Αριθμός 1076/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 18 Οκτωβρίου 2022, με την Pαρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ά. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 2) Γ. Π. του Σ., κατοίκου ..., 3) Σ. Φ. του Ι., κατοίκου ..., 4) Ν. Γ. του Κ., κατοίκου ..., 5) Β. Α. του Μ., κατοίκου ..., 6) Α. Κ. του Η., κατοίκου ..., 7)..., κατοίκου ..., 8)Π. Γ. του Α., κατοίκου ..., 9)Ε. Α. του Ε., κατοίκου ..., 10)Δ. Μ. του Γ., κατοίκου ..., 11)Σ. Μ. του Π., κατοίκου ..., 12)Ν. Α. του Η., κατοίκου ..., 13) Ό. Μ. του Κ., κατοίκου ... και 14) Π. Ξ. του Λ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Αλεξάνδρας Κωστούλα, η οποία κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσίβλητου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "...", το οποίο εδρεύει στη ..., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Θεμιστοκλή Μαμάκου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-12-2017 ανακοπή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 1228/2018 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 2906/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-12-2021 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Δήμητρα Ζώη. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Με την κρινόμενη από 1-12-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των ανακοπών κατά της εκτέλεσης εκδοθείσα υπ' αριθ. 2906/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δικάζοντας την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθ. 1228/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε κάνει δεκτή την από 8-12-2017 ανακοπή κατά της εκτέλεσης του αναιρεσιβλήτου, απέρριψε κατ' ουσίαν αυτήν (έφεση). Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). 
ΙΙ. Στο άρθρο 32 του ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α' 31/2.3.2011, όπως η πρώτη παράγραφος τροποποιήθηκε με τα άρθ. 72 § 2 ν. 3984/2011, ΦΕΚ Α' 150/27. 6.2011, 10 § 1 και 13 § 1 ν. 4052/2012, ΦΕΚ Α' 41/1.3.2012) ορίστηκε ότι: "Οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εντάσσονται από την 1.6.2011 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας εντάσσεται στο Σισμανόγλειο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής. Το 2ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης εντάσσεται στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης "Αγ. Παύλος". Το ογκολογικό Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ" εντάσσεται στο Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών "Άγιος Σάββας". Το 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας εντάσσεται στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο "Αγία Όλγα Κωνσταντοπούλειο". Το Νοσοκομείο Βραχείας Νοσηλείας ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εντάσσεται στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Πολυκλινική". 2. Μετά την ένταξη οι ανωτέρω Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης λειτουργούν ως αντίστοιχα παραρτήματα των ανωτέρω νοσοκομείων στα οποία εντάσσονται (φορείς υποδοχής). Οι ιατροί πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που υπηρετούν στις ως άνω μονάδες κατά το χρόνο ένταξης μεταφέρονται με την ίδια εργασιακή σχέση, οργανική θέση, βαθμό και ειδικότητα που κατέχουν, στον αντίστοιχο φορέα υποδοχής. Το νοσηλευτικό, το διοικητικό, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στις ως άνω μονάδες κατά το χρόνο ένταξης, κατανέμεται μεταξύ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και του φορέα υποδοχής με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ύστερα από συνεκτίμηση της αίτησης προτίμησής του. Όσοι από το εν λόγω προσωπικό μεταφερθούν στους φορείς υποδοχής μεταφέρονται με την ίδια εργασιακή σχέση, οργανική θέση, κλάδο, βαθμό και ειδικότητα που κατέχουν στον αντίστοιχο φορέα υποδοχής. Για την υπηρεσιακή κατάσταση (άδειες, αποσπάσεις, μετακινήσεις, πειθαρχικές διαδικασίες, λύση υπηρεσιακής σχέσης κ.λπ.) του ανωτέρω προσωπικού, εφαρμόζονται μετά την κατά τα άνω μεταφορά του στους φορείς υποδοχής, οι διατάξεις που διέπουν το αντίστοιχο προσωπικό των φορέων αυτών. Το ίδιο προσωπικό, μετά τη μεταφορά του, μισθοδοτείται από τους φορείς υποδοχής και λαμβάνει τις αποδοχές της αντίστοιχης κατηγορίας (μισθολόγιο, επιδόματα, αποζημιώσεις κ.λπ.) του προσωπικού αυτών. Σε περίπτωση που προκύπτουν μικρότερες συνολικές μηνιαίες αποδοχές του προσωπικού αυτού, μετά τη μεταφορά του, η τυχόν διαφορά διατηρείται ως προσωπική μέχρι την κάλυψή της από οποιαδήποτε αύξηση των νέων αποδοχών. Το παραπάνω προσωπικό εξακολουθεί να διέπεται από το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς που είχε πριν από τη μεταφορά του στους φορείς υποδοχής. 3. Το λοιπό, μόνιμο και με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, ιατρικό και οδοντιατρικό προσωπικό που υπηρετεί στις παραπάνω Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης, καθώς και το αποσπασμένο ή διατεθειμένο από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ σε εξειδικευμένες μονάδες ή τμήματα νοσοκομείων του ΕΣΥ, εφόσον επιθυμεί την ένταξη, μεταφέρεται με την ίδια εργασιακή σχέση, κλάδο και ειδικότητα στους φορείς υποδοχής, που αναλαμβάνουν τη μισθοδοσία του και καταλαμβάνει ισάριθμες προσωποπαγείς θέσεις που συστήνονται αυτοδικαίως με την έναρξη ισχύος της παρούσας διάταξης. Η διαδικασία εξέλιξης ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Το εν λόγω προσωπικό διατηρεί τις αποδοχές (μισθολόγιο, επιδόματα, αποζημιώσεις), εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα που είχε πριν από τη μεταφορά του στους φορείς υποδοχής. Σε διαδικασίες προκήρυξης πλήρωσης θέσεων ιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης από τους φορείς υποδοχής μπορούν να συμμετάσχουν και οι μεταφερόμενοι στους φορείς αυτούς ιατροί. Όσοι δεν επιθυμούν την ένταξη κατά τα ανωτέρω μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. 4. Η κυριότητα και κάθε άλλο εμπράγματο δικαίωμα επί του συνόλου της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, η οποία είχε διατεθεί από αυτό για την εξυπηρέτηση του σκοπού των Υπηρεσιών Νοσοκομειακής Υποστήριξής του, περιέρχεται αυτοδικαίως χωρίς την τήρηση οποιουδήποτε τύπου, πράξης ή συμβολαίου και χωρίς αντάλλαγμα στους αναφερόμενους στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος φορείς υποδοχής. Μέχρι την 31.12.2011 το Διοικητικό Συμβούλιο των οικείων φορέων υποδοχής υποχρεούται σε διενέργεια απογραφής και σύνταξη σχετικής έκθεσης όλων των κινητών και ακινήτων που περιέρχονται στην κυριότητα του ή στα οποία αποκτά εμπράγματα δικαιώματα. Απόσπασμα της έκθεσης απογραφής που περιγράφει τα ακίνητα και τα εμπράγματα δικαιώματα επί αυτών που αποκτώνται καταχωρίζεται ατελώς στα οικεία βιβλία του υποθηκοφυλακείου ή του κτηματολογίου. Η έκθεση απογραφής της κινητής περιουσίας καταγράφεται στα οικεία βιβλία των φορέων υποδοχής. 5. Συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί με συμβαλλόμενους το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και τρίτους (εκμισθωτές, προμηθευτές κ.λπ.), καθώς και με ιατρούς και οδοντιάτρους απασχολούμενους με σχέση μίσθωσης έργου, εξακολουθούν να ισχύουν έως τη λήξη τους και παράγουν δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι των φορέων υποδοχής που υπεισέρχονται αυτοδικαίως σε αυτές. 6. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν τις εντασσόμενες Υπηρεσίες συνεχίζονται αυτοδικαίως στο όνομα και για λογαριασμό του νοσοκομείου, στο οποίο εντάσσονται. 7. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή της διάταξης του παρόντος.". Επίσης, στο άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 4052/2012 ορίζεται: "Από 1.1.2013 τα λειτουργούντα υπό ενιαία διοίκηση διασυνδεόμενα νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις διατάξεις των άρθρων 32 και 70 του Ν. 3918/2011 (Α' 31), του άρθρου 66 του Ν. 3984/2011 (Α' 150), του άρθρου 18 του Ν. 3868/2010 (Α' 129) και της αντίστοιχης απόφασης του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αποτελούν αυτοτελή και ενιαία Ν.Π.Δ.Δ.. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών, ρυθμίζεται ο τίτλος και η έδρα του Ν.Π.Δ.Δ., ενώ ενοποιούνται μέχρι 31.12.2012 οι οργανισμοί των ανωτέρω, συμπεριλαμβάνοντας όλες τις οργανικές θέσεις των νοσοκομείων του Ε.Σ.Υ.. Από 1.1.2013 τα διασυνδεόμενα νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., διαθέτουν ενιαίο προϋπολογισμό και πρόγραμμα προμηθειών. Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ρυθμίζεται κάθε είδους θέμα που αφορά τα ανωτέρω.". Τέλος, με την υπ' αριθ. Υ 4 α/οικ. 77292 (Φ.Ε.Κ. Β' 2090 27.8.2013/14.8.2013 Απόφαση του Υπουργού Υγείας μεταφέρθηκαν στο εφεσίβλητο-ανακόπτον από το Παράρτημα του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής "ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ-ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ", τμήματα και θέσεις ιατρών, ειδικευόμενων ιατρών και λοιπού προσωπικού. Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, με βάση τα αναιρετικώς ανέλεγκτα γενόμενα απ' αυτό δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει τον κανόνα δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αν εφαρμόσει αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου. Η παραβίαση δηλαδή από τη διάταξη αυτή πρέπει να προκύπτει από την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού (Ολ ΑΠ 1/2020, Ολ ΑΠ 4/2018, ΑΠ 354/2022, ΑΠ 1572/2021, ΑΠ 148/2020). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: "Με την υπ' αριθ. 909/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Εργατικών Διαφορών), το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)" υποχρεώθηκε να καταβάλει, μεταξύ άλλων και σε καθένα από τους εκκαλούντες-καθών η ανακοπή, οι οποίοι εργάζονταν ως ιατροί με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ιδιωτικού δικαίου, στο 1ο Νοσοκομείο Ι.Κ.Α. το ποσό των 12.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επόμενη της τελευταίας ημέρας εκάστου μηνός εντός του οποίου εκάστη μηνιαία παροχή κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή μέχρι την εξόφληση καθώς και δικαστική δαπάνη σε καθένα από αυτούς. Την απόφαση αυτή οι εκκαλούντες-καθών η ανακοπή επέδωσαν στο εφεσίβλητο-ανακόπτον στις 9.11.2017 (βλ. σχετικά την υπ' αριθ. ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών Γ. Σ., που προσκομίζουν και επικαλούνται οι εκκαλούντες-καθών η ανακοπή), μαζί με την από 16.10.2017 επιταγή προς εκτέλεση που είχε συνταχθεί κάτω από ακριβές αντίγραφο πρώτου απογράφου εκτελεστού της ως άνω απόφασης, με την οποία επέτασσαν το εφεσίβλητο-ανακόπτον να καταβάλει στον καθένα από τους εκκαλούντες-καθών η ανακοπή το ποσό των 12.000 ευρώ, τους αναλογούντες μέχρι τότε τόκους επ' αυτού και την αναλογούσα στον καθένα δικαστική δαπάνη. Ωστόσο, από το έτος 2011, ήτοι μετά την έκδοση της ανωτέρω απόφασης, το 1° Νοσοκομείο του τότε εναγόμενου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (I.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", στο οποίο παρείχαν τις ως άνω υπηρεσίες τους οι εκκαλούντες-καθών η ανακοπή, εντάχθηκε στο Σισμανόγλειο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής, το οποίο σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην οικεία θέση της νομικής σκέψης της παρούσας, συνεχίζει αυτοδικαίως τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν την εντασσόμενη ως άνω Υπηρεσία ως οιονεί καθολικός διάδοχος του πιο πάνω τότε εναγόμενου...Οι εκκαλούντες-καθών η ανακοπή επέσπευσαν την εκτέλεση της ως άνω απόφασης κατά του εφεσίβλητου-ανακόπτοντος διότι με την αναφερόμενη στην οικεία θέση της νομικής σκέψης της παρούσας Υπουργική Απόφαση οι οργανικές θέσεις τους μεταφέρθηκαν από το Σισμανόγλειο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής στο εφεσίβλητο-ανακόπτον πλην όμως με την ανωτέρω Υπουργική Απόφαση δεν έγινε καμία τροποποίηση της αυτοδίκαιης οιονεί καθολικής διαδοχής του ανωτέρω Σισμανόγλειου Νοσοκομείου στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις του τότε εναγόμενου Ι.Κ.A.-E.T.A.M. και από εκκρεμείς δίκες αυτού, αλλά με αυτή απλώς προβλέφθηκε η μεταφορά τμημάτων και θέσεων προσωπικού από το ως άνω νοσοκομείο στο εφεσίβλητο-ανακόπτον. Επομένως, εφόσον δεν υπεισήλθε το εφεσίβλητο-ανακόπτον στην αρχική δίκη που ξεκίνησε μεταξύ των εκκαλούντων-καθών η ανακοπή και του αρχικού εναγόμενου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.A.M. και δη στη θέση του τελευταίου, το εφεσίβλητο-ανακόπτον δεν νομιμοποιείται παθητικά στην εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η ανακοπή να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και να ακυρωθεί η προσβαλλομένη με αυτή ως άνω επιταγή προς εκτέλεση. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε τα ίδια, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε. Πρέπει επομένως, να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι οι λόγοι της υπό κρίση έφεσης, όπως πρέπει να απορριφθεί και η υπό κρίση έφεση στο σύνολό της". Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε ως άνω το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του ως προς το ζήτημα της μη δυνατότητας επίσπευσης αναγκαστικής εκτέλεσης με βάση τον προαναφερόμενο εκτελεστό τίτλο κατά του αναιρεσιβλήτου, το οποίο δεν νομιμοποιείται παθητικά για την εκτέλεση αυτού, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως, αφού οι προαναφερόμενες ουσιαστικές παραδοχές του πληρούσαν το πραγματικό τους και δικαιολογούσαν την εφαρμογή τους. Ειδικότερα, το Εφετείο ορθά δέχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή της παρούσας ατομικής περίπτωσης στο λόγο της μείζονος πρότασης του δικανικού συλλογισμού για την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, εφόσον κατά τις ως άνω παραδοχές αυτής εκτίθεται ότι με την προαναφερόμενη Υπουργική Απόφαση του έτους 2013 απλώς προβλέφθηκε η μεταφορά από το Σισμανόγλειο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής ορισμένων οργανικών θέσεων ιατρών στο αναιρεσίβλητο ν.π.δ.δ. (...), χωρίς να γίνει καμία τροποποίηση της κατά τα ως άνω προγενέστερης οιονεί καθολικής διαδοχής του ανωτέρω πρώτου Νοσοκομείου (Σισμανόγλειου) στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του τότε εναγομένου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Με τα δεδομένα αυτά, εφόσον δεν έλαβε χώρα οποιαδήποτε καθολική, οιονεί καθολική ή ειδική διαδοχή του αναιρεσιβλήτου στις ήδη εκκρεμείς από το έτος 2010 (χρόνο έκδοσης της απόφασης που αποτελεί εκτελεστό τίτλο) υποχρεώσεις του ως άνω Σισμανόγλειου Νοσοκομείου, το πρώτο δεν νομιμοποιείται παθητικά κατ' άρθρ. 925 ΚΠολΔ στην εκτέλεση της παραπάνω απόφασης. Περαιτέρω, στην κατά τα ως άνω σαφή και ορθή κρίση για έλλειψη στην προαναφερόμενη ΥΑ οποιασδήποτε πρόβλεψης για διαδοχή του αναιρεσιβλήτου στις υποχρεώσεις του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου δεν ασκεί ουδεμία επιρροή η επικαλούμενη από τους αναιρεσείοντες "οριστική ένταξη" αυτών με την εν λόγω ΥΑ στο αναιρεσίβλητο, ούτε επίσης η αναφορά στην ίδια απόφαση του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου ως "παραρτήματος". Εξάλλου, δεν είναι δυνατό στην παρούσα περίπτωση να τύχουν εφαρμογής οι επικαλούμενες από τους αναιρεσείοντες διατάξεις περί μεταβολής στο πρόσωπο του εργοδότη, δεδομένου ότι πρόκειται για ζήτημα αναγκαστικής εκτέλεσης και όχι αξιώσεων από σύμβαση εργασίας. Επομένως, είναι αβάσιμοι οι δύο λόγοι αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλονται σχετικές αιτιάσεις. Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που δεν κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά του, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους (άρθρ. 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι το αναιρεσίβλητο ναι μεν αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και έχει τα προνόμια απαλλαγών και ατελειών του Δημοσίου (άρθρ. 28 παρ. 4 ν. 2579/1998), η νομική του όμως υπηρεσία δεν ασκείται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, ώστε να έχει εφαρμογή το άρθρο 22 παρ. 3 του ν. 3693/1957 περί μειωμένης δικαστικής δαπάνης (ΑΠ 1491/2021, ΑΠ 629/2021, ΑΠ 151/2020).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1-12-2021 αίτηση των 1) Ά. Κ. του Κ., 2) Γ. Π. του Σ., 3) Σ. Φ. του Ι., 4) Ν. Γ. του Κ., 5) Β. Α. του Μ., 6) Α. Κ. του Η., 7) Μ. Τ. του Έ., 8) Π. Γ. του Α., 9) Ε. Α. του Ε., 10) Δ. Μ. του Γ., 11) Σ. Μ. του Π., 12) Ν. Α. του Η., 13) Ό. Μ. του Κ. και 14) Π. Ξ. του Λ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 2906/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2023.
H ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ