Αριθμός 909/2007 Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη - Εισηγητή, Θεοδώρα Γκοϊνη, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει τις αιτήσεις του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Αλεξάνδρα Μαύρου-Τσάκου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1037/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 5 και 6 Ιουλίου 2006, δύο, αιτήσεις του αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1368/2006. Αφού άκουσε την πληρεξουσία του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ΄ του ΚΠοινΔ δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ιδίας αποφάσεως, με την προϋπόθεση βέβαια ότι έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Αν τέτοια κρίση δεν έχει προηγηθεί, παραδεκτώς ασκείται, εντός της νόμιμης προθεσμίας, δεύτερη αίτηση, η οποία συνεκδικάζεται με αυτή. Ενόψει τούτων, είναι παραδεκτές οι από 5-7-2006 και 6-7-2006 εμπρόθεσμες αιτήσεις αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά της προσβαλλόμενης 1037/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, εφόσον δεν έχει κριθεί και μία απ' αυτές και, πρέπει, να συνεκδικασθούν. Κατά το άρθρο 364 παρ. 1 του ΚΠοινΔ στο ακροατήριο διαβάζονται, εκτός άλλων, και τα έγγραφα που υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της αποδεικτικής διαδικασίας και δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητά τους. Η ανάγνωση δε στο ακροατήριο, χωρίς εναντίωση, οποιουδήποτε άκυρου εγγράφου, του οποίου δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα κατά την αποδεικτική διαδικασία, δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως, γιατί δεν εμπίπτει σε καμιά από τις περιοριστικώς αναφερόμενες στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ περιπτώσεις λόγων αναιρέσεως. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Ειδικά, ως προς τα αποδεικτικά μέσα, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί να προσδιορίζονται απλώς κατά κατηγορίας, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα απ' αυτά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους. Πρέπει, όμως, να προκύπτει ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο ένα μέρος αυτών, προκειμένου να μορφώσει την κρίση του. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 1037/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος για ρύπανση θαλάσσης από πρόθεση κατ' εξακολούθηση (άρθρα 98 ΠΚ και 1,2,3 και 13 παρ. 1 α ν. 743/1977) σε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών, της οποίας η εκτέλεση ανεστάλη για τρία (3) έτη. Όπως προκύπτει από το σκεπτικό της αποφάσεως αυτής, το Τριμελές Εφετείο κατέληξε στην περί ενοχής του αναιρεσείοντος κρίση του, χωρίς να λάβει καθόλου υπόψη του και τα αναγνωσθέντα κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας "από 23-6-1999, 8-7-1999, 18-7-1999 και 25-7-1999 Δελτία Δειγματοληψίας Επισκόπησης περιοχής Κολύμβησης-αποτελέσματα Αναλύσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξία και Δημοσίων Έργων, Γαλάζιες Σημαίες Ευρώπης 1999", που αναφέρονται στην έβδομη σελίδα των πρακτικών του με τον αριθμό 5, για τα οποία διαλαμβάνει στην τελευταία περίοδο του σκεπτικού του ότι ".......Τέλος, τα από 23-6-1999,κ 8-7-1999, 18-7-1999 και 25-7-1999 δελτία δειγματοληψίας ως μη υπογεγραμμένα ουδόλως δεν λαμβάνονται υπόψη". Με τα δεδομένα, όμως, αυτά η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της απαιτουμένης, κατά τα ανωτέρω, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, εφόσον το Δικαστήριο της ουσίας αρνήθηκε, προκειμένου να μορφώσει την κρίση του, να συνεκτιμήσει ως αποδεικτικά μέσα και τα πιο πάνω έγγραφα (δελτία δειγματοληψίας), τα οποία, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, νομίμως υποβλήθηκαν και αναγνώσθηκαν, αν και άκυρα ως μη υπογεγραμμένα, κατά την αποδεικτική διαδικασία, αφού δεν αμφισβητήθηκε, κατ' αυτήν, η γνησιότητά τους, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της αποφάσεως. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ σχετικός λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης δεύτερης από 5-7-2006 αιτήσεως, με τον οποίο προβάλλεται η προαναφερθείσα πλημμέλεια της αποφάσεως, είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή αυτού και χωρίς έρευνα, που είναι περιττή, των λοιπών λόγων αναιρέσεως της άνω αιτήσεως, καθώς και του μοναδικού λόγου αναιρέσεως της ένδικης πρώτης από 6-7-2006 αιτήσεως, που συνεκδικάζεται κατά τα ανωτέρω με την προηγούμενη, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και ακολούθως να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 1037/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και, ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 2 Μαρτίου 2007. Και, Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 27 Απριλίου 2007. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ