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 2-2-2012 αίτηση του Γ. Σ. Α., κατοίκου ...,για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθμ. 1458/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης Και 
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2012.Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ