Αριθμός 765/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Κ. του Γ. και της Σ., συζύγου Α. Κ., κατοίκου ... 2) Σ. Α. του Α. και της Ρ., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Κωνσταντίνο Χαλιώτη και Παναγιώτη Θεοδωρακόπουλο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσαν προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Β. του Α. και της Μ., πρώην κατοίκου ... και νυν κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λάμπρο Θεοτοκάτο, και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-8-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 6-10-2009 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των ως άνω εναγομένων του ήδη β' αναιρεσείοντος και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 72/2011 μη οριστική, 33/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 107/2020 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-10-2020 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 82 εδ. γ' του ΚΠολΔ, αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 81 παρ. 3 εδ. α' του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, που γίνεται, είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου, είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 ΚΠολΔ), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και ο οποίος είχε στη δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους, για να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος. Έτσι, από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει" και το άρθρο 558 εδ. α' του ΚΠΔ, σαφώς προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, εκτός αν κατά τη δίκη ανέλαβε το δικαστικό αγώνα, οπότε κατέστη διάδικος ή η αναίρεση αφορά την πρόσθετη παρέμβαση (ΑΠ 741/2013). Πάντως, αν η αναίρεση απευθυνθεί και κατά του προσθέτως παρεμβάντος, δεν ιδρύεται απαράδεκτο και εκτιμάται τούτο ως κλήση για τη συζήτηση της αναίρεσης (ΑΠ 813/2020, ΑΠ 591/2018). Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο προσθέτως παρεμβαίνων πρέπει να καλείται από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση σε κάθε επόμενη διαδικαστική πράξη προκειμένου αυτός να ενημερώνεται ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα δικαιώματά του. Χωρίς δε την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 του ΚΠολΔ, ειδική εφαρμογή της οποίας συνιστούν οι προαναφερόμενες διατάξεις, με αποτέλεσμα να δημιουργείται απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης για όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ. α' του ΚΠολΔ), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 32/2023, ΑΠ 1334/2020, ΑΠ 1169/2018, ΑΠ 1078/2018, ΑΠ 404/2017, ΑΠ 283/2016, ΑΠ 972/2014, ΑΠ 920/2013, ΑΠ 1328/2012). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης προκύπτει ότι στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας με την από 10-8-2008 διεκδικητική αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά της πρώτης αναιρεσείουσας-εναγομένης και κατά των υπολοίπων πέντε εναγομένων, μετά από προσεπίκληση των τελευταίων, ο δεύτερος των αναιρεσειόντων Σ. Α. και ο Ι. Α. άσκησαν την από 6-10-2009 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των εναγομένων. Με την 33/2018 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου απορρίφθηκε η πρόσθετη παρέμβαση και έγινε δεκτή η αγωγή του αναιρεσιβλήτου. Κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης οι εναγόμενοι, καθώς και οι ως άνω προσθέτως παρεμβάντες, άσκησαν την από 13-4-2018 έφεση, η οποία απορρίφθηκε κατ' ουσίαν με την αναιρεσιβαλλόμενη 107/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου κατά τη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, δεν εμφανίστηκε ο εκ των ανωτέρω προσθέτως παρεμβαινόντων Ι. Α., ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ. Εξ άλλου, ούτε οι αναιρεσείοντες, αλλά ούτε και ο αναιρεσίβλητος ισχυρίζονται ότι κλήτευσαν τον ανωτέρω προσθέτως παρεμβαίνοντα για να παραστεί κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης κατά την ως άνω δικάσιμο, ενώ και από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται τέτοια κλήτευσης με την προσκομιδή σχετικής έκθεσης επίδοσης. Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ανωτέρω νομική σκέψη, η συζήτηση της κρινόμενης από 16-10-2020 αίτησης αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη για το λόγο αυτό ως προς όλους τους διαδίκους. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 16-10-2020 αίτησης των 1) Α. Κ. και 2) Σ. Α. για αναίρεση της 107/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ