ΑΡΙΘΜΟΣ 190/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου - Εισηγήτρια, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Λ. Σ. του Χ., κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Ξενίδη, περί αναιρέσεως της 2415,2416/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντα Π. Σ. του Χ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη. 
Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Φεβρουαρίου 2012 αίτησή της αναιρέσεως όπως αυτή διαμορφώθηκε με τους από 20 Δεκεμβρίου 2012 προσθέτους λόγους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 257/12.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ'αυτής πρόσθετοι λόγοι.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση άσκησης της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠοινΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠοινΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ' λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση, σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.ΑΠ 2/2002, 19/2001).
Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πλήττει την 2415-2416/2011 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε σε φυλάκιση τριών ετών, ανασταλείσα επί τριετία, για την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Όπως προκύπτει από το αναιρετήριο, η αναιρεσείουσα, αφού αναλύει την κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ νομική έννοια της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και τα κατά τη νομολογία απαιτούμενα για την πληρότητα της στοιχεία, ζητεί να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση για τον κατωτέρω λόγο, όπως κατά πιστή αντιγραφή αναφέρεται στο αναιρετήριο "Επειδή στην υπό κρίση περίπτωση η αναιρεσιβαλλομένη εκδοθείσα απόφαση στερείται της απαιτούμενης κατά το Σύνταγμα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθότι δεν έλαβε υπόψιν τόσο τις μαρτυρικές όσο και τις προανακριτικές καταθέσεις. Επειδή για τη στοιχειοθέτηση των παραπάνω αδικημάτων απαιτείται πλήρης νομική και πραγματική ανάλυση των παραπάνω και στη συγκεκριμένη περίπτωση στερείται νομίμου αιτιολογίας. Επειδή η παρούσα αναίρεση μου ασκείται εμπρόθεσμα, είναι δε νόμω και ουσία βάσιμη". Υπό το ανωτέρω εκτεθέν περιεχόμενο, η αίτηση είναι αόριστη, διότι δεν αναφέρεται σ' αυτή σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολογίας, αφού δεν καθορίζεται ποιες μαρτυρικές καταθέσεις δεν έλαβε υπόψη η αναιρεσιβαλλομένη ούτε ποιες προανακριτικές καταθέσεις, ενόψει μάλιστα του ότι δεν είναι υποχρεωτική η ανάγνωση των τελευταίων αυτών στο ακροατήριο, ώστε να κριθεί αν υφίσταται έλλειψη αιτιολογίας. Ως εκ τούτου είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Ενόψει του απαραδέκτου της αίτησης αναίρεσης, είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, οι οποίοι ασκήθηκαν με κατάθεση σχετικού δικογράφου στη Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 20 Δεκεμβρίου 2012. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 2 Φεβρουαρίου 2012 αίτηση και τους επ' αυτής από 20 Δεκεμβρίου 2012 προσθέτους λόγους της Λ. Σ. του Χ., για αναίρεση της 2415-2416/2011 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ