Αριθμός 1175/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 
ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα  

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέση, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2007 με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: ........, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αρτέμιο Νικολακάκη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2144/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
 Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Ιουλίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1438/2006.  
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 154 παρ. 2 και 156 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι ως άγνωστης διαμονής θεωρείται εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του σε άγνωστο μέρος για τη δικαστική αρχή που έχει εκδώσει το επίδικο έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του και στην περίπτωση αυτή η επίδοση γίνεται, ως άγνωστης διαμονής, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη του άρθρου 156 παρ. 1 εδ. α΄ προσώπων, προς το δήμαρχο ή τον αρμόδιο δημοτικό υπάλληλο που όρισε ο δήμαρχος της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του, άλλως η επίδοση είναι άκυρη και δεν αρχίζει η ως άνω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Τέλος, κατά τις διατάξεις, του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, κατά δε της σχετικής απόφασης επιτρέπεται αναίρεση (άρθρο 476 παρ. 2 ΚΠΔ). Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσης για την απόρριψη αυτή. Ειδικότερα η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της έφεσης ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο της επιδόσεως της προσβαλλομένης απόφασης και εκείνον της άσκησης του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση (Ολομ. ΑΠ 6/1994 και 4/1995). Αν με το ένδικο μέσο αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, όπως και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επίδοσης, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία, άλλως ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγος αναίρεσης.
 Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2144/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, απορρίφθηκε με αυτή, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, η από 17-4-2006 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 986/2000 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε αυτός σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών.
 Με την από 17 Απριλίου 2006 έφεσή του, ο ήδη αναιρεσείων προέβαλε τον ισχυρισμό της ακυρότητας της προς αυτόν επίδοσης ως άγνωστης διαμονής. Συγκεκριμένα προέβαλε με αυτή, α) ότι κακώς επιδόθηκαν στην Δήμαρχο Καλλιθέας Αττικής, ως άγνωστης διαμονής, τόσο η εκκαλούμενη απόφαση, όσο και το κλητήριο θέσπισμα, δοθέντος ότι αυτός ήταν γνωστής διαμονής, διαμένων συνεχώς από το 1994 μέχρι και σήμερα (χρόνο άσκηση της έφεσης) στην οδό ...... της Θεσσαλονίκης και β) ενώ, κατά την αίτηση ποινικής δίωξης της Θ΄ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, η κατοικία του βρισκόταν επί της οδού ..... της Θεσσαλονίκης (που και αυτή ήταν λανθασμένη, τεθείσα εκ παραδρομής αντί της ορθής....1) ή ......, δεν έγινε επίδοση ως άγνωστης διαμονής στο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης.
 Ως αιτιολογία για την απόρριψη της έφεσης αυτής το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: "Στην κρινόμενη περίπτωση, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε ερήμην με την υπ' αριθμ. 986/20-1-00 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Η απόφαση αυτή του κοινοποιήθηκε στις 14-7-00, όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης που βρίσκεται στη δικογραφία. Ο κατηγορούμενος άσκησε την κρινόμενη έφεσή του στις 17-4-06, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας.
 Επειδή, από την όλη αποδεικτική διαδικασία, δεν αποδείχθηκε κάποιο στοιχείο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της έφεσης του κατηγορουμένου και το Δικαστήριο δεν πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος από ανώτερη βία άσκησε την έφεση μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας, πρέπει η έφεση αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 476 του Κ.Π.Δ.".  Με αυτά που διέλαβε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΚ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, δεδομένου ότι, εκτός του ότι δεν μνημονεύει το αποδεικτικό επίδοσης, ουδέν διαλαμβάνει προς αντιμετώπιση του ως άνω με την έφεση προβληθέντος ισχυρισμού του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, περί ακυρότητας της επίδοσης προς αυτόν ως άγνωστης διαμονής και ειδικότερα δεν διαλαμβάνει αν αναζητήθηκε και τις δύο διευθύνσεις που αναφέρονται στη μήνυση της Θ΄ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, αλλά ούτε καν και σε ποια από τη δυο διευθύνσεις αναζητήθηκε και διαπιστώθηκε το άγνωστο της διαμονής του.  Πρέπει, επομένως, κατά παραδοχή, ως βασίμου, του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγου αναίρεσης και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων ως αλυσιτελούς, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ), το οποίο θα κρίνει και περί του εμπροθέσμου η μη της ασκηθείσας έφεσης και, ακολούθως, περί της παραγραφής ή μη της ως άνω αξιόποινης πράξης.
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 2144/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Μαΐου 2007.


 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ               Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ